Кіріспе
Ричард Фрэнк Джонстон (8 тамыз 1946 жылы туған) – канадтық саясаткер, зейнеткерлікке шыққан провинциялық саяхатшы, педагог және әкімші.
Richard Frank Johnston (born August 8, 1946) is a retired Canadian provincial politician, educator and administrator.
Өмірбаян
Джонстон Онтарионың Пемброк қаласында дүниеге келді және Питерборо қаласында өсті. Жас кезінде ол Англикан шіркеуінде белсенді болды, бір кездері дін қызметкері болуды ойлады. 1964 жылы Джонстон Трент университетіне тіркелді, ол университет ашылған жылы тіркелген екінші адам болды. Ол Трентте әкімші және кеңесші ретінде де жұмыс істеді. 1967 жылы Монреальға көшіп, көркем әдебиет пен поэзия жазуға кірісті, себебі, өзінің айтуынша, "Парижді қолайстай алмайтынмын". Содан кейін ол Уитбиге көшіп, қарттарға көмектесетін әлеуметтік жұмыскер болды. Ол Дарем аймағындағы «Қоғамдық қамқорлық» ұйымының алғашқы атқарушы директоры болды. Джонстон мен оның әйелі Принс-Эдвард округінде жүзім шарабын өндіретін шаруашылықты жүргізеді.
Саясат
Джонстонның саясатпен алғашқы байланысы 1970 жылдары Скарборо-Уэст қаласында Стивен Льюис үшін науқан ұйымдастырушысы болып жұмыс істеген кезде болды. Ол 1977 жылғы сайлау науқанының басшысы болды. Льюис саясаттан кеткен соң, Джонстон оның орнын Скарборо-Уэст провинциялық парламентінің (МПП) НДП депутаты ретінде иеленді және 1979 жылғы қосымша сайлауда Онтарио заң шығару жиналысына өтті. Джонстон 1990 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін үш рет қайта сайланды. Ол 1981 жылы прогрессивті консерватор Джон Адамсты 375 дауыспен жеңген кезде ғана күрделі сынға тап болды. 1982 жылы бір ай бойы "әлеуметтік жәрдемақы диетасымен" өмір сүруге тырысып, кедейлер мен мүгедектерге жәрдемақыны жақсартуға ұмтылды, бұл кезеңде тамаққа жұмсалатын сомасы әлеуметтік жәрдемақы алатын орташа адамның деңгейімен шектелді. Джонстон ядролық қаруға қарсы белсенді ұстанымды жақтады және банктер, Bell Canada және Inco-ның кен өндіру және қорыту операциялары сияқты табиғи ресурстар компанияларын мемлекеттік меншікке беруді қолдады. 1982 жылдың 7 ақпанында Рей бірінші кезеңде 64,5% дауыс алып, Джонстонды 844 дауыспен жеңді. Джонстон жеңіліске ұшырағанда Рей туралы: «сөзді шебер бұрып, халықты қоздыра алатын бірегей қабілеті бар көшбасшы. Мен Боб Реймен бірге заң шығарушы орган құрамында қызмет етуді мақтан тұтамын» деді. Заң шығарушы орган құрамында Джонстон 1985-1987 жылдар аралығындағы азшылық үкіметінде НДП фракциясының төрағасы және әлеуметтік даму комитетінің төрағасы болды, сол кезде НДП билік тепе-теңдігін ұстады. Рейден айырмашылығы, Джонстон 1985 жылғы сайлаудан кейін Либералдық партиямен коалициялық үкімет құруды бастапқыда қолдаған еді. Ол Никарагуаға мектеп және медициналық орталық салуға көмектесу үшін сапар шекті. 1987 жылы ол заң шығарушы органға «Жаңа Онтариоға қарай» атты есеп ұсынды, онда қолданыстағы әлеуметтік жәрдемақы жүйесін толық қайта қарау қажеттігі ұсынылды. 1990 жылы Джонстон саясаттан зейнетке шығуға шешім қабылдады. Ол 1984 жылы жүрек ауруынан кейін денсаулығына жағымды әсер ететін мансапты таңдағысы келгенін айтты.
Саясатта
Саясаттан кеткеннен кейін Джонстон академиялық қызметке оралып, 1991 жылдан 1995 жылға дейін Онтарио қолданбалы өнер және технология колледждерінің регенттер кеңесінің төрағасы болды. Одан кейін 1995 жылдан 1998 жылға дейін Тендинага Мохаук аймағындағы Бірінші Ұлттар Техникалық институтының президенті, сондай-ақ Трент университетінің директорлар кеңесінің мүшесі қызметін атқарды. Джонстон 1998 жылдан 2004 жылға дейін Скарборо қаласындағы Centennial колледжінің президенті болды. Ол 1990 жылдары "Аудан" деп аталатын аймақта негісталған алғашқы шарап заводтарының бірінің иесі және осы күнге дейін оны басқарып келеді. 2006 жылы ол OPSEU зейнетақы қорының қамқорлар кеңесіне мүше болып тағайындалды.