Американың қауіпсіздігі жоғары деңгейдегі түрме шаруашылығы

АҚШ-тағы ең ірі қауіпсіздік түрмесі – Луизиана штатындағы "Ангола". Тарихы құлдыраудан бастау алады, 6300 тұтқынға арналған қамал қауымдастығы.

24 мин оқу

100%

Дереккөз: Louisiana State Penitentiary — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америкалық максималды қауіпсіздік түрме шаруашылығы

Луизиана мемлекеттік жазалау мекемесі (Ангола деп аталады, және "Оңтүстік Алкатразы", "Ангола плантациясы" және "Ферма" деген лақап аттарымен белгілі) – Луизиананың қоғамдық қауіпсіздік және түзеу департаменті басқаратын Луизиана штатындағы максималды қауіпсіздік түрме шаруашылығы. Бұл аумақ бұрынғы құл плантациясы болғандықтан "Ангола" деп аталды. Плантацияға көптеген құлдар Луизианаға келгенге дейін Ангола елінен әкелінген. Ангола – АҚШ-тағы ең ірі максималды қауіпсіздік түрмесі, онда 6300 тұтқын және 1800 қызметкер жұмыс істейді, олардың ішінде түзеу инспекторлары, тазалаушылар, техникалық қызметкерлер және түрме бастықтары бар. Осы үлкен санына байланысты, оған "қақпалы қауым" деген есім берілді. Батыс Фелисиана округінде орналасқан түрме Миссисипи өзенінің иілісіндегі бұқа көлдерінің арасында, үш жағынан сумен қоршалған. Ол Луизиана мен Миссисипи арасындағы тікелей шығыс-батыс шекарасынан оңтүстікке қарай 3 шақырымдай қашықтықта орналасқан. Түрме орналасқан 73 шаршы шақырым жер Америка Азамат соғысына дейін құл саудагері Исаак Франклинге тиесілі болған Ангола плантациялары деп белгілі болған. Түрме Луизиана тас жолының 66-шы бағытында, Сент-Францисвилл қаласынан солтүстік-батысқа қарай 35 шақырым жерде орналасқан. Ангола кешенінде ерлерге арналған өлім жазасы және әйелдер мен ерлерге арналған мемлекеттік жаза орындау камерасы бар.

Тарих

1835 жылға дейін мемлекеттік сотталғандар Нью-Орлеан қаласындағы түрмеде ұсталатын. Луизиана штатының алғашқы жазалау орталығы, Батон-Руж қаласындағы 6-шы және Лорел көшелерінің қиылысында орналасқан, Коннектикут штатының Уэтерсфилд түрмесінің үлгісімен салынған. Ол 6 фут (1.8 метр) ұзындығы және 3.5 фут (1 метр) ені бар камераларда 100 сотталғанды орналастыруға арналған. 1844 жылы штат түрменің және оның ішіндегі сотталғандардың басқаруын жеке компания – МакХаттон Пратт және Компанияға жалға берді. Американдық Азамат соғысы кезінде Одақ әскерлері Батон-Руж түрмесін басып алды. 1869 жылы, Қайта құру дәуірінде, бұрынғы Конфедерация майоры Сэмюэл Лоуренс Джеймс Миссисипи өзенінің жағасындағы болашақ түрме жерін әскери жалға алды. Ол афроамерикандықтардың күштеп еңбек етуін пайдаланып мақта өндіруге тырысты. Ангола жазалау орталығы ретінде дамыған жер 1830 жылдары Исаак Франклиннен Франсис Рауттан төрт біріккен плантация ретінде сатып алынған. Ол плантатор және құл саудагері, Александрия, Вирджиния және Миссисипи штатының Натчез қалаларындағы табысты құл сауда фирмасы Франклин мен Армфилдтің тең иесі болған. 1846 жылы Франклин қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі, сол кезде Аделисия Читам деп аталған, Панола, Белл Вью, Килларни және Ангола плантацияларын біріктірді, және 1880 жылы оларды бұрынғы Конфедерация офицері Сэмюэл Лоуренс Джеймске сатты. Ангола плантациясы Оңтүстік Африканың батыс жағалауындағы елдің атымен аталып, көптеген құлдары сол елден келген. Онда «Ескі құлдар үйі» деп аталатын ғимарат болған. Сотталғандарды жалға алу жүйесі бойынша майор Джеймс мемлекеттен жалға алған сотталғандарды жұмысшы ретінде пайдаланып, өзінің кең плантациясын басқарды. Ол олардың тұру және тамақтану жағдайларына жауапты болды және оларға дербес билік жүргізді. Түрмеден пайда табуға ынталандырылған штат, афроамерикандықтарға бағытталған заңдарды қабылдады, олардың бұзушылықтары үшін ұсақ мөлшердегі төлемдер мен айыппұлдар төлеуін талап етті. Ауыл шаруашылығында ақшасы жоқ кедейлер түрмеге қамалып, сотталған еңбекке тартылды. Мұндай сотталғандар көбінесе зорлық-зомбылыққа ұшырады, азықтандырылмады және шексіз зорлық-зомбылыққа ұшырады. Штат жағдайды тиімді бақылап отырмады. Түрмедегілер қатал жағдайларда жұмыс істеп, көбінесе өлімге дейін шаршады. Джеймс 1894 жылы қайтыс болды.

Before 1835, state inmates were held in a jail in New Orleans. The first Louisiana State Penitentiary, located at the intersection of 6th and Laurel streets in Baton Rouge, Louisiana, was modeled on a prison in Wethersfield, Connecticut. It was built to house 100 convicts in cells of 6 feet (2 m) by 3.5 feet (1 m). In 1844, the state leased operation of the prison and its prisoners to McHatton Pratt and Company, a private company. During the American Civil War, Union soldiers occupied the prison in Baton Rouge. In 1869 during the Reconstruction era, Samuel Lawrence James, a former Confederate major, received the military lease to the future prison property along the Mississippi River. He tried to produce cotton with the forced labor of African Americans. The land that has been developed as Angola Penitentiary was purchased in the 1830s from Francis Rout as four contiguous plantations by Isaac Franklin. He was a planter and slave trader, co owner of the profitable slave trading firm Franklin and Armfield, of Alexandria, Virginia, and Natchez, Mississippi. After his death in 1846, Franklin's widow, by then known as Adelicia Cheatham, joined these plantations: Panola, Belle View, Killarney, and Angola, when she sold them all in 1880 to Samuel Lawrence James, the former CSA officer. The Angola plantation was named for the country on the west coast of Southern Africa from which many of its slaves had come. It contained a building called the Old Slave Quarters. Under the convict lease system, Major James ran his vast plantation using convicts leased from the state as his workers. He was responsible for their room and board, and had virtually total authority over them. With the incentive to earn money from prisoners, the state passed laws directed at African Americans, requiring payment of minor fees and fines as punishment for infractions. Cash poor men in the agricultural economy were forced into jail and convict labor. Such convicts were frequently abused, underfed, and subject to unregulated violence. The state exercised little oversight of conditions. Prisoners were often worked to death under harsh conditions. James died in 1894.

ХХ ғасырдағы операциялар

Луизиана штатының қоғамдық қауіпсіздік және түзету департаменті бұл мекеме 1901 жылы штаттық түрме ретінде ашылғанын хабарлайды. Штат бұрынғы түрмеден Анголаға түрмелерді көшіруді бастады. Ескі түрме 1917 жылы жабылғанға дейін қабылдау бекеті, аурухана, киім және аяқ киім фабрикасы, сондай-ақ өлім жазасын орындау орны ретінде қолданыла берді. Ескі түрменің тарихы мен археологиясы сол кездегі түрме құрылыстары мен тұтқындардың күнделікті өмірін түсінуге көмектеседі. Қызметкерлерге көмектескен "сенімді" тұтқындар кейіннен губернатор Хьюи Лонгтан кешірім сұрады. Чарльз Вулф және Кип Лорнелл, "Лидбеллидің өмірі мен аңызы" кітабының авторлары, Анголаның "1930 жылы адамның құлдыққа ең жақын келген жері болғанын" айтты. Қылмыскерлер Анголаға жіберілетінін білгенде, олар өзін-өзі құртты. Түрмедегі қоғамдағы нәсілдік шиеленістер зорлық-зомбылыққа себеп болды: әр жылы әрбір он тұтқынның біреуі пышақталды. Вулф пен Лорнеллдің сөзіне сүйенсек, 90 адамнан тұратын қызметкерлер түрмені "жеке меншігі сияқты басқарды". Екі автор тұтқындарды "ең төменгі деңгейдегі ең нашар адамдар" деп санады. Штат Анголаның жұмыс істеуіне көп қаражат бөлмеді және шығындарды азайту арқылы ақша үнемдеді. Қалған ақшаның көп бөлігі басқа мемлекеттік жобаларға жұмсалды, ал Вулф пен Лорнелл қаражатты қайта бөлу "күдіс тудыратын" болып өтті. 1948 жылы губернатор Эрл Кемп Лонг Анголаның алғашқы басшысы ретінде Пайнвиллдің бұрынғы мэрі Ролло К. Лоуренсті тағайындады. Кейіннен түрме бастығы лауазымы саяси ықпал етудің нысанына айналды. Лонг түрме бастығы қызметіне алыс туыстарын тағайындады. Түрменің тарихында "Қорқынышты Герти" аталған электр орындығы Анголада сақталды. Батыс Фелисиана округі мемлекеттік жазаларды орындаумен байланысты болғысы келмегендіктен, мемлекет бірнеше уақытқа орындықты сотталған адамның сотталған округіне тасымалдады. Анголаның бұрынғы тұтқыны Уильям Садлер (түрмедегі шабуылдан кейін есту қабілетін жоғалтқандықтан "Ағаш құлақ" деп те аталды) 1940 жылдары Ангола туралы бірнеше мақала жазды. "Анголадағы тозақ" түрме реформасына ықпал етті. 1952 жылы түрме жағдайларына наразылық білдіріп, 31 тұтқын өкізеңгелерін кесіп тастады. Наразылар "Тобан ішек тобы" деп аталды. Бұл ұлттық ақпарат агенттіктері Анголадағы жағдай туралы ашық хабарламалар жазуына себеп болды. 1952 жылғы 22 қарашада жарық көрген "Кольерс" журналы Анголаны "Американың ең нашар түрмесі" деп атады. Сонымен қатар, Маргарет Диксон, "Baton Rouge Morning Advocate" газетінің бас редакторы, екі онжылдық бойын түрме реформасы үшін жұмыс істеді, атап айтқанда, Анголадағы тұтқындар санын азайту үшін басқа мекемелер салуды ұсынды. Жаңа Маргарет Диксон түзеу мекемесі 1976 жылы ашылды және оның құрметіне аталды. 1956 жылдың 5 желтоқсанында бес адам түрме аумағынан қазып шығып, Миссисипи өзенінен жүзіп өтіп қашып кетті. Олар: 25 жасар Роберт Уоллес, 23 жасар Уоллес Макдональд, 21 жасар Вернон Рой Инграм, 20 жасар Гленн Холидей және 30 жасар Фрэнк Вербон Ганн. Арканзас штатының "Хоуп Стар" газеті өзеннен (Уоллес деп саналады) бір дене табылып, хабарлады. Макдональд Мексикадан АҚШ-қа оралғаннан кейін Техас штатында ұсталды. Макдональд екі қашқынның суға батып кеткенін айтты, бірақ түрме бастығы Морис Сиглер бұл туралы дауласты. Сиглер бір тұтқыннан артық суға батпағанына сенді. Оның адамдары өзен жағалауына көтерілген үш із табылды. Ганнның отбасы Сиглерге бірнеше рет хат жазып, оның балаларына жәрдемақы алу үшін қашып кеткен тұтқынды өлі деп жариялауын сұрады. Отбасы Ганннан ешқашан хабар алмады, бірақ Сиглер оны өлі деп жариялаудан бас тартты, өйткені ол Мексикада болуы мүмкін екенін айтты. Ганн 1956 жылдың 29 сәуірінде Опелусас округінің түрмесінен қашып шыққаннан кейін Анголада тұтқындалған болатын. 1961 жылы әйелдер Анголадан жаңа ашылған Луизиана әйелдер түзеу институтына көшірілді. 1971 жылы Америка адвокаттар қауымдастығы Анголаның жағдайын сынады. Ассошиэйтед Пресс агенттігінің қызметкері Линда Эштон адвокаттар қауымдастығы Анголаның жағдайын "ортағасырлық, нашар және қорқынышты" деп сипаттағанын айтты. 1972 жылы губернатор Эдвин Эдвардс түрме директорының реформашысы Элейн Хантты тағайындады. АҚШ соттары Гейтс Коллиерге қарсы істе Луизианаға Анголаны біржола тазалауды бұйырды, бұл сенімгерлік офицерлер мен сенімгерлік жүйелерін жоюды бұйырды. Анголадағы жағдайды реформалау және жақсарту жұмыстары жалғасты. 1975 жылы Луизиана штатының Батон-Руж қаласының АҚШ округтік судьясы Фрэнк Полозола Анголадағы жағдайды төтенше жағдай деп жариялады. Штат Росс Маджионы түрме бастығы етіп тағайындады. Тұтқындар Маджионы "гангстер" деп атады, өйткені ол қатаң түрде ережелерді сақтады. Эштонның сөзіне сүйенсек, көптеген есептер бойынша Маджио жағдайды жақсартты. 1989 жылдың 21 маусымында АҚШ округтік судьясы Полозола Анголадағы жаңа төтенше жағдайды жариялады. 1993 жылы Ангола қызметкерлері 29 жасар қашқын Тирон Браунды өлтірді. Берл Кейн 1995 жылдан 2016 жылдың 7 наурызына дейін түрме бастығы қызметін атқарды. Ол түрмедегі зорлық-зомбылық деңгейін төмендетіп, көптеген жақсартулар жасағанымен, сонымен қатар көптеген қылмыстық айыптамаларға да ұшырады. 1999 жылы өмір бойына сотталған алты тұтқын D лагерінде үш қызметкерді кепілге алды. Кепілге алушылар 49 жасар капитан Дэвид Кнапсты ұрып, пышақтап өлтірді. Қарулы қызметкерлер көтерілісті аяқтады, 26 жасар Джоэл Дюрамды өлтіріп, тағы біреуін ауыр жарақат алды.

The Louisiana Department of Public Safety & Corrections says that this facility opened as a state prison in 1901. The state began transferring prison facilities out of the old penitentiary into Angola. The old penitentiary continued to be used as a receiving station, hospital, clothing and shoe factory, and place for executions until it finally closed in 1917. The history and archaeology of the old penitentiary provide insights into the structures and daily life of inmates at the time. "Trusty" prisoners who assisted the guards later sought pardons from Governor Huey Long. Charles Wolfe and Kip Lornell, authors of The Life and Legend of Leadbelly, stated that Angola was "probably as close to slavery as any person could come in 1930." Hardened criminals broke down upon being notified that they were being sent to Angola. White black racial tensions in the society were expressed at the prison, adding to the violence: each year one in every ten inmates were stabbed. Wolfe and Lornell stated that the staff, consisting of 90 people, "ran the prison like it was a private fiefdom." The two authors stated that prisoners were viewed as the worst of the lowest order". The state did not appropriate many funds for the operation of Angola, and saved money by trying to decrease costs. Much of the remaining money ended up in the operations of other state projects; Wolfe and Lornell stated that the re appropriation of funds occurred "mysteriously". In 1948, Governor Earl Kemp Long appointed Rollo C. Lawrence, a former mayor of Pineville, as the first Angola superintendent. Long subsequently established the position of warden as one of political patronage. Long appointed distant relatives as wardens of the prison. In the institution's history, the electric chair, Gruesome Gertie, was stored at Angola. Because West Feliciana Parish did not want to be associated with state executions, for some time the state transported the chair to the parish of conviction of a condemned prisoner before executing him or her. A former Angola prisoner, William Sadler (also called "Wooden Ear" because of hearing loss he suffered after a prison attack), wrote a series of articles about Angola in the 1940s. Hell on Angola helped bring about prison reform. In 1952, 31 inmates, in protest of the prison's conditions, cut their Achilles tendons. The protestors were referred to as the Heel String Gang. This caused national news agencies to write exposé stories about conditions at Angola. In its November 22, 1952, issue, Collier's Magazine referred to Angola as "the worst prison in America". In addition, Margaret Dixon, managing editor of the Baton Rouge Morning Advocate for two decades, worked for prison reform, specifically, construction of other facilities to reduce the population at Angola. The new Margaret Dixon Correctional Institution opened in 1976 and was named for her. On December 5, 1956, five men escaped by digging out of the prison grounds and swimming across the Mississippi River. They were Robert Wallace, 25; Wallace McDonald, 23; Vernon Roy Ingram, 21; Glenn Holiday, 20; and Frank Verbon Gann, 30. The Hope Star newspaper of Arkansas reported that one body (believed to be Wallace) was recovered from the river. McDonald was captured later in Texas, after returning to the United States from Mexico. McDonald said that two of his fellow escapees drowned, but this was disputed by warden Maurice Sigler. Sigler said that he believed no more than one inmate drowned. His men had found three clear sets of tracks climbing up the river bank. Gann's family wrote to Sigler on multiple occasions, requesting that he declare the escaped prisoner dead to free up benefits for his children. Although the family never heard again from Gann, Sigler refused to declare him dead, saying that he was likely in Mexico. Gann had been imprisoned in Angola after escaping from the Opelousas Parish Jail on April 29, 1956, where he was serving a relatively minor charge for car theft. In 1961, female inmates were moved from Angola to the newly opened Louisiana Correctional Institute for Women. In 1971 the American Bar Association criticized the state of Angola. Linda Ashton of the Associated Press stated that the bar association described Angola's conditions as "medieval, squalid and horrifying". In 1972, Elayne Hunt, a reforming director of corrections, was appointed by Governor Edwin Edwards. The U. S. courts in Gates v. Collier ordered Louisiana to clean up Angola once and for all, ordering the end of the Trustee Officer and Trusty systems. Efforts to reform and improve conditions at Angola have continued. In 1975 U. S. District Judge Frank Polozola of Baton Rouge, Louisiana, declared conditions at Angola to be in a state of emergency. The state installed Ross Maggio as the warden. Prisoners nicknamed Maggio "the gangster" because he strictly adhered to rules. Ashton said that by most accounts, Maggio improved conditions. On June 21, 1989, US District Judge Polozola declared a new state of emergency at Angola. In 1993 Angola officers fatally shot 29 year old escapee Tyrone Brown. Burl Cain served as the warden from 1995 to March 7, 2016. He was known for numerous improvements and lowering the rate of violence at the prison, but also numerous criminal allegations. In 1999 six inmates who were serving life sentences for murder took three officers hostage in Camp D. The hostage takers bludgeoned and fatally stabbed 49 year old Captain David Knapps. Armed officers ended the rebellion by shooting the inmates, killing 26 year old Joel Durham, and seriously wounding another.

Құрамы

Түрме аумағы 28 шаршы мильді (73 км²) құрайды. Түрме аумағы Манхэттеннен де үлкен. Чарльз Вулф пен Кип Лорнелл, "Жоқалдың өмірі мен аңызы" кітабының авторлары, 1990 жылдардағы Анголаның "АҚШ-тағы ең танымал түрмелердің біріне қарағанда, үлкен жұмыс істейтін плантацияға көбірек ұқсайды" деді. Түрме қызметкерлері кешенді атпен патрульдейді, себебі түрме жерінің көп бөлігі егін шаруашылығына арналған. 1999 жылға қарай түрменің негізгі жолдары асфальтталды. Тұтқындар Ангола аумағында шашырап орналасқан бірнеше тұрғын блоктарында тұрады. 1990 жылдары тұтқындардың тұрғын блоктарына кондиционерлер мен жылыту жүйелері орнатылды. Вест-Ярдта 16 минималды және орташа қауіпсіздіктегі тұтқындарға арналған жатақхана, екі әкімшілік оқшаулау камера блогы және түрмедегі емдеу орталығы бар. Емдеу орталығы қарттарға, паллиативтік күтімді қажет ететіндерге және ауруымен транзитте жүрген тұтқындарға арналған. Бас түрмедегі жатақханалар: Аш, Кипресс, Хикори, Магнолия, Дуб, Сосна, Сприц және Валнут жатақханалары. Камера блоктары А, В, С және D. Бас түрмеде сондай-ақ жергілікті бас түрме әкімшілік ғимараты, спортзал, ас үй/асхана, Ангола кәсіптік училищесі және судья Генри А. Полиц атындағы білім беру ғимараты орналасқан.

Шетте орналасқан лагерьлер

Анголада бірнеше лагерьлер бар. C лагерінде сегіз жатақхана, әкімшілік оқшаулау және жұмыс істейтін тұтқындар орналасқан бір камера блогы және бір кеңейтілген оқшаулау блогы бар. F лагерінде Анголаның өлім жазасын орындау камерасы орналасқан. F лагерінде балық аулайтын көл бар. Анголаның басты кіреберісіне жақын орналасқан жабық камералы оқшаулау (CCR) бөлімінде 101 оқшаулау камерасы және 40 сенімді тұтқындарға арналған төсек бар. Түзетулер жөніндегі хатшы Джимми ЛеБланк 2010 жылдың қазан айында Луизиана штаты 2010–2011 қаржы жылының қалған тоғыз айында CCR-ді жауып, тұтқындарды пайдаланылмаған өлім жазасына кесілгендер камераларына және мүмкін D лагерінің екі орынды жатақханаларына көшірсе, шамамен 1,8 миллион доллар үнемдей алатынын айтты. ЛеБланк оқшауланған тұтқындар оқшауланған күйінде қалатынын мәлімдеді. J лагері 2018 жылы жабылып, сол уақытқа дейін жұмыс істеді. Онда тәртіптік бұзушылықтары бар тұтқындарды ұстауға арналған төрт кеңейтілген оқшаулау блогы және J лагеріне үй шаруашылығы қызметтерін ұсынатын, ең төменгі және орташа қауіптілік деңгейіндегі тұтқындарға арналған бір жатақхана болды. Өлім жазасына кесілгендерге арналған сегіз қабат бар, олар А-дан G-ға дейін әріптелген. Жеті қабатта әрқайсысында 15 камерадан бар, ал біреуінде 11 камера бар. Әрбір дәлізde душқа арналған камера бар. Өлім жазасына кесілгендерге арналған жай баскетбол доғасы бар жаттығу алаңдары бар. Өлім жазасына кесілгендерге арналған ғимарат 2006 жылы салынды және онда кондиционер немесе табиғи желдеткіш жоқ. Сонымен қатар, Қабылдау орталығында үй шаруашылығын жүзеге асыратын тұтқындарға арналған бір ең төменгі қауіптілік деңгейіндегі жатақхана бар. Тұтқындар бұрыннан бар медициналық жағдайларға байланысты ыстық ауадан денсаулықтарына зиян тиеді деп мәлімдеді. Округтік федералды судья Брайан А. Джексон Анголадағы өлім жазасына кесілгендердегі температура туралы мәліметтерді үш апта бойы жинауға бұйрық берді, жағдайды анықтау үшін. Осы уақыт ішінде Ангола шенеуніктері түрменің сыртқы қабырғаларын су шашыратып, температураны төмендету үшін терезелерге күн қорғағыштарын орнатты. Бұл әрекетке жауап ретінде Джексон температуралық деректерді манипуляциялау мүмкіндігінен алаңдады. 2013 жылдың 7 тамызында сот процесіндегі қорытынды сөздер аяқталды. 2013 жылдың желтоқсан айында АҚШ округтік судьясы Брайан Джексон түрменің жылу индексі қатыгез және ерекше жаза екенін және салқындату жүйесі орнатылуы керек деген шешім шығарды. 2014 жылы сот бұйрығымен салқындату жүйесін орнату жоспары іске асырылды. 2019 жылдың мамыр айына қарай, 6 жылдық сот дауының шешіміне жақын болды. Өлім жазасына кесілгендер мен түрме арасында келісімге қол жеткізілді. Келісімге сәйкес, үш Ангола тұтқыны үшін күн сайын кемінде 15 минуттық душ; түрме қызметкерлері уақтылы толтыратын жеке мұз контейнерлері; жеке желдеткіштер; камераларындағы су крандары; "IcyBreeze" құрылғылары немесе "Cajun суытқыштары"; және өлім жазасына кесілгендерге арналған күзетшілердің бөлмелерінен салқын ауаның бағытталуы қарастырылған. Бұл шаралар қолданылып жатқандықтан, сот шешімінің Брайан Джексон судьясымен 2019 жылдың қарашасына дейін күшіне енуі мүмкін.

Angola also has several outcamps. Camp C includes eight minimum and medium custody dormitories, one cellblock with administrative segregation and working cellblock prisoners, and one extended lockdown cellblock. Camp F also houses Angola's execution chamber. Camp F has a lake where trusties fish. The Close Cell Restricted (CCR) unit, an isolation unit located near the Angola main entrance, has 101 isolation cells and 40 trustee beds. Jimmy LeBlanc, the corrections secretary, said in October 2010 that the State of Louisiana could save about $1.8 million during the remaining nine months of the 2010–2011 fiscal year if it closed CCR and moved prisoners to unused death row cells and possibly some Camp D double bunks. LeBlanc said that the prisoners in isolation would remain isolated. Camp J was in operation until its 2018 closure. It has four extended lockdown cellblocks, which contained prisoners with disciplinary problems, and one dormitory with minimum and medium custody inmates who provide housekeeping functions for Camp J. Death row includes eight tiers, lettered A to G. Seven tiers have 15 cells each, while one tier has 11 cells. Each hallway has a cell that is used for showering. The death row houses exercise areas with basketball posts. The death row facility was constructed in 2006 and there is no air conditioning or cross ventilation. In addition, the Reception Center has one minimum custody dormitory with inmates who provide housekeeping for the facility. The prisoners said that due to pre existing medical conditions, the heat may cause health problems. Brian A. Jackson, the district federal judge, ordered collection of temperature data at the Angola death row for three weeks to determine the conditions. During that time, Angola officials blasted outer walls of the prison with water cannons and installed window awnings to attempt to lower temperature data. In response, Jackson said that he was "troubled" by the possibility of manipulating the temperature data. On Wednesday August 7, 2013, closing arguments in the trial ended. In December 2013 U. S. District Judge Brian Jackson ruled that the heat index of the prison was cruel and unusual punishment, and therefore, a cooling system must be installed. By 2014 a court ordered plan to install a cooling system was underway. As of May 2019, the issue was close to being resolved after a 6 year long court battle. A settlement has been reached between the death row inmates and the prison. The settlement agreement calls for daily showers for the three Angola inmates of at least 15 minutes; individual ice containers that are replenished in a timely manner by prison staff; individual fans; water faucets in their cells; "IcyBreeze" units or so called "Cajun coolers"; and the diversion of cool air from the death row guard pod into their cells. Even though these measures have already been put in place, the court ruling could take until November 2019 to be made final by judge Brian Jackson.

B-жол

Құрылысқа "B Line" деп аталатын үйлер тобы кіреді. Ангола B Line шіркеуі 2009 жылғы 17 шілде күні, жұмада сағат 16:00-де ашылды. Ангола аумағындағы орта мектептер – Батыс Фелисиана орта мектебі және Байнс қаласындағы Батыс Фелисиана жоғары мектебі. Батыс Фелисиана округі кітапханасы Сент-Францисвиллде орналасқан. Бұрын Аудубон аймақтық кітапхана жүйесінің құрамында болған кітапхана 2004 жылдың қаңтар айында тәуелсіз болды. Батыс Фелисиана округі Батон-Руж қоғамдық колледжінің қызмет көрсету аймағында. Бұрынғыда бастауыш сынып оқушылары Анголаға жақын орналасқан Луизиана штатының Туника қаласындағы Туника бастауыш мектебіне қатысты. Анголадан 6 шақырым қашықтықтағы мектеп ғимараты Анголаның басты кіреберісінен бірнеше шақырым жерде орналасқан, және оның көптеген оқушылары Ангола аумағында тұрды.

Діни орындар

Анголаның басты кіреберісінде Піліппіліктерге арналған хат 3:15-ке сілтеме жасайтын мүсіндік орнатылған. Оңтүстік Луизианадағы католик шіркеуінің тарихи басымдығын көрсететін Санкт-Августин шіркеуі 1950 жылдардың басында салынды және Рим католик шіркеуімен басқарылады. Жаңа өмір ара діни қауымдастығының ғибадатханасы 1982 жылы ашылды. Ең соңғы құрылысы – Гвадалупа анасының шіркеуі, ол Латын Америкасы бизнесмендері Хорхе Вальдес және Фернандо Гарсия сыйлаған 450 000 доллардан астам құнды материалдармен салынған. Оның дизайны Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы Аламоға ұқсайды. 50 тұтқынның күшімен 38 күнде салынды және 2013 жылдың желтоқсан айында ашылды. Ара діни шіркеуде "200-ден астам орын бар, сонымен қатар түрмедегілер жасаған суреттер, жиһаз және әйнек терезелер орналасқан".

Демалыс орындары

Түрме қызметкерлері Ангола аумағындағы демалыс жайларына қол жеткізе алады. Анголада футбол алаңдары, Prison View Golf Course, жүзу бассейні, теннис корты және серуендеу жолы бар. Килларни көлі – Миссисипи өзенінің ескі арнасынан пайда болған көл және түрме аумағында орналасқан. Онда ірі қарабалық (краппи) көп. Түрме басшылығы Килларни көліне кіруді бақылайды, сондықтан онда балық аулаушылар аз. Ондағы қарабалық өте ірі болып өседі.

Түрме көрінісіндағы гольф алаң

Prison View Golf Course, 9 тесікті, 36 парлы гольф алаңы, Ангола түрмесінің аумағында орналасқан. Tunica Hills және Camp J аралығында, B Line Road және Camp J Road көшелерінің қиылысында жатыр. Гольф ойнағысы келетін барлық адамдар келуден 48 сағат бұрын жеке ақпаратын ұсынуы тиіс, осылайша түрме әкімшілігі олардың өтінімін тексеруге мүмкіндік алады. Қылмыстық құқық бұзушылығы үшін сотталғандар мен түрмеге баруға тыйым салынғандар гольф алаңында ойнауға рұқсат етілмейді.

Қонақ үй

"Ранч Хаус" – түрме қонақтарына арналған ғимарат. Бастапқыда Ангола әкімшілік ғимаратындағы мәжіліс залын толықтыру мақсатында конференц-орталық ретінде салынған "Ранч Хаус" Бурл Кейн басшы болып тағайындалғаннан кейін осы атауды алды. Кейн ғимаратты түнгі қонақтарды қабылдауға ыңғайлы ету үшін жөндеу жұмыстарын жүргізді. Жөндеу жұмыстарына бір бөлмені жатын бөлмеге айналдыру, душ және камин орнату сияқты шаралар кірді, бұл шараларға шамамен 7346 доллар жұмсалды. Зиратты ақ рельстің қоршауы айналып тұр. Қазіргі Point Lookout 1927 жылғы су тасқынынан бұрынғы зират қирағаннан кейін құрылды, ол қазіргі C және D лагерьлерінің арасында орналасқан еді. 2001 жылдың қыркүйегінде мұнда "Аты-жөні белгісіз тұтқындарға" арналған ескерткіш орнатылды. 1927 жылдан кейін құрылған Point Lookout учаскесінде 331 қабір тасы және белгісіз саны бар мәйіттер бар; ол толып қалған деп есептеледі. Мұражай түрменің бас қақпасының сыртында орналасқан.

Ангола әуеайлағының ұшу-қону алаңы

Түрмеде Ангола әуе жолағы бар. Бұл әуе жолақ мемлекеттік ұшақтармен тұтқындарды Анголаға және Анголадан, сондай-ақ мемлекеттік істермен байланысты лауазымды тұлғаларды Анголаға және Анголадан тасымалдау үшін қолданылады. Әуежай жарық күнінде және көру қағидалары бойынша ұшу кезінде пайдаланылады.

Түрмедегі басқа да нысандар мен ерекшеліктер

Түрмеге кіретін және шығатын қозғалысты тексеру үшін ғимараттың басты кіреберісінде металл шатырлы күзет үйі орналасқан. "Жол жүріп өлген адамның құрбандары" тобының өкілдері Майкл Л. Варнадо мен Дэниел П. Смит бұл күзет үйін "жол үстіндегі үлкен автокөлікке арналған жабық тұраққа ұқсайды" деп сипаттады. Ғимарат 1887 жылдың 2 қазанында салынған. Дэвид К. Кнапс түзеу офицерлерін даярлау академиясы 2002 жылы 1997 жылы 89 жасында қайтыс болған иттерді жаттықтырушы және K9 офицері Конни Конрад Диксонның есімін иеленді. Луизиана штатының жазалау мекемесінің сарқынды суларды тазарту станциясы түрме кешеніне қызмет көрсетеді. Түрме аумағында сондай-ақ көп мақсатты арена да бар.

Түрмедегі инфрақұрылымның тарихы

А лагері – плантациядағы бұрынғы құлдардың қамалы болған. XXI ғасырдың басында А лагерінде сотталғандар болған жоқ. Кейіннен оның үстіне асфальт төселді. 1939 жылы Ұлы депрессия кезінде WPA жобасы ретінде салынған, сыртқы лагерь ғимараттары 1970 жылдары жөнделді. 1993 жылдың мамыр айында ғимараттардың өрт қауіпсіздігі ережелерін бұзу фактілері анықталды. Сол жылдың маусым айында Түзету департаментінің хатшысы Ричард Стальдер, егер LDP S&C ғимараттарды жақсартуға миллиондаған доллар таба алмаса, Ангола осы ғимараттарды жабатынын мәлімдеді.

Қызыл шапшақ жасуша блогы

Ең қатаң режимді тұтқындар блогы бұлшық еттеріне дейін "Қызыл шапандық блок" деп аталды, себебі оның тұрғындары егістікте жұмыс істегенде киетін қызыл бояумен жабылған сабан шапандардан шыққан. Брук Шелби Биггс "Mother Jones" журналында "Қызыл шапандықта" өмір сүрген адамдардың "ешқандай жануарлардың басып жүрген қараңғылық туралы айтқандарын, онда кешкі асты иіссіз шелектерге құйып еденге төгіп бергенін" хабарлады. 1972 жылы оның ізбасары Элейн Хант "Қызыл шапандықты" ресми түрде жапты. 2010 жылы түрмеде 5100 тұтқын және 1700 қызметкер болды. 2010 жылы тұтқындардың нәсілдік құрамы 76% қара, 24% ақ болды. Тұтқындардың 71% өмір бойына бас бостандығынан айырылған. 1,6% өлім жазасына кесілген. 2016 жылы көптеген тұтқындар Миссисипи штатынан келген. 2011 жылғы мәліметтер бойынша түрмеде 1600 қызметкер жұмыс істейді, бұл Луизиана штатындағы ең ірі жұмыс берушілердің бірі. Түрме аумағында 600-дан астам "бос адам" тұрады. Бұл тұрғындар Анголаның төтенше жағдайларға жауап беретін қызметкерлері және олардың отбасылары. Көптеген түрме қызметкерлері Анголада ұрпақтан-ұрпаққа жұмыс істеп, өмір сүрген отбасылардан шыққан. National Public Radio тілшісі Лора Салливан: "Осындай шалғай жерде, жемқорлықтың не екенін білу қиын. Жаңадан кімді жалдауға болады?" деді. 2009 жылы Джеймс Риджвей "Mother Jones" журналында Ангола туралы: "18000 акрлық кешен әлі де бұрынғы құл плантациясына ұқсайды" деп жазды. Анголада өмір бойына бас бостандығынан айырылғандардың саны АҚШ-та ең көп. 2009 жылы Анголада 3712 тұтқын өмір бойына бас бостандығынан айырылған, бұл сол жылғы халықтың 74% құрады. Жыл сайын 32 тұтқын қайтыс болады, ал шартты түрде босатылатындардың саны шамамен төрт адамды құрайды. Луизиананың қатаң жазалау заңдары қарулы тонау, кісі өлтіру және зорлау қылмыстары үшін сотталған тұтқындарға ұзақ мерзімді жаза тағайындайды. 1998 жылы "The New York Times" газетінің тілшісі Питер Эпплбоум: "Бұл жерге келгенде, бір тұтқынның жер бетінен жоғалып кетуі мүмкін екенін және ешкім білмейтінін, алаңдамайтынын сезінуге болады" деп жазды. 2000 жылға қарай, күзетшілердің жалақысы АҚШ-тағы ең төменгі жалақылардың бірі болды. Олардың көпшілігі мектепті бітірмеген. Әкімшілік түрмедегілерді Батыс Фелисиана округінің мектеп тақтасы және Батыс Фелисиана округіндегі басқа да мемлекеттік мекемелер мен коммерциялық емес ұйымдарға тазалау және жалпы техникалық қызмет көрсету үшін пайдаланады. Түрме бастығы Берл Кейн бұқаралық ақпарат құралдарымен ашық қарым-қатынас жасады. Ол түрмеде алты адамның өміріне арналған "The Farm: Angola, USA" (1998) деректі фильмінің түсірілуіне рұқсат берді, ол көптеген марапаттарға ие болды. "Monster's Ball" және "I Love You Phillip Morris" фильмдері Анголада түсірілді. Кейн "I Love You Phillip Morris" фильмінде екі ер адам арасындағы суреттелген жақындық көрінісінің Анголада түсірілуіне рұқсат бермеді. Түрме әр сәуір және қазан айларында родео өткізеді. Түрмедегі тұтқындар "The Angolite" журналын шығарады, ол көптеген марапаттарға ие болған. Ол жалпы жұртшылыққа қол жетімді және салыстырмалы түрде цензураланбаған. Музейде Луизиананың ескі электрлік креслосы, "Қорқынышты Герти" бар, ол соңғы рет 1991 жылдың 22 шілдесінде Эндрю Ли Джонстың өлімін орындау үшін қолданылған. Ангола түрмесі елдегі тұтқындар басқаратын жалғыз радиостанция, KLSP-ге ие.

The most restrictive inmate housing unit was colloquially referred to as "Red Hat Cell Block", after the red paint coated straw hats that its occupants wore when they worked in the fields. Brooke Shelby Biggs of Mother Jones reported that men who had lived in "Red Hat" "told of a dungeon crawling with rats, where dinner was served in stinking buckets splashed onto the floors." In 1972 his successor Elayn Hunt had "Red Hat" officially closed. In 2010 the prison had 5,100 inmates and 1,700 employees. In 2010, the racial composition of the inmates was 76% black, 24% white. 71% of inmates were serving a life sentence. 1.6% had been sentenced to death. As of 2016 many inmates come from the state of Mississippi. As of 2011 the prison has about 1,600 employees, making it one of the largest employers in the State of Louisiana. Over 600 "free people" live on prison property. These residents are Angola's emergency response personnel and their dependents. Many prison employees are from families that have lived and worked at Angola for generations. Laura Sullivan of National Public Radio said "In a place so remote, it's hard to know what's nepotism. There's simply no one else to hire." In 2009 James Ridgeway of Mother Jones wrote Angola was "An 18,000 acre complex that still resembles the slave plantation it once was." Angola has the largest number of inmates on life sentences in the United States. As of 2009 Angola had 3,712 inmates on life sentences, making up 74% of the population that year. Some 32 inmates die each year; only four generally gain parole each year. Louisiana's tough sentencing laws result in long sentences for the inmate population, who have been convicted of armed robbery, murder, and rape. In 1998 Peter Applebome of The New York Times wrote, "It's impossible to visit the place and not feel that a prisoner could disappear off the face of the earth and no one would ever know or care." Around 2000, the officers were among the lowest paid in the United States. Like the prisoners they supervised, few had graduated from high school. The administration uses prisoners to provide cleaning and general maintenance services for the West Feliciana Parish School Board and other government agencies and nonprofit groups within West Feliciana Parish. Warden Burl Cain maintained an open door policy with the media. He allowed the filming of the documentary The Farm: Angola, USA (1998) at the prison, which focused on the lives of six men. It won numerous awards. Monster's Ball, and I Love You Phillip Morris were partly filmed in Angola. Cain did not allow a proposed sex scene between two male inmates in I Love You Phillip Morris to be filmed at the prison. The prison hosts a rodeo every April and October. Inmates produce the newsmagazine The Angolite, which has won numerous awards. It is available to the general public and is relatively uncensored. The museum features among its exhibits Louisiana's old electric chair, "Gruesome Gertie", last used for the execution of Andrew Lee Jones on July 22, 1991. Angola Prison hosts the country's only inmate operated radio station, KLSP.

Ауыл шаруашылығы

Тұтқындар өздерін-өздерімен қамтамасыз ететін түрлі дақылдарды өсіреді, жинайды және өңдейді. Дақылдардың ішінде кәбіс, жүгері, мақта, клубника, баклажан, пияз, бұрыш, соя, қабақ, помидор және бидай бар. 2013 жылы түрме 1970-ші жылдары тоқтатылған қант қамысын өсіруді қайта бастады. 2010 жылғы мәлімет бойынша түрмеде 2000 бас ірі қара мал бар. Малдың көп бөлігі етке сатылады. Жыл сайын түрме 4 миллион фунт көкөніс өндіреді. Қанағаттанарлық TABE нәтижелерін көрсеткен тұтқындар кәсіби білім беру сабақтарына қабылданады. Мұндай сабақтарға автомобиль технологиясы, ағаш өңдеу, ас дайындау, графикалық коммуникация, бағбандалық және дәнекерлеу кіреді. Оқу орны түрмедегі зорлық-зомбылық деңгейін айтарлықтай төмендетті. 1994 жылы АҚШ Конгресі тұтқындардың Пелл грантына қатысу құқығын жоюға дауыс берді, осының салдарынан тұтқындарға жоғары білім беруде тек діни бағдарламалар, мысалы, Жаңа Орлеан баптистерінің бағдарламасы ғана қолжетімді болды.

Өңдеу

Анголада бірнеше өндіріс орны бар. 914 нөміріндегі Ауыл шаруашылығы қоймасы – ауыл шаруашылығы тауарларын тарату орталығы. Матрац/Шүбір/Моп цехы матрацтар мен тазалау құралдарын дайындайды. Баспахана құжаттар, формалар және басқа да баспа материалдарын басып шығарады. "Рейндж Херд" тобы 1600 бас ірі қара малға қарайды. "Қатарлы егістер" тобы егін жинау жұмыстарын жүзеге асырады. "Silk Screen" тобы тақталар, төсбелгілер, жол және тас жол белгілері мен тоқыма өнімдерін шығарады; сондай-ақ белгі жабдықтарының сатылымын ұйымдастырады. "Тэг зауыты" Луизиана штаты және шетелдік клиенттерге арналған тіркеу нөмірлерін дайындайды. Трактор жөндеу шеберханасы ауыл шаруашылығы техникасын жөндеумен айналысады. Көліктік бөлім Түрме кәсіпорындары бөлімінің өндірген тауарларын жеткізіп береді.

Журнал

The Angolite – 1975 немесе 1976 жылы мекемеде жарық көрген және тұтқындармен шығарылатын журнал. Жыл сайын алты нөмір жарияланады. 1978 жылы олар редакторлардың бірі болды. 1988 жылы редактор Рон Джин Уикберг штат жазушысы қызметінен көтеріліп, оларға қосылды. Ол 1992 жылы шартты түрде босатылғанға дейін журналда жұмыс істеді.

Радио

Ангола – АҚШ-та радиостанцияны іске қосуға FCC лицензиясы алған жалғыз түзету мекемесі. KLSP (Луизиана штатының түзету мекемесі) – бұл түрме ішінде FM диапазонында 91.7 жиілігімен жұмыс істейтін 100 ватттық радиостанция, ол шамамен 6000 тыңдаушыға – тұтқындар мен түрме қызметкерлеріне сигнал береді. Станцияны тұтқындар басқарады және кейбір спутниктік хабарларды таратады. Анголаның ішінде KLSP станциясы "Түрме станциясы" деп аталады. Станцияда госпел, джаз, блюз, рок-н-ролл, кантри және классикалық музыка, сондай-ақ білім беру және діни бағдарламалар беріледі. Бастапқы жылдары станция діннен гөрі жаңалықтар мен музыкаға көбірек назар бөлді, бірақ 21-ші ғасырдың басында діни бағдарламалардың үлесі артты. 2001 жылы христиандық музыка орындаушысы Ларри Ховард, Чак Колсонның Түрмелік бірлестігінен түрмеге келді. Ол Радио оқыту желісінің президенті Джим Кэмпбеллді ескірген және бұзылған жабдықтардың салдарынан эфирден шыққан станцияны жаңартуға шақырды. Оның Радио желісінің менеджері Кен Мейфилд станцияны қайта жарақтандыруға көмектесетін команданы басқарды. Командаға Тед Макколл (HIS Radio бас инженері), Джерри Уильямс (The Joy FM), Бен Бердсон (The Wind FM), Стив Свансон (WAFJ) және Роб Демпси (HIS Radio) кірді. Команда жаңа радио жабдықтарын сатып алу үшін эфирде қайырымдылық акциясын өткізді. Анголадан 11 шақырым (7 миль) қашықтықтағы Луизиананың 61 тас жолында сигнал әлсірей бастайды. 16 шақырымда (10 миль) тыңдаушылар тек ақ шуды ғана ести алады. The New York Times газетінің тілшісі Пол фон Зелбауэр: "Дегенмен, 100 ватттық қуат станцияның сигналын түрме қақпасынан көпке жеткізбейді" деп жазды.

Теледидар

Түрме басшылары LSP TV телеарнасын іске қосты. Пенсильвания штаты университетінің профессоры Кален Мэри Энн Чёрчердің сөзіне қарағанда, бұл телеарна "Анголит" журналының хабарларын емес, радиостанцияның діни бағдарламаларын жақыннан ұстанады.

Қайтыс болған адамның жерленуі

Түрмедегі сотталғандардың өзі қайтыс болған тұтқындарға арналған табындарды жасап шығарады. Бұрын қайтыс болған тұтқындар картон қораптарға салынып жерленетін. Бір мәйіт қораптың түбінен түсіп кеткен соң, түрме бастығы Берл Кейн саясатты өзгертіп, қайтыс болғандарға лайықты табын жасауға рұқсат берді. https://www.youtube.com/watch?v=woxlgxOgQ18

Атқару

Өлім жазасына кесілген ер адамдар Қабылдау орталығынан өлім жазасы орындалатын күні F лагеріндегі өлім жазасы камерасына жақын камераға көшіріледі. Тұтқынның нақты қай уақытта ауыстырылатыны туралы ақпаратты тек түрме бастығы ғана біледі; бұл қауіпсіздік шаралары үшін және түрмедегі күнделікті тәртіпті бұзбау мақсатында жасалады. Белгіленген өлім жазасы күні, жаза кешкі сағат 6-дан түн ортасына дейін орындалуы мүмкін. "Өлген адамның құрбандары" қорынан Майкл Л. Варнадо мен Дэниел П. Смит Ангола түрмесінің көптеген жағдайларда өлім жазасы орындалып жатқаны туралы хабардар болмайтынын мәлімдеді. 2003 жылы Қабылдау орталығының көмекші бастығы Ли, өлім жазасына кесілген тұтқындар жаза орындалатынын білгенде, "біршама тынығатқанын" және "олар үшін бұл жағдай кенеттен шындыққа айналғанын" айтты.

Музыкалық мәдениет

бірнеше Ангола тұтқындары музыкалық дағдыларын жетілдірді. Түрме әкімшілігі тұтқындардың музыкамен шұғылдануын қолдайды және жақсы мінез-құлық көрсеткен тұтқындарға музыканы сыйлық ретінде пайдаланады. 1930 жылдары фольклоршы Джон Ломакс және оның ұлы Алан Ломакс АҚШ-тың оңтүстігін аралап, афроамерикалық музыкалық мәдениетін зерттеді. Ангола сияқты түрме шаруашылықтары жалпы қоғамнан оқшауланғандықтан, Ломакс түрмелерде афроамерикалық ән мәдениеті бұрынғыдан таза сақталғанына сенді, себебі ол халыққа тараған әсерлерден тыс болды. Ломакс бірнеше ән жазды, олар плантация дәуірінің әндері болатын, олар құлдық заманында пайда болған. Ломакс Анголада белгілі музыкант Лид Беллимен кездесті. 1968 жылдан 1970 жылға дейін Батон-Руж қаласындағы WAFB телеарнасы апта сайын таңертең "Good Morning, Angola Style" бағдарламасын көрсетті, онда Ангола тұтқындарынан құралған топтар өнер көрсетті. Бағдарламаны Buckskin Bill Black жүргізді, ол 1967 жылғы Ангола түрмесінде өткен Родеода өнер көрсеткеннен кейін түрменің кантри музыкасы тобы The Westernaires-пен танысқаннан кейін бағдарлама идеясын жасады.

Жыныстық құлдық

Анголада 1961 жылдан 2005 жылға дейін түрмеде отырған Уилберт Ридоның 2010 жылғы естеліктерінде "Анголада құлдық кең таралған, мүмкін халықтың төрттен бірі құлдықта болған" делінеді, бұл жағдай 1960-жылдардың басында және 1970-жылдардың басында да сақталған. "Нью-Йорк Таймс" газетінің мәліметінше, әлсіз тұтқындар жыныстық құлдар ретінде зорлыққа ұшыраған, топтап зорлыққа ұшыраған, мал сияқты саудаланып, сатылған. Ридо: "Құлдың жалғыз құтылу жолы – өзін-өзі өлтіру, қашып кету немесе қожайынын өлтіру" дегенді айтқан. Түрмені тазалау үшін келген қадағалаушылардың бірі С. Мюррей Хендерсон өз естеліктерінің бірінде жүйелі жыныстық құлдыққа офицерлердің рұқсат беріп, оған көмектескенін мәлімдейді.

Анголадағы психикалық денсаулық пен сенім

Луизиана мемлекеттік түрмесі дәстүрлі емес психикалық денсаулық көмегі шараларымен танымал. Мұндай шаралардың бірі – Ангола түрмесі семинариясы деп аталатын, психикалық денсаулық сақтау және тұтқындарды оңалтуға бағытталған, сенімге негізделген прототиптік бағдарлама. "Нью-Йорк Таймс" газеті бұл бағдарламаның тұтқындарға "өзімен және өмірімен келісімде болуға" көмектесетінін хабарлады. Көрсетілген мәліметтерге сәйкес, түрме ішіндегі Bible College түрменің атмосферасын шынайы жағдайынан гөрі әлдеқайда жайлырақ сезіндірді. Луизиана мемлекеттік түрмесінде паллиативтік көмек көрсетуде де осы сенімге негізделген психикалық денсаулық сақтау тәсілі қолданылады. Луизиана мемлекеттік түрмесіндегі тұтқындардың көп бөлігі егде жасты болғандықтан, түрмеге қабылдау көрсеткіші босату көрсеткішінен әлдеқайда жоғары, себебі көптеген адамдар қамауда бола тұрып қайтыс болады. Тұтқындардың дін қызметкерлері ауырған тұтқындарға кеңес беруге, сондай-ақ олардың қалауы болған жағдайда, діни сенімдерін ұстануға көмектеседі. Бұл жауапкершілік, оларға жүктелген басқа да міндеттермен бірге, көмек алғандарға ғана емес, сонымен қатар тұтқын дін қызметкерлеріне де пайдалы болды. Бейкердің зерттеулері Луизиана мемлекеттік түрмесінде бұл тәсілдің оң нәтижелер беретінін көрсетеді. Себебі нақты белгілі болмаса да, АҚШ-тың оңтүстігіндегі діннің, әсіресе христиан дінінің үлкен рөлі осы құбылыстың маңызды факторы болуы мүмкін.

Тұтқындардың құқықтарын бұзу

2021 жылы федералды судья Луизиана штатының жазалау мекемесі мүгедектерге қатысты АҚШ заңын бұзғанын анықтады, бұл бұзушылық оңалту қызметтеріне мұқтаж тұтқындарға қатысты болды. Бас АҚШ округтік судьясы Шелли Д. Дик Луизиана штатының жазалау мекемесінің мүгедектерге қатысты АҚШ заңын бұзғанына үкім шығарды және түрмеде түзету шараларын қажет ететін он бес мәселені сипаттап пікірін аяқтады.

Анголаның родеосы

Апрель айының бір демалыс күні мен қазан айының әр жексенбісінде Ангола түрмесі родео өткізеді. Әр ретте мыңдаған адам түрме кешеніне келіп қатысады. Алғашқыда бұл шара тұтқындардың демалысы үшін ұйымдастырылған, бірақ көрермендер саны артып, үлкен қызығушылық тудырды. Түрме кіру үшін төлем қабылдайды. Родеоның танымалдылығының арқасында Ангола түрмесі 10 мың адамдық стадион салып, келушілерге жағдай жасады; ол 2000 жылы ашылды. Түрме жылда екі рет өнер және қолөнер фестивалін өткізеді. 2010 жылы родеомен бірге Ангола түрмесінде жылқы сату жәрмеңкесі де ұйымдастырылды.

Әкелерге арналған бағдарламалар

Ангола түрмеде отырған әкелер үшін екі бағдарлама ұсынады. "Жүректерді қайтару" іс-шарасында тұтқындар балаларымен карнавал сияқты тойда сегіз сағатқа дейін бірге бола алады. "Жүректерді қайтару" 2005 жылы басталды; 2010 жылға қарай оған барлығы 2500 тұтқын қатысты. "Малахия әкелер" – тұтқындардың ата-аналық шеберліктерін арттыруды үйрету үшін христиандық Киелі кітапты негіз ретінде пайдаланатын бір жылдық бағдарлама. "Малахия" 2007 жылы басталды; 2010 жылға қарай 119 ер адам қатысты. Ол Малахия 4:6-ға негізделген: "Ол әкелердің жүректерін балаларына, балалардың жүректерін әкелеріне бұрады".

Басқа сілтемелер

Ангола «Ферма: Ангола, АҚШ» (1998) деректі фильмінде көрсетілді. Ангола түрмесі Оливер Стоунның «JFK» фильмінде бейнеленді. Джим Гаррисон (Кевин Костнер) пен Билл Бруссард (Майкл Рукер) Уилли О’Кифпен (Кевин Бейкон) сұхбаттасуға барған оқиға Ангола түрмесінде болғандай көрсетіледі. Ангола түрмесі 2007 жылғы Коен ағайындыларының «Ескілерге мұнда орын жоқ» фильмінде есімдері тілінген. Актер Уильям Херт 2008 жылғы «Сары қолшапан» (2008) фильмінің қайта түсіріліміндегі рөліне дайындалу үшін түрмеде төрт күн, оның ішінде еріктілер үшін сирек кездесетін түнде қамауда болды. 2010 жылғы сұхбатында ол көршісімен үш сағат бойы көрінбей (бөлгіш қабырғаның ар жағынан) сөйлескенін айтты. Ол сондай-ақ: «Төсектің матрасы шамамен 1,5 см қалыңдықтан, темірден жасалған. Дәретханада жұмсақ сиденіш жоқ. Едені жылтыратылған бетоннан жасалған. Бұл қорқынышты, түсініксіз» деді. Ол танысқан тұтқындарға өкініш сезінді, «Ондағы адамдардың 85 пайызы сол жерде өледі» деді. Фильмде ол Луизиана түрмесінде «бір шағын қиындықтан» кейін алты жылға сотталғаннан кейін босатылған бұрынғы қылкешті сомдады. «Бонз» телесериалының 6-маусымында, 15-бөлімінде, егер ол тергеуге көмектеспесе, тұтқын Анголаға ауыстырылатыны туралы ескертілді. Сестра Прежанның өлім жазасын күтіп отырған тұтқындар туралы «Жолға түскен өлі адам» кітабы көптеген туындыларға, соның ішінде фильм, опера және пьесаларға шабыт берді. Түрме 2012 жылы дебют жасаған «Animal Planet» телеарнасының «Луизиананың қамауға алуы» деректік сериалының орталық орны болып табылады. Виллем Дафо мен Мэтт Диллонның қатысуымен түсірілген «Whiskey Bay» (2013) көркем фильмінің түсірілімі 2012 жылдың 7 тамызында Батон-Руж қаласында және Ангола түрмесінде басталды. Ангола түрмесі «True Detective» телесериалының бірінші маусымында есімдері тілінген. Билли Грэмнің табытын Анголада 35 жылдан бері тұтқында отырған, кісі өлтіргені үшін сотталған, «Шаяншақ» лақап атымен белгілі Ричард есімді аға ағаш шебері жасады.

Angola was featured in the documentary The Farm: Angola, USA (1998). Angola Prison was featured in Oliver Stone's movie JFK. The scene where Jim Garrison (Kevin Costner), along with Bill Broussard (Michael Rooker), goes to interview Willie O'Keefe (Kevin Bacon) is portrayed as having taken place at Angola Prison. Angola Prison was mentioned in the 2007 Coen brothers film No Country for Old Men. Actor William Hurt prepared for his role in the 2008 remake of The Yellow Handkerchief (2008) by spending four days at the Penitentiary, including an overnight stay, rare for a volunteer, in a maximum security cell. In a 2010 interview, he spoke of having a three hour sight unseen (around the corner of the dividing wall) talk with his next door neighbor that night. He also said "the bed has about an inch and a half thick mattress on sheer steel. The toilet has no soft seat. The floor is marbleized concrete. It's horrible. It's unthinkable." He felt mostly sorrow for the inmates he got to know, "85 percent of the people in there are going to die there." In the film, he played an ex con released after serving a six year sentence in a Louisiana prison for "an accidental bit of trouble". In season 6, episode 15 of the TV series Bones, an inmate is threatened with a transfer to Angola should he not cooperate with an investigation. Sister Prejean's book Dead Man Walking, about prisoners on death row, inspired numerous works, including adaptations as a film, an opera, and a play. The prison is the central setting for the Animal Planet documentary series Louisiana Lockdown, which debuted in 2012. The feature film Whiskey Bay (2013), starring Willem Dafoe and Matt Dillon, started shooting in Baton Rouge and at the Angola penitentiary on August 7, 2012. Angola Prison was mentioned in season one of the TV series True Detective. The casket for Billy Graham was made by a male inmate, a senior carpenter named Richard, nicknamed "the Grasshopper", who had been convicted for murder, and in residence there 35 years, at Angola.