Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық револьвер патроны .41 Ремингтон Магнум, .41 Магнум немесе 10.4×33mmR (бейресми метрикалық белгілемесімен танылған) – негізінен үлкен корпус револьверлерінде қолдану үшін жасалған, 1964 жылы Ремингтон Армз компаниясы ұсынған, аң ауру және құқық қорғау мақсатындағы орталық ұтылатын патрон.
American revolver cartridge
The .41 Remington Magnum, also known as .41 Magnum or 10.4×33mmR (as it is known in unofficial metric designation), is a center fire firearms cartridge primarily developed for use in large frame revolvers, introduced in 1964 by the Remington Arms Company, intended for hunting and law enforcement purposes.
Даму
1963 жылы Элмер Кит пен Билл Джордан, Скитер Скелтонның көмегімен, Smith & Wesson, Remington және Norma компанияларына .41 калибрлі тапанша мен оқ-дәрі шығару туралы өтініш жасады. Бұл тапанша мен оқ-дәрінің баллистикалық көрсеткіштері .357 Magnum мен .44 Magnum патрондарының арасында болуы, сонымен қатар осы патрондардың кемшіліктерін жоюы тиіс болды. 1955 жылдан бері Кит жаңа, орташа қуатты ".41 Special" патронын ұсынған болатын, бірақ бұл идеяға қарағанда жоғары қуатты "Magnum" нұсқасы басымдық берді. Нәтижесінде, ".41 Special" патроны қазірде тек тапсырыс бойынша жасалатын, .41 Magnum-мен, .38 Special-дің .357 Magnum-мен және .44 Special-дің .44 Magnum-мен қатынасындай қатынастағы жабайы патрон ретінде ғана сақталды. 1960-жылдардың басында .357 Magnum патронының тиімділігі шектеулі болды, себебі жақтаулы қуыс ұшты оқтар кеңінен қолданылған жоқ, ал өндірушілердің стандартты патрондары қарапайым қорғасыннан жасалған. Қуатты .44 Magnum патроны, негізінен ауыр аңшылыққа арналғандықтан, полицияға қолдану үшін артық деп есептелді, өйткені жылдам ату кезінде бақылауды қиындататын тым күшті кері соққыға ие болды. Сонымен қатар, .44 Magnum патронына арналған револьверлер полиция қызметкерлері үшін тым үлкен, ауыр және көлемді болып саналды. Киттің бастапқы көзқарасы .41 калибрлі патронда екі қуат деңгейін қарастырды: жоғары қуатты магнумдық патроны JHP оғын белгілі бір мүйіз жылдамдығымен итеруі, ал полицияға арналған жеңіл патроны semiwadcutter оғын шамамен белгілі бір жылдамдықпен жіберуі керек еді. Заңды тәртіп сақтау саласына бағытталған 58-ші модель 1964 жылдың 10 шілдесінде таныстырылды. Салмағы бойынша 58-ші модель сол кездегі басқа револьверлермен, мысалы, Smith & Wesson компаниясының .38 Special калибрлі 10-шы моделімен салыстырғанда, нашар нәтижелер көрсетті.
In 1963, Elmer Keith and Bill Jordan, with some help from Skeeter Skelton, petitioned Smith & Wesson, Remington, and Norma to produce a pistol and ammunition in .41 caliber which would fall between the extant .357 Magnum and .44 Magnum cartridges in ballistic performance, and at the same time address perceived shortcomings with those loads. While as early as 1955 Keith had suggested a new, medium powered ".41 Special" cartridge, this idea was passed over in favor of the higher powered "Magnum" option, and the Special survives only as a custom wildcat cartridge, bearing roughly the same relation to the .41 Magnum as the .38 Special does to the .357 Magnum and as the .44 Special does to the .44 Magnum. The .357 Magnum suffered from restricted terminal ballistic effectiveness in the early 1960s, as jacketed hollow point bullets were not yet commonly available, and the manufacturers' standard loadings consisted of simple lead bullets. The powerful .44 Magnum, primarily a heavy hunting round, was considered overkill for police use, generating too much recoil for control under rapid fire. In addition, the revolvers chambered for the .44 Magnum were considered too large, bulky, and heavy for police to carry. Keith's original vision called for dual power levels in the .41, a heavy magnum load pushing a JHP at a muzzle velocity of , and a milder police loading which was to send a semiwadcutter downrange at around The Model 58, targeted for the law enforcement market, was introduced on July 10, 1964. Weighing , the Model 58 compared unfavorably with other revolvers available at the time, such as Smith's own Model 10 in .38 Special.
Нарықтағы қабылдау
.41 Магнум патроны ешқашан .357 Магнум немесе .44 Магнум патрондарының танымалдылығы мен сәттілігіне жете алмады, бірақ қолға ұсталатын қарумен аң аулаушылар арасында әлі де құрметті, себебі кейбіреулер оның .44 Магнумға қарағанда аз қайтымды және ұзақ қашықтықтағы оқтың траекториясы біршама тегіс екенін айтады. Дегенмен, .44 Магнум ірі жануарларды аулауға тиімді, әртүрлі ауырлықтағы оқтардың кең ассортиментін ұсынады және ең ауыр фабрикалық патрондарды қолданғанда немесе қолмен қайта зарядтағанда (ауыр оқтар немесе түрлі оқтар) қуаты шамалы артық болады. Маршалл мен Саноу .41 Магнумды "біздің ең бағаланбаған калибрлеріміздің бірі" деп атады.
The .41 Magnum never enjoyed the popularity and success of either the .357 Magnum or .44 Magnum cartridges, but is still prized by handgun hunters as some feel it generates somewhat lighter recoil and slightly flatter bullet trajectory at long range than the .44 Magnum. Nevertheless, the .44 Magnum still catalogs a greater variety of heavier bullet weight offerings which are more effective on larger game, and boast a slight edge in power when using the heaviest factory loads, or if pushed to the edge by handloading (heavier bullets or bullets of different types). Marshall and Sanow called the .41 Magnum "one of our most unappreciated calibers".