Америка батысының мұрасын сақтаушылар қауымдастығы

Кіріспе

Ежелгі және құрметті Е Clampus Vitus ордені (ECV) – американдық бауырластық ұйым, американдық батыстың мұрасын сақтауға, әсіресе оның алтын кенін және аналық танабының тарихын сақтауға арналған. Калифорния, Невада, Аризона, Нью-Мексико, Колорадо, Юта, Вашингтон, Айдахо, Орегон, Монтана және Вайоминг штаттарында бөлімшелер бар. Ұйым мүшелері өздерін «Клемперлер» деп атайды. Ұйымның атауы «ит латынында» жазылған және оның нақты мағынасы белгісіз; тіпті оның жазылуы да әртүрлі болып келеді, кейде «Clampus», «Clampsus» немесе «Clampsis» деп кездеседі. Орденнің «Credo quia absurdum» деген ұраны, көбінесе «Мен оған сенемін, себебі ол абсурдты» деп түсіндіріледі; бұл латын тіліндегі сөз тіркесі, жиі Тертуллианға дұрыс емес жатқызылады.

Бірінші инкарнация

Мүшелер бұл ұйымның 1845 жылы Қытайдағы Цин әулетінен АҚШ-қа, Вирджиния штатының Льюиспорт қаласына, қазіргі Батыс Вирджиния штатының Вест-Юнион қаласына, қонақүй мен ат тұрағының иесі Эфраим Биге Қытай императорынан "Е Clampus Vitus ежелгі және құрметті орденінің жұмысын және ықпалын кеңейту" жөнінде тапсырма берген кезде әкелінгенін айтады. Би өзінің тапсырмасын Қытайдағы американдық комиссар Калеб Кушингтен алғанын мәлімдеді. Вест-Юниондағы Би ескерткіші қазір Солтүстік Бенд теміржолы бойындағы ескі "Beehive" қонақүйінің орнында тұр; бастапқы "Bee Hive" 1800-жылдардың соңында су тасқынынан қирады. 60 жасында Би Доддридж округі милициясының капитаны болды, ол аймақты конфедерациялық күштерден, жылқы ұрлаушылардан және заңсыздықтардан қорғады. Милиция Доддридж округіндегі Жер асты жолында да көмектесті, құлдықтан қашқан құлдарды үйлердің жасырын жертөлелерінде және Жако үңгірінде жасырып отырды. Эфраим Би II жергілікті Батыс Вирджиниялық көршілеріне ең керемет әзілін жасады. Кейде бүкіл қала үлкен кештің қонағы шақырылатын. Азамат соғысынан кейін Жако үңгірінің қашқан құлдарды ұстауға арналған жер екені анықталды. Үңгір толғанда, Би барлық адамдарды айналыстырып, сол топты солтүстікке қарай келесі аялдамаға көшіру үшін кеш ұйымдастырды. Орденнің бастапқы мақсаты жаңа мүшелерді қабылдау болған сияқты. Қалаға бейтаныс адам келгенде, Clampers оған қалада бизнес жасау үшін жергілікті құпия қоғамға қосылу қажеттігін хабарлайтын. Бастапқы рәсім масондық, Oddfellow және басқа да ордендердің пародиязы болды және көптеген формаларға ие болды, соның ішінде бастаушыны көлбеу сатыдан арбамен төмен түсіру, оны ауаға көтеріп, сол жерде қалдыру немесе суға тастау. Содан кейін, жаңадан келген адам басқа мүшелерге бір раунд сусын сатып алуы керек еді. Бұл ұйымды Калифорнияға Миссуриде кездескен Джоэл Генри Цумвальт есімді пионер әкелді. Зумвальт 1851 жылы Мокелумн төбесінде ECV ложасын ұйымдастырды, онда Мокелумн төбесіндегі No. 1001 құрылды. Бұрынғы ложалар Хангтаун, Даунивилл және Сьерра-Ситиде құрылған деген пікірлер бар, бірақ олардың ешқайсысы тұрақты болған жоқ. ECV-нің гүлденуі, ішінара, кеншілердің "беделді" ұйымдарға, мысалы, масондар мен Odd Fellows-қа реакциясының нәтижесі болды. Бұл топтар ECV пайда болғанға дейін кенші елге келген, ал ECV пайда болған кезде ескі, қалыптасқан топтар E Clampsus Vitus-тың шулы табиғатына қарады. ECV, екінші жағынан, масондардың тоқылған көйлектерін мазақтап, "жоғары сыныпты" бауырластардың белбеулері мен салтанатты киімдерін қатты мазақтап, қызыл көйлек киіп, кесілген қалайы қақпақтардан жасалған төсбелгілерді іліп бастады. Бұл практика "қалайы кию" деп аталады, бірақ төсбелгілер көбінесе кәсіби түрде жасалады. Мүшелер әдетте қызыл жейде, қара шапка және Левидің джинсы киеді. ECV атаулары ұйымның әзіл-қалжың табиғатын көрсетеді. Шенеуніктер "Асыл ұлы Гумбуг", "Қыңыр Искутис", "Ұлы бейқам асылқаза", "Клемпс Витрикс" және "Патшалық Гьяскутис" деп аталды. Барлық мүшелер офицерлер, ал барлық офицерлер бірдей лайықсыз деп есептеледі. "Клампер" кездесулері салыстырмалы овациялар залында, әдетте, салонның артқы бөлмесінде өткізілді. Кейбір бөлімдер өздерінің салыстырмалы овациялар залын салып немесе жалға алды. Мюрфис қаласында әлі де біреуі тұр. Ложалық кездесулер аптасына екі рет немесе апта сайын өткізілуі мүмкін. Ал басқалары ай сайын, "толық айдың алдында немесе кейін" немесе "жаңбырдың алдындағы бірінші сенбіде" жиналатын. Қатысуға ниет білдірген бейтаныс адамдар "Кедей соқыр үміткерлер" деп аталды. Олар алтын шаңнан жасалған қап ұсынған, бірақ қаптың құны бауырластықтың қалауы бойынша қалдырылды және болашақ мүше оны сатып ала алмаса, көбінесе мүлдем бас тартты. "Клампер" туы кейде түбірлі шымшықты бейнелейді, онда "Бұл - біздің байрағымыз" деген жазуы бар. "Е Клампус Витус" тобының әзіл-сықақ пен шумақ-шумағына қарамастан, мүшелері өздерінің бауырластығын өте маңызды деп санайды. Егер бір мүше ауырып, жарақаттанса, топ оған көмектесу үшін азық-түлік немесе ақша жинайтын. Олар Сиерра-Неваданың кең жерлерін аралап, жалғыз қалған шахтерлерге барып, олармен бірге Рождествоны тойламауды үйренді. Сондай-ақ, қоғам құлаған мүшелерінің жесірлері мен жетімдеріне де көмек көрсетті. ECV-ның ең жоғары сатысында, шамамен 1870 жылы, көптеген кеншілер мүше болды, сондықтан кеншілер лагерлері ECV мерекелері кезінде жабылуы мүмкін (кейбір кен қалаларында екі бөлім болды). 1895 жылдың соңында, 1896 жылдың қаңтарында, британдық эмигрант, лорд Шолто Джордж Дуглас (7 маусым 1872 – 6 сәуір 1942), Джон Дугластың тоғызыншы маркизінің төртінші ұлы, Солтүстік Калифорниядағы актерлер труппасын басқарды. "Confusion" (1883 жылғы "Керемет комедия үш толық әрекеттен тұрады" Джозеф Деррик) спектакльдері Розатадағы Афинейде Рождество аптасында басталды, бірақ спектакльдерге өте аз көрермен келді, сондықтан труппа "қаржылық қиындыққа тап болды", олар Мэризвиллге келгенде. Мэризвилл театрындағы билет сату да нашар болды, бұл менеджер Дугластың қаражаты жетіспеуіне және компанияның болашағы күмәнді болуына әкелді. Жергілікті Леброк ECV ложасы оның жағдайын білгенде, лорд Дугласқа орденге қосылу мүмкіндігі ұсынылды және ол оны қабылдады. Ол 1896 жылдың 21 қаңтарында Тернер залында ECV-ге қабылданды. 1896 жылдың 23 қаңтарындағы Сан-Франциско Call газетінің 3-бетінде: "Ложа оған бүгінге (сәрсенбі, 22 қаңтар 1896 ж.) компаниясымен бірге қалуын ұсынды және үлкен үйге уәде берді. Ол (Шолто) келісті, ал бүгін опера үйі толды." Cl

Members claim that the organization was brought from the Qing Dynasty in China to the United States in 1845 in Lewisport, Virginia, now West Union, West Virginia, when inn and stable owner Ephraim Bee was given a commission from the Emperor of China to "extend the work and influence of the Ancient and Honorable Order of E Clampus Vitus." Bee claimed to have received his commission from Caleb Cushing, the American Commissioner to China. A monument to Bee in West Union now stands on the site of the old "Beehive" Inn along the North Bend Rail Trail; the original "Bee Hive" was destroyed in a flood in the late 1800s. At the age of 60, Bee was a Captain of the Doddridge County Militia, which protected the area from roving Confederate forces, horse thieves and outlaws. The Militia also had a part in the Underground Railroad in Doddridge County, hiding escaping slaves in hidden cellars of homes and also in Jaco Cave. Ephraim Bee II played his greatest joke on his local West Virginian neighbors. Occasionally, the entire town was invited to a great party. After the Civil War, it was discovered that Jaco Cave was a holding area for the runaway slaves. When the cave was full, Bee gave a party to keep all busy while that group of people was moved further north to the next stop. The original purpose of the order appears to have been to initiate new members. When a stranger came to town, Clampers would inform him that to do business in the town it was essential to join the local secret society. The initiation rite was a parody of Freemasonic, Oddfellow and other orders, and took many forms, including rowing the initiate down a slanted ladder in a wheelbarrow, hoisting him into the air and leaving him there, or dropping him into a vat of water. Afterwards, the initiate had to buy the other members a round of drinks. The organization is said to have been brought to California by a pioneer named Joel Henry Zumwalt, who encountered it in Missouri. Zumwalt organized an ECV lodge in Mokelumne Hill in 1851, when Mokelumne Hill Lodge No. 1001 was established. There are arguments that previous lodges had been founded in Hangtown, Downieville and Sierra City, but none of those became permanent. ECV flourished, in part, as the result of the miners' reaction to the "established" organizations such as the Masons and Odd Fellows. Those groups had come to the mining country prior to ECV, and when ECV appeared, the older, more established groups looked down upon the more rowdy nature of E Clampsus Vitus. ECV, on the other hand, made fun of the stuffed shirts of the Masons: they made great fun of the sashes and ceremonial attire of the "upscale" fraternities, and began dressing in red shirts and pinning on badges made of cut out tin can lids. This practice, called "wearing the tin", continues to this day, although the badges are frequently professionally made. Members commonly dress in a red shirt, black hat and Levi's jeans. ECV titles reflected the tongue in cheek nature of the organization. Officials were called "Noble Grand Humbug," "Roisterous Iscutis," "Grand Imperturbable Hangman," "Clamps Vitrix," and "Royal Gyascutis." All members are officers and all officers, the organization professes, are of equal indignity. "Clamper" meetings were held in the Hall of Comparative Ovations, generally the back room of a saloon. Some chapters built or rented their own Hall of Comparative Ovations. One still stands in Murphys. Lodge meetings might be held twice a week, or weekly. Others met monthly, "before or after the full moon" or irregularly "on the first Saturday before the next rain". Uninitiated men desiring to join were called "Poor Blind Candidates." They were required to present a poke of gold dust, although the value of the poke was left to the discretion of the brotherhood, and was frequently waived entirely if the prospective member could not afford it. The Clamper flag was sometimes a hoop skirt, with the words "This is the flag we fight under." Despite the humor and rowdiness of E Clampus Vitus, the members did take their brotherhood seriously. When a member became sick or injured, the group would collect food or money to help him. They frequently trekked through the vastness of the Sierra Nevada to reach lonely miners who otherwise would have had no Christmas celebration. The society was also careful to assist the widows and orphans of fallen members. At the ECV's peak, around 1870, so many miners were members that mining camps might shut down during ECV celebrations (some mining towns had two chapters). In late December 1895 January 1896, a British expatriate, Lord Sholto George Douglas (7 June 1872 6 April 1942), the fourth son of John Douglas, 9th Marquess of Queensberry, was managing a travelling troupe of actors on a tour of Northern California. The company's performances of "Confusion" (an 1883 "Splendid Comedy in Three Full Acts of Fun" by Joseph Derrick) began at Santa Rosa Athenaeum Christmas week, but performances had some very slim attendances; so the troupe “were [financially] up against it” when they came to Marysville. Ticket sales at the Marysville Theater were also weak, leaving manager Douglas short of funds and the Company's future in doubt. When the local LeBroke lodge of ECV became aware of his predicament, Lord Douglas was proffered and accepted an opportunity to join the Order. He was initiated into ECV in Turner Hall on January 21, 1896. Per pg. 3 of the San Francisco Call of January 23, 1896: "The lodge proposed that he stay over with his company until to night (Weds. Jan 22nd 1896) and promised a big house. He (Sholto) agreed, and tonight the opera house was packed." Cl

Жаңа бауырларының қолдауымен "Лорд Шолто Дуглас труппасының" туры жалғасты. 20 ғасырдың ECV бөлімі осы оқиғаның құрметіне лорд Шолто Дуглас атымен аталды. Марк Твен мүше болды, және "Калверас округінің тойылған бақасы" деп жазған оқиғаны ол ECV жиналысына қатысқанда естіген.

Қайта құру

Алғашқы E Clampus Vitus кейбір аймақтарда Азамат соғысынан кейін жойылып кетті, ал басқа жерлерде 1918 жылға дейін өркендеді. Ұйымның "екінші дәуір" нұсқасын 1930 жылы Сан-Францисколық адвокат және картографиялық тарихшы Карл Ирвинг Уайт құрды. ECV-нің жаңа нұсқасы алдыңғысына қарағанда біршама мәнді болды, тарихи қоғам және ойын-сауық клубы ретінде. ECV тарихи тақталарын Калифорния штатындағы көптеген ғимараттарда кездестіруге болады. Бірақ оның тегі Дуглас болған-болмағаны да белгісіз. Мүшелері ретінде J. Pierpont Morgan, Horace Greeley және Horatio Alger есімдері айтылады, сондай-ақ Адамға (алғашқы "Клампатриарх"), Соломонға, Юлий Цезарь мен Август Цезарьға, Англияның Генри VIII-іне, сэр Фрэнсис Дрейкке, Джордж Вашингтонға, Эндрю Джексонға, Рональд Рейганға және оның императорлық шаңырағына, Джошуа А. Нортонға, "Осы Біріккен Штаттардың императоры және Мексиканың қорғаушысы" деген талаптар да бар. Бұл қиялға берілген мәлімдемелер ECV-нің өзін де, көп нәрсені де тым қапасыз қабылдауға бейім екенін көрсетеді. Кейбір жағдайлар Улисс С. Грантты ұйымға қабылдауға байланысты ECV-нің мәлімдемесін қолдайды. Калифорнияның алғашқы астаналарының бірі Бенисия қаласы болды. Мексикамен соғыс аяқталған кезде лейтенант Уильям Текумсе Шерман, Саттер Миллінде алтын табылуымен байланысты полковник Ричард Барнс Мейсонның адъютанты болды. 1853 жылы Шерман зейнеткерлікке шыққаннан кейін, оның орнына Бенисия Арсеналында лейтенант Улисс С. Грант тағайындалды, ол қызмет барысында мас болып, Мартинес жағалауына зеңбіректерден оқ атқандығы үшін 30 күн Арсенал күзет үйінде отырды. Бенисияның маңызды ішкі әскери бекет және аңғарға қарайтын көлік торабы ретіндегі орны, Грант пен Бауырластықтың күшті ішімдікке деген құштарлығы және Бауырластықтың Солтүстік Калифорнияда жылдам таралуын ескере отырып, Гранттың Ұйымға қабылдануы мүмкін.