Куинн Мартин: Телевизия өндірушісінің өмірі мен шығармашылығы
Quinn Martin
Куинн Мартин – американдық телепродюсер (1922-1987). 21 жыл бойы телехиттер жасаған, «Телевизиялық Даңқ Залына» енген тұлға. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теледидар продюсері (1922–1987)
American television producer (1922–1987)
Куинн Мартин (шын аты Ирвин Мартин Кохн; 22 мамыр 1922 – 5 қыркүйек 1987) – американдық теледидар продюсері. Ол 21 жыл қатарынан (1959 жылдан 1980 жылға дейін) әр жылы кемінде бір телесериалды эфирдің ең жақсы уақытында көрсетті. Мартин 1997 жылы Телевизиялық Даңқ залына енгізілді.
Quinn Martin (born Irwin Martin Cohn; May 22, 1922 – September 5, 1987) was an American television producer. He had at least one television series running in prime time every year for 21 straight years (from 1959 to 1980). Martin is a member of the Television Hall of Fame, having been inducted in 1997.
Ерте өмір
1922 жылы 22 мамырда Нью-Йорк қаласында дүниеге келген Мартин екі баланың екіншісі болды. Оның әкесі Мартин Гудман Кон Metro Goldwyn Mayer студиясында киноредактор және продюсер болған, ал анасы Анна Мессинг Кон болды. Ол еврей тегінен шыққан. 4 жасынан бастап Лос-Анджелесте тәрбиеленді. Ол Фэрфакс орта мектебін бітіріп, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында бес жыл қызмет етті. 1940 жылы 10 қыркүйекте Калифорния штатының Сан-Педро қаласындағы Форт-МакАртурдағы байланыс корпусына (Signal Corps) қатысып, сержант шеніне жетті. Кейін ол өзінің есімін Куинн Мартин деп өзгертті. Берклидегі Калифорния университетінде оқып жүргенде, 1959 жылы ол "The Untouchables" атты екі бөлімді арнайы бағдарлама жасады, ол "Westinghouse Desilu Playhouse" телетеатрының 1-ші маусымында көрсетілді. Кейін "Тоқалмайтындар" ABC телеарнасында апта сайын көрсетіліп, 1960 жылы екі "Эмми" сыйлығын жеңіп алды.
Born on May 22, 1922, in New York City, Martin was the second of two children. His father, Martin Goodman Cohn, was a film editor and producer at the studios of Metro Goldwyn Mayer; his mother was Anna Messing Cohn. He was of Jewish descent. From the age of 4, he was raised in Los Angeles, California. He graduated from Fairfax High School, then served five years in the United States Army during World War II, enlisting in the Signal Corps at Fort MacArthur in San Pedro, California on September 10, 1940, and achieving the rank of sergeant. He later changed his name to Quinn Martin. While attending the University of California at Berkeley, In 1959, he produced The Untouchables, a two part special that appeared in season 1 of the Westinghouse Desilu Playhouse. The Untouchables later became a weekly television show on the ABC television network, which would win two Emmy Awards in 1960.
QM өндірісі
1960 жылы Мартин жеке өндіріс компаниясын, QM Productions-ты құрды. Ол 1960 және 1970 жылдары бірқатар сәтті телесериалдар шығарды. Компания ABC телеарнасымен бағдарлама өндіруге келісімге келгеннен кейін жұмысын бастады, ал "The New Breed" QM өндірген алғашқы бағдарламалардың бірі болды. 1963 жылы "Қашқын" (The Fugitive) көрсетілген кезде ол үлкен жетістікке жетіп, QM-нің бірінші хитіне айналды. Кейіннен ол 1968 жылы ABC телеарнасын сотқа берді, алайда екі жылдан соң тараптар эксклюзивті емес келісімге келді. 1976 жылы QM синдикаттық бөлім құруға тырысқан төрт теледидар өндірушінің бірі болды.
In 1960, Martin established his own production company, QM Productions. It produced a string of successful television series during the 1960s and 1970s. The company had kicked off when he signed a deal with ABC to produce television programs, with The New Breed being one of the first QM programs. He then scored big when The Fugitive premiered in 1963, becoming QM's first hit. He then proceeded to sue ABC in 1968, only to be settled two years later in a non exclusive agreement. In 1976, QM was one of the four television producers who tried launching a syndicated division.
Квинн Мартин телехикаясы
+ Сериалдарды өндірген Quinn Martin Атауы Бірінші бөлім Соңғы бөлім Жанр Маусымдар Бөлімдер Түпкі желісі The New Breed 3 қазан 1961 5 маусым 1962 Қылмыстық драма 1 36 ABC The Fugitive 17 қыркүйек 1963 29 тамыз 1967 Қылмыстық драма 4 120 Twelve O'Clock High 18 қыркүйек 1964 13 қаңтар 1967 Әскери драма 3 78 The F. B. I. 19 қыркүйек 1965 28 сәуір 1974 Қылмыстық драма 9 241 The Invaders 10 қаңтар 1967 26 наурыз 1968 Ғылыми фантастика 2 43 Dan August 23 қыркүйек 1970 8 сәуір 1971 Қылмыстық драма 1 26 Cannon 14 қыркүйек 1971 3 наурыз 1976 Қылмыстық драма 5 122 CBS Banyon 15 қыркүйек 1972 12 қаңтар 1973 Қылмыстық драма 1 15 NBC The Streets of San Francisco 16 қыркүйек 1972 9 маусым 1977 Қылмыстық драма 5 121 ABC Barnaby Jones 23 қаңтар 1973 3 сәуір 1980 Қылмыстық драма 8 178 CBS The Manhunter 11 қыркүйек 1974 5 наурыз 1975 Қылмыстық драма 1 22 Caribe 17 ақпан 1975 12 мамыр 1975 Қылмыстық драма 1 13 ABC Bert D'Angelo/Superstar 21 ақпан 1976 10 шілде 1976 Қылмыстық драма 1 12 Most Wanted 16 қазан 1976 20 тамыз 1977 Қылмыстық драма 1 21 Quinn Martin's Tales of the Unexpected 2 ақпан 1977 24 тамыз 1977 Қорқыныш/Ғылыми фантастика 1 8 NBC The Runaways 27 сәуір 1978 4 қыркүйек 1979 Драма 2 18 A Man Called Sloane 22 қыркүйек 1979 22 желтоқсан 1979 Жасырын агент 1 12
+ Series Produced by Quinn Martin Title First Episode Final Episode Genre Seasons Episodes Original Network The New Breed October 3, 1961 June 5, 1962 Crime drama 1 36 ABC The Fugitive September 17, 1963 August 29, 1967 Crime drama 4 120 Twelve O'Clock High September 18, 1964 January 13, 1967 Military drama 3 78 The F. B. I. September 19, 1965 April 28, 1974 Crime drama 9 241 The Invaders January 10, 1967 March 26, 1968 Science fiction 2 43 Dan August September 23, 1970 April 8, 1971 Crime drama 1 26 Cannon September 14, 1971 March 3, 1976 Crime drama 5 122 CBS Banyon September 15, 1972 January 12, 1973 Crime drama 1 15 NBC The Streets of San Francisco September 16, 1972 June 9, 1977 Crime drama 5 121 ABC Barnaby Jones January 23, 1973 April 3, 1980 Crime drama 8 178 CBS The Manhunter September 11, 1974 March 5, 1975 Crime drama 1 22 Caribe February 17, 1975 May 12, 1975 Crime drama 1 13 ABC Bert D'Angelo/Superstar February 21, 1976 July 10, 1976 Crime drama 1 12 Most Wanted October 16, 1976 August 20, 1977 Crime drama 1 21 Quinn Martin's Tales of the Unexpected February 2, 1977 August 24, 1977 Horror/Sci Fi 1 8 NBC The Runaways April 27, 1978 September 4, 1979 Drama 2 18 A Man Called Sloane September 22, 1979 December 22, 1979 Secret Agent 1 12
Он алты сағаттық телесериалдарды өндіруден басқа, ол "теледидарға арналған" жиырма фильмді де өндірді, оның ішінде Greenapple Road-тағы үй (1970), Сан-Францискодағы оқиға (1971), Қырғын немесе Мейірім (1974), ФБР тарихы: ФБР vs. Alvin Karpis, Бірінші нөмірлі қоғамдық жау (1974), Террорға шабуыл: ФБР vs. Ку-клукс кланы (1975) және Brink's: Ұлы тонау (1976). Кейбір телефильмдер, мысалы Кодтық атау: Алмаз бас (1977) және Аңшы әйел (1977) бастапқыда жаңа теледрамалардың пилоттары ретінде түсірілді, бірақ олар желілер ешқашан қабылдамады. Оның жалғыз көркем фильмі - "Мефисто вальс" (1971), оны 20th Century Studios шығарды. 1978 жылы инвесторлар дуэті оның толықтай өз меншігіндегі QM Productions компаниясын сатып алды; кейіннен олар оны 1979 жылы Taft Broadcasting компаниясына сатып жіберді. 1980 жылы компания HBO атқарушы Харлем Клейманды атқарушы ретінде жалдаған төлемді теледидар бөлімін іске қосты. 1984 жылы QM Productions Taft Entertainment Television болды, The Lucie Arnaz Show ситкомы жаңа атауды алған алғашқы бағдарлама болды.
Besides producing sixteen one hour television network series, he also produced twenty "made for TV" movies, including House on Greenapple Road (1970), Incident in San Francisco (1971), Murder or Mercy (1974), The FBI Story: The FBI vs. Alvin Karpis, Public Enemy Number One (1974), Attack on Terror: The FBI vs. the Ku Klux Klan (1975), and Brink's: The Great Robbery (1976). Some TV movies, like Code Name: Diamond Head (1977), and The Hunted Lady (1977), were originally filmed as pilots for new television dramas which were never picked up by the networks. His only feature film was The Mephisto Waltz (1971), released by 20th Century Studios. In 1978, a duo of investors purchased his wholly self owned QM Productions; they subsequently sold it to Taft Broadcasting in 1979. In 1980, the company launched a pay television division hiring HBO executive Harlem Kleiman as executive. In 1984, QM Productions became Taft Entertainment Television, with the sitcom The Lucie Arnaz Show being the first program to carry the new name.
Сапаны басқару бағдарламасының типтік форматы
Компания өндірген шоулар әдетте диктор Дик Вессон немесе Хэнк Симмс серияның атауын оқып, "Квинн Мартин Продакшн" деп жариялап бастарды. Шоудың жұлдыздарының суреттері көрсетіліп, одан кейін сол аптадағы қонақ жұлдыздар таныстырылып, олардың есімдері айтылар еді, сосын "Бүгінгі эпизод" деп, эпизодтың атауы айтылып, түрлі қара эффектілер қолданылатын. "The Fugitive" және "The Invaders" сияқты кейбір сериалдарда, шоудың қонақ жұлдыздары таныстырылмас бұрын, диктор немесе жұлдыз арқылы сериал сюжетіне әкелген оқиғасы баяндалатын. Эпизодтар әдеттегідей төрт "акт" пен "эпилогтан" тұратын, әр бөлімінің басында шоу атауы мен акт нөмірі (немесе бағдарлама соңында "эпилог") көрсетіліп, нақты белгіленетін.
Shows produced by the company were usually introduced by announcer Dick Wesson or Hank Simms reading the title of the series and saying, "A Quinn Martin Production." Images of the stars of the show, followed by the guest stars for that week, were shown and their names announced, followed by "Tonight's episode", and the name of the episode, with various to black effects. In some series, such as The Fugitive and The Invaders, its backstory that led to the plot of the series, narrated by the announcer or the star, was told before the show's guest stars were announced. While episodes were structured into the usual four "acts" and an "epilogue," each was explicitly labelled at the start of each segment with the show title and the act number (or "epilogue" near the end of the program).
Кейінгі өмірі
Мартин Калифорния университетінің Сан-Диегодағы Эрл Уоррен колледжінде адъюнкт-профессор болып жұмыс істеді. Ол сонымен қатар Санта-Клара университетінде театр және коммуникация мамандықтарының студенттері үшін стипендия белгіледі. Мартин Сан-Диего қаласына жақын орналасқан Калифорния штатының Санта-Фе ранчосына көшіп, Ла-Холла театрының және Дель-Мар жәрмеңкесі директорлар кеңесінің президенті болды. Ол Warner Bros. компаниясы үшін QM Communications деген жаңа компаниямен бірлесіп, кинофильмдерді жасауға қатысты.
Martin worked as an adjunct professor at the University of California at San Diego's Earl Warren College, He also established a scholarship for theater arts and communications students at Santa Clara University Martin moved to Rancho Santa Fe, California, near San Diego where he became president of the La Jolla Playhouse and the Del Mar Fair board of directors. He was involved with developing motion pictures for Warner Bros. with a new company named QM Communications.
Өлім
1987 жылдың 5 қыркүйегінде Мартин Калифорния штатындағы Ранчо-Санта-Федегі үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды.
Martin died of a heart attack on September 5, 1987, in his home in Rancho Santa Fe, California.