Кіріспе

Американдық консервативті раввин Маршалл Т. Мейер (25 наурыз 1930 жыл - 29 желтоқсан 1993 жыл) – американдық консервативті раввин, ол 1958 жылдан 1984 жылға дейін Аргентинада тұрып жұмыс істеген кезеңде, 1970 жылдардағы «Лас соғыс» жылдарында танымал халықаралық адам құқықтары қорғаушысы болды. Ол президент Рауль Альфонсин тарапынан Адамдардың жоғалуы жөніндегі Ұлттық комиссияның мүшесі болып сайланды. 1983 жылы демократия қайта орнатылғаннан кейін, Мейерге жаңа президент елдің ең жоғары наградасы – "Бостандық күрескері генерал Сан-Мартин" ордені табысталды. Ол Аргентинада демократияны қалпына келтіру үшін күрескендерге президент Кристина Фернандес де Киршнер көрсеткен құрметтің нышаны болды.

Ерте өмір және білім

Маршалл Теодор Мейер Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында еврей отбасында дүниеге келіп, Коннектикут штатының Норвич қаласында өсті. Раввин Абрахам Джошуа Хешелмен кездескеннен кейін ол еврей теологиялық семинариясына түсті. Хешел оның ұстазы және рухани жетекшісі болды, оның ықпалы мен мысалы Мейердің діни басшы ретіндегі қызметіне терең әсер етті. 1958 жылы раввин дәрежесін алғаннан кейін, Мейер Аргентина Республикасының Израиль қауымына (Темпл Либертад) раввин ретінде шақырылды, онда ол екі жыл жұмыс істеді. Кейін ол Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласында Bet El қауымын құрды.

Аргентинадағы мансабы

Раввин Маршалл Т. Мейер өзінің энергиясы мен харизмасын Аргентина еврей қауымына үлес қосу үшін жұмсады. Ол Буэнос-Айресте Seminario Rabínico Latinoamericano аталған раввиндер семинариясын құрды, ол көп ұзамай Латын Америкасындағы консервативті иудаизмнің орталығына айналды. Онда испан тілінде сөйлейтін ондаған раввиндер даярланды, олар Аргентина, Латын Америкасы және әлемнің басқа аймақтарындағы қауымдарға қызмет етті. Раввин Мейер Аргентина мен Латын Америкасындағы көптеген консервативті синагогтардың үлгісі болған Comunidad Bet El қауымын басқарды. Бұл қауым өз күндізгі мектебін ашты. 1976–1983 жылдардағы әскери режим кезінде раввин Мейер әскери үкіметтің және оның адам құқықтарын бұзуын қатаң сынады. Ол режимнің қуғын-сүргініне ұшыраған жүздеген адамның өмірін сақтауға күш салды. Ол түрмедегі саяси тұтқындарды аралап, көмек көрсетті. Израиль үкіметімен бірлесіп, қуғынға ұшыраған, тұтқындалған және ұзақ уақыт үй қамауында болған танымал журналист Жакобо Тимерманды босатуға жұмыс істеді. Тимерман 1981 жылы жарық көрген «Аты жоқ тұтқын, нөмірі жоқ камера» атты естелік кітабын раввинге арнады. Тимерман Мейердің «еврей, христиан және атеист тұтқындарға демеу болғанын» жазды. 1983 жылы Аргентинада демократия қайта орнатылғанда, жаңадан сайланған президент Рауль Альфонсин раввин Мейердің еңбегін мойындап, оған Аргентинаның ең жоғары наградасы – «Оборонитель генерал Сан Мартин» орденін табыс етті. Раввин Мейер 1984 жылы АҚШ-қа оралды.

Кейінгі кезең

Лос-Анджелестегі Иудаизм университетінде (қазіргі Американдық еврей университеті) қысқа тұрақтан кейін, 1984 жылы раввин Мейер Нью-Йорктегі Бнай Йешурун қауымында раввин қызметіне тағайындалды. Бұл қаладағы ең көне Ашкеназдық синагог болды, және оның міндеті қауымды жаңғырту еді. 1984 және 1993 жылдар аралығында Бнай Йешурун мыңдаған еврейлерді қызықтырған, өркендеген либералды қауымға айналды. Раввин Мейердің күрделі теологиялық көзқарастары, рухани көтеріңкі діни рәсімдер, синагогтың негізгі принциптерінің бірі ретінде әлеуметтік белсенділікті баса назарда ұстаған бағдарлама, христиан және мұсылман дін қызметкерлерімен экуменикалық жұмыс, сондай-ақ араб-израиль қақтығысына қатысты бейбітшілік қозғалысындағы жетекшілік рөл қауымның қарқынды өсуіне себеп болды. Ол АҚШ-тағы көптеген басқа синагогтар үшін үлгіге айналды.

Неке және отбасы

Раввин Майер Наоми Майерге үйленді және олардың үш баласы болды: Анита, Доди және Габриэль.

Өлім

1993 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол Коннектикут штаты, Норвич қаласындағы туған жерінің синагогасының зиратына жерленді.