Гуамның бұрынғы губернаторы Феликс Камачо

Кіріспе

2003 жылдан 2011 жылға дейін Гуамның губернаторы Феликс Джеймс Перес Камачо (30 қазан 1957 жылы туған) – американдық саясаткер және бизнесмен, 2003 жылдан 2011 жылға дейін Гуамның 7-ші губернаторы қызметін атқарған. Гуамның Республикалық партиясының мүшесі, ол 1993 жылдан 2003 жылға дейін Гуам заң шығару жиналысында алты рет сенатор болып сайланған. Камачо отбасында дүниеге келген, оның әкесі Карлос Камачо 1969 жылдан 1975 жылға дейін Гуамның 1-ші губернаторы болды. Камачо 2022 жылғы Гуам сайлауында қайтадан губернаторлыққа түсті, бірақ үкімдегі демократ Лу Леон Геррероға жеңілді.

Ерте өмір

Камачо Жапониядағы АҚШ әскери базасы – Зама лагерінде дүниеге келді. Камачоның әкесі Карлос Камачо, ал анасы Лурдес Перес Камачо болды. Ол Гуамның Тамунинг қаласында өсті және католик мектептерінде білім алды. Камачоның әкесі 1969 жылы Гуамның соңғы тағайындалған губернаторы болып, 1971 жылы алғашқы сайланған губернаторы атанды. 1980 жылы Камачо Маркет университетін бизнес-администрация және қаржы мамандығы бойынша бітірді.

Саяси мансап

Камачо Pacific Financial Corporation компаниясында сақтандыру менеджері, ал IBM компаниясында шоттар жөніндегі әкімші болып жұмыс істеген. 1988 жылдың наурыз айында Гуам губернаторы Джозеф Франклин Ада оны Гуамның коммуналдық қызметтер агенттігінің директорының орынбасары етіп тағайындады, және сол жылдың соңында департаменттің атқарушы директоры болып тағайындалды. 1992 жылы Камачо Гуамның 22-ші заң шығару жиналысына сенатор болып сайланды, содан кейін 1994 және 1996 жылдары қайта сайланды. Сенатор ретінде ол Туризм, көлік және экономикалық даму комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Ол сонымен қатар көпшілік фракциясының жетекшісі де болды. 1998 жылы Камачо Джозеф Аданың губернаторлық сайлау кампаниясындағы әріптесі болды. Олардың жеңілісінен кейін Камачо келесі екі жыл бойы мемлекеттік қызметтен шеттеді. 2000 жылғы заң шығару сайлауында жеңіске жеткеннен кейін, Камачо заң шығару жиналысына оралып, төрағалық лауазымын және көпшілікке көмекші жетекшінің қызметін қайта иеленді.

2002 жылғы губернаторлық кандидатура

2002 жылы Камачо Гуамның губернаторы және вице-губернаторы лауазымдарына кандидат болу үшін сенатор Калео Мойланмен бірікті. 2002 жылдың 31 тамызында Камачо-Мойлан республикалық партиясының ішкі сайлауында спикер Антонио “Тони” Унпинконы жеңіп шықты. Бұдан бөлек, Камачо-Мойланның бас сайлау кампаниясы демократтардан Гуам өкілі, конгрессмен Роберт А. Андервуд және оның серігі сенатор Томас "Том" С. Адаға қарсы табысты жүрді.

2006 жылғы губернаторлық кандидатура

Мойланмен алғашқы мерзімінде туындаған түрлі келіспеушіліктерге байланысты Камачо 2006 жылы жаңадан сайланған сенатор Майкл Крузды өзінің серігі етіп таңдады. Камачо Роберт А. Андервудты тағы да жеңіп (бұл жолы сенатор Франк Агуон-младший оның серігі болды), екінші мерзімге губернаторлыққа қайта сайланды.

2016 жылғы Конгресс үшін жарыстар

2016 жылы ол Гуамның жалпы округі үшін сайлауға түсіп, демократ Мадлен Бордаллоға қарсы күресті, бірақ ол 53 пайызға 47 пайызбен жеңіліп қалды.

2022 жылғы губернаторлық кандидатура

Камачо 2022 жылдың ақпанында сенатор Тони Аданы өкілдік етуші етіп алып, Гуам губернаторының республикалық партиясынан түйіндеме алу үшін қайтадан сайлау науқанын бастады. Ол жалпы сайлауда қазіргі демократ губернаторы Лу Леон Геррероға жеңіліп қалды.

Қызмет мерзімі

2002 жылдың 8 желтоқсанында Гуамды Понгсона супер тайфуны шапты, Камачо мен Мойлан сайлаудан кейін көп өтпей осы оқиға болды. Аралдың жағдайына байланысты олар ресми салтанатты іс-шара өткізбеуді шешті. Оның орнына екеуі түн ортасында Плаза де Эспанияда ант берді, содан кейін Хагатнадағы Дульсе Номбре де Мария соборындағы мерекелік миссадан кейін шам жарығында болды. Погсона тайфуны аралды Чатан тайфуны қиратқаннан кейін алты ай өткен соң орын алды, бұл Гуам тұрғындарын қатты әсер етті. Ауруханалар, мектептер, Гуам халықаралық әуежайы, Гуам порты, қонақүйлер, бизнес және жүздеген үйлер сияқты мемлекеттік және жеке сектордағы нысандар мен құрылымдар кең ауқымда зардап шекті. Федералдық төтенше жағдайларды басқару агенттігі келтірілген зиянды 246 миллион долларға бағалады, бұл АҚШ тарихындағы ең ірі табиғи апат болды және бұл рекорд 2005 жылға дейін Катрина дауылына дейін сақталды. Кабрас аралындағы жанармай бактары өртеніп, кемелердің портына кіруіне қауіпті болды. Гуам телефон басқармасы мен А.Б. Вон-Пат халықаралық әуежайы да біраз уақытқа жабылды. Бірақ көп ұзамай, дауылдан бұрын Гуамда болған шамамен 10 000 турист үйлеріне оралды. Камачо мен оның әкімшілігі электр қуатын, суды, байланыс және көлік жүйелерін қайта іске қосу, сондай-ақ аралдағы мектептерді қайта ашу және тайфуннан зардап шеккен үйлер мен бизнеске көмек көрсету бойынша жұмыс істеді. Туризм ең төменгі деңгейге жетті және үкімет дерлік банкротқа жақын болды. Камачо аралды қалыпқа келтіруге жетекшілік етті, Гуам үкіметі, федералдық үкімет, әскерилер, бизнес қауымдастығы және төзімді азаматтар көп көмек көрсетті. Үш айдан кейін арал басшылары әлеуетті келушілерге арал оларды қайтадан қарсы алуға дайын екенін хабарлады және туризм жандана бастады. Камачо әкімшілігі Гуамды басқаруда басқа да қиындықтарға тап болды. Бұрынғы әкімшіліктің мемлекеттік істерді қалай жүргізгеніне қатысты алаңдаушылықтар туындағандықтан, Гуам заң шығарушы органы бірнеше жолмен губернатор кеңсесінен билікті алып тастау туралы заңдарды қабылдады. Гуамда алғаш рет сайланған бас прокурор және сайланған аудитор болды. Сонымен қатар, Гуамның білім беру департаменті – ең ірі мемлекеттік мекеменің толық билігіне ие болған сайланған мектептер кеңесі мен білім беру жөніндегі бақылаушы тағайындалды. Сонымен қатар, Гуам халқы алғаш рет мемлекеттік коммуналдық қызметтерді басқару үшін кеңес сайлады. Біріктірілген коммуналдық қызметтер комиссиясы су және электр қуатын басқаруды губернатордың қолынан алды. Қоғамдық коммуналдық қызметтер комиссиясы коммуналдық тарифтерді де белгіледі, ал Гуам телефон басқармасы 2005 жылы жеке компанияға сатылды, бұл АҚШ-тағы соңғы мемлекеттік телефон станциясы болды, бұл әкімшіліктен одан да көп мемлекеттік жауапкершілікті алып тастады. Камачо билікті қатаң кезеңде қабылдады. Гуамның өз міндеттемелерін төлеуге жеткілікті кірісі болмады. Жергілікті және федералды заңдардағы міндеттемелер үкіметтің осы міндеттемелерді орындауға арналған қаржылық мүмкіндіктерінен әлдеқайда асып түседі. Кірісті толықтыру үшін Камачо шамамен 400 миллион долларлық облигациялар шығаруды көздеді. Алайда, бас прокурор облигация шартына қол қоюдан бас тартты, өйткені облигацияларды шығару борыш шегін бұзады деп қорытындылады. Осыған жауап ретінде Гуам губернаторы Гуамның Жоғарғы сотынан облигацияларды шығару Гуамның борыштық шегінен аспайтынын растауын сұрады. Гуамның Жоғарғы соты губернатордың пікірімен келісті, ал бас прокурор оның шешіміне шағымдануға тырысты. Төрт жылдан кейін АҚШ Жоғарғы соты мәселені қарады және соңында губернатор облигациялар шығара алды. Осы аралықта бірнеше сот процестері үкіметке күрт әсер етті және губернатор осы қиындықтардың көпшілігін шешу үшін мемлекеттік ресурстарды басымдыққа қоюға мәжбүр болды. Төменде үкіметке қарсы бірнеше ірі сот процестері қарастырылған, оларға үкімет миллиондаған доллар төледі. 1993 жылы Гуамның гуманитарлық зейнетақы алушыларына жыл сайын өмір сүру құнын есептеу үшін 1988 жылғы заңды жүзеге асыру үшін Гуам губернаторы Адаға қарсы топтық іс қозғалды. Кейін бұл заң 1995 жылы жойылды. 2006 жылы сот COLA топтық ісі бойынша 123 миллион доллар төледі және үкімет үкімді төлей бастады. АҚШ қоршаған ортаны қорғау агенттігі 1986 жылы Ордот полигонынан суды шығаруды тоқтату туралы бұйрық бергендіктен, Камачо 2004 жылы Ордот полигонын жабу және жаңа қатты қалдықтар полигонын салу туралы келісімге қол қойды. Келісімнің шарттары орындалуы мүмкін болып көрінді, бірақ іс жүзінде оны орындау қиынға соқты, себебі жұртшылық пен заң шығарушылар қарсылық білдірді. Сонымен қатар, ресурстардың, тәжірибелі кадрлардың және қажетті қолдаудың жетіспеуі үкіметке келісімде қарастырылған мерзімдерді сақтауға мүмкіндік бермеді. Сот келісімнің талаптарын орындамағаны үшін үкіметке 2,86 миллион доллардан астам айып салды. Нәтижесінде, федералдық сот келісімнің шарттарын күшіне енгізу және қоқыс басқару департаментінің барлық функцияларын өз мойнына алу үшін басқарушыны тағайындады. Сот үкіметке есепке 20 миллион доллар салмауға бұйрық берді, ал үкімет сот тағайындаған басқарушымен бірге келісім жобалары үшін қаржыландыру нұсқасын әзірледі. Тиімді қаржыландыру нұсқасы сотқа ұсынылмағанда, сот үкіметке есепке апта сайын 993 700 доллар салмауға бұйрық берді. Ақырында, сот келісім жобалары үшін 202 миллион долларлық облигацияларды шығарғанда апталық төлемдерді тоқтатты. 2001 жылы Гуамда тұратын психикалық аурулары бар адамдар тобы Камачоның алдағы губернаторы Гутьерреске психикалық ауруларға арналған қоғамдық тұрғын үй қызметтерін қамтамасыз етпегені үшін сотқа шағымданып, талап ашты. Сот сотталушылар талапкерлерді ересек стационарлық бөлімдерде тұруға мәжбүрлеу арқылы кемсіткенін және талапкерлерге көрсетілген қызметтер олардың жеке қажеттіліктеріне сәйкес келмейтінін анықтады. Сонымен қатар, сот сотталушылардың ең төменгі күтім стандартына конституциялық құқықтарын бұзғанын анықтады және 2010 жылы федералдық басқару тобын тағайындады. 2004 жылы Камачоға қарсы табыс салығын қайтару туралы шағымдама берілді, оның құны шамамен 112 миллион долларға бағаланды. Шағымдама 2006 жылы өзгертілді, онда топ шамамен 135 миллион доллар сұрады. Тараптар істі 90 миллион долларға бітірді. Соттың келісім туралы шешімін күтуде, Камачо әкімшілігі келісімнің шарттарына сәйкес төлемдерді бастау үшін миллиондаған доллар жинады. Үкіметтің бюджеті де бұрынғы 500 миллион доллардан 396 миллион долларға төмендеді. Тағы бір жаңалық, сондай-ақ заң шығарушылардың талаптарына байланысты, бюджеттің негізінде брутто түсімдер салығы болды, ол сол кезде төрт пайызды құрады. Бұл модель жұмыс істемеді, өйткені ЖТС жыл бойына тым көп өзгереді және заң кейіннен күшін жойды. Ақырында ЖТС төрттен алты пайызға дейін көтерілді, бұл жеке секторды қынжырды. Әкімшіліктің барлық қызметкерлері, губернаторды қоса алғанда, уақытша жалақыдан айырылды. Кірістер қалпына келгенше, маңызды емес мемлекеттік қызметкерлер аптасына 32 сағат жұмыс істеді. Камачоның кеңсеге кірген кездегі қиындықтарының бірі сайланған бас прокурордың болуы болды. Бұрын тағайындалған бас прокурор губернаторға еңбек еткен, бірақ енді сайланған бас прокурор өзінің рөлін қадағалаушы ретінде қарастырды және өте сотқа жүгінуге бейім болды. Лейтенант-губернатор Мойланның туысы Мойлан губернаторға соттар оның шектерін анықтайтынын және ол...

On December 8, 2002, Guam was slammed by Super Typhoon Pongsona, shortly after Camacho and Moylan were elected into office. They opted not to have a formal inaugural celebration, due to the state of the island. The duo instead chose to be sworn in with a ceremony at the Plaza de España at midnight, after a celebratory mass at the Dulce Nombre de Maria Cathedral Basilica in Hagåtña—all under candle light. Typhoon Pogsona occurred just six months after the island had been devastated by Typhoon Chataan, and left the citizens of Guam reeling from the aftermath. Widespread damage affected facilities and structures in both the public and private sectors, which included: hospitals, schools, Guam International Airport, the Port of Guam, hotels, businesses, and hundreds of homes. The damages were estimated at $246 million by the Federal Emergency Management Agency the largest natural disaster in US history, holding that record until Hurricane Katrina in 2005. Fuel tanks at the Cabras Island caught on fire making it unsafe for ships to come into the harbor. The Guam Telephone Authority and A. B. Won Pat International Airport were also shut down for a time. Soon, though, approximately 10,000 tourists who had been on Guam since before the storm were able to go home. Camacho and his administration worked on getting the power, water, communications and transportation systems running again, as well as re opening the island’s schools and getting assistance to people with typhoon damaged homes and businesses. Tourism went down to a minimum and the government was essentially bankrupt. Camacho led the effort to restore the island to normalcy, along with much help from the government of Guam, federal government, the military, the business community and the resilient citizens. Three months later island leaders let potential visitors know that the island was ready to welcome them again and tourism rebounded. The Camacho Administration had other challenges to governing Guam as well. Due to concerns about the way the previous administration had handled government affairs, the Guam Legislature enacted legislation to remove power from the Office of the Governor in several ways. For the first time Guam had an elected attorney general and an elected auditor. There was also an elected school board and appointed superintendent of education who had complete authority over the largest government agency, the Guam Department of Education. Likewise, for the first time the people of Guam had elected a board to run the government's utilities. The Consolidated Utilities Commission took management of the power and water out of the Governor’s hands. The Public Utilities Commission also set utility rates, and the Guam Telephone Authority was sold to a private company in 2005, the last government owned telephone exchange in the United States, taking even more government responsibility away from the administration. Camacho took office during austere times. Guam lacked sufficient revenues to pay its obligations. The mandates of local and federal law far exceed the governments fiscal capacity to honor those obligations. To supplement revenues, Camacho sought to issue bonds worth approximately $400 million. However, the attorney general refused to sign the bond contracts because he concluded that issuance of the bonds would violate the debt limitation. In response, the Governor requested a declaration from the Guam Supreme Court that the issuance of the bonds would not cause Guam to exceed the debt limitation. The Guam Supreme Court agreed with the Governor and the attorney general appealed his decision. Four years later the US Supreme Court heard the matter and in the end the Governor was able to issue bonds. In the meantime, several lawsuits dramatically impacted the government and the Governor had to prioritize government resources toward addressing many of these challenges. The following are a few of the major lawsuits against the government to which the government paid out millions of dollars. In 1993, a class action lawsuit was filed against Governor Ada to implement a 1988 statute to provide annually to eligible government of Guam retirees a cost of living allowance to be computed by multiplying the entitle benefit times the rate of inflation based on the cost of living index. The law was later repealed in 1995. In 2006, the court awarded $123 million to the COLA class action suit and the government began to pay the judgment. Since the US Environmental Protection Agency issued an order in 1986 to cease discharging leachate from the Ordot Dump, Camacho signed a consent decree in 2004 to close Ordot Dump and construct a new solid waste landfill facility. The terms of the decree appeared to be workable but in actuality it become difficult to comply with the decree due to resistance by members of the public and the legislature. Additionally, the lack of resources, experienced personnel, and necessary support prevented the government from meeting the various deadlines set forth in the consent decree. The court imposed penalties of more than $2.86 million against the government for failing to abide by the mandates of the consent decree. Ultimately, the federal court appointed a receiver to enforce the terms of the consent decree and assume all the functions of the solid waste management division of the Department of Public Works. The court ordered the government to deposit $20 million into an account while the government with the court appointed receiver worked out a financing option for the consent decree projects. When a viable financing option was not presented to the court, the court ordered the government to deposit $993,700 on a weekly basis into the account. Eventually, the court suspended the weekly payments when the government issued bonds totaling $202 million for the consent decree projects. In 2001, a group of mentally ill individuals who lived on Guam filed suit against Camacho's predecessor, Governor Gutierrez, for failure to provide community based living services to the mentally ill. The court found that defendants had discriminated against plaintiffs by requiring them to reside in the adult In patient units to receive services, and that the services provided to Plaintiffs were not appropriate to their particular needs. Additionally, the court found that the Defendants had violated the Plaintiffs' constitutional rights to minimum standards of care and appointed a federal management team in 2010. In 2004, a class action lawsuit was filed against Camacho claiming refunds of approximately $112 million as a result of the earned income tax credit. The complaint was amended in 2006 wherein the class asked for approximately $135 million. The parties settled the case for $90 million. In anticipation of the court’s approval of the settlement agreement, the Camacho Administration managed to set aside millions of dollars in order to begin payments according to the terms of the settlement agreement. The government budget was lower as well, at $396 million from a previous $500 million. Another first, also due to legislative mandates, was that the budget was based on gross receipt taxes, which at that time was four percent. That model simply didn't work as GRT fluctuates too much over the year and the law was later rescinded. Eventually the GRT was raised from four to six percent much to the dismay of the private sector. The entire administration took temporary cuts in pay, including the governor. Non essential government employees were placed on a 32 hour work week until revenues started recovering. One of Camacho's challenges in taking office was the change of having an elected attorney general. In the past, the appointed attorney general worked for the governor but now the elected attorney general saw his role as a watchdog and became very litigious. Moylan, first cousin to Lieutenant Governor Moylan, told the governor that the courts would define his limits and that he was not the governor's lackey anymore. The joke at the time was that the A. G. for attorney general, also stood for “aspiring governor." Lawsuits and legal challenges defined those first two years and the dynamic of being the governor of Guam changed. The legislature, at the time, believed that the position of Governor of Guam held too much authority as granted by the Organic Act of Guam. Even though there was a Republican majority in the Legislature, several of the senators also had aspirations to be governor.

Жеке өмір

Камачоның әйелі Джоан Гарсия Камачо. Олардың үш баласы және үш немересі бар. Камачо ханым, Пити қаласының әкімі Висенте "Бен" Гуматаотаоның қарындасының қызы, ал бұрынғы АҚШ қазынашысы Роза Гуматао Риостың күйеуі Хосе Гуматаотаоның бірінші туысы. Ол судья Вернон Перестің туысы және жергілікті кәсіпкер Валентино Гуматао Перестің туысы. Ол Колумб орденінің мүшесі және көптеген қоғамдық шараларға қатысады. Ол Американың үздік жас азаматтарының бірі деп танылды және Тынық мұхиты Jaycees ұйымының "Үздік үш жас адам" сыйлығымен марапатталды.