Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының коммерциялық емес ұйымы Ұлттық Негр әйелдер кеңесі (NCNW) 1935 жылы құрылған коммерциялық емес ұйым. Оның миссиясы – африкалық американдық әйелдердің, олардың отбасылары мен қоғамдарының мүмкіндіктерін және өмір сапасын арттыру. NCNW-нің негізін қалаушы Мэри МакЛеод Бетуне негр әйелдерінің азаматтық, саяси, экономикалық және білім беру салаларындағы іс-шараларға және институттарға қатысуын ынталандыруды қалаған. Ұйым әйелдерге қатысты ақпарат тарату орталығы ретінде қарастырылған, бірақ нақты наразылықтарға қатысудың орнына азаматтық құқықтарды қолдайтын ұйыммен бірлесе жұмыс істеуді көздеген. Кеңестегі әйелдер қара нәсілді әйелдердің саяси және экономикалық жетістіктері үшін күресіп, оларды қоғамда көтеруге тырысты. NCNW бұл миссияны зерттеулер, жақтаушылық, ұлттық және қоғамдық деңгейдегі қызметтер, сондай-ақ АҚШ және Африкадағы бағдарламалар арқылы іске асырады. NCNW – бұрыннан бар афроамерикандық ұйымдарды біріктіретін, оларға басшылық ететін ұйым. 28 ұлттық филиалы мен 200-ден астам қоғамдық бөлімшесі бар NCNW шамамен төрт миллион әйелге көмек көрсетеді, олардың барлығы адамның құқықтары мен әл-ауқаты мәселелерін бейбіт жолмен шешуге үлес қосады. Бағдарламаларды жоспарлаудың орталық орталығы – ұлттық кеңсесі Вашингтон қаласында, Пенсильвания даңғылында, Ақ үй мен АҚШ Капитолийі арасында орналасқан. NCNW-ның тағы екі филиалы бар.
The National Council of Negro Women, Inc. (NCNW) is a nonprofit organization founded in 1935 with the mission to advance the opportunities and the quality of life for African American women, their families, and communities. Mary McLeod Bethune, the founder of NCNW, wanted to encourage the participation of Negro women in civic, political, economic and educational activities and institutions. The organization was considered as a clearing house for the dissemination of activities concerning women but wanted to work alongside a group that supported civil rights rather than go to actual protests. Women on the council fought more towards political and economic successes of black women to uplift them in society. NCNW fulfills this mission through research, advocacy, national and community based services, and programs in the United States and Africa. NCNW serves as a super organization that acts as a cohesive umbrella for the other African American groups that already existed. With its 28 national affiliate organizations and its more than 200 community based sections, NCNW has an outreach to nearly four million women, all contributing to the peaceful solutions of the problems of human welfare and rights. The national headquarters, which acts as a central source for program planning, is based in Washington, D. C., on Pennsylvania Avenue, located between the White House and the U. S. Capitol. NCNW also has two field offices.
Тарих
Ұлттық Негр әйелдер кеңесі (NCNW) Кеңес шын мәнінде 1935 жылы афроамерикалық әйелдердің, олардың отбасыларының және олардың қоғамдастығының тұрмыс деңгейін жақсарту мақсатымен құрылған қайырымдылық ұйымы. NCNW-ді Мэри МакЛеод Бетун құрды, ол қара әйелдерді азаматтық, үкіметтік, экономикалық және академиялық бағдарламалар мен институттарға қатысуға мүмкіндік беруді мақсат етті. Бұл топ әйелдердің қызметін тарату орталығы ретінде қарастырылды, бірақ шынайы наразылық акцияларына қатысудың орнына азаматтық құқықтар қозғалысымен ынтымақтастық орнатуды жөн көрді. Кеңес мүшелері қара әйелдердің экономикалық және саяси табысын арттыруға күш салды, осы арқылы оларды қоғамда көтеруге тырысты. NCNW АҚШ және Африка елдерінде зерттеулер жүргізу, лоббилеу және аймақтық және қоғамдық бағдарламалар мен бастамаларды іске асыру арқылы өз мақсатын жүзеге асырады. NCNW – қазіргі уақытта жұмыс істейтін әртүрлі афроамерикалық ұйымдар үшін біріктірілген ая ретінде қызмет ететін үлкен ұйым. Оның 28 ұлттық филиалы және 200-ден астам қоғамдық бөлімшесі бар, олардың барлығы гуманитарлық қауіпсіздік және бостандық мәселелерін дипломатиялық жолмен шешуге үлес қосады. Ұлттық кеңсе Вашингтон қаласында, Пенсильвания даңғылында, Ақ үй мен АҚШ Капитолийі арасында орналасқан және жоспарлау процесінің негізгі орталығы болып табылады. NCNW-ның тағы екі аймақтық кеңсесі де бар. Мэри МакЛеод Бетун, көрнекті педагог және үкімет сарапшысы, оның ата-анасы құлдықта туған, 1935 жылдың 5 желтоқсанында NCNW-ді құрды. Бетун афроамерикалық әйелдердің күшін біріктіріп, олардың көшбасшылық әлеуетін кеңейту үшін ұлттық ұйымның қажеттігін мойындады. Бұл ұйым Ұлттық Түсті Әйелдер қауымдастығы (NACW) тарапынан құрылды, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қара әйелдердің демократиялық және экономикалық құқықтарын қорғау қажеттігін мойындады. 1930 жылдары афроамерикалықтардың негізгі бостандықтарын қолдаған көптеген ұйымдар құрылды, бірақ олардың ішінде афроамерикалық әйелдерге арналғандары аз болды. Мэри NACW-ның идеалдарын пайдаланып, афроамерикалық әйелдер мен олардың отбасыларына көмек көрсету үшін NCNW-ді құрды. Ол бұл бастамалар әйелдердің күнделікті өмірінде туындайтын негізгі мәселелерді шешуде жеткіліксіз болды деп сенді және NCNW-ның берік негізге ие болуын қалады. NCNW-ның шағын ерікті қызметкерлері алғашқы жылдары Вашингтондағы Бетунның тұрғын үйінен тыс жерде жұмыс істеді. Оның қарапайым бастамаларына қарамастан, федералды үкімет 1945 жылы құрылған Біріккен Ұлттар Ұйымына NCNW-ге, сондай-ақ Түсті адамдардың жетілуі үшін ұлттық қауымдастығына (NAACP) бақылаушы аккредитациясын берді. (Tuuri, 2018) Ұйымның алғашқы төрт онжылдығы Бетунның әйелдер мен олардың отбасыларына әсер ететін экономикалық, үкіметтік және әлеуметтік мәселелерді шешуге қабілетті біріктірілген әйелдер азаттық қозғалысын жүзеге асыруға арналды. Ұйымдардың қолдауы NCNW-ның мақұлдауына қарағанда әлдеқайда маңыздырақ болды. 1920 жылдардың ортасынан 1960 жылдардың ортасына дейін әйелдер теңдігі үшін жұмыс істейтін ұйымдарда қара әйелдердің көшбасшылары көрінбеді, сондықтан Бетун мен NCNW-ның әйелдер мәселелері саласындағы қатысуы сол кезең үшін ерекше жағдай болды. 19-шы түзетуді қабылдау үшін күрес барысында қара әйелдерге қарсы болған ақ нәсілді әйелдердің фанатизмі олардың бұл салада белсенділік танытпауының бір себебі болды. (Хиггинс 2019) Бетун және NCNW Азаматтық құқықтар туралы заңдар үшін күреске белсенді қатысқандығына қарамастан, әсіресе 1940 жылдардың соңында, ол өз ұйымын осы талқылаудың консервативті жағында ұстап, оны қолдамады. 1965 жылы NCNW когнитивтік ғылым, қоғамдық қызметтер және кәсіби оқыту салаларындағы білімі бар, сондай-ақ нашар білікті еріктілердің көмегімен өзінің бостандық мектептеріне және басқа да жаңа бастамаларына көмектесу үшін бірнеше солтүстік әйелдерінің қызметін пайдаланды, олар NCNW құруға күш салған Экономикалық мүмкіндіктер кеңсесінің аясында жұмыс істеді. NCNW-ның соңғы шетелдегі іс-әрекеттерінің арасында: Африкалық америкалық әйелдердің дауыстарын көрсету үшін Біріккен Ұлттар Ұйымында бақылаушы мүшелігін сақтау, Бенинде ұлттық әйелдер ұйымдарымен бірлесіп технологиялық, оқу, микрокредит және экономикалық мүмкіндіктерді арттыру жобаларын жүзеге асыру. Уганда, Солтүстік Африка және АҚШ-тың жастары үш елде білім алмасу бағдарламасына қатысуда. Сенегал шағын кәсіпорындарды дамытуға арналған инкубатор құруда. Эритреяда 500-ден астам әйелге бизнес несиелерін және оқытуды ұсынатын ірі микрокредиттік бастаманы құруға бірлесіп жұмыс істеп жатырмыз. Ұлттық Негр әйелдер кеңесі АҚШ және шетелде афроамерикалық әйелдердің мүдделерін қорғайтын 39 ұлттық және аймақтық ұйымдар үшін 34 штат бойынша біріктіруші ая ретінде жұмыс істейді.
The council is indeed a charitable agency that was created in 1935 with the goal of improving the possibilities and standard of living for African American women, their families, including their community. NCNW was founded by Mary McLeod Bethune, who aimed to empower black women to participate in civil, governmental, economic, as well as academic programs and institutions. The group was viewed as a clearinghouse for the transmission of women's activities, although it preferred to collaborate with a civil rights group instead of participating in real protests. Women on the committee pushed harder for black women's economic and political success in order to elevate them in society. Within the United States and Africa, NCNW carries out its purpose via study, lobbying, and regional and community based programs and initiatives. The NCNW is a super organization that functions as a unified framework for the various African American organizations which currently operate. NCNW has a reach of approximately four million women, thanks to its 28 nationwide affiliation groups and far greater than 200 society divisions, all of which contribute to diplomatic solutions to humanitarian security and liberties issues. The national office is situated on Pennsylvania Avenue, between both the White House and the United States Capitol, in Washington, D. C., and serves as a primary source for the planning process. Two field offices are also part of the NCNW. Mary McLeod Bethune, a prominent teacher and governmental analyst for whom the forebears had been born into slavery, created the NCNW on December 5, 1935. Bethune recognized a need for a national organization to capture the strength of African American women and expand their leadership. The group was founded a few years after World War I by the National Association of Colored Women (NACW), which recognized a need to defend black females' democratic and financial rights. Many groups supporting the basic liberties of African Americans were created in the 1930s, but few explicitly for African American women. Mary used the NACW's ideals and founded the NCNW to assist African American women plus their families. She believed that perhaps the initiatives were unsuccessful in addressing the primary issues which women encountered on a daily basis, and she intended NCNW to have a strong foundation. The tiny volunteer staff of NCNW functioned outside of Bethune's loungeroom in Washington, D. C. in the early years. Despite its modest origins, the federal government granted the NCNW, together else the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP), observers accreditation to the United Nations when it was established in 1945. (Tuuri, 2018)
The group's initial four decades were devoted to realizing Bethune's vision for a consolidated women's liberation movement competent of solving financial, governmental, and social concerns that impact women and their households. In comparison to an amendment, the NCNW's endorsement was seen as extremely crucial by women's groups. From the mid 1920s until the mid 1960s, black female leaders remained noticeably missing from groups working for female equality, therefore Bethune's and the NCNW's involvement in the field of women's issues was exceptional for the period. The bigotry of white suffragists, whom black women had faced throughout the campaign for the 19th Amendment, was one of the reasons for their inaction in this area. (Higgins 2019 )
Despite the fact that Bethune as well as the NCNW remained heavily engaged in the fight for the Civil Rights Legislation, particularly in the late 1940s, she was cautious to maintain her institution upon that conservative aspect of the debate and declined to endorse it. In 1965, the NCNW enlisted the help of several northern women with backgrounds in cognitive science, community services, and professional training, and also poorly skilled volunteers, to assist its Freedom Schools and also other emerging initiatives then under the Office of Economic Opportunity, which the NCNW had fought to establish in Mississippi. The following are among NCNW's recent overseas activities: Keeping observer membership first at United Nations in order to reflect African American women's voices, Providing technological, training, microcredit, and economic empowerment projects in Benin in collaboration with national women's groups. Youth from Uganda, North Africa, and the United States are participating in a three nation educational exchange. Senegal is developing a small company incubator. In Eritrea, we are collaborating on the establishment of a big microcredit initiative that will provide business loans and coaching to over 500 women. The National Council of Negro Women organizes its work with partners in 34 states as an overarching framework for 39 national and regional advocacy organizations for women of African origin in the United States and overseas.
Әлеуметтік аударымдар
NCNW сонымен қатар бірнеше аспаздық кітаптар шығарды. Олардың алғашқысы, «Америкалық негрдің тарихи аспаз кітабы» 1958 жылы жарық көрді және оны Сью Бейли Турман редакциялады. Оны дайындауға және қаржы жинауға он жылдан астам уақыт кетті, кітапқа бүкіл елдегі афроамерикалық әйелдердің зерттеулері мен үлестері енгізілді. Аспаздық кітаптың мақсаты НКВД-ның мақсаттарымен үйлеседі, оларға әлемдік бейбітшілікті нығайту, интеграцияны дамыту, сондай-ақ африкалық американдық мұраны ерекше мәдени форма ретінде сақтау және бағалау кіреді. Кітаптың мақсаттарының бірі – тарих бойындағы афроамерикалық батырлар мен батырларды, мысалы, Джордж Вашингтон Карверді тану және оларға құрмет көрсету болды, ол «Карверді еске алу күніне» арналған рецептін кітапқа қосты. Бұл үш аспаздық кітап «Америкалық негрдің тарихи аспаз кітабына» қарағанда тағамға көбірек тоқталады, бірақ оларда ауызша тарихтар, жеке баяндар, саяси пікірлер, халықтық мәдениет, тамақ және тамақтану әдет-ғұрыптары да бар, бәрі де аспаздық нұсқаулармен байланысты. Рецепттер бүкіл елдегі афроамерикандық әйелдердің ежелгі отбасылық рецепттерінен, сондай-ақ құжатталған тарихи рецепттерден алынған.
Мэри МакЛауд Бетун
1936 жылдан 1942 жылға дейін Бетуна бір уақытта Бетуна Кукман колледжінің президенті (1904 жылы Флорида штатының Дейтона қаласында афроамерикалық студенттер үшін құрылған), NCNW-нің тұңғыш президенті және негізін қалаушысы, сондай-ақ Ұлттық жастар басқармасының Негр істері бөлімінің директоры қызметін атқарды. Оның мақсаты – өз даусын естіртпеген және қиындыққа тап болған афроамерикалық әйелдердің армандары мен ұмтылыстарын жоспарлау, бастама беру және іске асыру болды.
Басқа құрылтайшылар
Бетюн 1949 жылдың қарашасында 74 жасында NCNW президенті қызметінен қанағаттанғанда, оның екі ізбасары – 1949 жылдан 1953 жылға дейін төрағалық еткен Дороти Б. Фереби және 1953 жылдан 1957 жылға дейін төрағалық еткен Вивиан К. Мейсон «қара нәсілді әйелдердің алғашқысы» дәстүрін жалғастырды. 1958 жылдан бастап Дороти Хайт басшылығымен NCNW көптеген ескі мәселелерді шешу үшін жаңа бағыттарға бет бұрды және ұйымды заманға сай жаңартуға күш салды. Президенттік қызметінің алғашқы жылдарында Хайт нақты мақсаттарға жетуге баса назар аударды: салықтан босатылған статус алу; Бетюн ескерткішінің орнатылуы; NCNW қызметінің кәсіби деңгейге көтерілуі; сондай-ақ Мэри МакЛеод Бетюн ескерткіш мұражайы мен Қара әйелдер тарихының ұлттық архивін құру.
Дороти Хайт
Дороти Хайт 1957 жылдан 1997 жылға дейін NCNW-ның төртінші президенті болып қызмет етті және өмірінің соңына дейін әйелдерге өздерін күшті сезінуге көмектесті. Ол Мартин Лютер Кингпен бірге азаматтық құқықтар митингілеріне қатысты және президент Обаманың инаугурациясына шақырылды. Президент Обама оның жаназасында да сөз сөйледі, сондай-ақ оған қатты қамқорлық көрсеткен көптеген әйелдер мен ер адамдар да қатысты. Хайттың басты мәселесі – қара нәсілділердің кедейліктен туындаған көптеген қиындықтары еді. Сондықтан ол Миссисипи штатында, әлеуметтік жағдайы нашар адамдарға азық-түлік пен баспана беру мақсатында, федералды үкіметпен бірлесіп, қара нәсілді әйелдерге үй салуға көмектесу үшін науқан бастады. Бұл науқанның негізгі жобасы – қара нәсілді отбасыларға шошқаларды несиеге беру үшін "шошқа банкін" құру болды, олар әр отбасынан бір шошқа мөлшерінде пайыз төлейтін. 1957 жылға қарай бастапқы "шошқа банктерінің" саны 55-тен 2000-ға дейін өсті. Осылайша, NCNW Оңтүстік аймағындағы көптеген кедей отбасыларға күнделікті өмірлерінде нақты жақсартулар жасауға көмектесті. Бұл бағдарлама көптеген отбасыларға кедейліктен шығуға көмектесті, оларға күн көрісін үшін тегін тамақ берді.
Мұрағат жобасы
Мэри МакЛеод Бетун, оның негізін қалаушысы, афроамерикалық әйелдерге өздерінің институтын құруға жұмыс істеді, онда басқа қара нәсілді әйелдердің жазбалары мен тарихы сақталып, әйелдердің мүмкіндіктерін арттыруға қолдау көрсетілді. Ол NCNW ұйымын пайдаланып, түрлі афроамерикалық әйелдер туралы мәліметтерді жинау үшін арнайы комитет құрып, Ұлттық қара нәсілді әйелдер тарихының мұрағатының құрылуына көмектесті, осылайша олар да білімді екенін сезінуі үшін.
Ұлттық қара нәсілді отбасылар жиналысы
NCNW ұлттық қара отбасылық мерекесін ұйымдастырады, бұл екі күндік мәдени шара афроамерикалық әкелердің берік күші мен дәстүрлі құндылықтарын тойлайды.
Ұлттық президент және бас директор
Құрметті Шавон Л. Арлин Брэдли (2023 жылдан бүгінге дейін)