Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1980 жылдардағы британдық әлеуметтік құбылыс, Дэнни Уилсонның "The Second Summer of Love" әні.
1980s British social phenomenon
the Danny Wilson song "The Second Summer of Love"
Екінші махаббат жазы – 1980 жылдардың соңында Ұлыбританияда acid house музыкасы мен лицензияланбаған рейв-партилердің пайда болуымен байланысты әлеуметтік құбылыс. Көбінесе 1988 жылдың жазымен байланыстырылса да, ол 1989 жылдың жазына дейін жалғасты. Осы кезеңде электронды би музыкасы мен МДМА таралғандығы жастар мәдениетінде жарылыс тудырып, көпшілікке тегін ұйымдастырылған кештер мен рейв дәуіріне әкелді. Бұл дәуірдің музыкасы би ритмдерін психоделикалық, 1960 жылдарға тән стильмен үйлестірді, ал би мәдениеті 1967 жылғы Сан-Францискодағы махаббат жазының гедонизм мен еркіндігіне ұқсас болды. Смайлик логотипі Ұлыбританияда осы кезеңмен тығыз байланысты.
The Second Summer of Love was a late 1980s social phenomenon in the United Kingdom which saw the rise of acid house music and unlicensed rave parties. Although primarily referring to the summer of 1988, it lasted into the summer of 1989, when electronic dance music and the prevalence of the drug MDMA fuelled an explosion in youth culture culminating in mass free parties and the era of the rave. The music of this era fused dance beats with a psychedelic, 1960s flavour, and the dance culture drew parallels with the hedonism and freedom of the 1967 Summer of Love in San Francisco. The smiley logo is synonymous with this period in the UK.
Тарих
Екінші махаббат жазғы 1988 жылы Ұлыбританияда басталды және 1987-1988 жылдар аралығындағы британдық хаус музыка клубтарынан өркендеді – Дэнни Рамплинг басқарған Шоум, Пол Окенфолд ұйымдастырған Фьючер, Ники Холлоуэй басқарған Трип, Slam (диджейлер) және Майк Пикеринг пен Грейм Парк басқарған The Haçienda. Бұл, ең алдымен, ашық алаңдардағы және қолданыстан шыққан қоймалардағы жеке жиналыстардың күрт өсуімен, сондай-ақ көбінесе «рейвтер» деп аталатын жаңа андерграунд клубтық көрініспен байланысты мәдени құбылыс болды. Лондон төңірегіндегі шаралардан бөлек, Блэкберн мен Ноттингем сияқты аймақтарда да оқиғалар өрбитін, ал 1988 жылдың жазының соңына қарай бүкіл Ұлыбританияға таралып, апта сайын көптеген ерекше жиналыстар өткізілді. Іс-шараларды ұйымдастыру заңнамасына қатысты заңды және заңсыз жиналыстар болды. Феноменнің басты музыкалық біріктіруші күші – бастапқыда АҚШ-тың Чикаго, Детройт және Нью-Йорк қалаларының андерграунд түнгі өмірінен импортталған хаус музыка болды. Бірақ сахнаның маңызды бөлігі адамдарға басқа жанрларды ашуға мүмкіндік беруге бағытталды. Бұл көбінесе сол кезде коммерциялық емес деп есептелген музыканы, соның ішінде хиппи дәуірінің музыкасын және фольклорлық элементтерді қамтыды. Бұл бес диджей, британдық хаус музыка сахнасымен байланысты, 1987 жылғы жазда Ибицада достары Джонни Уокермен демалыстан кейін осы шараларды ұйымдастыруға шабыттанғанын айтты. Екінші махаббат жазының бастапқы кезеңдерінде іс-шаралар мен кештер Ұлыбританиядағы бос қоймаларда өткізіліп, көбінесе заңсыз болды. Лондонның M25 айналма жолы бойында «Biology» (Жарвис Сэнди, Микки Жумп және Таркин де Меза), «Energy» (Джереми Тейлор және Тин Тин Чемберс), «Genesis» (Эндрю Притчард, Уэйн Энтони және Кит Брукс), «Sunrise/Back to the Future» (Тони Колстон Хейтер және Дейв Робертс) және «Weekend World» (Таркин де Меза) сияқты промоутерлердің ұйымдастыруымен үлкен кештер өткізіле бастады. Лондонда Raindance және Labrynth/Four Aces шараларын өткізді. Үшінші Shoom кешінің флаерында жарияланған күлімдеген смайлик сол заманның символына айналды. Көп ұзамай, келушілер күлімдеген смайликтермен безендірілген футболкалар мен төсбелгілер тағуды жөн көрді. MDMA қолданудың салдарынан марафондық бидің дегидратациялық әсеріне байланысты су және Лукозад жиі қолданылатын. Хип-хаус реп пен хаус музыкасының танымал тоғысуына айналды, мысалы Тайри Купердің "Turn Up The Bass", Beatmasters-тің "Who's In the House", Doug Lazy-дің "Let It Roll" және Тони Скотттың "That's How I'm Living" сияқты тректер.
The Second Summer of Love began in 1988 in UK, and rose from the house music British nightclubs dating from 1987 to 1988 Shoom (run by Danny Rampling) and Future (organised by Paul Oakenfold), Trip (run by Nicky Holloway), Slam (DJs) and The Haçienda (run by Mike Pickering and Graeme Park). It was though a cultural happening particularly associated with the quite sudden increase in independent gatherings outdoors in fields and in disused warehouses as well as with the quite new underground club scene, which had often become called raves. Beyond those held around London were also events springing up in areas such as Blackburn and Nottingham, before spreading across all the UK, with very large numbers of distinct gatherings held weekly by late summer of 1988. There were both illegal and legal gatherings in terms of adherence to event planning laws. While the prime musical point of convergence throughout the phenomenon was house music at first mostly imported from the US underground nightlife centres Chicago, Detroit and New York, also a basis for the scene was focused upon enabling people to open up to other genres of music. This was most typically music not seen as very commercial for the time, including music of the hippie eras and some folk derived music. These five DJs associated with the early British house music scene reported they were inspired to start these events after holidaying on Ibiza in the summer of 1987 with their friend Johnny Walker. In the early stages of the Second Summer of Love, the events and parties were often held in empty warehouses across the UK and were essentially illegal. Increasingly huge parties started to be put on around the M25 orbital of London by promoters including “Biology” (Jarvis Sandy, Micky Jump & Tarquin de Meza), “Energy” (Jeremy Taylor & Tin Tin Chambers), “Genesis (Andrew Pritchard, Wayne Anthony & Keith Brooks), “Sunrise/Back to the Future” (Tony Colston Hayter & Dave Roberts) and “Weekend World” (Tarquin de Meza). In London, events were put on by Raindance, and at Labrynth/Four Aces. The symbol of the time became a smiley face after the London crowd picked up the design when it was posted on one of the flyers from the third Shoom party. Revellers would soon become adorned in smiley t shirts and badges. Water and Lucozade were a common feature because of the dehydrating effects of marathon dancing due to MDMA use. Hip house would become a popular cross over of a rap and house music, with tracks such as "Turn Up The Bass" by Tyree Cooper, "Who's In the House" by the Beatmasters, "Let It Roll" by Doug Lazy, and "That's How I'm Living" by Tony Scott.
Радио
Равдар мен музыканы пираттық радиостанциялар, оның ішінде Kiss FM, Sunrise және Centreforce таратып, жарнамалады.
The raves and music were promoted by pirate radio stations, including Kiss FM, Sunrise and Centreforce.
Есірткі қолдану
Сол кезде экстази ең көп қолданылатын есірткі болды. ЛСД әлі де кездесетін, бірақ бұрынғыдай кең емес. S'Express тобының мүшесі Марк Мур: «Экстази жағдайды өзгертуге көмектесті. Адамдар алғаш рет экстази қолданғанда, жаңадан туғандай сезімдеді» деді. 19 қазанда The Sun газеті «Экстазидің зұлымдығы» деген тақырыппен эсид-хаус өнерін жаңадан танымал және салыстырмалы түрде беймәлім есірткімен байланыстырды. 1989 жылғы 24 маусымда газет «Арасынан шығып кетті!» деген тақырыпты жариялады, бұл «Санрайз» кешінен кейін болды.
Ecstasy was the drug of choice during the time. LSD was still present, just not as prominently. Mark Moore, of group S'Express, said: "It definitely took ecstasy to change things. People would take their first ecstasy and it was almost as if they were born again." On October 19, The Sun ran with the headline "Evils of Ecstasy," linking the acid house scene with the newly popular and relatively unknown drug. On 24 June 1989, the newspaper ran its infamous "Spaced Out!" headline after a Sunrise party.