Жерсі Сентрал темір жолы (1839-1976) – Нью-Джерси штатындағы маңызды тарихы бар темір жол. Conrail құрамына еніп, қазір Raritan Valley желісінде қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Джерси штатындағы I сыныпты теміржол (1839–1976)
Defunct Class I railroad in the U. S. state of New Jersey (1839 1976)
Нью-Джерсидің орталық темір жолы, сондай-ақ Джерси орталық, Джерси орталық желілері немесе Нью-Джерси орталық деп те аталатын бұл теміржол 1830-шы жылдары құрылған I сыныпты теміржол болатын. 1976 жылдың сәуір айында ол АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы бірнеше ірі банкрот болған теміржолдармен бірге Conrail компаниясына қосылды. CNJ-нің негізгі желісі Нью-Джерси штатында маңызды рөл атқарды. Қазіргі таңда негізгі желісінің көп бөлігі Raritan Valley Line жолаушылар сервисі үшін пайдаланылуда. CNJ магистральдық жолының Нью-Джерси штатының Филлипсбург қаласындағы бөлігі Conrail аясында Lehigh Line құрамына енді.
The Central Railroad of New Jersey, also known as the Jersey Central, Jersey Central Lines or New Jersey Central , was a Class I railroad with origins in the 1830s. It was absorbed into Conrail in April 1976 along with several other prominent bankrupt railroads of the Northeastern United States. The CNJ's main line had a major presence in New Jersey. Most of the main line is now used by the Raritan Valley Line passenger service. CNJ main line trackage in Phillipsburg, New Jersey became part of the Lehigh Line under Conrail.
19 ғасыр
CNJ-нің ең алғашқы темір жол бабасы 1831 жылы құрылған және 1836 жылы Элизабетпорттан Элизабет, Нью-Джерсиге дейін ашылған Элизабеттаун және Сомервилл темір жолы болды. 1839 жылы жылқылардың орнына бу пайдаланыла бастады, ал темір жол батысқа қарай кеңейтіліп, 1842 жылдың басында Сомервиллге жетті. Сомервилл және Истон темір жолы 1847 жылы құрылды және батысқа қарай құрылыс жұмыстарын бастады. 1849 жылы ол Элизабеттаун және Сомервилл темір жолын сатып алып, жаңа атау қабылдады: Нью-Джерсидің Орталық теміржол компаниясы. Желі 1852 жылы Делавэр өзенінің шығыс жағалауындағы Филлипсбургке жетті. 1864 жылы Ньюарк шығанағы арқылы Джерси қаласына дейін шығысқа қарай кеңейтілді, содан кейін Флемингтон, Ньюарк, Перт-Амбой, Честер және Уортонға филиалдар қосылды. Нью-Джерси Саудн (NJS) темір жолының құрылысы 1860 жылы Порт-Монмуттан басталды. Темір жол төменгі Нью-Джерси арқылы оңтүстік-батысқа қарай жылжып, 1871 жылы Делавэр өзенінде, Бриджиттоннан батысқа қарай орналасқан Бейсайдқа жетті. NJS 1879 жылы CNJ-нің бақылауына көшті. CNJ-нің ықпалы қысқа мерзімге Делавэр өзенінен арғы жаққа Балтимор және Делавэр шығанағы темір жолы арқылы созылды, ол Делавэр штатындағы Бомбей-Хуктан, Таунсендтен шығысқа қарай Мэриленд штатының Честертаун қаласына дейін жетті. Бұл желі 1901 жылы Пенсильвания темір жолының (PRR) құрамына енді.
The earliest railroad ancestor of the CNJ was the Elizabethtown & Somerville Railroad, incorporated in 1831 and opened from Elizabethport to Elizabeth, New Jersey in 1836. Horses gave way to steam in 1839, and the railroad was extended west, reaching Somerville at the beginning of 1842. The Somerville and Easton Railroad was incorporated in 1847 and began building westward. In 1849, it purchased the Elizabethtown & Somerville and adopted a new name: Central Railroad Company of New Jersey. The line reached Phillipsburg, on the east bank of the Delaware River, in 1852. It was extended east across Newark Bay to Jersey City in 1864, and it gradually acquired branches to Flemington, Newark, Perth Amboy, Chester, and Wharton. The New Jersey Southern (NJS) began construction in 1860 at Port Monmouth. The railroad worked its way southwest across lower New Jersey and reached Bayside, New Jersey, on the Delaware River west of Bridgeton, New Jersey in 1871. The NJS came under control of the CNJ in 1879. CNJ's influence briefly extended across the Delaware River in the form of the Baltimore & Delaware Bay Railroad, from Bombay Hook, Delaware, east of Townsend, to Chestertown, Maryland. That line became part of the Pennsylvania Railroad (PRR) family in 1901.
20 ғасыр
1901 жылы Филадельфия және Рединг темір жолының (RDG) мұрагері Рединг компаниясы (RDG) CNJ акцияларының көпшілігін сатып алып, оны басқаруды қолға алды. Сонымен қатар, Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) RDG-ді басқаруды иеленді, осылайша RDG және CNJ теміржолдары арқылы Нью-Йоркке қатынау мүмкіндігіне қол жеткізді. 1929 жылы CNJ «Blue Comet» атты сәнді пойызды іске қосты, ол Джерси-Сити мен Атлантик-Сити арасында күніне екі рет қатынайтын. Пойыздың 4-6-2 локомотивінен бастап, бақылау вагонының артқы бөлігіне дейін барлығы көк түспен боялған, ал жаңартылған вагондары сол дәуірдегі әдеттегі күндізгі вагондарға қарағанда әлдеқайда ыңғайлы болды. Бұл пойыз 1930-жылдардың соңы мен 1940-жылдары бүкіл елде кең таралған жылдам пойыз құрылысының алға басушысы болды. 1941 жылы автокөліктің бәсекесіне тап болды. 1929 жылы CNJ сондай-ақ Оңтүстік Амбой мен Нью-Брансуик арасындағы 12 мильдік (19 км) қысқа желідегі Раритан өзені темір жолының 30 пайызын сатып алды. 1931 жылы CNJ Уортон және Солтүстік темір жолын толығымен сатып алып, ал Уоррен құю және құбыр корпорациясынан Маунт Хоуп минералды темір жолының бір бөлігіне ие болды. Элизабетпорттан пойыздар әртүрлі бағыттарға жүрді. Бірі Элизабет және Плейнфилдке, содан кейін батысқа және оңтүстік-батысқа қарай, екіншісі оңтүстікке қарай Перт-Амбойға, қазіргі Солтүстік Джерси жағалау жолына және Нью-Джерсидің оңтүстік аймандарына бағытталды. CNJ RDG-мен бірлесіп Пенсильванияға және басқа батыс немесе оңтүстік аймақтарына бірнеше пойыз қатынайтын. B&O да Джерси-Ситиге соңғы қадам жасау үшін CNJ теміржолдарынан пайдаланды.
In 1901, the Reading Company (RDG), successor to the Philadelphia & Reading, acquired control of the CNJ through purchase of a majority of its stock, and at about the same time Baltimore & Ohio Railroad (B&O) acquired control of the RDG, gaining access to New York over RDG and CNJ rails. In 1929, CNJ inaugurated the Blue Comet, a deluxe coach train operating twice daily between Jersey City and Atlantic City. It was painted blue from the pilot of its 4 6 2 to the rear bulkhead of its observation car, and its refurbished cars offered a level of comfort much higher than the usual day coach of the era. The train was the forerunner of the coach streamliners that blossomed nationwide in the late 1930s and the 1940s. It succumbed to automobile competition in 1941. Also in 1929 CNJ purchased a 30 percent interest in the Raritan River Railroad, a 12 mile (19 km) short line from South Amboy to New Brunswick. In 1931 it acquired total ownership of the Wharton & Northern Railroad and a partial interest in the Mount Hope Mineral Railroad from Warren Foundry & Pipe Corporation. From Elizabethport, trains went to different corridors. One headed towards Elizabeth and Plainfield and points west and southwest. The second went south towards Perth Amboy and today's North Jersey Coast Line and different southern New Jersey destinations. CNJ operated several trains into Pennsylvania and other points west or south, in association with the RDG. B&O also used CNJ tracks for the final approach to Jersey City.
Мұралық бірліктер
2012 жылы 30 жылдығын тойлау үшін Norfolk Southern 20 жаңа локомотивті бұрынғы схемалармен бояды. NS #1071, EMD SD70ACe локомотиві, CNJ қызғылт сары және көк түспен боялды. 2019 жылы NJ Transit, CNJ GP40P локомотивінің схемасына негізделген мұра схемасымен 4109 локомотивін бояды.
To celebrate its 30th anniversary in 2012, Norfolk Southern painted 20 new locomotives with predecessor schemes. NS #1071, an EMD SD70ACe locomotive, was painted with the CNJ orange and blue. In 2019, NJ Transit painted locomotive 4109 in a heritage scheme based on that of the CNJ GP40P.