Ұлыбритания империясына қарсылық және ұлттық шовинизм: «Шағын Англия» тұжырымының тарихы мен мағынасы.
Little Englander
Ұлыбритания империясына қарсылық, Brexit, және Англия ұлтшылдығы туралы мақала. «Шағын Англия» қозғалысының тарихы мен қазіргі қолданылуы. Ұлттық саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық термин, әр түрлі мағыналары бар.
British term with various meanings
19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы "Кіші англиялықтар" Либералдық партияның Британ империясының одан әрі кеңеюіне және қаржылық қолдауына қарсы шыққан, британдық колониялардың толық тәуелсіздігін жақтаған фракциясы болды. 2010 жылдардан бастап, әсіресе 2016 жылғы Brexit референдумынан кейін, бұл термин ағылшын шовинистін білдіретін жағымсыз атауға айналды. "Гаммон" сөзі 2012 жылдан бері британдық саяси мәдениетінде ұқсас мағынада қолданылып келеді.
Little Englanders during the late 19th and early 20th centuries were a faction of the Liberal Party who opposed further expansion of and financial support to the British Empire, and advocated complete independence for British colonies. Since the 2010s, especially after the 2016 Brexit referendum, the term has become a popular derogatory epithet for an English chauvinist "Gammon" has been used similarly in British political culture since 2012.
Тарих
Бастапқыда Кішкентай Англия қозғалысы Манчестердегі өндірушілер арасында туды және Голдвин Смит сияқты журналистерден қолдау тапты. Қозғалыс Британ Канадасының протекционистік саясатына қарсы болды, бұл 1859 жылғы тарифтерді көтеру арқылы айқын көрінді. Англиялық өндірушілер британдық тауарлардың аз мөлшерде импортталатынына, ал Англияға көп мөлшерде экспортталатынына наразылық білдірді және осы колонияны қорғау үшін салық төлеуге келіспеді. Сонымен қатар, Америка Құрама Штаттары Еуропадан тыс Ұлыбританияның ең ірі тұтынушысы болғандықтан, олардың әлдеқайда маңызды серіктес болуы мүмкін деп есептелді. Бұл қозғалыстың әлеуметтік жағы да болды. Манчестер мектебі империяны, аристократияның бос жүрген ұлдарына, еңбек ететін өнеркәсіпшілердің есебінен жұмыссыздыққа мүмкіндік беруіне қарсы шықты. Кішкентай Англия ұстанымын Либералдық партияның Уильям Гладстон (1809–1898) сияқты өкілдері қабылдады, ол 19 ғасырдың соңында Ұлыбританияның көптеген әскери әрекеттеріне қарсы болды. Бұл қозғалыс ең алдымен Екінші Бур соғысына (1899–1902) қарсылықпен байланысты. Артур Понсонби либералдық көшбасшы сэр Генри Кэмпбелл Баннерманның Бур соғысына қарсылығы туралы: "Сол кездегі баспасөзден оның патриоттық емес, Кішкентай Англиялық екенін сезінуге болады" деп жазды.
The original Little England movement originated among manufacturers in Manchester and found support among journalists such as Goldwin Smith. The movement objected to the protectionist stance of British Canada, which was exemplified by the tariff increase of 1859. The English manufacturers resented paying taxes to defend a colony that imported few British goods, but exported so many to England. Moreover, it was believed that the United States could become a much more important partner, as it was already Britain's best customer outside Europe. There was also a social element to the movement. The Manchester School opposed the Empire for providing sinecures for the idle sons of the aristocracy at the expense of productive industrialists at home. The Little England stance was adopted by a wing of the Liberal Party typified by William Gladstone (1809–1898), who opposed many of Britain's military ventures in the late 19th century. It is particularly associated with opposition to the Second Boer War (1899–1902). Arthur Ponsonby wrote of the Liberal leader Sir Henry Campbell Bannerman's opposition to the Boer War: "The impression one got of him from the Press in those days was that he was an unpatriotic Little Englander".
Әдебиетте
"Кішкентай Англия" термині саяси қолданылуынан бұрын пайда болған; "Осы кішкентай Англия" деген тіркес ағылшын пуритан дін қызметкері Томас Хукердің (5 қараша 1626 ж.) ұнтақ күніне арналған уағызында қолданылған. Бұл сөз Шекспирдің "VIII Генрих" (1601) пьесасында да кездеседі, онда қарт әйел Анна Болейнге: "Шындығында, кішкентай Англия үшін / Сеніммен айтамын, / Сен өзіңді құрбан етуге батылар едің: / Мен өзім Карнарвоншир үшін".
The term "little England" predates its political usage; the expression "this little England" was used in the Gunpowder Day sermon of the English Puritan preacher Thomas Hooker (5 November 1626). It is also used in Shakespeare's play Henry VIII (1601), when the Old Lady tells Anne Boleyn: "In faith, for little England / You'd venture an emballing: / I myself would for Carnarvonshire."
Қазіргі қолданысы
Кембридж онлайн сөздігі "Кішкентай ағылшын" терминін "Англияны барлық басқа елдерден артық санайтын, және Англия тек қана Англияға тиесілі пайда болған жағдайда ғана басқа елдермен бірлесіп жұмыс істеуі керек" деп анықтайды. Бұл термин ағылшын ұлтшылдарына және ксенофобияға немесе шамадан тыс ұлтшылдыққа бой алған британдықтарға қарапайымша есқарату ретінде қолданылып келген. Сонымен қатар, бұл термин глобализмге, көпжақтылыққа және интернационализмге қарсыларға да қатысты қолданылған. 2010 жылдардан бастап, әсіресе Brexit-тен кейін, бұл термин ағылшын ұлтшылдығы мен ксенофобияны қолдаушыларды қорлап сипаттау үшін кеңінен танымал болды. Осы себепті, ол 2012 жылдан бері британдық саяси мәдениетінде қолданылып келе жатқан "gammon" деген есқарату сөзімен ұқсас.
The Cambridge online dictionary defines "Little Englander" as "an English person who thinks England is better than all other countries, and that England should only work together with other countries when there is an advantage for England in doing so". The term has been used as a derogatory term for English nationalists and British people who are xenophobic or overly nationalistic. It has also been applied to opponents of globalism, multilateralism, and internationalism. Since the 2010s, especially post Brexit, the term has gained popularity as a derogatory way to describe supporters of English nationalism and xenophobia. For this reason, it is similar to the insult "gammon", which has been used in British political culture since 2012.