Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы британдық Inmos International plc компаниясы (INMOS сауда белгісі) және екі операциялық еншілес компания, Inmos Limited (Ұлыбритания) және Inmos Corporation (АҚШ), 1978 жылдың шілдесінде Янн Баррон, Ричард Петриц және Пол Шрёдер құрған британдық жартылай өткізгіш компаниясы болды. Inmos Limited компаниясының бас кеңсесі және жобалау бюросы Англияның Бристоль қаласындағы Aztec West бизнес-паркінде орналасқан.
Former British company
Inmos International plc (trademark INMOS) and two operating subsidiaries, Inmos Limited (UK) and Inmos Corporation (US), was a British semiconductor company founded by Iann Barron, Richard Petritz, and Paul Schroeder in July 1978. Inmos Limited’s head office and design office were at Aztec West business park in Bristol, England.
Өнімдер
Inmos компаниясының алғашқы өнімдері статикалық RAM құрылғылары болды, одан кейін динамикалық RAM және EEPROM шығарылды. Бастапқы өндіріс қиындықтарына қарамастан, Inmos ақырында SRAM әлемдік нарығының шамамен 60%-ын басып алды. Дегенмен, Барронның ұзақ мерзімді мақсаты – параллель өңдеуге арналған инновациялық микропроцессор архитектурасын, транспортерді жасау еді. Осы процессорды жобалау үшін Дэвид Мэй мен Роберт Милн шақырылды, ол 1985 жылы T212 және T414 чиптері түрінде өндіріске түсті. Транспортер бірнеше параллель суперкомпьютерлердің негізі ретінде қандай да бір жетістікке жетті, мысалы, Meiko (1985 жылы Inmos қызметкерлерімен құрылған), Floating Point Systems, Parsytec және Parsys компанияларында қолданылды. Ол сондай-ақ бірнеше жұмыс станцияларында қолданылды, ең танымалдарының бірі – Atari Transputer Workstation. Өзін-өзі жеткілікті түрде жасалғандықтан, ол кейбір кіріктірілген жүйелерде де пайдаланылды. Алайда, транспортердің ерекше сипаты және оның туған OCCAM бағдарламалау тілі оның танымалдылығын шектеді. 1980-ші жылдардың соңында транспортер (тіпті кейінгі T800 нұсқасында) бәсекелестерінің үнемі артып келе жатқан өнімділігімен күресуге тырысты. Inmos компаниясы шығарған басқа құрылғыларға A100, A110 және A121 сандық сигнал процессорлары, G364 бейне буфері және G170 және G171 сияқты бейне RAMDAC тізбегі кіреді, олар IBM PS/2 компьютерінде қолданылған түпнұсқа VGA графикалық адаптері үшін IBM қабылдады.
Inmos' first products were static RAM devices, followed by dynamic RAMs and EEPROMs. Despite early production difficulties, Inmos eventually captured around 60% of the world SRAM market. However, Barron's long term aim was to produce an innovative microprocessor architecture intended for parallel processing, the transputer. David May and Robert Milne were recruited to design this processor, which went into production in 1985 in the form of the T212 and T414 chips. The transputer achieved some success as the basis for several parallel supercomputers from companies such as Meiko (formed by ex Inmos employees in 1985), Floating Point Systems, Parsytec and Parsys. It was used in a few workstations, the most notable probably being the Atari Transputer Workstation. Being a relatively self contained design, it was also used in some embedded systems. However, the unconventional nature of the transputer and its native occam programming language limited its appeal. During the late 1980s, the transputer (even in its later T800 form) also struggled to keep up with the ever increasing performance of its competitors. Other devices produced by Inmos included the A100, A110 and A121 digital signal processors, G364 framebuffer, and a line of video RAMDACs, including the G170 and G171, which was adopted by IBM for the original VGA graphics adapter used in the IBM PS/2.
Бизнес тарихы
Компанияны британдық компьютерлік кеңесші Янн Баррон, американдық жартылай өткізгіш өнеркәсібінің қарттары Ричард Петриц және Пол Шрёдер құрды. Бастапқы қаржыландыру 50 миллион фунт стерлинг көлемінде Ұлыбритания үкіметінің Ұлттық Кәсіпкерлік Кеңесі арқылы жүзеге асырылды. Колорадо штатында Inmos Corporation атты АҚШ-тың еншілес компаниясы құрылды. Жартылай өткізгіштерді өндіруге арналған зауыттар АҚШ-та Колорадо-Спрингс қаласында (Колорадо штаты) және Ұлыбританияда Оңтүстік Уэльстің Ньюпорт қаласында салынды. Маргарет Тэтчердің жекешелендіру саясаты шеңберінде Ұлттық Кәсіпкерлік Кеңесі Британдық Технологиялар Тобына біріктіріліп, Inmos-тағы үлестерін сатуға міндеттелді. Inmos компаниясына қатысты AT&T және голланд консорциумы ұсынған ұсыныстар қабылданбады. Кейіннен қаржыландыру көлемі 192 миллион фунтқа дейін артты, 1984 жылдың тамызында бекітіліп, қыркүйекте аяқталды. Барлығында Inmos үкіметтен 211 миллион фунт стерлинг алды, бірақ пайда таба алмады. Янн Барронның сөзіне сүйенсек, Inmos 1984 жылы табысты болды: «Біз 1984 жылы шынымен табысты болдық, 150 миллион фунт стерлинг кіріс алып, 10 миллион фунт стерлингке жуық пайда таптық». 1989 жылдың сәуірінде Inmos SGS Thomson (қазір STMicroelectronics) компаниясына сатылды. Осыған орай, жетілдірілген транспаптер T9000 жобасы қолға алынды. Алайда, жоба түрлі техникалық қиындықтарға және кешігулерге тап болды, соңында тоқтатылды, бұл транспаптердің параллель өңдеу платформасы ретіндегі дамуының аяқталғанын білдірді. Дегенмен, ST20 сияқты транспаптердің туындылары кейіннен топ-бокс сияқты енгізілген қосымшаларға арналған чипсеттерге енгізілді. 1994 жылдың желтоқсанында Inmos толығымен STMicroelectronics компаниясына енгізіліп, Inmos тауарлық белгісінің қолданылуы тоқтатылды.
The company was founded by Iann Barron, a British computer consultant, Richard Petritz and Paul Schroeder, both American semiconductor industry veterans. Initial funding of £50 million was provided by the UK government via the National Enterprise Board. A US subsidiary, Inmos Corporation, was also established in Colorado. Semiconductor fabrication facilities were built in the US at Colorado Springs, Colorado and in the UK at Newport, South Wales. Under the privatization policy of Margaret Thatcher the National Enterprise Board was merged into the British Technology Group and had to sell its shares in Inmos. Offers for Inmos from AT&T and a Dutch consortium had been turned down. Later it was raised to £192 million, approved August 1984 and finalized in September. In total, Inmos had received £211 million from the government, but did not become profitable. According to Iann Barron Inmos was profitable in 1984 "we were really profitable in 1984 we made revenues of £150 million, and we made a profit which was slightly less than £10 million". In April 1989, Inmos was sold to SGS Thomson (now STMicroelectronics). Around the same time, work was started on an enhanced transputer, the T9000. This encountered various technical problems and delays, and was eventually abandoned, signalling the end of the development of the transputer as a parallel processing platform. However, transputer derivatives such as the ST20 were later incorporated into chipsets for embedded applications such as set top boxes. In December 1994, Inmos was fully assimilated into STMicroelectronics, and the usage of the Inmos brand name was discontinued.