Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық актер, жазбалар әртісі, әнші
Italian actor, recording artist, singer
Фердинандо "Фред" Бускальоне (23 қараша 1921 – 3 ақпан 1960) – 1950 жылдардың соңында үлкен танымаллыққа ие болған итальяндық әнші және актер. Оның өнердегі бейнесі – әндерінде де, фильмдерінде де ойнаған кейіпкері – виски мен әйелдерге құмар, қызық ойыншы-мафиози еді.
Ferdinando "Fred" Buscaglione (; 23 November 1921 – 3 February 1960) was an Italian singer and actor who became very popular in the late 1950s. His public persona – the character he played both in his songs and his movies – was of a humorous mobster with a penchant for whisky and women.
Өмірбаян
Фердинандо Бускальоне 1921 жылғы 23 қарашада Италияның Турин қаласында дүниеге келді. Әкесі суретші, ал анасы портнигер және фортепиано сабақтарын беретін, екеуі де Граглиядан шыққан. Оның музыкаға деген құштарлығы өте ерте жасында оянды. 11 жасында ата-анасы оны Туриндегі Джузеппе Верди консерваториясына оқуға берді. Жастық шағында ол Туриндегі түнгі клубтарда джаз орындап, контрабас пен скрипкада домбыра тартып жүрді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сардиниядағы американдық тұтқын лагерінде болды. Оның музыкалық қабілеті анық байқалды және ол Кальяридегі одақтас радиостанциясының оркестріне қабылдануға рұқсат алды. Бұл Бускальонеге музыкамен айналысуына және АҚШ-тан келген жаңа үн мен ырғақтарды зерттеуіне мүмкіндік берді (италиялық фашистік режим шетелдік музыканы ресми түрде тыйым салған болатын). Соғыстан кейін Бускальоне Туринге оралып, Виа-Эусебио-Бава 26 бис мекенжайында тұрып, әртүрлі топтарда музыкант ретінде жұмыс істеді. Кейін ол өзінің «Астерновас» тобын құрды. 1949 жылы Швейцарияда гастрольдік сапарда ол жартылай неміс, жартылай марокколық артистка Фатима Робинмен танысып, үйленді. Осы аралықта ол Кларк Гейбл мен Микки Спиллейн фильмдерінің гангстерлерінен шабыт алып, өзінің ерекше бейнесін қалыптастыра бастады. Оның досы Лео Чиоссо көптеген әндерінің авторы болды. Олар бірлесіп Бускальонеге жалпыұлттық даңқ әкелген хиттерді жазды: «Che bambola» (Whatta babe!), «Тереза нон спарарэ» (Тереза, атып жіберме!), «Eri piccola così» (Сіз сондай кішкентай едіңіз), «Guarda che luna» (Қараңыз, қандай ай!), «Портофинодағы махаббат», «Порфирио Виллароса» (Порфирио Рубиросаның пародиасы), «Whisky facile» (Жай виски). Түнгі клубтар мен театрларда өнер көрсеткеннен кейін ол 1955 жылы әндерін жаздыра бастады. Алғашқы сингл (78 айналымдық пластинкада «Che bambola» және «Giacomino» әндері бар) жарнамасыз-ақ 1,000,000 дана сатылып, оны ешқашан ойламаған деңгейдегі атаққа жеткізді. 1950 жылдардың соңында Бускальоне Италияның ең ізделісті ойын-сауық шеберлерінің біріне айналды. Ол жарнамалық роликтерде, телеарналарда және фильмдерде түсті. 38 жасында ол Римде таңертеңгі сағаттарда көлік апатында қаза тапты. Оның лилак түсті Ford Thunderbird машинасы Lancia Esatau жүк көлігімен соқтығысты. Жүк көлігінің жүргізушісі шақырған автобуспен ауруханаға жеткізілген ол, өкінішке орай, тым кеш келді. Ол бірнеше сағат бұрын Римдегі мейрамханада достарымен кешкі ас ішіп, болашақ итальяндық поп-дива Мина Маццинимен танысқан. Екеуі де болашақ ынтымақтастық туралы әңгімелескен, бірақ аяқсыз қалды. 1960 жылғы 6 ақпанда Туринде өткен оның қоштасу рәсіміне ондаған мың адам қатысты. Ол Монументальді зиратқа жерленген. Музыка мен фильмдердегі мұрасымен қатар, Бускальоне жаңа буын музыканттары мен әншілерін (рок-н-роллдың алғашқы үлгілерінен әсер алғандарды) сол кездегі консервативті продюсерлер мен дискографтарға қарсы тұрып, өнерлері мен стилі үшін танылуды талап етуге шақыруы үшін де еске алуға лайық. Осы рөлінде ол 1960 жылдардың басында итальяндық эстрадалық музыканы революциялаған «айқайшылар» қозғалысының өркендеуіне зор үлес қосты.
Ferdinando Buscaglione was born in Turin, Italy on 23 November 1921. The father was a painter and the mother a porter and piano teacher, both coming from Graglia, his great passion for music appeared at a very young age. When he was 11, his parents enrolled him at the Giuseppe Verdi Conservatory in Turin. During his teen years, he performed at nightclubs in Turin singing jazz and playing double bass and violin. During World War II, he was incarcerated in an American internment camp in Sardinia. His musical talent was apparent and he was allowed to join the orchestra of the allied radio station of Cagliari. This permitted Buscaglione to continue to make music and to experiment with new sounds and rhythms coming from the U. S. (Most foreign music had been officially forbidden by the Italian Fascist regime.) After the war, Buscaglione returned to Turin and went to live in Via Eusebio Bava 26 bis and resumed working as a musician for various bands. He then formed his own group, the Asternovas. During a tour in Switzerland in 1949 he met and married the half German half Moroccan entertainer Fatima Robin. In the meantime he was gradually creating his public character, inspired by Clark Gable and Mickey Spillane's gangsters. His friend Leo Chiosso was a lyricist who wrote many of his songs. Together they wrote the hits that brought nationwide fame to Buscaglione: Che bambola (Whatta babe! ), Teresa non sparare (Theresa, don't shoot! ), Eri piccola così (You were small like that), Guarda che luna (Look, What A (beautiful) Moon), Love in Portofino, Porfirio Villarosa (a caricature of Porfirio Rubirosa), Whisky facile (Easy Whiskey). After perfecting his routine in night clubs and theatres he started recording his songs in 1955; the first single (a shellac 78rpm record containing 'Che bambola' and 'Giacomino') sold 1,000,000 copies with close to no promotion, propelling him to a degree of fame he never considered possible. By the end of the 1950s, Buscaglione was one of Italy's most wanted entertainers. He appeared in advertising campaigns, on television, and in movies. At 38 years of age, he was killed in a car accident when his lilac Ford Thunderbird collided with a truck Lancia Esatau in the early hours before dawn in Rome. Immediately brought to the hospital in a bus flagged down by the truck driver, he arrived there too late. Only hours earlier he had dinner with some friends at a restaurant in Rome and met future Italian pop diva Mina Mazzini who made her Sanremo Music Festival debut earlier. The two discussed a future collaboration that sadly never materialized. Tens of thousands people attended his funeral in Turin on 6 February 1960. He is buried in the Cimitero Monumentale. Alongside his legacy, in songs and movies, Buscaglione deserves mention for having encouraged musicians and singers from the newer generation (the one influenced by the earliest forms of rock and roll) to stand up against the conservative producers and discographers of the time, demanding recognition for their art and their style. In this role, he proved instrumental in the rise of the "yellers" scene which from the early 60s started to revolutionize the Italian popular music panorama.