Жон Худ: Оксфорд университетінің бұрынғы басшысы және жаңазеландиялық кәсіпкер
John Hood (university administrator)
Жон Антоні Худ – Жаңа Зеландиялық бизнесмен, Оксфорд университетінің бұрынғы вице-канцлері. Халықаралық деңгейде Жаңа Зеландияны танымал етуге үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиялық академиялық әкімші, Джон Худ есімді басқа адамдар
New Zealand academic administrator
other people named John Hood
Сэр Джон Антони Худ (2 қаңтар 1952 жылы туған) – Жаңа Зеландиялық бизнесмен және әкімші. Ол 2004 жылдың 5 қазанынан 2009 жылдың 30 қыркүйегіне дейін Оксфорд университетінің вице-канцлері болды. 900 жылдың ішінде Оксфордтың академиялық қауымынан тыс жерден сайланған тұңғыш вице-канцлер және ғалымдар жиналысына веб-трансляция арқылы алғаш рет сөз сөйлеген адам ол болды. 2007 жылдың наурыз айында Жаңа Зеландия премьер-министрі Хелен Кларк оған Жаңа Зеландия мен жаңа зеландиялықтарды халықаралық аренада танытуға қосқан үлесі үшін «Жаңа Зеландияның ең жоғары сыйлығын» табыс етті.
Sir John Antony Hood (born 2 January 1952) is a New Zealand businessman and administrator. He was Vice Chancellor of the University of Oxford from 5 October 2004 until 30 September 2009. He was the first Vice Chancellor to be elected from outside Oxford's academic body in 900 years, and the first to have addressed the scholars' congregation via a webcast. In March 2007 New Zealand Prime Minister Helen Clark awarded him the World Class New Zealand supreme award to honour his contribution to profiling New Zealand and New Zealanders internationally.
Ерте өмір және білім
1952 жылы 2 қаңтарда Жаңа Зеландияның Нейпир қаласында туған Худ, Оклендтегі Вестлейк Бойз орта мектебінде оқыды, онда оның құрметіне мектеп үйі аталды (Худ үйі). 1970-1976 жылдары Худ Окленд университетінде білім алды, 1972 жылы инженерлік мамандығы бойынша бакалавр, ал 1976 жылы азаматтық инженерлік ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. Оның докторлық диссертациясы "Иілген, бір камералы қораптық арқалық көпірдің теориялық және тәжірибелік зерттеуі" деп аталды. Одан кейін ол Оксфордқа Родс стипендиясын жеңіп алып, Вустер колледжінде тұрып, басқару саласында M.Phil. дәрежесін алды. Ол Оксфорд университеті үшін сквошпен ойнап, "Blue" белгісін иеленді, сондай-ақ 1977 жылы Оксфорд университеті үшін бірінші сыныпты крикет ойындарына қатысты.
Born on 2 January 1952 in Napier, New Zealand, Hood attended Westlake Boys High School in Auckland, where a house has been named after him (Hood House). From 1970 to 1976, Hood attended the University of Auckland, where he graduated with a B. E. in 1972 and a PhD in Civil Engineering in 1976. His doctoral thesis was entitled A theoretical and experimental investigation of a curved, single cell box girder bridge. He was then awarded a Rhodes Scholarship to Oxford, where he resided in Worcester College and studied for an M. Phil. in Management. He won a Blue playing squash for Oxford University and also played first class cricket for Oxford University in 1977.
Жаңа Зеландиядағы мансап
Ол Жаңа Зеландияның белгілі компаниялары мен ұйымдарында бірнеше директорлық лауазымдарды атқарды, оның ішінде Fonterra, Fletcher Challenge және 1995 жылғы Жаңа Зеландия крикетінің сараптамасы. Оның Fletcher Challenge компаниясындағы мансабы Брюс Уоллес жазған "Титандар шайқасы" кітабында баяндалған. 1999 жылдан 2004 жылға дейін Окленд университетінің вице-канцлері болды.
He has held a number of directorships in prominent New Zealand companies and bodies, including Fonterra, Fletcher Challenge and the New Zealand Cricket review of 1995. His career at Fletcher Challenge is described in the book Battle of the Titans by Bruce Wallace. From 1999 to 2004, he was Vice Chancellor of the University of Auckland.
Оксфорд университетінің проректоры
Худтың Оксфорд вице-канцлері лауазымындағы кезеңі дау-дамайға толы болды. Худ 900 жылдық дәстүрді реформалауды ұсынды, оған кеңеске бірқатар сыртқы мүшелерді қосу және академиялық және қаржылық кеңестерді бөлу көзделді. Бастапқы ұсыныс кеңесте сыртқы мүшелердің басымдығын қарастырды, бұл Оксфордты Кембридж университетінен басқа Ұлыбританияның барлық университеттерімен бір деңгейге келтіретін еді. Екі сағаттық пікірталас нәтижесінде, Конгрегация ұсынысты өзгертіп, бес жыл ішінде колледж өкілінің, яғни тағы бір ішкі тұлғаның кеңеске сайлануына мүмкіндік берді. Соның нәтижесінде 15 мүшеден тұратын кеңесте 8 ішкі тұлға (вице-канцлерді қоса) басымдыққа ие болды. 5 желтоқсанда пошта арқылы дауыс беру өтті, бюллетеньдер қауымның 3000 мүшесіне жіберілді және дауыстар 18 желтоқсанға дейін қабылданды. 19 желтоқсанда ұсыныс тағы да жеңіліске ұшырады, бұл жолы 1540 дауысқа қарсы 997 дауыс болды. Худ бұл жеңілісті сенімсіздік дауысы ретінде қарастырмайтынын, «тартысты ұмыту, барлық пікірлермен диалогты жалғастыру және сенім, төзімділік және ізгі ниет атмосферасында Оксфордтың академиялық мақсаттары мен мүдделерін ілгерілету» қажеттігін айтты. Ұсынылған реформаға қарсылықтың себебі университеттың қаржылық және академиялық шешімдеріне сыртқы пікірлерді шақыру емес, керісінше, қауымнан басқару құқығы алынып, университеттың академиялық беделіне нұқсан келтіру мүмкіндігі болды. Басқа сыншылар білім беру мекемелерінде корпоративтік басқару модельдерінің тиімділігіне күмән келтірді. 2006 жылғы желтоқсанда Барнстың лорды Паттені Оксфорд басқару жүйесінде реформалар болмаса, университетқа қажетті қаражатты жинау қиындатылатынын мәлімдеді, әсіресе кедей отбасылардан келген студенттерге көмек көрсету үшін негізгі қаржыландыру мәселесінде. Оның отставкаға кетуін талап ететін ешқандай ресми ұсыныс түспеді. Алайда, 2006 жылғы ақпанда оның қолдаушылары ұйымдастырған бейресми сенім білдіру хатына қауым мүшелерінің небары елу шамасы қол қойды. Сондай-ақ, 2006 жылы қарсылықсыз сайланған Дональд Фрейзер де болды. 2007 жылғы маусымда университеттың баспасөз қызметі Худтың беделін сақтау мақсатымен оның Уикипедиядағы мақаласындағы пікірлерді бақылап, өңдегені анықталды. Сол айда Худтың тағы екі сыншысы – Колин Томпсон мен Питер Роббинс кеңеске сайланды. 3 маусымда 2008 жылы Йель университетінің бұрынғы проректоры болған Эндрю Гамильтон 2009 жылғы 1 қазаннан бастап Джон Худты Оксфорд университетінің вице-канцлері лауазымынан алмастыруға кандидат ретінде ұсынылды. Оның тағайындалуы 2008 жылғы 16 маусымда расталды.
Hood's term as vice chancellor of Oxford has been the subject of controversy. Hood had proposed to reform the 900 year old tradition of complete self governance by introducing a number of external members to council, and by separating academic and financial boards. The initial proposal called for a majority of external members of council, bringing Oxford into line with all other UK universities except the University of Cambridge. Following a two hour debate, the proposal was amended by Congregation to allow the election of a college fellow, a further insider, to the council within five years, resulting in a majority of eight insiders (including the vice chancellor) on the 15 member council. A postal vote was called on 5 December, with ballots being sent to all 3000 members of Congregation and votes being accepted until 18 December. On 19 December it was announced that the proposal had once again been defeated, this time by 1540 to 997 votes. Hood stated that he would not treat the defeat as a vote of no confidence, citing a need to "put aside division, continue dialogue with all shades of opinion and, in an atmosphere of trust, tolerance and goodwill, promote the academic aims and ideals of Oxford". The proposed reform met with opposition not because it would invite outside opinion on the university's financial and academic decisions, but because of the impression that control would be wrested from Congregation, thus threatening the university's academic reputation. Other critics questioned the applicability of corporate models of governance in educational institutions. Lord Patten of Barnes stated in December 2006 that without reforms to Oxford's governance it would be more difficult to raise money he said was needed by the university, particularly with respect to needs based funding to support students from poorer backgrounds. no formal motions were brought forward calling for his resignation. However, an informal letter of confidence organised by his supporters in February 2006 attracted only about fifty signatories from Members of Congregation. and Donald Fraser, who was elected unopposed, also in 2006. In June 2007 it was revealed that the university press office had been monitoring and editing comments in Hood's Wikipedia article in an attempt to protect his reputation. In the same month, two further critics of Hood, Colin Thompson and Peter Robbins, were elected to the council. Andrew Hamilton, who had previously served as the Provost of Yale University, was nominated on 3 June 2008 to succeed John Hood as Vice Chancellor of Oxford University from 1 October 2009. His appointment was confirmed on 16 June 2008.
Кейінгі мансап
Ол BG Group Plc-нің атқарушы емес директоры және 2010 жылдан бастап Робертсон қорының президенті және бас атқарушы директоры болады. 2011 жылдың желтоқсанында Джон Худ Родос қорының мүшелері кеңесінің төрағасы болды. 2012 жылдың қаңтар айында әлемдік жеке білім беру ұйымы Study Group Джон Худты басқарма төрағасы етіп тағайындады. 2014 жылы Королеваның туған күніне орай, Худ жоғары білім беруге қосқан үлесі үшін Жаңа Зеландияның Еңбегі үшін орденінің (KNZM) серігі атағымен марапатталды.
He is a non executive director of BG Group Plc, and will be President and Chief Executive Officer of the Robertson Foundation from 2010. In December 2011, John Hood became Chair of Rhodes Trustees. In January 2012, the board of global private education provider Study Group appointed John Hood as chairman. In the 2014 Queen's Birthday Honours, Hood was appointed a Knight Companion of the New Zealand Order of Merit (KNZM) for services to tertiary education.
Жеке өмір
Худтың үш баласы бар. Оның әйелі Эмма, леди Худ, Оксфорд университетінің Сент-Хью колледжінде Тереза Мэймен бірге оқыған.
Hood has three children. His wife, Emma, Lady Hood, was a contemporary of Theresa May at St Hugh's College, Oxford.