Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Мен, Мадд" – американдық ғылыми-фантастикалық телесериал "Жұлдыздар жолының" екінші маусымының сегізінші бөлімі. Стивен Кандел жазған (Джин Родденберридің әңгімесі негізінде) және Марк Дэниелс түсірген, алғаш рет 1967 жылдың 3 қарашасында көрсетілді. "Энтерпрайз" экипажы алғашқы маусымдағы "Маддтың әйелдері" эпизодында танысқан алаяқ Гарри Маддпен (Роджер К. Кармель) екінші рет кездеседі. Мадд енді оның барлық тілегін орындайтын андроидтар планетасының жоғары билеушісі. Эпизодтың авторы ретінде Стивен Кандел көрсетілгенімен, Дэвид Джеррольд авторлық құқығы бұзылмаған қайта жазу жұмысын жасады. Соңғы сценарий қызметкерлер тарапынан көптеген өзгерістерге ұшырады, ал Джеррольд өзінің тек бір бастапқы идеясы түпкілікті эпизодқа енгенін мойындайды. Сондай-ақ, продюсер Джин Л. Кун авторлар гильдиясының арбитражына авторлық мәселені ұсыныпты, бірақ ол бас тартқан.
"I, Mudd" is the eighth episode of the second season of the American science fiction television series Star Trek. Written by Stephen Kandel (based on a story by Gene Roddenberry) and directed by Marc Daniels, it was first broadcast on November 3, 1967. The crew of the Enterprise has a second encounter with the conman Harry Mudd (Roger C. Carmel), first seen in the season one episode "Mudd's Women". Mudd is now the supreme ruler of a planet of androids who cater to his every whim. Although Kandel is the credited writer on the episode, David Gerrold performed an uncredited rewrite. The final script was heavily revised by the staff, and Gerrold admits that only one original idea of his made it into the final episode. He also claims producer Gene L. Coon offered to put the matter of credit up for Writers Guild arbitration but that he declined.
Сюжет
Жұлдыздық Флот лейтенанты болып көрінген және өзін Норман деп таныстырған ғарыштан келген андроид, инженерлік бөлімді жауып, «Энтерпрайзді» басып алады және кемені жоюға алып келетін тұзақ қояды, егер оны қайтаруға тырысса. Капитан Кирк кемесі мен экипажының белгісіз планетаға, андроидтар мекендейтін жерге әкетілгенін және ескі қарсыласы, заңнан тыс Гарри Маддпен кездесетінін біледі. Өзін «Бірінші Мадд» деп атап, андроидтарды билейтін Мадд, әйелі Стеллаға арналған «ғибадатхана» деп атаған қараңғыланған шыны панельді көрсетеді. Онда оның әйеліне ұқсайтын андроид бар, ол оны бұрынғыдай мазалайды, бірақ ол оны «үндеме» деп бұйрық беріп, бірден тындыра алады. Мадд түрмеден қашып, ғарыш кемесін ұрлап, осы планетаға құлап, андроидтар оны қабылдағанын айтады. Олардың ыңғайлы екенін айтады, бірақ оны басқа адамдарды қызмет етуге және зерттеуге беруге келмейтінше жібермейді. Мадд Киркке олардың және оның экипажының осы мақсатқа қызмет ететінін және қалған өмірін сонда өткізетінін айтады. Кирк андроидтарды сұраққа алып, оларды Андромеда галактикасынан келген саяхатшылар жасағанын біледі, олардың планетасы суперновадан жойылған, ал андроидтар өзіне өзі көмектесуге қалған. Бірінші офицер Спок 200 000-нан астам андроид бар екенін анықтап, олардың арасында орталық басқару механизмі болуы керек деген қорытындыға келеді. «Энтерпрайз» экипажы жер бетіне телепортталып, олардың орнына андроидтар орналасады. Олар андроидтардың әлемінен көп нәрсеге қызығады: Скотти олардың инженерлік біліміне таңғалады; энсин Чековке ерік-жігерлі әйел андроидтар планетасында өмір сүру идеясы ұнайды; ал Ухура андроид денесінде мәңгілік өмір табу мүмкіндігімен азғырылады. Бірақ Кирк бұған келіспейді және олардың міндеттерін еске салады. Стелламен соңғы қоштасқаннан кейін, Мадд «Энтерпрайз» бортқа көтеріліп кетуді жоспарлайды, бірақ андроидтар оны телепорттау бұйрығын орындамайды. Олардың өздерінің жеке мақсаты бар: планетаны тастап, адамзатқа «қызмет көрсету» арқылы ашкөз және агрессивті адамзатты өз бақылауына алу. «Энтерпрайз» экипажы олардың жағдайын талқылағанда, Спок барлық андроидтар әртүрлі серияларға жататынын, бірақ Норман есімдісінен басқа ешқайсысының атауын атамағанын байқайды. Кирк бір андроид Норманды «логикалық емес» мәлімдемені талдауды «үйлестіруге» шақырғанын еске алады. Спок Норманның құрама андроид ақыл-ойының орталық нүктесі екенін қорытады, ал Кирк «жабайы, иррационалды логикасыз, тікелей Норманға бағытталған» бұл ақыл-ойға қарсы тиімді қару бола алады деп болжайды. Содан кейін экипаж қарама-қайшы мәлімдемелер мен ерекше театрлық қойылымдар арқылы андроидтарды шатастыруға тырысады, нәтижесінде Мадд пен Кирк Норманға өтірікші парадоксын қояды: Кирк Маддтың айтқандарының бәрі өтірік екенін мәлімдейді; ал Мадд Норманға «Мен өтірік айтып тұрмын» дейді. Қарама-қайшылықты шеше алмағандықтан, Норманның ақыл-ойы күйіп кетеді, бұл басқа андроидтардың бірден тоқтауына себеп болады. Экипаж Норманды және басқа андроидтарды планетаны өнімді ету бойынша бастапқы міндеттеріне оралу үшін қайта бағдарлайды. Кирк Маддқа оның адам сәтсіздігінің мысалы ретінде андроидтар қауымына босатылғанын және оның қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін арнайы андроид бағдарламаланғанын хабарлайды, бұл андроидтармен жұмыс істеуге және оларды пайдаланбауға ынталандыру үшін жасалған. Мадд оған риза болады, бірақ бұл андроидтің Стелла екенін және қазір оның кем дегенде 500 көшірмесі бар екенін білгенде, олардың ешқайсысы оның «үндеме» бұйрығына жауап бермейді.
An alien android posing as a Starfleet lieutenant and identifying himself as Norman, hijacks the Enterprise by sealing off engineering and setting a booby trap which would cause any attempt to restore control to destroy the ship. Captain Kirk finds his ship and crew taken to an unknown planet populated by androids, and meets an old nemesis, the outlaw Harry Mudd. Calling himself "Mudd the First" and ostensibly ruling the androids, Mudd displays a darkened glass panel, which he calls a "shrine" to his wife Stella. It contains an android version of his wife which nags him as she did, but he is able to silence her instantly by ordering her to "shut up". Mudd explains that he broke out of prison, stole a spaceship, crashed on this planet, and was taken in by the androids. He says they are accommodating, but refuse to let him go unless he provides them other humans to serve and study. Mudd informs Kirk that he and his crew are to serve this purpose and can expect to spend the rest of their lives there. Kirk questions the androids and discovers they were built by travelers from the Andromeda Galaxy whose planet was destroyed by a supernova, leaving the androids to fend for themselves. First Officer Spock discovers the androids number over 200,000, and concludes that there must be some central control mechanism. The Enterprise crew is beamed to the surface and replaced with an android crew. They find much appealing about the androids' world: Scotty is fascinated by their engineering knowledge; Ensign Chekov likes the idea of living on a planet full of compliant female androids; and Uhura is tempted by the offer of immortality in an android body. Kirk will have none of this, however, and reminds them of their duty. After a final farewell to Stella, Mudd plans to depart aboard Enterprise, but the androids refuse his order to beam him aboard. They have their own agenda: to leave the planet and offer their "services" to humanity, with the goal of bringing the greedy and aggressive human race under their control. As the Enterprise crew discuss their predicament, Spock notes that all of the androids belong to various named series, except for the one named Norman. Kirk recalls that an android called on Norman to "coordinate" the analysis of an "illogical" statement. Spock concludes that Norman is the central locus of the composite android mind, and Kirk suggests that "wild, irrational illogic aimed right at Norman" could be a potent weapon against that mind. The crew then attempt to confuse the androids by means of contradictory statements and a series of bizarre theatrics, culminating with Mudd and Kirk posing the liar paradox to Norman: Kirk claims everything Mudd says is a lie; and Mudd says to Norman, "I am lying." Unable to resolve the contradiction, Norman's mind burns out, which immediately causes the other androids to shut down. The crew reprogram Norman and the other androids to return to their original tasks of making the planet productive. Kirk informs Mudd that he has been paroled to the android population as an example of a human failure, and that a special android has been programmed to see to his needs as an incentive to work with the androids and not exploit them. Mudd is grateful until he discovers that this android is Stella, and there are now at least 500 copies of her – none of whom responds to his command to "shut up".
Өндіріс және қабылдау
Продюсерлер Геррольдтың "Трибблмен қиындықтар" жұмысының нәтижесінде жазылған сценарийді қатты ұнатып, кейін Геррольдқа осы эпизодтың сценарийін қайта жазу жұмысы тапсырылды. 2009 жылы AV Club оны "күлкілі, бірақ тартымды сюрреалистік", "жұқпалы түрде әдемі" және "құнды" деп сипаттап, A− бағасын берді. 2014 жылы io9 сайтындағы Чарли Джейн Андерс "Мен, Мадд" эпизодын "Жұлдыздар жолының" 100 ең жақсы эпизодының тізімінде 79-шы орынға қойды. 2016 жылы Syfy бұл эпизодты актриса Нишель Николстің Ухура рөлін сомдауы үшін атап өтті, оның "Жұлдыздар жолындағы" ең жақсы бес көрінісінің бірі деп бағалады.
The producers liked the script resulting from Gerrold's work on The Trouble with Tribbles so much that Gerrold was later tasked with re writing the script for this episode. In 2009, the AV Club called it "goofy, but charmingly surreal", "infectiously silly" and "a treat," giving it an A− grade. In 2014, Charlie Jane Anders at io9 ranked "I, Mudd" as the 79th best episode of Star Trek in a list of the top 100 Star Trek episodes. In 2016, Syfy noted this episode for actress Nichelle Nichols presentation of Uhura, as having her fifth best scene in Star Trek.