Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теориялық астрофизикада O немесе B спектральдық кластарына жататын жас жұлдыздың төңірегінде иондалған сутегінің (H II) сферасы қалыптасуы мүмкін. Бұл теория 1937 жылы Бенгт Стромгрен жасады және кейіннен оның құрметіне Стромгрен сферасы деп аталды. Розетка тұмандығы – H II аймақтарындағы осы типтегі эмиссиялық тұмандықтардың ең айқын мысалы.
In theoretical astrophysics, there can be a sphere of ionized hydrogen (H II) around a young star of the spectral classes O or B. The theory was derived by Bengt Strömgren in 1937 and later named Strömgren sphere after him. The Rosette Nebula is the most prominent example of this type of emission nebula from the H II regions.
Физика
Өте ыстық, О немесе В спектральдық класына жататын жұлдыздар өте жоғары энергетикалық сәуле шығарады, әсіресе ультракүлгін сәулелену, ол қоршаған жұлдызаралық ортаның бейтарап сутегін (H I) иондауға қабілетті, нәтижесінде сутегі атомдары жалғыз электрондарын жоғалтады. Сутегінің осы күйі H II деп аталады. Біршама уақыт өткен соң, бос электрондар осы сутегі иондарымен қайта бірігеді. Энергия бір фотон түрінде емес, керісінше, төмен энергетикалық фотондар тізбегі түрінде қайта шығарылады. Фотондар жұлдыз бетінен сыртқа қарай жылжығанда энергиясын жоғалтады және иондануға қайта үлес қосуға жеткіліксіз болады. Әйтпесе, бүкіл жұлдызаралық орта иондалар еді. Стромгрен сферасы – иондалған аймақтарды сипаттайтын теориялық модель.
Very hot stars of the spectral class O or B emit very energetic radiation, especially ultraviolet radiation, which is able to ionize the neutral hydrogen (H I) of the surrounding interstellar medium, so that hydrogen atoms lose their single electrons. This state of hydrogen is called H II. After a while, free electrons recombine with those hydrogen ions. Energy is re emitted, not as a single photon, but rather as a series of photons of lesser energy. The photons lose energy as they travel outward from the star's surface, and are not energetic enough to again contribute to ionization. Otherwise, the entire interstellar medium would be ionized. A Strömgren sphere is the theoretical construct which describes the ionized regions.
Тарих
1938 жылы американдық астрономдар Отто Струве және Крис Т. Элви Аққу және Сефеус шоқжұлдыздарындағы эмиссиялық тұмандықтарды байқауларын жариялады, олардың көпшілігі жеке жарқыраған жұлдыздарға шоғырланбаған (планеталық тұмандықтардан өзгеше). Олар О және В жұлдыздарының ультракөк сәулесін қажетті энергия көзі деп ұсынды. 1939 жылы Бенгт Стромгрен жұлдызаралық сутектің иондануы және қоздырылу мәселесімен айналысты. 2000 жылы Питер Р. Маккалоу эвакуацияланған, шар тәрізді қуысты жұлдыздың өзінде немесе жұлдыздың эвакуацияланған қуысқа қатысты орналасуына мүмкіндік беретін өзгертілген модельді жариялады. Мұндай қуыстар жұлдыздық желдер мен жарылыс жұлдыздардың (суперновалардың) әсерінен пайда болуы мүмкін. Соның нәтижесінде алынған бейнелер түпкілікті модельге қарағанда көптеген нақты H II аймақтарына жақынрақ келеді.
In 1938 the American astronomers Otto Struve and Chris T. Elvey published their observations of emission nebulae in the constellations Cygnus and Cepheus, most of which are not concentrated toward individual bright stars (in contrast to planetary nebulae). They suggested the UV radiation of the O and B stars to be the required energy source. In 1939 Bengt Strömgren took up the problem of the ionization and excitation of the interstellar hydrogen. In 2000 Peter R. McCullough published a modified model allowing for an evacuated, spherical cavity either centered on the star or with the star displaced with respect to the evacuated cavity. Such cavities might be created by stellar winds and supernovae. The resulting images more closely resemble many actual H II regions than the original model.