Бёрт Карлтон Хуттон: Америкалық бейсболшының өмірбаяны

Кіріспе

Америкалық бейсбол ойыншысы және жаттықтырушы (1950 жылы туған)

Бёрт Карлтон Хутон (1950 жылдың 7 ақпанында туған), "Бақытты" деген лақап атымен белгілі, - американдық бұрынғы оңқол бастаушы питчер және Бас лига бейсболындағы бұрынғы жаттықтырушы. Ол 15 жылдық мансабында 151 ойын жеңіп алды, көбінесе «Чикаго Кабс» және «Лос-Анджелес Доджерс» командаларында өнер көрсетті. Хутонның мансабы «Кубс» командасы үшін өткізген төртінші үлкен лига ойынында ной-хиттермен сәтті басталды, ал ең көп танылуын «Доджерс» командасымен плей-оффтағы бірнеше ойындары арқасында алды. Оның жалғыз «All Star» ойынына қатысуы 1981 жылы болды, сондай-ақ ол «NLCS» ең құнды ойыншысы атанды және «Доджерс» командасының Әлем чемпионатына жолдауына көмектесіп, бес ойында төрт жеңіске жетті. 2013-2019 жылдары «Сан-Диего Падрес» командасының «А» класты филиалы «Форт-Уэйн ТинКэпс» командасының питчерлермен жұмыс жасайтын жаттықтырушысы болды.

Жоғары мектеп

Хутон Техас штатының Корпус-Кристи қаласындағы Ричард Кинг орта мектебінде оқыды, мектеп жұмыс істеген екінші жылы 1967 жылы Мустангтар командасын 4A деңгейіндегі штаттық чемпионатқа жетектеді. Хутон 1968 жылы Кинг орта мектебін бітірді.

Колледж

Хутон Техас университетінің Остин қаласында оқыды, онда ол Колледж абырой залының мүшесі болды, 1969–1971 жылдары үш рет All American атанды және бірнеше мектептік және конференциялық рекордтарды жаңартты. Ол сондай-ақ үш рет Оңтүстік-Батыс конференциясының құрама командасына кірді және 1971 жылы команданың ең құнды ойыншысы (MVP) атанды. Ол 35–3 есебімен ойнады, соның ішінде 1971 жылы бірнеше апта ішінде екі рет "но-хиттер" көрсетті, олардың бірі жоспарланған 7 инингтік ойынның 8 инингінде тамаша ойын болды. Ол үш жыл бойы NCAA турнирінде өнер көрсетіп, 1969 және 1970 жылдары Колледж әлем чемпионатына қатысты. 1969 жылы "Лонгхорнс" төртінші орын алды және Хутон турнирдің үздік ойыншыларының құрамына енді, ал 1970 жылы "Лонгхорнс" үшінші орын алды. Ол команда құрамында болған үш жылдың барлығында "Лонгхорнс" конференция чемпионатын жеңіп алды. 1969 жылдың жазында "Боулдер Колледжианс" командасы үшін ойнаған Бёрт 64-ші "Midnight Sun Game" ойынында бастап, жеңіске жетті, бұл ойын Фэрбенкс қаласындағы "Аляска Голдпаннерс" командасымен ұйымдастырылды. 1981 жылы ол "Лонгхорн" абырой залына енгізілді. 1998 жылы Техас бейсболының абырой залына, ал 2008 жылы Колледж бейсболының абырой залына қабылданды. 2009 жылы оның (#20) нөмірі "Лонгхорнс" командасынан шығарылды.

Чикаголық "Кабс"

Колледжден кейін Хутон 1971 жылғы аматорлық драфтта екінші нөмірмен таңдалды. Ол сол жылдың 17 маусымында команда сапындағы жоғары лигада дебют жасады, бірақ маусым соңына дейін тек үш ойында ғана қатысты, олардың бірінде 15 ойыншыны соққыға түсірді. Ол кіші лигада бір күн де өткізбей тікелей жоғары лигаға шақырылған үшінші ойыншы болды. 1972 жылы 16 сәуірде, ереуілге байланысты кешіккен маусымның екінші күні, Вигли Филдте Филадельфия Филлистеріне қарсы 4:0 есебімен ойынды таза ұтты. Бірақ 1970-жылдардың басында команданың жағдайы нашарлағандықтан, ол тұрақты түрде жеңіске жете алмады. 1975 жылдың мамыр айында 34-44 есебімен жинаған нәтижесінен кейін Лос-Анджелес клубына ауыстырылды, оның көрсеткіші тұрақты түрде өсіп келе жатқан.

Лос-Анджелес Доджерс

Доджерс пен Кабс қарама-қарсы бағытта қозғалды, ал Хутон жылдың қалған бөлігінде 18–7 көрсеткішпен, 2.82 ERA нәтижесімен ойнады және командалық рекорд үшін соңғы 12 ойынын жеңіп алды. 1976 жылғы көңілі толмаған маусымнан кейін, ол өзінің күшті иілімді қисығын пайдаланып, келесі екі жылдың жеңімпаз командаларының құнды мүшесіне айналды, 1977 жылы 153 соққы жасап, 1978 жылы 19 жеңіс пен 2.71 ERA көрсеткішімен көзге түсті. 1978 жылы ол Сай Янг сыйлығы үшін дауыс беруде Гейлорд Перриден кейін екінші орын алды. Сондай-ақ, 1978 жылы ол Басты лига бейсболының ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін дауыс беруде 15-орынды иеленді. Хутон 1977 жылғы NLCS-тің 3-ойынында «Филлис» командасына қарсы ойынды бастады, бірақ екінші иннингте үш қатарынан базаны толтырғаннан кейін алмастырылды; «Доджерс» 6–5 есебімен жеңіске жетіп қайта оралды. «Нью-Йорк Янкиз» командасына қарсы әлем чемпионатына 2-ойында 6–1 есебімен жеңіске жетті, тек бес жалғыз соққыға жол берді және соңғы 15 соққышының 14-ін бір ойынға теңестіріп, серияны жалғастырды. Бірақ 6-ойында 4-іннингте «Доджерс» 4–3 есебімен алға шыққанда, Реджи Джексонның ойынның алғашқы үш соққысының бірін қосқаннан кейін 2 ұпай беріп, 4-іннингте алмастырылды. «Янкиз» 8–4 есебімен жеңіске жетіп, алты ойыннан кейін чемпионатты жеңіп алды. 1978 жылғы плей-офф матчтары қайта ойналды; «Филлис» командасына қарсы NLCS-тің 1-ойынында Хутон 5-іннингте үш ұпай бергеннен кейін алмастырылды, бірақ «Доджерс» әлі де 7–4 есебімен көш бастап, ойынды жеңіп алды. «Янкиз» командасына қарсы сериядағы қайта матчта ол 2-ойында жеңіске жетті, 7-іннингте 4–2 есебімен алға шығып, «Лос-Анджелес» 4–3 есебімен жеңіске жетіп, 2–0 есебімен жеңіске жетті. Бірақ 5-ойын тағы бір жеңіліс болды, өйткені Хутон 3-іннингте 4-2 есебімен «Янкиз» командасына төрт ұпай берді, ал «Нью-Йорк» 12–2 есебімен жеңіске жетіп, үшінші рет қатарынан жеңіске жетті. «Янкиз» екі күннен кейін тағы да жеңіске жетіп, екінші рет қатарынан чемпион атанды. 1979 және 1980 жылдары жақсы, бірақ ерекше емес жылдардан кейін, Хутон 1981 жылғы ереуілге байланысты қысқартылған маусымда 11–6 көрсеткішпен ойнады, мансабындағы ең жақсы 2.28 ERA көрсеткішін тіркеді және жалғыз All-Star командасына шақырылды. Ол плей-оффты Дивизиялық серияның 3-ойынында «Хьюстон Астрос» командасына қарсы жеңіспен бастады, жеті иннингте тек үш соққыға жол берді, оның ішінде Арт Хоудің жалғыз голы бар. «Доджерс» серияны бес ойында жеңгеннен кейін, олар NLCS-те «Монреаль Экспоз» командасымен кездесті; Хутон 1-ойында жеңіске жетті, сегізінші иннингте 2–0 есебімен алға шығып, тек алты соққыға жол берді. 4-ойында «Доджерс» екі ойыннан бір ойынға артта қалды, ол сегізінші иннингте 3–1 есебімен алға шығып, тек бес соққыға және бір ұпайға жол берді; «Доджерс» 7–1 есебімен жеңіске жетті және 5-ойында жеңіске жетіп, әлем чемпионатына өтті, тағы да «Янкиз» командасымен кездесті. Хутон екі жеңісі мен 0.00 ERA көрсеткіші үшін NLCS MVP атанды. Ол әлем чемпионатына 2-ойында қатысты, бірақ 7-іннингте 1–0 есебімен ұпай бергеннен кейін ауыр жеңіліске ұшырады; «Янкиз» өзінің бұрынғы «Доджерс» командаласы Томми Джонның шабуылынан кейін 3–0 есебімен жеңіске жетті. Бірақ ол 6-ойында тағы бір күшті ойынмен оралды, 6-іннингте 8–1 есебімен алға шығып, «Доджерс» 9–2 есебімен жеңіске жетіп, 1965 жылдан бері алғашқы әлем чемпионатын жеңіп алды. Оның қарапайым мінезіне байланысты телекомментатор Вин Скалли оның жеңіске қуанышын білдіру үшін, Хутон қаланы «көктемгі түспен бояйды» дейтінін айтты. Хутон «Доджерс» командасында тағы үш жыл ойнады, бірақ жалпы көрсеткіші 16–21 болды; 1984 жылдың көп бөлігін ол резервте өткізді.

The Dodgers were headed in the opposite direction from the Cubs, and Hooton was 18–7 with a 2.82 ERA over the remainder of the year, winning his last 12 decisions for a team record. After a disappointing 1976 season, he used his strong knuckle curve to become a valuable member of the pennant winning teams of the next two years, leading the staff with 153 strikeouts in 1977 and with 19 wins and a 2.71 ERA in 1978. He finished second to Gaylord Perry in the 1978 Cy Young Award voting. Also in 1978, he finished 15th in Major League Baseball Most Valuable Player Award voting. Hooton started Game 3 of the 1977 NLCS against the Phillies, but was pulled after issuing three consecutive bases loaded walks in the second inning; the Dodgers came back to win, 6–5. In the World Series against the New York Yankees, he pitched a 6–1 victory in Game 2, allowing only five singles and retiring 14 of the last 15 hitters to tie the Series at one game each. But in Game 6, he left in the fourth inning with the Dodgers behind, 4–3, after giving up a 2 run home run to Reggie Jackson—Jackson's first of three in the game, all on the first pitch. The Yankees won 8–4, taking the Series in six games. The 1978 playoffs were rematches; in Game 1 of the NLCS against the Phillies, Hooton left after allowing three runs in the fifth inning, although the Dodgers still led, 7–4, and went on to win the game. In the Series rematch with the Yankees he won Game 2, leaving in the seventh inning with a 4–2 lead as Los Angeles held on for a 4–3 win to take a 2–0 Series edge. But Game 5 was another crushing defeat as Hooton was yanked after allowing four runs in the third inning for a 4–2 Yankee lead, with New York romping to a 12–2 blowout and their third straight win. The Yankees won again two days later for their second consecutive title. After solid but unspectacular years in 1979 and 1980, Hooton enjoyed an 11–6 campaign in the strike shortened 1981 season, posting a career best 2.28 ERA and being named to his only All Star team. He began the playoffs with a win against the Houston Astros in Game 3 of the Division Series, allowing only three hits, including an Art Howe solo homer, through seven innings. After the Dodgers won the series in five games, they went on to face the Montreal Expos in the NLCS; Hooton won Game 1, allowing only six hits before leaving in the eighth inning with a 2–0 lead. Returning in Game 4 with the Dodgers behind two games to one, he allowed only five hits and one unearned run before leaving in the eighth inning with a 3–1 lead; the Dodgers went on to a 7–1 win, and won Game 5 to advance to the World Series, again meeting the Yankees. Hooton was named the NLCS MVP for his two wins and perfect 0.00 ERA. He started Game 2 of the World Series, but took a tough loss after leaving the game in the seventh inning, behind 1–0 on an unearned run; the Yankees went on to win 3–0 behind the pitching of his former Dodger teammate Tommy John. But he came back with another strong outing in Game 6, leaving with an 8–1 lead in the sixth inning as the Dodgers won 9–2, taking their first World Series title since 1965. Because of his unassuming nature, broadcaster Vin Scully said that to celebrate, Hooton would probably go out and "paint the town beige." Hooton remained with the Dodgers for three more years, but with a combined record of just 16–21; he spent most of 1984 in the bullpen.

Техас рейнджерлері

Хутон 1985 жылы Техас Рейнджерс командасы үшін соңғы маусымын өткізді, бұрын бос агент ретінде олармен келісім шарт жасағаннан кейін 5–8 есебімен ойнады.

Жаттықтыру

Хутон Техас университетіне оралып журналистика мамандығын бітірді, содан кейін питчинг жаттықтырушысы ретінде мансабын бастады. Ол алғаш рет 1988 жылы «Доджерс» ұйымында А класты «Салем (Орегон) Доджерс» командасында жұмыс істеді. 1990-1994 жылдары «Сан-Антонио Мишнс» командасының питчинг жаттықтырушысы болды, ал 1995-1996 жылдары «Альбукерки Дьюкс» командасының питчинг жаттықтырушысы болды. Ол 1997-1999 жылдар аралығында Техас университетіне қайта оралды, онда питчинг жаттықтырушысы қызметін атқарды. 2000 жылы маусымды «Хьюстон Астрос» командасының филиалы «Double A Round Rock» командасында питчинг жаттықтырушысы болып бастады, бірақ маусым ортасында бас лига командасының питчинг жаттықтырушысы болып тағайындалды және 2004 жылдың ортасына дейін, бас жаттықтырушы Джимми Уильямс жұмыстан босатылғанға дейін осы қызметте қалды. Дегенмен, ол жаттықтырған питчерлердің бірі, сондай-ақ «Longhorn» Роджер Клеменс сол маусымда «Cy Young Award» жүлдесін жеңіп алды. 2005 жылы ол 2010 жылға дейін «Round Rock» командасының питчинг жаттықтырушысы ретінде қайта оралды, содан кейін команда Оклахома-Ситиге көшіп кетті, онда ол 2012 жылдың соңына дейін осы лауазымда жұмыс істеді. 2013 жылы ол «Сан-Диего Падрес» командасының А класты филиалы «Форт-Уэйн ТинКэпс» командасының питчинг жаттықтырушысы болып жұмысқа қабылданды.