Кіріспе

Литтлкотт үйі – үлкен елизаветалық кезеңдегі ел үйі және иелік, Англияның Уилтшир графтығындағы Рамсбери және Чилтон Фолиат азаматтық округтерінде, Беркширдің Хангерфорд қаласынан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Иелікке 34 гектар тарихи саябақтар мен бақтар кіреді, соның ішінде 17-18 ғасырларда салынған қоршалған бақ бар. Оның жерінде Литтлкотт рим вилласы орналасқан. I санаттағы ескерткіш болып табылатын Литтлкотт үйі қазірде қонақ үй және ойын-сауық орталығы.

Ерте үй

Бірінші Литтлкотт үйі 13 ғасырда салынған және шамамен 1290 жылдан бастап де Калстон отбасының меншігі болған. 1415 жылы Элизабет де Калстон Уильям Дарреллге тұрмысқа шығып, Даррелл отбасы мұрагерлікке ие болды. Элизабет Дарреллдің жартылай қарындасы, сондай-ақ Элизабет Даррелл, Генри VIII-нің бірінші әйелі Катерина Арагонның қызметшісі болды және ақын сэр Томас Уайтпен болған қарым-қатынасы көпке танылды.

XVI ғасыр

1530 жылдардың ортасында король Генрих VIII Литтлкотте үшінші әйелі Джейн Сеймурға күйеулік жасады деп айтылады; себебі Джейннің әжесі Элизабет Даррелл болған сияқты. Дарреллдің соңғы иесі бірнеше дау-дамамен және үйдің жынды оқиғасымен байланысты. Уильям Дарреллдің әкесі үйді өзінің сүйіктісі Мэри Дэниеллге қалдырған, бірақ Даррелл оны 1560 жылы ересек болғанда қайта иелене алды. Ол жомарттықпен ақша жұмсады, қарыздарын төлемеді және көптеген көршілерімен соттасты, нәтижесінде жаулары көбейді. Сэр Джон Попхэм оның туысы және адвокаты болды. Даррелл көршісі, сэр Уолтер Хангерфордтың (Фарли рыцары) әйелі Энн Хангерфордпен байланыс құрды; сэр Уолтер ажырасуға талап еткенде, ол кінәсіз деп танылды, ал сэр Уолтер түрмеге қамалды. Бірнеше жыл өткен соң, Грейт-Шеффордтан келген акушер Ана Барнс 1575 жылы бір әйелдің босануына шақырылғанын еске алды, жанында тұрған джентльмен оған ананың өмірін сақтауға бұйрық берді, бірақ ол (бала дүниеге келгеннен кейін) оны отқа лақтырып жіберді. Барнс Дарреллді не Литтлкотты атаған жоқ, бірақ оның жаулары осы кісі өлтіруді оған таңды. Дарреллдің қаржылық қиындықтары күшейді, ол Литтлкотты алдымен сэр Томас Бромлиге, содан кейін Попхэмге кепілге берді. Ол Лондонға көшіп, борышкерлер түрмесінде біраз уақыт өткізді, бірақ 1589 жылы Литтлкотқа келгенде кенеттен қайтыс болды. Аңыз бойынша, аң аулап жүргенде оған өлтірілген нәресте жаны көрініп, жылқысын қорқытып, құлатқан. Даррелл өлім орнындағы жерді мазалап жүреді деп айтылады, ол Дарреллдің жолы (немесе Жол, сондай-ақ екі миль қашықтықтағы Рамсберидегі шіркеу) деп аталады, бірақ танымал болжамгер Том Корбет мұндай ештеңе байқамады. Бірақ ол автор Питер Андервудқа "бақта жынды, кейін үйдегі портреттен Лейборн Попхэм ханым деп таныған әдемі әйелді" және қытайлық жатын бөлмедегі тағы бір жынды "әрекетке құмар" деп атағанын айтты, бұл сөзді сол кездегі иесінің әйелі, майор Джордж Уиллс, сол бөлмедегі адамның болуын сипаттады. Тағы бір мүмкін жын – бұрынғы жалға алушы, Джерард Ли Беван, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Литтлкотте тұрып, кейіннен жемқорлық үшін сотталды. Оның қатысуын Ұзын галереяда сезінуге болады. Джон Обри Литтлкоттың Попхэмке қылмыстық істе судья ретінде пара бергенін айтады, бұл мүмкін емес: Дарреллке айып тағылмаған немесе сотталмаған, ал Попхэм әлі судья болған жоқ. Дегенмен, бұл оқиғаны Рокбиде сэр Уолтер Скотт және «Екі қаланың әңгімесінде» Чарльз Диккенс та пайдаланды.

Қазіргі үй

Сэр Джон Попхэм Литтлкоттың иелігін сатып алды және 1589 жылы Даррелл қайтыс болғаннан кейін оған ие болды; содан кейін ол 1592 жылы аяқталған қазіргі елизаветалық кірпіштен салынған үйді салдырды. Яков I, Карл II және Вильгельм Оранский онда тұрды, соңғысы 1688 жылғы «Даңқты революция» деп аталатын Торбейден Лондонға жорық жасағанда, католик король Джеймс II-ні тақтан ығыстырды. Бүгінге дейін сақталған ерекше бөлме – «Голландтық зал» деп аталады. Сырттағы дәлізdeгі тақташада 1666 жылы Англия мен Голландия арасындағы соғыста тұтқынға алынған голланд теңізшілері салған суреттермен әсемделгені жазылған; бұл суреттер қабырғалар мен төбелерді жабады. Попхэм отбасы 1805 жылға дейін осы иелікке ие болды. 1600 жылдардың ортасында отбасы саңыраулық білімі тарихында маңызды рөл атқарды, онда Джон Уоллис және Уильям Холдер сэр Джонның шөбересі Александр Попхэмтің (1648 жылы туған) кемістігін жеңіп, сөйлеуге үйретті. Сэр Джон (1531–1600) – Парламент спикері, ал оның бес ұрпағы да Парламент мүшесі болды: сэр Фрэнсис (1573–1644; тоғыз рет сайланды), Джон (1603–1638), Александр (1605–1669), сэр Фрэнсис (1646–1674) және Александр (1670–1705). 1805 жылы отбасының аты Лейборн Попхэм болып өзгерді, оның басшылығымен 1810 жылы үйдің көп бөлігі жаңартылды. Лейборн Попхэм отбасы 1929 жылға дейін осы иелікке ие болды, содан кейін оны 1787 жылы Генри Овертон Уиллс I W. D. & H. O. Wills Ltd құрған танымал Уиллс темекі әулетінің мүшесі, сэр Эрнест Солтер Уиллс сатып алды. Сэр Эрнест жақын жердегі Рамсбери уәлиесінің де иесі болған Императорлық темекі компаниясының ірі акционері және директоры болды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үйді әскерилер пайдалану үшін үкімет тәркіледі. 1942-1943 жылдары үйде бригадалық генерал Ноэль Тетли басқаратын 34-ші танк бригадасының штабы орналасты. 1943 жылдың қыркүйегінде АҚШ-тың 101-ші әуе десанттық дивизиясы үйдің бір бөлігін иеленді, ол полк штабы, полк штабының бөлімі және 506-шы парашюттік жаяу әскер полкінің 1-ші батальонының штаб-пәтеріне айналды. Үй 506-шы полктің офицерлері үшін кеңсе және жатын бөлмелермен қамтамасыз етілді, ең жақсы бөлмелер полк командирі, полковник Роберт Ф. Синкке және оның басқарушы офицері, полковник Чарльз Х. Чейске бөлінді. Полковник кітапхананы кеңсесі ретінде пайдаланды, және бүгін осы бөлмеде ескерткіш тақта орнатылған. Осы аймақтағы, соның ішінде Рамсбериден батысқа қарайғы әуежайлардан 1944 жылдың 5/6 маусым түнінде Нормандияға шабуыл жасау үшін әуе десанттық дивизия ұшып кетті. Осы полктің Easy ротасы «Бауырлар тобы» кітабы мен телесериалы арқылы танымал болды. Басқа барлық әскерилер үй мен шығыс қақпасы арасындағы басты жол бойында салынған Ниссен үйлерінде тұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (және сэр Эрнест Уиллс Уилтшир графтығының лорд-лейтенанты қызметін атқарган кезеңде, 1930-1942 жылдары) король Георг VI 1943 жылы Литтлкотқа сапар жасады. Король сэр Эрнестпен жақсы таныс болды, өйткені оның үлкен шөбересі, өмірге сақшы майор Джон Лайсетт Уилс король Георгтың қызы, құрметті Жан Констанс Эльфинстонға үйленген.

Соғыстан кейінгі кезең

Соғыстан кейін меншік Виллс отбасына қайтарылды. Сэр Эрнесттің кіші ұлы, майор Джордж Сетон Уиллс 1958 жылы мүлікті мұраға алды және 1966 жылы оны жалғыз ұлы және мұрагері Дэвид Сетон Уиллске сыйлады. 1983 жылы баронеттік атаққа ие болғаннан кейін, ол 1985 жылы үйді кәсіпкер Питер де Савариге сатты. Сол жылы парламенттік полковник Александр Попхэм бастаған Азамат соғысы кезеңінің қару-жарақтары мен қару-сайманының жинағы аукционға қойылды және Корольдік қару-жарақтар қоры оны толығымен сатып алды. 1996 жылы Де Савари мүлікті Warner Holidays компаниясына сатты, қазір ол оны елдік үй қонақ үйі және демалыс орны ретінде пайдаланады.

Литтлкотт римдік вилласы

Аумақта Литтлкотт рим вилласы, римдік қанатты дәлізді вилла және оған байланысты діни кешен орналасқан. Ол Брин Уолтерстің жетекшілігімен қазылып, қазір көпшілік назарына ұсынылуда.