Кіріспе
Стефано В. Паскини – Италияда тұратын қазіргі заманғы итальян суретшісі, жазушы және куратор. Ол сурет, перформанс, фотосурет және инсталляциямен жұмыс істейді. Сонымен қатар, ол "Ескі нәрселер" (Obsolete Shit) деген журнал шығарады. Қазіргі уақытта ол Италияның L'Arte, Molinella, Quattrocentometriquadri, Ancona және MelePere Verona галереяларымен жұмыс істейді. 2010 жылдан бері Стефано В. Паскини деп танылады. Оның стилі "көлденең" (горизонталь) деп сипатталған, себебі оның көптеген әртүрлі стильде жұмыс істеуін анықтау қиын. Фабио Каваллуччидің айтуынша: "Паскини стиль мен мазмұнды өзгерту туралы алаңдамайды: ол интерактивті қойылымдардан – мысалы, ол Өрмекші адам сияқты киініп, Лондон көшелерінде еденде отырғанда – хард-рок бейнелеріне – орман ішінде қол-аяқтарымен жерге жабысып, маньяктай айқайлағандай – ауысады. Ол сурет салуға қайта оралудан да сескенбейді, жылдам және синтетикалық сызықтармен өзін немесе бұқаралық ақпарат құралдарынан танылған адамдарды бейнелейді. Немесе саясатқа қатысу үшін бейтараптықты ұмытып, мемлекет қайраткері Альдо Мороның мүсінін жасаудан бастап, оның Каетани көшесіндегі Renault машинасының багажынан (өлген күйінде) табылған бейнесіне дейін, сондай-ақ бірнеше адамның тұғырға шығып, фашистік амалмен қолдарымен сәлемдесетін қойылымын қоюға дейін жұмыс жасайды."
Өмір
Паскини Италияның Болония қаласында дүниеге келген. Ол 1991 жылы Болоньядағы Көркемсурет академиясынан М.Ф.А. алды, содан кейін дереу елінен Дублинге, қысқа мерзімге, содан кейін жеті жылға Лондонға және Нью-Йоркке кетті, онда ол көптеген көрмелерге қатысты. Қазіргі уақытта ол Болонияда тұрады және жұмыс істейді. Ол 2001–2002 жылдардағы көрме маусымында Болоньядағы Sesto Senso атты кіріссіз галереяның бас кураторы болды. Ол Тренто қаласындағы Заманауи өнер галереясының "Work – Art in progress" журналының көркемдік директоры, сондай-ақ NYArts журналының редакторы болды. 2014 жылы ол Studio Cloud 4 кіріссіз өнер кеңістігіне жетекшілік етіп, 2016 жылға дейін көптеген көрмелерді ұйымдастырды. 2013 жылдан бері ол Туриннің Альбертина Көркемсурет академиясында "Арнайы графикалық техникалар" пәнін оқытады.
Көрмелер
1988 жылдан бастап Паскини «Коллектив» галереясында (Эдинбург), Ұлттық портрет галереясында (Лондон), «Каско»да (Утрехт), «ИКА»-да (Лондон), «Art in General» (Нью-Йорк), «Star67» (Бруклин), «Gallery Korea» (Нью-Йорк), «MACRO» (Рим), «Galleria Enrico Astuni» (Болон) сияқты орындарда топтық көрмелерге қатысты. Оның алғашқы жеке көрмесі 1994 жылы «Карнера»да (Адрия) өтті, ал 1998 жылы «Бонд» галереясында (Бирмингем) «Үміт және үмітсіздік» атты көрмесі ұйымдастырылды. Содан кейін «Sesto Senso», «Graffio», «Villa Serena» (Болон), «Studio Vetusta», «Paggeriarte» (Модена), «MelePere» (Верона), «Quattrocentometriquadri» (Анкона) жеке көрмелері болды. 2004 жылы ол санды зерттейтін жоба жасады, нәтижесінде Моденадағы «Galleria 42 Contemporaneo»-да «2004» атты жеке көрме өтті. 2012 жылы Хорватияның Риека қаласындағы «Siz» галереясында жеке көрмесі болды, ал 2013 жылы Лондондағы «Kingsgate Gallery»-де Каз ұйымдастырған үш бөлімді көрмеге қатысты. 2014 жылы ол 2011 жылы Швейцарияның Пфин қаласында бастаған қоғамдық жобаны аяқтады, онда шағын қаланың тұрғындары, уақыт капсуласы және үлкен ағаш мүсіні қолданылды.
Жазбалар
1994 жылдан бері Паскини қазіргі заманғы өнер туралы көптеген журналдарда жазды: La Stanza Rossa (Болонья, Италия), New York Arts (Нью-Йорк), Collezioni Sport & Street (Модена, Италия). Ол Франк Верпоортенмен бірге "Accidental//Coincidental" кітабының авторы, Newhouse өнер орталығы, Нью-Йорк, 2008. 2004 жылы ол фотограф Клаудио Серрапика туралы монография жариялады. 2015 жылы ол Мария Тереза Робертомен бірлесіп "Incorporeo" кітабын шығарды, оны Albertina Press баспасы жариялады.
Пікірлер
Тициана Плаццер, “Соғыс шуы бұрынғы түрмелерде қайта естіледі”, La Stampa, Турин, 7 қараша 2015. Маттео Бьянки, “Ферраралық Стефано Паскини Ториноның өнер апталығында”, La Nuova Ferrara, Феррара, 5 қараша 2015. “Молинелладағы шамдар”, il Resto del Carlino, 30 желтоқсан 2014, Болонья, Италия, 21-бет. Мануэла Валентини, “Орта мектеп күнделігі? Көрсете беруге болады”, il Resto del Carlino, Болонья, 25 қыркүйек 2014, 33-бет. Стефано Бигацци, “Парменидтің орманы, Анджело Претоланидің ұзақ өнер көрсетілімі”, la Repubblica Genova, 12 қыркүйек 2014, X-бет. Марио Тромбино, “Біз айға барамыз!”, “Ребус өте қиын”, және “Тірі қалған жеңеді”, Diogene Magazine, № 34, наурыз-мамыр 2014, Болонья, Италия, 1, 3, 6-7, 10-11 беттер. Кристоф Лампарт, “Римдік “кешіріңіз” дейді”, Thurgauer Zeitung, Тургау, Швейцария, 29 сәуір 2014. Катерина Кавина, “Стефано В. Паскини”, Arte Contemporanea News, VII жыл, № 35, қараша-желтоқсан 2013, 60–61 беттер, D'Agostino Editore, Олевано Романо (RM), Италия. Федерико Масканьи, “Тәуелсіз баспа өнімдері Fruit көрмесінде көрсетіледі”, L'Unità Emilia Romagna, 19 наурыз 2013, 26-бет. Time Out: “Қорқынышты бейне”, La Tribuna Provincia di Bologna, XVIII жыл, № 276, қазан 2012, 14-бет. Мануэла Валентини, “Өнер туындысы сияқты дауыстар”, Il Resto del Carlino, Болонья басылымы, 4 қазан 2012, 29-бет. N. V. O., “Берлусконидің билігінің өрлеуі”, Novi List, Риека, 30 қыркүйек 2012, 61-бет. Лука Росси, “Стефано В. Паскини және көлденеңдік”, Juliet, № 156, ақпан-наурыз 2012, 77 және 91 беттер. Мануэла Валентини, “Римдік шабуыл үшін кешірім сұраймын”, Il Resto del Carlino, Болонья, 4 қыркүйек 2011, 31-бет. Елена Жиндра, “Мені кітаппен айт, бірақ оқымай”, Globus, № 1058, Izdanje 0111, 18.03.2011, Загреб, Хорватия, 70–73 беттер. Луиджи Менегелли, “Стефано В. Паскини”, Flash Art Italia, № 290, XLIV, Милан, ақпан 2011, 108-бет. Луиза Саманда Туррини, “Стефано Паскинидің айдан тікелей келген заттары”, L'Informazione di Modena, X жыл, № 16, 17 қаңтар 2009. “Стефано Паскини, заттардың апотеозы”, Arte, № 425, Милан, қаңтар 2009, 77-бет. Pilot Magazine, № 3, Лондон, 2008, 33–34, 59, 82-83 беттер. Анна Катерина Беллати, “Паскини, күнделікті өмірдің ақыны”, Arte, № 393, Милан, мамыр 2006. Даниэла Лотта, “Стефано Паскини”, Flash Art Italia, XXXVIII жыл, № 251, сәуір-мамыр 2005, Милан, Италия. Микеле Помпей, “Қалалық өнер”, La Repubblica Bologna, 22 қыркүйек 2004. Фабиола Нальди, “2004 жылғы есеп”, Flash Art, XXXVII жыл, № 244, ақпан-наурыз 2004, Милан, Италия. Лаура Таккани, “Соғыстың әсері туралы ойлар”, City Milano, 3 жыл, № 62, 2 сәуір 2003. Микеле Фуоко, “Уақыт қорқынышты жаңартады”, Gazzetta di Modena, Италия, 25 қазан 2002. Рэнди Хопкинс, “Белгілер елі”, The Phoenix, Бостон, АҚШ, 16–23 мамыр 2002. Сорен де Мелино, “Паскинидің тулары”, Collezioni Trends 59, Италия, SS 2002. Паола Нальди, La Repubblica, Италия, 13 маусым 2001. Juliet, 99, қазан-қараша 2000, Триест, Италия. La Repubblica, Италия, 16 маусым 2000. Сьюзан Хамбургер, Waterfrontweek 9.13, Уильямсбург, Нью-Йорк, 1 шілде 1999. Дарио Тренто, “Паскини Sesto Senso галереясында поштаны жібереді”, La Repubblica, Италия, 24 маусым 1999. Flash Art 206, Халықаралық, мамыр-маусым 1999. City Lights 17, Ноттингем, қараша 1998. “Іске аспайтын жобалар”, Skin, Маастрихт 1997. “Іске аспайтын жобалар”, STOPSTOP, Глазго, 1997. Миранда Сейер, Time Out 1308, Лондон, қыркүйек 1995. Элейн Паттерсон, Time Out 1206, Лондон, қазан 1993.
Mario Trombino, “Noi vogliamo la luna!”, “Rebus difficilissimo”, and “Chi resta calmo vince”, Diogene Magazine, No. 34, marzo maggio 2014, Bologna, Italy, pp. 1, 3, 6 7, 10 11. Christof Lampart, “Ein Römer sagt “scusi””, Thurgauer Zeitung, Thurgau, Switzerland, Dienstag 29 April 2014. Caterina Cavina, “Stefano W. Pasquini”, Arte Contemporanea News, Anno VII numero 35 Novembre Dicembre 2013, pp. 60–61, D'Agostino Editore, Olevano Romano (RM), Italy. Federico Mascagni, “L'editoria indipendente si mette in mostra al Fruit” L'Unità Emilia Romagna, martedì19 marzo 2013, p. 26. Time Out: “FrighteningFigure”, La Tribuna Provincia di Bologna, anno XVIII N° 276, October 2012, p. 14. Manuela Valentini, “Voci come opere d'arte”, Il Resto del Carlino, Bologna edition, 4 October 2012, p. 29. N. V. O., “Uspon i pad Berlusconija”, Novi List, Rijeka, 30 September 2012, p. 61. Luca Rossi, “Stefano W. Pasquini e l'orizzontalità”, Juliet, n. 156, February – March 2012, pp. 77 and 91. Manuela Valentini, “Così chiedo scusa per l'invasione romana”, Il Resto del Carlino, Bologna, 4 settembre 2011, p. 31. Jelena Jindra, “Reci mi knjigom, ali bez Čitanja”, Globus, Broj 1058, Izdanje 0111, 18.03.2011, Zagreb, Croatia, pp. 70–73. Luigi Meneghelli, “Stefano W. Pasquini”, Flash Art Italia, No. 290, XLIV, Milan, February 2011, p. 108. Luiza Samanda Turrini, “Direttamente dalla luna gli oggetti di Stefano Pasquini“, L'Informazione di Modena, Anno X numero 16, 17 January 2009. “Stefano Pasquini, apoteosi dell’oggetto”, Arte, No. 425, Milan, January 2009, p. 77. Pilot Magazine, Issue 3, London, 2008. pp. 33–34, 59, 82 83. Anna Caterina Bellati, “Pasquini poeta del quotidiano”, Arte, No. 393, Milano, May 2006. Daniela Lotta, “Stefano Pasquini”, Flash Art Italia, Anno XXXVIII, N° 251, Aprile – Maggio 2005, Milan, Italy. Michele Pompei, “Arte Urbana”, La Repubblica Bologna, September 22, 2004. Fabiola Naldi, “Rapport 2004”, Flash Art, Anno XXXVII, n° 244, Febbrario – Marzo 2004, Milan, Italy. Laura Taccani, “Riflessioni sugli effetti delle guerre”, City Milano, Anno 3, Numero 62, 2 Aprile 2003. Michele Fuoco, “Il tempo rinnova la paura”, Gazzetta di Modena, Italy, 25 October 2002. Randi Hopkins, “The Land of signs”, The Phoenix, Boston, US, May 16–23, 2002. Soren de Melinot, “Pasquini’s Flags”, Collezioni Trends 59, Italy, SS 2002. Paola Naldi, La Repubblica, Italy, 13 June 2001. Juliet, 99, October–November 2000, Trieste, Italy. La Repubblica, Italy, 16 June 2000. Susan Hamburgher, Waterfrontweek 9.13, Williamsburg, NY, 1 July 1999. Dario Trento, “Pasquini smista posta in galleria Sesto Senso”, La Repubblica, Italy, 24 June 1999. Flash Art 206, International, May–June 1999. City Lights 17, Nottingham, November 1998. “Unrealizeable Projects“, Skin, Maastricht 1997. “Unrealizeable Projects“, STOPSTOP, Glasgow, 1997. Miranda Sayer, Time Out 1308, London, September 1995. Elaine Paterson, Time Out 1206, London, October 1993.