Кіріспе

Сұйықтардағы төмен қысымды қуыстардың пайда болуы

Сұйықтар механикасында және инженерияда кавитация дегеніміз – сұйықтың статикалық қысымы сұйықтың қайнау қысымынан төмен түсуі, нәтижесінде сұйықта кішкентай буға толы қуыстардың пайда болуы. Бұл қуыстар, «көпіршіктер» немесе «бос орындар» деп аталады, жоғары қысымға ұшырағанда күйрейді және машиналарға зиян келтіруі мүмкін соққы толқындарын тудырады. Бұл толқындар күйрейтін көпіршікке өте жақын жерде күшті болады, бірақ күйреу ортасынан алшақтаған сайын жылдам әлсірейді. Кавитация – кейбір инженерлік жағдайларда тозудың маңызды себебі. Металл бетіне жақын күйрейтін бос орындардың қайталамалы күйреуінен металл бетінде циклдық кернеу туындайды. Бұл металдың шаршауына алып келеді, нәтижесінде «кавитация» деп аталатын тозу түрі пайда болады. Мұндай тозудың ең көп кездесетін мысалдары – сорғының (насостың) қанаттары және сұйықтың бағыты кенеттен өзгеретін иістің бұрылыстары. Кавитация, әдетте, екі түрге бөлінеді: инерциялық (немесе уақытша) кавитация және инерциялық емес кавитация. Сұйықтағы бос орын немесе көпіршік тез күйрейіп, соққы толқынын тудыратын процесс – инерциялық кавитация. Инерциялық кавитация табиғатта мантис және тапанша креветкаларының соққыларында, сондай-ақ өсімдіктердің тамыр тіндерінде кездеседі. Өндірілген заттарда ол басқару клапандарында, сорғыларда, винттерде және қанаттарда пайда болуы мүмкін. Инерциялық емес кавитация – сұйықтағы көпіршіктің көлемі немесе пішіні дыбыстық өріс сияқты энергияның әсерінен тербеліске түсуі. Көпіршіктегі газ сұйықтың бу фазасынан өзге газдың бір бөлігін қамтуы мүмкін. Мұндай кавитация көбінесе ультрадыбыстық тазалау ванналарында қолданылады және сорғыларда, винттерде т.б. байқалады. Бос орындардың күйреуінен пайда болатын соққы толқындары бөлшектерге елеулі зақым келтіруге жеткілікті күшті болғандықтан, кавитация машиналарда көбінесе жағымсыз құбылыс болып табылады (бірақ қасақана қолданылса, мысалы, зарарлы хирургиялық құралдарды стерильдеу үшін, су тазарту жүйелеріндегі ластаушы заттарды жою үшін, катаракта хирургиясы немесе бүйрек тас литотрипсиясы үшін тінді эмульсиялау немесе сұйықтықты біртекті ету үшін қажет). Осы себепті турбиналар немесе винттер сияқты машиналарды жобалау кезінде кавитацияны болдырмауға тырысады, ал кавитацияны жою сұйық динамикасын зерттеудің маңызды саласы болып табылады. Дегенмен, кейде ол пайдалы және көпіршіктер машиналардан алшақ күйрейтін жағдайларда, мысалы, суперкавитацияда зақым келтірмейді.

Инерциялық кавитация

Инерциялық кавитация алғаш рет 19 ғасырдың соңында сұйықтықтағы шар тәрізді қуыстың күйреуін қарастыра отырып байқалды. Сұйық көлемі жеткілікті түрде төмен қысымға түскенде, ол жарылып, қуыс пайда болуы мүмкін. Бұл құбылыс кавитацияның басталуы деп аталады және жылдам айналатын пернелердің қанатының артында немесе сұйықта жеткілікті амплитуда және үдеумен дірілдейтін кез келген бетте пайда болуы мүмкін. Жылдам ағынмен өтетін өзен тас беттерінде кавитация тудыруы мүмкін, әсіресе құлау болған жерде, мысалы, сарқырамада. Бу тәрізді газдар айналадағы ортадан қуысқа буланады; сондықтан қуыс мүлдем вакуум емес, керісінше, төмен қысымды бу (газ) көпіршігі. Көпіршік пайда болуына себеп болған жағдайлар енді болмағанда, мысалы, көпіршік ағынмен төмен қарай жылғанда, айналадағы сұйық жоғары қысымға байланысты ішке қарай қысылып, жылдамдық жинақтай бастайды. Көпіршік толығымен күйрегенде, айналадағы сұйықтың ішкі жылдамдығы будың ішіндегі қысым мен температураның күрт өсуіне себеп болады. Көпіршік түпнұсқа көлемінің өте шағын бөлігіне дейін күйрейді, осы кезде ішіндегі газ айналадағы сұйыққа зор күшпен таралып, дыбыстық толқын және көрінетін жарық түрінде маңызды мөлшерде энергия бөлінеді. Толық күйреу кезінде будың температурасы бірнеше мың Кельвинге, ал қысым бірнеше жүз атмосфераға жете алады. Кавитацияның басталуының физикалық процесі қайнауға ұқсас. Екеуінің арасындағы басты айырмашылық – будың пайда болуына дейінгі термодинамикалық жолдар. Қайнау сұйықтың жергілікті температурасы қанығу температурасына жеткенде пайда болады және сұйықтың газға жеткілікті түрленуіне мүмкіндік беру үшін қосымша жылу беріледі. Кавитацияның басталуы жергілікті қысым белгілі бір температурада сұйықтың созылу күшімен анықталатын қаныққан бу қысымынан жеткілікті төмен түскенде пайда болады. Кавитацияның басталуы үшін кавитациялық "көпіршіктерге" көбінесе ядролық түзілу үшін бет қажет. Бұл бетті ыдыстың қабырғалары, сұйықтағы қоспалар немесе сұйықтықтағы ерімеген шағын микрокөпіршіктер қамтамасыз ете алады. Гидрофобтық беттер кішкентай көпіршіктерді тұрақтандырады деп қабылданған. Бұл бұрыннан бар көпіршіктер шекті қысымнан төмен қысымға түскенде, Блейк шегі деп аталатын, шексіз өсе бастайды. Кавитациялық ядроның ішінде сығылмайтын ядроның болуы кавитациялық шекті Блейк шегінен төмендетеді. Бұл жердегі бу қысымы атмосферадағы судың 100%-дан кем қанықтығындағы ішінара қысымын сипаттайтын бу қысымының метеорологиялық анықтамасынан өзгеше. Кавитацияға қатысты бу қысымы тепе-теңдік жағдайындағы бу қысымын білдіреді, сондықтан оны тепе-теңдік (немесе қаныққан) бу қысымы деп дәлірек анықтауға болады. Инерциялық емес кавитация – бұл акустикалық өрістің қатысуында сұйықтағы кішкентай көпіршіктердің тербеліске мәжбүр етілу процесі, егер акустикалық өрістің қарқындылығы көпіршіктің толық күйреуіне жеткіліксіз болса. Кавитацияның бұл түрі инерциялық кавитацияға қарағанда эрозияны аз тудырады және көбінесе кремнийлі пластиналар сияқты нәзік материалдарды тазалау үшін қолданылады. Кавитациялық қуыстарды құрудың басқа тәсілдері энергияның жергілікті шоғырлануын қамтиды, мысалы, жоғары қарқындылықтағы фокустық лазерлік импульс (оптикалық кавитация) немесе ұшқын арқылы электр разряды. Бұл әдістер сұйықтықты жергілікті температураның жоғарылауымен қайнату арқылы пайда болатын көпіршіктің эволюциясын зерттеу үшін қолданылды.

Гидродинамикалық кавитация

Гидродинамикалық кавитация – ағып тұрған сұйықтағы жергілікті қысымның төмендеуі және одан кейінгі өсуі нәтижесінде болатын булану, көпіршіктердің пайда болуы және олардың жарылуы процесі. Кавитация тек қана жергілікті қысым сұйықтың қаныққан бу қысымынан төменге түсіп, содан кейін бу қысымынан жоғарыға көтерілгенде ғана пайда болады. Егер қысым бу қысымынан жоғары көтерілмесе, онда булану орын алған деп есептеледі. Құбыр жүйелерінде кавитация көбінесе кинетикалық энергияның артуы (қимасы тарылу арқылы) немесе құбырдың биіктігінің өсуі салдарынан пайда болады. Гидродинамикалық кавитацияны сұйықтықты белгілі бір ағын жылдамдығымен тарылған каналдан өткізу арқылы немесе сұйық ортада затты механикалық түрде айналдыру арқылы жасауға болады. Тарылған канал жағдайында және жүйенің ерекше (немесе бірегей) геометриясына байланысты, қысым мен кинетикалық энергияның үйлесімі жергілікті тарылудан кейін гидродинамикалық кавитациялық қуысты тудырып, жоғары энергиялы кавитациялық көпіршіктерді жасайды. Термодинамикалық фазалық өзгерістер диаграммасына сүйенсек, температураның жоғарылауы қайнау деп аталатын белгілі фазалық өзгеріс механизмін бастауы мүмкін. Дегенмен, статикалық қысымның төмендеуі көп фазалы диаграммадан өтуге және кавитация деп аталатын тағы бір фазалық өзгеріс механизмін бастауға көмектеседі. Ағын жылдамдығының жергілікті жоғарылауы, Бернулли принципіне сүйене отырып, кавитация басталатын сындық нүктеге дейін статикалық қысымның төмендеуіне әкелуі мүмкін. Сындық қысым нүктесі – будың қаныққан қысымы. Ағынның кез келген шығыны байқалмайтын жабық сұйықтық жүйесінде көлденең қимасының азаюы жылдамдықтың артуына және одан кейін статикалық қысымның төмендеуіне алып келеді. Бұл суды тазарту, энергияны жинау, жылу алмасуын жақсарту, тағам өңдеу және т.б. сияқты әртүрлі салаларда қолданылатын көптеген гидродинамикалық кавитациялық реакторлардың жұмыс принципі болып табылады. Кавитациялық ағынның даму барысында басталу, дамыған ағын, суперкавитация және тұншығу ағыны сияқты әртүрлі ағын үлгілері байқалады. Басталу – екінші фазаның (газ фазасының) жүйеде пайда болған алғашқы сәт. Бұл жүйеде тіркелген ең әлсіз кавитациялық ағын және ең жоғары кавитация санына сәйкес келеді. Қуыстар ойықтарда немесе вентури құрылымдарында өсіп, үлкейген кезде дамыған ағын тіркеледі. Ең қарқынды кавитациялық ағын суперкавитация деп аталады, онда теориялық тұрғыдан ойықтың барлық қимасы газ көпіршіктерімен толы болады. Бұл ағын режимі жүйедегі ең төменгі кавитация санына сәйкес келеді. Суперкавитациядан кейін жүйе одан әрі ағынды өткізе алмайды. Сондықтан, жылдамдық өзгермейді, ал ағыннан бұрынғы қысым артады. Бұл кавитация санының өсуіне алып келеді, яғни тұншығу ағыны пайда болды дегенді көрсетеді. Көпіршіктердің пайда болу процесі, сондай-ақ кавитациялық көпіршіктердің одан әрі өсуі мен жарылуы өте жоғары энергия тығыздығына, сондай-ақ көпіршіктердің бетіндегі өте жоғары жергілікті температура мен қысымға қысқа мерзім ішінде әкеледі. Сондықтан, жалпы сұйық орта орташа жағдайларда қалады. Бақыланбаған кавитация зиянды, бірақ кавитациялық ағынды бақылау арқылы қуатты пайдалануға болады және бұзушы емес жағдайға қол жеткізуге болады. Бақыланатын кавитация химиялық реакцияларды күшейтуге немесе кейбір күтпеген реакцияларды таратуға қолданылуы мүмкін, себебі кавитациялық көпіршіктерде тұтқындалған булардың ыдырауы нәтижесінде процесте еркін радикалдар пайда болады. Ойықтар мен вентурилер кавитация жасау үшін кеңінен қолданылады. Вентуридің ойықтармен салыстырғанда артықшылығы бар, себебі оның тегіс жинақталу және кеңею бөлімдері бар, сондықтан ол берілген қысымның төмендеуі үшін тамақта жоғары ағын жылдамдығын тудырады. Екінші жағынан, ойықтың артықшылығы бар, өйткені ол құбырдың берілген көлденең қимасының ауданында көптеген тесіктерді (тесіктердің үлкен периметрі) орналастыра алады. Кавитация құбылысын жоғары жылдамдықты теңіз кемелері мен снарядтарының, сондай-ақ материалдарды өңдеу технологияларында, медицинада және т.б. өнімділігін арттыру үшін бақылауға болады. Сұйықтардағы кавитациялық ағынды бақылау үшін кавитациялық процестердің математикалық негізін жетілдіру қажет. Бұл процестер әртүрлі жолдармен көрінеді, ең көп таралған және бақылау үшін перспективалысы – көпіршік кавитациясы және суперкавитация. Алғашқы нақты классикалық шешім, бәлкім, 1868 жылы Герман фон Гельмгольц ұсынған шешімге қарызды болуы керек. Кавитациялық ағынның еркін шекаралары мен суперкавитация теориясы бойынша академиялық сипаттағы алғашқы ерекше зерттеулер Jets, wakes and cavities кітабында, содан кейін Theory of jets of ideal fluid кітабында жарияланды. Бұл кітаптарда кеңінен дамыған кешен айнымалы функцияларының конформдық бейнелеуі теориясы қолданылды, бұл жазық проблемалардың көптеген нақты шешімдерін алуға мүмкіндік берді. Қолданыстағы есептеу әдістерін жетілдірген Hydrodynamics of Flows with Free Boundaries еңбегінде, сондай-ақ кемелердің гидромеханикасы мәселелерінде өлшемділік және ұқсастық әдістерінде қолданыстағы нақты шешімдерді жақындастырылған және эвристикалық модельдермен үйлестірудің тағы бір тәсілі зерттелді. Бұл зерттеулердің табиғи жалғасы жақында The Hydrodynamics of Cavitating Flows кітабында ұсынылды – бұл соңғы үш онжылдық ішіндегі осы саланың барлық ең жақсы жетістіктерін қамтитын энциклопедиялық еңбек, математикалық зерттеулердің классикалық әдістерін компьютерлік технологиялардың қазіргі мүмкіндіктерімен үйлестіреді. Бұларға 3D кавитациялық проблемаларды шешудің бейсызық сандық әдістерін әзірлеу, белгілі жазық сызықтық теорияларды жетілдіру, осілік және дерлік осілік ағындардың асимптотикалық теорияларын дамыту және т.б. кіреді. Классикалық тәсілдермен салыстырғанда, жаңа үрдіс теорияны 3D ағындарға кеңейтумен сипатталады. Бұл сонымен қатар суперкавитациялық денелердің гидродинамикасы бойынша қолданбалы жұмыстармен де байланысты. Гидродинамикалық кавитация кейбір өнеркәсіптік процестерді де жақсарта алады. Мысалы, кавитацияланған жүгері шайыры құрғақ диірмендегі кавитацияланбаған жүгері шайырымен салыстырғанда этанол өндірісінде жоғары шығымдылықты көрсетеді. Бұл сонымен қатар, кавитациялық көпіршіктерде тұтқындалған булардың ыдырауы нәтижесінде пайда болатын еркін радикалдардың болуына байланысты, әйтпесе өте жоғары температура мен қысым жағдайларын қажет ететін биорефракторлық қосылыстарды минералдау үшін де қолданылады, бұл химиялық реакцияның қарқындылығын арттырады немесе әйтпесе орташа жағдайларда мүмкін емес кейбір реакцияларды таратуы мүмкін.

Акустикалық кавитация және ультрадыбыстық кавитация

Инерциялық кавитация акустикалық өріс болған кезде де пайда болуы мүмкін. Сұйықтықта әдетте кездесетін микроскопиялық газ көпіршіктері қолданылатын акустикалық өріс әсерінен тербеліске түседі. Егер акустикалық интенсивтілік жеткілікті деңгейде болса, көпіршіктер алдымен ұлғаяды, содан кейін жылдам құлайды. Осылайша, сұйықта Рэйлиге ұқсас қуыс пайда болуға жеткіліксіз болған жағдайда да инерциялық кавитация орын алуы мүмкін. Ультрадыбыстық кавитацияның басталуы ультрадыбыс көзінің үдеуі қажетті қысым төмендеуін тудыруға жеткілікті болғанда болады. Бұл қысым төмендеуі үдеу шамасымен және қысым толқынының әсер ететін көлемнің өлшемімен байланысты. Ультрадыбыстық кавитацияны болжауға арналған өлшемсіз сан – Гарсия Атанс саны. Жоғары қуатты ультрадыбыстық горндар гомогендеу, дисперсия, деагломерация, эрозия, тазалау, ұнтақтау, эмульсиялау, экстракциялау, бөлшектеу және сонохимия үшін қолданылатын кавитациялық аймақ құруға қажетті үдеуді тудырады.

Химиялық инженерия

Өнеркәсіпте кавитация көбінесе бояу қоспалары немесе сүт сияқты коллоидты сұйық қоспалардағы суспензиядағы бөлшектерді гомогендеу, араластыру және ұсақтау үшін қолданылады. Көптеген өнеркәсіптік араластыру машиналары осы принципке негізделген. Бұл әдетте араластырғыш (импеллер) конструкциясы арқылы немесе қоспаны кіреберіс тесігі тар, ал шығыс тесігі кең саңылау арқылы өткізу арқылы жүзеге асырылады. Соңғы жағдайда, сұйықтық кең көлемге жылдамдағанда қысымның күрт төмендеуі кавитацияны тудырады. Бұл әдіс кіріс тесігінің мөлшерін басқаратын гидравликалық құрылғылармен реттелуі мүмкін, бұл процесте динамикалық түзетулер жасауға немесе әртүрлі заттарға бейімдеуге мүмкіндік береді. Араластыру клапанының беті, кавитациялық көпіршіктердің жарылуына (имплозия) себеп болатын бетке соқтығысады, нәтижесінде зор механикалық және жылулық стресс туындайды; сондықтан олар көбінесе тот баспайтын болат, стеллит немесе тіпті поликристалликалық алмаз (PCD) сияқты өте берік және қатты материалдардан жасалады. Кавитациялық су тазарту құрылғылары да жасалған, онда кавитацияның экстремалды жағдайлары ластағыштарды және органикалық молекулаларды ыдырата алады. Сонохимиялық реакциялардың спектрлік талдауы энергияны химиялық және плазмалық механизмдер арқылы беруді көрсетеді. Кавитациялық көпіршіктерден шығатын жарық сонолюминесценция деп аталады. Бұл технология өсімдік майларын сілтімен тазартуда сәтті қолданылған. Гидрофобты химиялық заттар кавитация арқылы су астында тартылады, себебі көпіршіктер мен сұйық су арасындағы қысымның айырмашылығы оларды біріктіруге мәжбүрлейді. Бұл эффект ақуыздың бүктелуіне (folding) көмектесуі мүмкін.

Биомедициналық

Шок толқыны литотрипсиясында кавитация бүйрек тастарын жоюда маңызды рөл атқарады. Қазіргі уақытта кавитацияның үлкен молекулаларды биологиялық жасушаларға (сонопорация) жеткізуге болатыны зерттелуде. Азот кавитациясы – органеллаларға зақым келтірмей, жасуша мембраналарын лиздеу үшін зерттеулерде қолданылатын әдіс. Кавитация түрлі ауруларды емдеу үшін тінді термиялық емес, инвазивті емес жолмен бөлуде маңызды рөл атқарады және мидағы неврологиялық препараттардың сіңуін арттыру үшін қан-ми тосқауелін ашуға қолданылуы мүмкін. Кавитация сондай-ақ HIFU әдістемесінде, яғни термиялық инвазивті емес емдеуде де рөл атқарады. Жоғары жылдамдықты соққылардың салдарынан (мысалы, оқ жаралары) пайда болған жараларда кавитацияның да әсері байқалады. Жарақаттану механизмі әлі толыққанды түсініксіз, себебі уақытша және тұрақты кавитациямен қатар, ұсақтау, жырту және созу процестері де жүреді. Денедегі тығыздық айырмашылығының жоғары болуы оның әсерін анықтауды қиындатады. Ультрадыбыс кейде сүйек тінінің қалыптасуын күшейту үшін, мысалы, хирургиядан кейін қолданылады. Буын ішіндегі синовиялық сұйықтықтағы кавитацияның күйреуінен "рақаттану" дыбысы пайда болады деген болжам бар. Кавитация сонымен қатар озон микро және нано көпіршіктерін де құрайды, бұл стоматологиялық қолдануда үміт береді.

Тазалау

Өнеркәсіптік тазалауда кавитация бөлшектің бетке жабысу күштерін жеңуге жеткілікті қуатқа ие, нәтижесінде ластанушы заттар босатылады. Кавитацияны бастау үшін қажетті шекті қысым импульстің ұзындығына және қуаттың мөлшеріне тікелей байланысты. Бұл әдіс тазалау сұйықтығында акустикалық кавитация тудыру арқылы жұмыс істейді, ластанушы бөлшектерді жинап алып, оларды тазартылатын материалға қайта жабыспауын тілеумен кетіреді (мысалы, ультрадыбыстық ваннаға батырылған жағдайда бұл мүмкін). Ластанушы заттарды жоятын сол физикалық күштер тазаланатын нысанға зақым келтіруі де мүмкін.

Жұмыртқа

Жұмыртқаны пастеризациялау үшін кавитация қолданылады. Ішкі ойығы бар ротор кавитациялық көпіршіктерді тудырады, сұйықтықты іштен қыздырады. Жабдықтың беті өтетін сұйықтықтан салқын қалады, сондықтан жұмыртқалар ескі жабдықтың ыстық беттерінде қатайғандай қаталданбайды. Кавитацияның қарқындылығын реттеуге болады, бұл процесті ақуыздардың ең аз зақымдануын қамтамасыз етуге мүмкіндік береді.

Өсімдік майы өндірісі

Кавитация 2011 жылдан бері өсімдік майларын дегумдау және тазарту процесінде қолданылып келеді және бұл сала бойынша тиімді әрі стандартты технология саналады. Гидродинамикалық кавитацияны дегумдау және тазарту процесіне енгізу арқасында химиялық реагенттер, су және ақтандыру топырағы сияқты процеске жәрдемдесетін заттарды қолдану мөлшерін айтарлықтай азайтуға болады.

Биодизель

Кавитация 2011 жылдан бері биодизель өндірісінде қолданылып келеді және бұл салаға қатысты тиімді әрі стандартты технология саналады. Трансэстерлеу процесінде гидродинамикалық кавитацияны қолдану катализатордың қолданылуын айтарлықтай азайтуға, өнім сапасын жақсартуға және өндіріс көлемін ұлғайтуға мүмкіндік береді.

Кавитация зақымдануы

Кавитация көбінесе қанағаттандырмайтын құбылыс болып табылады. Пропеллерлер және сорғылар сияқты құрылғыларда кавитация көп шу тудырады, компоненттердің зақымдануына, дірілдеуге және тиімділіктің төмендеуіне себеп болады. Кавитациядан туындаған шу теңіз кемелері үшін ерекше қолайсыз болуы мүмкін, себебі мұндай шу оларды пассивті сонар арқылы оңай анықтауға мүмкіндік береді. Кавитация жаңартылатын энергия саласында да алаңдаушылық тудырады, өйткені ол толқынды энергияны пайдаланатын турбиналардың қанаттарының бетінде пайда болуы мүмкін. Кавитациялық көпіршіктер құлағанда, олар жоғары энергиялы сұйықтықты өте кішкентай көлемге жиырып, жоғары температуралы ошақтарды жасайды және соққы толқындарын шығарады, соңғысы шудың көзі болып табылады. Кавитациядан туындаған шу әскери су асты кемелері үшін айқын мәселе, өйткені ол пассивті сонармен анықталу ықтималдығын арттырады. Шағын қуыстың құлауы салыстырмалы түрде төмен энергиялы оқиға болғанымен, локальді құлаулар болат сияқты металдарды уақыт өте келе тозуға ұшырата алады. Қуыстардың құлауынан пайда болған шұңқырлар компоненттердің қатты тозуына әкеледі және пропеллердің немесе сорғының қызмет ету мерзімін күрт қысқартуы мүмкін. Бет кавитацияға ұшырағаннан кейін, тозу қарқыны жеделдейді. Кавитациялық шұңқырлар сұйықтық ағынының турбуленттілігін арттырады және қосымша кавитациялық көпіршіктердің пайда болуына жағдай жасайтын ойыстарды құрайды. Бұған қоса, шұңқырлар компоненттердің беттік ауданын ұлғайтады және қалдық кернеулерді қалдырады, бұл беттің коррозияға бейімделуіне әкеледі.

Сорғы кавитация

Сору кавитациясы сорғының соруы төмен қысым / жоғары вакуум жағдайында болатын жағдай, онда сұйықтық сорғы дөңгелегінің ортасында буға айналады. Бұл бу сорғының шығару жағына көтеріледі, онда ол вакуумды көре алмайды және шығару қысымымен сұйықтыққа айналдырылады. Бұл жарылыс әрекеті күшті болып өтеді және дөңгелек бетіне шабуыл жасайды. Сору кавитациясы жағдайында жұмыс істеген дөңгелектің бетінен үлкен материалдың бөліктері немесе өте ұсақ материалдың бөліктері алынып тасталуы мүмкін, бұл дөңгелектің губка тәрізді көрінуіне әкеледі. Екі жағдай да сорғының мерзімінен бұрын істен шығуына, көбінесе подшипниктердің істен шығуына себеп болады. Сору кавитациясын көбінесе сорғы корпусынан келетін құм немесе мрамор сияқты дыбыс арқылы анықтауға болады. Сору кавитациясының жиі кездесетін себептері: сору жағынан бітелген сүзгілер, құбырлардың бітелуі, дұрыс емес құбырлар дизайны, сорғы қисығында тым оңға қарай жұмыс істейтін сорғы немесе NPSH (таза сору қысымы) талаптарына сәйкес келмейтін жағдайлар. Автокөлікте гидравликалық жүйедегі (күшті рульді басқару, күшті тежегіштер) бітелген сүзгі сору кавитациясын тудыруы мүмкін, бұл қозғалтқыштың айналу жиілігімен синхронды түрде көтеріліп, төмендеуі мүмкін. Бұл көбінесе жоғары жиілікті сызылыс болып келеді, дұрыс бекітілмеген нейлон тісті дөңгелектердің дыбысына ұқсайды.

Ағынды қуыстылық

Төгілу кавитациясы сорғының төгілу қысымы өте жоғары болғанда пайда болады, әдетте сорғының ең тиімді нүктесінің 10% -дан кемде жұмыс істеген кезде. Жоғары төгілу қысымы сұйықтықтың көп бөлігін сорғы ішінде айналып тұруына себеп болады, төгілу арқылы шығуға мүмкіндік бермейді. Сұйықтық жұмыс дөңгелегінің айналасында ағып өткенде, ол жұмыс дөңгелегі мен сорғы корпусы арасындағы тар кеңістіктен өте жоғары жылдамдықпен өтуі керек. Бұл ағын жылдамдығы корпустың қабырғасында вакуумның пайда болуына себеп болады (вентуридегідей), бұл сұйықтықты буға айналдырады. Мұндай жағдайларда жұмыс істеген сорғыда жұмыс дөңгелегінің қанаттары мен сорғы корпусының ерте тозуы байқалады. Сонымен қатар, жоғары қысым болғандықтан, сорғының механикалық тығыздағышы мен подшипниктерінің мерзімінен бұрын істен шығуы күтіледі. Өте қиын жағдайларда бұл жұмыс дөңгелегі білігін сындыруы мүмкін. Буын сұйығындағы төгілу кавитациясы сүйек буынының жарылуынан туындайтын соққы дыбысына себеп болуы мүмкін, мысалы, саусақтарды қасақана жарылу арқылы.

Басқару клапандары

Кавитация басқару клапандарында пайда болуы мүмкін. Егер жүйедегі кіріс және шығыс қысымдарымен анықталған клапан арқылығы нақты қысым төмендеуі, өлшемдеу есептеулерінде рұқсат етілгеннен жоғары болса, қысымның күрт төмендеуі немесе кавитация пайда болуы мүмкін. Сұйық күйден бу күйіне өту, әдетте клапан тесігінен ең үлкен ағын шектеуінен кейін немесе оның жанындағы ағыс жылдамдығының артуынан туындайды. Клапан арқылы сұйықтың тұрақты ағынын сақтау үшін, ағыс жылдамдығы vena contracta-да, яғни көлденең қимасы ең кішкентай болатын нүктеде максималды болуы керек. Ағыс жылдамдығының артуы сұйықтық қысымының айтарлықтай төмендеуімен бірге жүреді, ол ауданның ұлғаюымен және ағыс жылдамдығының төмендеуімен бірге жартылай қалпына келтіріледі. Бұл қысымның қалпына келуі ешқашан кіріс қысымының деңгейіне толыққанды жете алмайды. Егер vena contracta-дағы қысым сұйықтың бу қысымынан төмен болса, ағын ішінде көпіршіктер пайда болады. Егер клапаннан кейін қысым қайтадан бу қысымынан жоғары деңгейге жетсе, онда бу көпіршіктері жарылып, кавитация пайда болады.

Құйылатын сулар

Су бөгетінің ағып кету жолынан ағып өткен кезде, ағып кету бетіндегі тегіссіздер жоғары жылдамдықтағы ағында ағысты бөліп тұратын шағын аймақтарды тудырады, ал осы аймақтарда қысым төмендейді. Егер ағын жылдамдығы жеткілікті жоғары болса, қысым судың жергілікті бу қысымынан төмен түсіп, бу көпіршіктері пайда болады. Бұл көпіршіктер жоғары қысымды аймаққа жеткенде жарылып, жоғары қысымға және мүмкін кавитациялық зақымдануға әкеледі. Эксперименттік зерттеулер көрсеткендей, бетонды шұңқырлар мен туннельдердің ағып кету жолдарында зақымдану , және ағын жылдамдықтары арасында басталуы мүмкін. Ағын жылдамдығы жоғары болған жағдайда, бетін тегістеу, беттік қабатты жақсарту немесе төзімді материалдарды қолдану арқылы бетті қорғауға болады. Суда ауа болған кезде пайда болатын қоспа сығылғыш болады, бұл көпіршіктердің жарылуынан туындайтын жоғары қысымды азайтады. Егер ағып кету жолының төменгі бөлігіндегі ағын жылдамдығы жеткілікті жоғары болса, кавитацияны болдырмау үшін аэраторлар (немесе аэрациялық құрылғылар) орнатылуы керек. Олар бірнеше жылдан бері орнатылғанымен, аэраторларда ауаның сіңірілу механизмі және ауаның ағып кету бетінен баяу жылжуы әлі де қиын мәселе болып табылады. Ағып кету жолын ауаландыру құрылғысының дизайны ағып кету жолының (немесе қабырғасының) кішкене бұрылуына негізделген, мысалы, пандус және ығыстыру арқылы жоғары жылдамдықты ағынды ағып кету бетінен бұру. Шалқаның астында пайда болатын қуыста, шалқаның астындағы ауа ағынына ауа соратын жергілікті төмен қысым туындайды. Толық дизайнға бұрылу құрылғысы (рампа, ығыстыру) және ауамен жабдықтау жүйесі кіреді.

Қозғалтқыштар

Кейбір ірі дизельді қозғалтқыштарда жоғары қысым мен цилиндр қабырғаларының жеткіліксіз өлшемдеріне байланысты кавитация пайда болады. Цилиндр қабырғасының дірілдеуі салқындатқыш сұйықтықта цилиндр қабырғасына қарсы ауыспалы түрде төмен және жоғары қысым тудырады. Соның салдарынан цилиндр қабырғасында шұңқырлар пайда болады, бұл салқындату сұйықтығының цилиндрге және жану газдарының салқындатқышқа ағып кетуіне мүмкіндік береді. Мұндай жағдайды цилиндр қабырғасында қорғаныш қабат түзететін химиялық қоспаларды салқындатқыш сұйықтығына қосу арқылы болдырмауға болады. Бұл қабат та кавитацияға ұшырайды, бірақ өзін-өзі қайта жаңартады. Сонымен қатар, салқындату жүйесіндегі реттелген артық қысым (салқындатқыш құйылатын қақпақтың серіппелік қысымымен реттеліп, сақталады) кавитацияның пайда болуын болдырмайды. 1980 жылдардан бастап кішірек бензинді қозғалтқыштардың жаңа конструкциялары да кавитация құбылысын көрсетті. Кішірек және жеңіл қозғалтқыштарға деген қажеттіліктің жауабы ретінде салқындатқыш сұйықтығының көлемі кішірейтілді, ал салқындатқыш сұйықтығының ағын жылдамдығы жоғарылатылды. Бұл ағын жылдамдығының күрт өзгеруіне және осыған байланысты жоғары жылу алмасу аймақтарындағы статикалық қысымның күрт өзгеруіне әкелді. Бу көпіршіктері бетке құлағанда, олар алдымен қорғаныш оксид қабаттарын (құйма алюминий материалдарынан) бұзып, содан кейін жаңадан пайда болған бетке қайталап зақым келтіріп, кейбір коррозияға қарсы заттардың (мысалы, силикат негізіндегі заттардың) тиімділігін төмендетті. Соңғы мәселе – материал температурасының артуы негізгі металл мен оның қорытпа құрауыштардың салыстырмалы электрохимиялық белсенділігіне тигізген әсері болды. Нәтижесінде, қозғалтқыш жоғары жүктемемен және жоғары жылдамдықпен жұмыс істегенде бірнеше сағаттың ішінде қозғалтқыш басына еніп, терең шұңқырлар пайда болды. Мұндай әсерлерге көбінесе органикалық коррозияға қарсы заттарды қолдану арқылы немесе (артықшылықты) қозғалтқыш басын кавитацияға ықпал ететін жағдайларды болдырмау үшін конструкциялау арқылы жол берілмейді.

Геология

Алмастың пайда болуына қатысты кейбір гипотезалар кавитацияның ықтимал рөлін көрсетеді, атап айтқанда, кимберлит түтікшелеріндегі кавитацияның таза көміртекті сирек кездесетін алма аллотропына айналдыру үшін қажетті ең жоғары қысымды жасауы мүмкін. 1883 жылғы Кракатау жанартауының атқылауы кезінде тіркелген ең күшті үш дыбыс қазір вулканның тамағында пайда болған үш үлкен кавитациялық көпіршіктің жарылуы ретінде түсіндіріледі. Еріген газдарға толы және зор қысыммен көтерілген магма, оңай қысылатын басқа магмамен кездесіп, көпіршіктердің өсуіне және бірігуіне жағдай жасады.

Қан тамырлары өсімдіктері

Кавитация тамырлы өсімдіктердің ксилемасында пайда болуы мүмкін.

Өсімдіктердегі споралардың таралуы

Кейбір өсімдіктердің спораларын тарату механизмдерінде кавитация рөл атқарады. Мысалы, папоротниктерде папоротник спорангиі спораларды ауаға лақтыратын катапульт ретінде қызмет етеді. Катапульттің зарядталу фазасы жылтыр жасушаларынан судың булануымен қозғалады, бұл қысымның төмендеуіне себеп болады. Компрессиялық қысым шамамен 9 МПа-ға жеткенде кавитация пайда болады. Бұл шапшаң оқиға аннулюс құрылымының эластикалық энергиясын босату арқасында споралардың таралуын қамтамасыз етеді. Спораның бастапқы үдеуі өте зор – гравитациялық үдеуден 10 есеге дейін.

Теңіз тіршілігі

Кавитациялық көпіршіктер жылдам айналатын қайық пропеллерінде пайда болғандай, олар су жануарларының құйрықтары мен қанаттарында да пайда болуы мүмкін. Бұл көбінесе мұхит бетіне жақын жерлерде, қоршаған су қысымы төмен болғанда болады. Кавитация дельфиндер мен тунец сияқты күшті жүзуші жануарлардың ең жоғары жүзу жылдамдығын шектеуі мүмкін. Дельфиндер құйрығындағы кавитациялық көпіршіктердің жарылуынан болатын ауырсынуға шыдамай, жылдамдығын төмендетуге мәжбүр болуы мүмкін. Тунецтің сүйекті қанаттарында сезімтал жүйке ұштары болмайды, сондықтан олар кавитациядан ауырсынуды сезінбейді. Кавитациялық көпіршіктер олардың қанаттарының айналасында бу қабатын құрап, жылдамдығын баяулатады. Тунецтерде кавитацияның салдарынан зақымданулар табылды. Кейбір теңіз жануарлары аң аулау кезінде кавитацияны өз пайдасына қолданудың жолдарын тапқан. Пистолеттік креветка арнайы қысқышымен кавитация тудырады, ол кішкентай балықтарды өлтіруге қабілетті. Сондай-ақ, қысқаша денелі шаяндар да кавитацияны пайдаланып, жемірілетін моллюскаларды жарып, ұрып-соғып немесе өлтіріп тастайды. Шаян балықтарды әлсірету үшін "құйрық соққыларын" қолданады және құйрық доғасының ең жоғарғы нүктесінен кавитациялық көпіршіктердің көтерілуі байқалды.

Жағалау эрозиясы

Соңғы бес жылдың ішінде, инерциялық кавитация түріндегі жағалау эрозиясы қалыпты жағдай деп есептеледі. Келіп тұратын толқынның көпіршіктері эрозияға ұшыраған жартастың жарықтарына итеріледі. Өзгеріп отыратын қысым кейбір бу көпіршіктерін декомпрессиялайды, олар кейіннен күшпен жарылады. Нәтижесінде пайда болатын қысымның жоғарылауы тастың ұсақ бөліктерін жарып шығарады.

Тарих

1754 жылы швейцариялық математик Леонхард Эйлер (1707–1783) кавитация мүмкіндігі туралы болжам жасады. 1859 жылы ағылшын математигі Уильям Генри Бесант (1828–1917) ағылшын-ирланд математигі Джордж Стоукс (1819–1903) ұсынған сұйықтағы сфералық қуыстың құлдырауының динамикасы мәселесіне шешім жариялады. 1894 жылы ирландтық сұйықтық динамигі Осборн Рейнольдс (1842–1912) қайнаған сұйықтықтарда және тарылған түтікшелерде бу көпіршіктерінің пайда болуын және құлдырауын зерттеді. Кавитация термині алғаш рет 1895 жылы Джон Исаак Торникрофт (1843–1928) және Сидней Уокер Барнаби (1855–1925) – Корольдік теңіз флотының бас конструкторы болған сэр Натаниел Барнабидің (1829–1915) ұлы, британдық инженер Роберт Эдмунд Фруде (1846–1924) еңбегінде пайда болды. Кавитацияны алғашқы эксперименталды зерттеулерді 1894 жылы Торникрофт пен Барнаби, сондай-ақ ағылшын-ирланд инженері Чарльз Алгернон Парсонс (1854–1931) жүргізді, ол осы құбылысты зерттеу үшін стробоскоптық аппарат жасады. Торникрофт пен Барнаби алғаш рет пернетақтаның артқы жағында кавитацияны байқаған зерттеушілер болды. 1917 жылы британдық физик Лорд Рейли (1842–1919) Бесанттың жұмысын кеңейтіп, сығылмайтын сұйықтағы кавитацияның математикалық моделін жариялады (беттік керілу мен тұтқырлықты ескермейтін), сонымен қатар сұйықтағы қысымды анықтады. Британдық инженер Стэнли Смит Кук (1875–1952) және Лорд Рейли жасаған кавитацияның математикалық модельдері будың құлдыраған көпіршіктері өте жоғары қысым тудыратынын көрсетті, бұл кемелердің қанаттарында байқалған зақымдануға себеп болуы мүмкін. Мұндай жоғары қысымға себеп болатын кавитацияның эксперименталдық дәлелдерін алғаш рет 1952 жылы акустикалық әдістерді қолданған Марк Харрисон (АҚШ, Мэриленд штатындағы АҚШ Теңіз күштерінің Дэвид Тейлор модельдік бассейнінің сұйықтық динамигі және акустигі) және 1956 жылы оптикалық Шлиерен фотосуреттерін қолданған Вернфрид Гют (Геттинген университетінің физигі және акустигі, Германия) жинады. 1944 жылы кеңес ғалымдары Марк Иосифович Корнфельд (1908–1993) және Л. Суворов Ленинград физика-техникалық институтында (қазіргі Ресей Ғылым академиясының Иоффе физика-техникалық институты, Санкт-Петербург, Ресей) кавитация кезінде қатты бетке жақын көпіршіктер симметриялық түрде құламайтынын, керісінше, қатты бетке қарама-қарсы нүктеде көпіршікте ойыс пайда болатынын және бұл ойыс сұйық ағынына айналатынын анықтады. Бұл сұйық ағыны қатты бетке зақым келтіреді. Бұл гипотезаны 1951 жылы Калифорния технология институтының докторанты Морис Рэттрей-кіші теориялық зерттеулер арқылы растады. Корнфельд пен Суворовтың гипотезасын 1961 жылы Калифорния технология институтының сұйықтық динамикасы зерттеушілері Чарльз Ф. Наудэ мен Альберт Т. Эллис эксперименттік жолмен растады. Газды көпіршіктер бар сұйықтағы күшті соққы толқынының таралуын зерттеуге қатысты эксперименттік зерттеулер сериясы, процесті басқаратын негізгі заңдарды, соққы толқынының энергиясының өзгеру механизмін, соққы толқынының әлсіреуін және құрылымның қалыптасуын анықтауға мүмкіндік берді. Әртүрлі акустикалық қасиеттері бар көпіршік экрандарындағы толқындардың әлсіреуін талдау бойынша эксперименттер 1957–1960 жылдары гидродинамика институтында (Новосибирск, Ресей) кеңес ғалымы, профессор В. Ф. Мининнің ізашарлық жұмыстарымен басталды. 1957–1960 жылдары пульсациялық газ қуыстарының формасының динамикасын және соққы толқынының бұршақ бұлттарымен өзара әрекеттесуін зерттеу кезінде В. Ф. Минин соққы толқынының әсерінен бұршақтың асимметриялық түрде құлайтынын, құлдырау процесінде жинақы ағын пайда болатынын және бұршақтың фрагментациясына әкелетінін анықтады.