Артур Лоули (1860-1932) – британдық әкімші, Матабелеленд әкімшісі, Батыс Аустралия, Трансвааль және Мадрас губернаторы болған. Биографиясы мен қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскери қызметкер, пэр, отаршылдық губернатор (1860–1932)
British soldier, peer, colonial governor (1860–1932)
Артур Лоули, 6-шы Венлок бароны (12 қараша 1860 – 14 маусым 1932) – британдық отаршылдық әкімші, Матабелеленд әкімшісі, Батыс Австралияның губернаторы, Трансвааль вице-губернаторы және Мадрас губернаторы қызметтерін атқарған. Екінші Венлок баронының төртінші және кенже ұлы, ол әскери қызметке түсуден бұрын Итон колледжі мен Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды. Махдистік соғыста қызмет етіп, капитан шеніне жеткен соң, басқа салаға қызығушылық танытып, қызметтен кетті. Лоули одан кейін өзінің еңбекші ағасы, 1-ші Вестминстер герцогының, содан кейін 4-ші Грей графының жеке хатшысы болды, оны Родезияға ертіп барды. Британдық Оңтүстік Африка компаниясының өкілі ретінде Лоули 1896 жылдан 1901 жылға дейін Матабелеленд әкімшісі болды, осы кезеңде Екінші Матабеле соғысы аяқталды. Ол 1901-1902 жылдары қысқа мерзімге Батыс Австралияның губернаторы болды, содан кейін Африкаға оралып, Трансвааль вице-губернаторы (губернатор виконт Милнердің басшылығымен) қызметін атқарды. Трансвааль Екінші Бур соғысынан кейін империя құрамына енді, ал Лоули колонияны басқаруға көп жауапкершілікті жүктеді және 1905 жылға дейін вице-губернатор болып қалды. Келесі жылы ол Мадрас губернаторы болып тағайындалды, 1911 жылға дейін қызмет етті және Мадрас заң шығару кеңесінің реформасын жүзеге асырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қызыл Крест қызметінде көзге түскен Лоули 1931 жылы ағаларының ең кішісінен Венлок бароны атағын мұраға алды, бірақ бір жылдан кейін қайтыс болды. Оның жалғыз ұлы 1909 жылы аң аулауда болған оқиғада қаза тапты, осы себепті ол қайтыс болғаннан кейін атақ тоқтатылды.
Arthur Lawley, 6th Baron Wenlock, (12 November 1860 – 14 June 1932) was a British colonial administrator who served variously as Administrator of Matabeleland, Governor of Western Australia, Lieutenant Governor of the Transvaal, and Governor of Madras. The fourth and youngest son of the 2nd Baron Wenlock, he attended Eton College and Trinity College, Cambridge, before joining the military. Serving in the Mahdist War, he reached the rank of captain before resigning his commission to pursue other interests. Lawley was then private secretary to his uncle, the 1st Duke of Westminster, and subsequently to the 4th Earl Grey, who he followed to Rhodesia. Representing the British South Africa Company, Lawley was Administrator of Matabeleland from 1896 to 1901, during the conclusion of the Second Matabele War. He was then Governor of Western Australia for a brief period, from 1901 to 1902, before returning to Africa to serve as Lieutenant Governor of the Transvaal (under Viscount Milner, the governor). The Transvaal had been incorporated into the empire following the Second Boer War, and Lawley bore much of the responsibility for administrating the colony, remaining lieutenant governor until 1905. The following year, he was made Governor of Madras, serving until 1911 and overseeing the reform of the Madras Legislative Council. Prominent in the Red Cross during the First World War, Lawley succeeded the youngest of his brothers as Baron Wenlock in 1931, but died a year later. His only son had died in a hunting accident in 1909, and the title consequently became extinct upon his death.
Ерте өмір және білім
Лоули 1860 жылы Беилби Лоулидің, 2-ші Венлок баронының және оның әйелі, Леди Элизабеттің (құрметті аты Гросвенор), 2-ші Вестминстер маркизінің қызы және 1-ші Сазерленд герцогының немересі болып дүниеге келді. Ол олардың жетінші баласы, төртінші және ең кіші ұлы еді. Ол Итон колледжінде білім алып, Итон қоғамының президенті және «Итон хроникасы» журналының редакторы болды. 1879 жылдың қазанында ол Кембридж университетіндегі Тринити колледжіне қабылданды. Бірақ Лоули Кембридждегі оқуын аяқтаған жоқ. Оның орнына 1880 жылы Сандхерсттегі Корольдік әскери академияға түсіп, 1882 жылы 10-шы гусар полкінің лейтенанты болып тағайындалды. Ол Үндістанда қызмет етті және Судан Махдистік соғысында Суакин шайқасына қатысты (1884). 1885 жылы капитандыққа көтеріліп, 1892 жылға дейін Ұлыбританияда қызмет етті. Әскерден кеткен соң ол саясатқа қатысты, 1892 жылдан 1896 жылға дейін Вестминстер герцогының жеке хатшысы болып жұмыс істеді. Одан кейін ол Джеймсон шабуылынан кейін Родезияны басқаруға барған Эрл Грейдің хатшысы болып тағайындалды.
Lawley was born in 1860 to Beilby Lawley, 2nd Baron Wenlock, and his wife, Lady Elizabeth (née Grosvenor), a daughter of the 2nd Marquess of Westminster and a granddaughter of the 1st Duke of Sutherland. He was their seventh child to the couple and their fourth and youngest son. He was educated at Eton, where he became President of the Eton Society and Editor of the Eton Chronicle. In October 1879, he went to Trinity College, Cambridge. However, Lawley did not complete his studies at Cambridge. Instead, he went in 1880 to the Royal Military Academy at Sandhurst and was commissioned as a lieutenant in the 10th Hussars in 1882. He served in India and in fought in the Sudan Mahdist War seeing action at Suakin (1884). In 1885 he was promoted to captain and served in the United Kingdom until 1892. Upon retiring from the army, he became involved in politics, serving as the private secretary to his uncle, the Duke of Westminster from 1892 to 1896, after which he was appointed secretary to Earl Grey, who went to administer Rhodesia after the Jameson Raid.
Матабелеленд әкімшісі
Алберт Грей 4-ші граф Грей Солсбериге Сэр Леандер Старр Джеймсонның орнына жіберілгенде, Лоули Британдық Оңтүстік Африка компаниясы атынан Матабелелендтің әкімшісі болып тағайындалды. 1896 жылғы қарашада Матабелеленд әкімшісінің орынбасары болып тағайындалды. 1897 жылдан 1901 жылға дейін Матабелеленд әкімшісі қызметін атқарды. 1898 жылы Лоули Баротзеландтың патшасы Леванканың сарайына миссия жетекшісі ретінде барды. Кейін Лоули Баротзеландқа жасаған сапары және алған тәжірибелері туралы егжей-тегжейлі есеп пен күнделік жазды. 1898 жылғы 21 маусымда Виктория сарқырамасында король Леванка мен капитан Артур Лоули арасында келісімге қол қойылды, ал Баротзеландтағы резидент Роберт Кориндсон куәгер болды. Лоулидің аталған келісімді бекіту үшін қолданған алтын тұтқасы бар піл сүйегінен жасалған мөр Тинтесфилдтегі Ұлттық сенім қорында сақтаулы. 1896 жылғы қаңтарда Джеймсонның жорылысының сәтсіз аяқталуынан басталған Екінші Матабеле соғысы Лоулидің Булавайодағы қызмет кезінде британдық қоныс жайлаушылардың жеңісімен және 1896 жылғы 13 қазанда Сесил Родстың Матопос төбелерінде Матабеле басшыларымен кездесуі нәтижесінде бейбіт келісімге қол жеткізіп аяқталды. 1897 жылғы шілдеде граф Грей кеткеннен кейін Лоули Альберт Грейдің орнын басып, Матабелеленд әкімшісі болды және 1897 жылдан 1901 жылғы 24 қаңтарға дейін қызмет етті. Әкімші орынбасары ретінде Лоули Виктория патшайымның Алмаз мерейтойына қатысты. Сесил Родстың денсаулығы нашар болғандықтан, капитан Артур Лоули 1897 жылғы 4 қарашада Мафекингтен Булавайого дейінгі темір жолды ашу туралы сөз сөйледі. Капитан Лоули 1900 жылғы мамыр айында полковник Плумердің басшылығымен Мафекингті азат еткен күштердің жартысын жіберді. Ол кейіннен Трансваальдегі полиция бастығы болып қызмет еткен полковник Роберт Баден-Пауэллмен тығыз байланыста болды.
When Albert Grey, 4th Earl Grey, was sent to Salisbury to replace Sir Leander Starr Jameson, Lawley was in due course appointed the acting administrator of Matabeleland representing the British South Africa Company. In November 1896 he was appointed Deputy Administrator for Matabeleland. He served as Administrator of Matabeleland from 1897 to 1901. In 1898, Lawley led a mission to the court of Lewanika, the king of Barotseland. Lawley later wrote a detailed account and a diary of his journey to Barotseland and his experiences. An agreement was signed at the Victoria Falls on 21 June 1898 between King Lewanika and Captain Arthur Lawley with Robert Coryndon, the resident in Barotseland as witness. The ivory seal with its gold handle used by Lawley to endorse the Treaty is in The National Trust Collection at Tyntesfield. The Second Matabele War, which began after the failure of the Jameson Raid in January 1896, concluded during Lawley's residence in Bulawayo with a victory for British settlers and a Peace Agreement on 13 October 1896, reached by Cecil Rhodes meeting with the Matabele Chiefs in the Matopos Hills. On the departure of Earl Grey in July 1897, Lawley succeeded Albert Grey, 4th Earl Grey, as the Administrator of Matabeleland and served from 1897 to 24 January 1901. As Deputy administrator, Lawley participated in the Diamond Jubilee celebrations of Queen Victoria. As Cecil Rhodes was unwell, Captain Arthur Lawley gave the speech opening the Railway from Mafeking to Bulawayo on 4 November 1897. Captain Lawley sent half the force which relieved Mafeking under the command of Colonel Plumer in May 1900. He was in close contact with Colonel Robert Baden Powell, who later served under him as Chief of Police in the Transvaal.
Батыс Австралияның губернаторы
Лоули 1901 жылдың ақпанында Батыс Австралияның губернаторы болып тағайындалды және Йорк герцогы мен герцогинясымен бірге Офир кемесімен Олбэниге келді (патшалық саяхатты бастауға дайын). Лоулидің Батыс Австралияның губернаторы лауазымы 1901 жылдың 1 мамырынан 1902 жылдың 14 тамызына дейін жалғасты. Оның алғашқы міндеттерінің бірі – 1901 жылдың 9 мамырында Мельбурнда бірінші Федералды Парламент ашылғанда Батыс Австралияны өкілдік ету болды. Губернатор болып тағайындалғанына 15 айдан аспағандықтан, 1901 жылғы сайлаудың нәтижелері Лоулидің өкімет кезеңінде бес түрлі үкіметпен кездесуіне әкелді. Ол 1901 жылдың 21 мамырында Джордж Тросселдің отставкасын қабылдады және алты күннен кейін Джордж Ликке жаңа премьер-министр болып тағайындады. Ликтің бірінші үкіметі 1901 жылдың 21 қарашасында құлады, бірақ оның орнына келген Альф Морганс жаңа министрлік құра алмады және 1901 жылдың 23 желтоқсанында отставкаға кетті. Содан кейін Лоули Ликке премьер-министр лауазымын қайта тапсырды. Лик дереу Лоулиден парламентті таратуды және жаңа сайлау өткізуді сұрады, бірақ Лоули одан бас тартты, 1872 жылы Лорд Кентерберидің (Виктория губернаторы) орнатқан үрдісін келтірді, ол Чарльз Даффиге таратуға рұқсат бермеген еді. Осыған қарамастан, Лик үкіметі 1902 жылдың 24 маусымында оның мерзімінен бұрын қайтыс болуына дейін сақталды. Лоулидің губернаторлығының соңғы премьері Уолтер Джеймс 1902 жылдың 1 шілдесінде тағайындалды. 1901 жылдың желтоқсанында Лоули провинцияның оңтүстік-батыс бөлігін генерал-губернатор Лорд Хоптунмен бірге аралады, ол Этон колледжіндегі досы еді. Оның билік ету кезеңінде Перт қалалық кеңесінде де тұрақсыздық болды. Леди Лоули көптеген қайырымдылық ұйымдарына, әсіресе Коттслоудағы балалар хосписіне, «Леди Лоули коттеджі» деп белгілі болған, көмек көрсетті. Перттегі Маунт Лоули ауданы Лоулидің құрметіне аталған. Лоули Батыс Австралияның Жоғарғы соты мен Парламентіне негіз салды. Трансваал колониясы бұрын осы атпен белгілі болған Бур республикасының орнында құрылған еді және Лоули оның бірінші вице-губернаторы болды. Ол тамыз айының соңында Преторияға келді және 1902 жылдың 29 қыркүйегінде Трансваалдың лейтенант-губернаторы болып ант берді, 1905 жылдың желтоқсанына дейін осы лауазымда қызмет етті. 1902 жылы Оңтүстік Африка Екінші Бур соғысының қызыл қанды қақтығысынан шығып, Лорд Милнердің басшылығымен Трансваалдың лейтенант-губернаторы соғыстан кейінгі қайта құрудың ауыр міндетін атқарды. Колониялық хатшы Джозеф Чемберленнің сапары осы процеске үлкен үлес қосты және қираған фермалар мен елді мекендерді қайта жаңарту үшін жан-жақты қаржы қарастырылды. Алайда, Ұлыбритания Трансваалды алтын кен орындарымен, алмаз және платина кен орындарымен жаулап алғанын ескерсек, бұл күтілгеннің ең азы еді. Әкімшілік фермаларды қайта толтыру үшін жаңа мал әкелді, мал арасындағы аурулармен күресті және Ранд алтын кен орындарында импортталған қытай жұмыс күшін пайдалану арқылы кен орындарын қайта ашты, бұл идея Лорд Милнердің қолдауына ие болды. Джозеф Чемберлен Лоулимен Трансваалға саяхат жасады және жеңілген бурлармен достық қарым-қатынас орнатуға тырысты. 1905 жылдың 25 маусымында Преторияға жақын жердегі Премьер кенішінде Куллинан алмазы табылды. Африканың төрт жұлдызы үшін кесілген алмасты Оңтүстік Африканың бірінші премьер-министрі Луи Бота 1907 жылы король Эдуард VII-ге сыйға тартты. Лоулидің әкімшілігі Крюгер ұлттық паркін құруға әкелген заңнаманы қабылдады, сондай-ақ Витватерсранд университетінің құрылысын бастады. Сол кезде епископ Уильям М. Картер мен Мирфилд әкелері құрған мектептердің бірінде жас Десмонд Туту білім алды. Лоулидің әкімшілігі Трансваалдағы жергілікті африкалықтар үшін бөлек резерваттарды белгілеу және бөлу жұмысын жүзеге асырды. Нәтижесінде Лоули Трансваалдың барлық жерінің шамамен 3% ғана африкалықтарға берілді. Кгатла Лоулиден Кгатла резерваттарын Бечуаналандтағы және Корольдік колониядағы бір елді мекенге біріктіруді сұрады. Лоули бұл өтінішті қабылдамады, бірақ Лентшвеге өзінің інісі Рамононы Саулспоорттан орынбасары етіп тағайындауға рұқсат берді. Дегенмен, ол олардың жұмысының қаншалықты сәтті болғанын атап өтті. Трансваалдағы Лоули қаласы Артур Лоулидің құрметіне аталған. Мохандас Ганди Лоули қаласына жақын жерде Толстой үлгісіндегі фермасын құрды. Лоули Трансваалда Мохандас Гандимен кездесті және Ганди оны Үндістанның Мадрас президиумының губернаторы болып тағайындалғанда сәттілік тіледі.
Lawley was knighted and appointed Governor of Western Australia in February 1901, and arrived in Albany aboard the ship Ophir, along with the Duke and Duchess of York (about to commence a royal tour). Lawley's official term as Governor of Western Australia ran from 1 May 1901 to 14 August 1902. One of his first duties was to represent Western Australia at the opening of the first Federal Parliament in Melbourne on 9 May 1901. Despite only being governor for a little over 15 months, the inconclusive results of the 1901 state election meant that Lawley was met with five different governments during his time in office. He received the resignation of George Throssell on 21 May 1901, and commissioned George Leake as the new premier six days later. Leake's first government fell on 21 November 1901, but his replacement, Alf Morgans, was unable to form a new ministry, and resigned on 23 December 1901. Lawley then re appointed Leake as premier. Leake almost immediately requested that Lawley dissolve parliament and order a new election, but Lawley refused, citing the precedent established by Lord Canterbury (the Governor of Victoria), in 1872, when he refused a dissolution to Charles Duffy. Despite this, Leake's government endured until his premature death on 24 June 1902. The final premier of Lawley's governorship, Walter James, was appointed on 1 July 1902. In December 1901, Lawley toured the south western parts of the province along with the Governor General Lord Hopetoun, a friend from Eton College. His tenure also witnessed instability in the Perth City Council. Lady Lawley devoted herself to numerous charities in particular the children's hospice at Cottesloe, known as Lady Lawley Cottage. The suburb of Mount Lawley in Perth is named after Lawley. Lawley laid the foundation stones of the Supreme Court of Justice and the Parliament of Western Australia. The Transvaal Colony had been established on the area which was previously the Boer republic of the same name, and Lawley was its first lieutenant governor. He arrived in Pretoria at the end of August and was sworn in as lieutenant governor of the Transvaal on 29 September 1902, serving as such until December 1905. South Africa in 1902 was emerging from the bitter conflict of the Second Boer War and under the leadership of Lord Milner, the Lieutenant Governor of the Transvaal had the arduous task of post war reconstruction. The visit of Joseph Chamberlain, the Colonial Secretary, greatly facilitated this and generous financial provision was made for rebuilding the devastated farms and settlements. However given that Britain had just conquered the Transvaal with its rich gold fields, diamond and platinum mines, this was the very least that could be expected. The administration brought in new cattle to restock the farms, tackled disease among livestock, and re opened the mines controversially using imported Chinese labour in the Rand Goldfields, an idea backed by Lord Milner. Joseph Chamberlain went with Lawley on a tour of the Transvaal and endeavoured to establish cordial relations with the defeated Boers. On 25 June 1905, the Cullinan Diamond was discovered at the Premier Mine, near Pretoria. The diamond, which was cut to create the four Stars of Africa, was presented by Louis Botha, the First Prime Minister of South Africa, to King Edward VII in 1907. Lawley's administration also saw the legislation introduced, which led to the creation of the Kruger National Park. and the University of the Witwatersrand. At one of the schools established at that time by Bishop William M. Carter and the Mirfield Fathers, a young Desmond Tutu received his education. Lawley's administration undertook the task of demarcating and allotting separate reserves in the Transvaal for indigenous Africans. In the end, Lawley set aside only about 3% of the Transvaal for Africans. The Kgatla responded by requesting Lawley to merge Kgatla reserves in Bechuanaland and the Crown colony into a single settlement. The request was turned down by Lawley, who, however, permitted Lentshwe to appoint his brother Ramono as his deputy over Saulspoort. Nonetheless, he pointed out the extent of success that had attended their work. The town of Lawley in Transvaal is named after Arthur Lawley. Mohandas Gandhi founded his Tolstoy model farm near the town of Lawley. Lawley encountered Mohandas Gandhi in the Transvaal and Gandhi wished him well when he was appointed Governor of the Madras Presidency in India.
Мадрас қаласының әкімі
Трансвальдың лейтенант-губернаторы қызметін атқарып жүрген кезінде, Лоули 1905 жылғы 28 желтоқсанда ай сайын 10 000 рупий (шамамен 500 мың теңге) жалақымен Мадрас қаласының губернаторы болып тағайындалды. 1906 жылғы 28 наурызда ол Лорд Ампхиллдің орнын басып, қызметке кірісті. Лоулидің үлкен ағасы Бейлби Лоули, 3-ші барон Венлок 1891 жылдан 1896 жылға дейін Мадрас губернаторы болып қызмет еткен. Оның қызмет еткен кезінде Мадрас заң шығару кеңесі 1909 жылғы Үндістан кеңестері заңына сәйкес толыққанды реформаланды және кеңейтілді. Лоули президенттік әкімшілік жүйесімен танысу үшін он бес сапар жасады. Ол мектептерге, ауруханаларға және түрмелерге барып, шаруалармен, саясаткерлермен, фермерлермен және кәсіпкерлермен кездесіп, үкімет шенеуніктерімен кеңесті. Оның кезінде Мадрас мүліктік жер заңы қабылданды. 1906 жылы Мадрастағы Арбутнот банкі құлап, 20 ғасырдың ең ауыр қаржылық апаттарының біріне әкеп соқты. Өзі де акционер болған Лоули инвесторларды құтқару үшін халықтан қаржы жинауға тырысты. Көп ұзамай, наразы болған инвесторлар «Үнді банкін» құрды. Лоули сонымен қатар теміржол құрылысын ынталандырып, заманауи ауыл шаруашылығы мен өнеркәсіп дамуына көмектесті. Жақын досы Майсур махараджасымен бірге ол техникалық білім беруді қолдады. 1910 жылы Майсур қаласында ауыл шаруашылығы және өнеркәсіп көрмесі өтті. Жаңа салынған ғимарат, қазіргі Үкіметтік мұражай (Ченнай), 1906 жылғы 5 қыркүйекте Лоули тарапынан ашылды. Лоули 1909 жылғы 28 наурызда Мадрастағы Виктория ескерткіш залын патшайым Викторияның құрметіне ашты. 1910 жылы Лоули Викторияның суретін Виктория қоғамдық залында ашты. 1911 жылғы 27 қазанда Лоули Мадрас санскрит колледжінің жылдық салтанатына төрағалық етіп, үздік студенттерге дипломдар тапсырды. Лоули 1911 жылғы қазан айында Эгмордағы Әйелдер мен балалар ауруханасының Гиффорд блогын ашты. 1911 жылғы 1 қарашада сэр Артур Лоули Леди Лоули медбикелер үйін ашты. Олардың ең жоғары мәртебелі тұлғалары гүл шоқтарымен қарсы алынды. Медбикелер үйі аурухананың қарамағындағы жерде салынды және Леди Лоулинің құрметіне аталды. 1913 жылғы мамыр айында Лоули Ұлыбритания мен АҚШ арасындағы 100 жылдық бейбітшілікті тойлау үшін АҚШ-қа барған Британ империясы делегациясының орынбасары болды. Ол Нью-Йорк, Вашингтон, Филадельфия және Чикаго қалаларында есте қаларлық сөздер сөйледі. Делегацияның келуін бейнелейтін фотосурет 1913 жылғы 7 мамырда Нью-Йоркте түсірілді. 1914 жылғы 19 қарашада ол леди Робертспен бірге күйеуі, Кандагардың 1-ші графы Фредерик Робертстің Санкт-Пол соборындағы мемлекеттік жерлеу рәсіміне қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лоули Франциядағы Булонь қаласында Британдық Қызыл Крест қоғамының комиссары болып қызмет етті. 1917 жылы ол Месопотамиядағы Қызыл Крест комиссары болып тағайындалды және көптеген үнді сарбаздары Месопотамияда жарақаттанғандықтан Үндістанның Қызыл Крестімен байланыс жасады. 1919 жылы Лоули Версальде Халықаралық Қызыл Крест ұйымының құрылуында Ұлыбританияны өкілдік етті. 1920 жылы ол граф Хейгтің өтінішімен Британдық легионының офицерлік бөлімін құрды. Өмірінің соңғы жылдары ол Аргентинадағы Forestal сияқты Лондон негізделген көптеген компаниялардың директоры болды. 1927 жылы Лоули мен Леди Лоули Батыс Австралиядағы Пинжаррадағы Фэрбридж фермалық мектебіне және Леди Лоули коттеджіне сапар жасады. Ол 1929 жылға дейін Балалардың эмиграциялық қоғамының президенті болып қалды. 1931 жылғы маусымда ол мұрагерсіз қайтыс болған ағасы, пастор Алджернон Джордж Лоулиден кейін 6-шы барон Венлок титулын иемденді. Лорд Венлок 1932 жылғы 14 маусымда Баден-Вюртембергтің Фрайбург қаласында қайтыс болды. Оның тірі қалған ұлдары болмағандықтан, ол соңғы барон Венлок болды.
While serving as Lieutenant Governor of Transvaal, Lawley was appointed Governor of Madras on 28 December 1905 at a monthly pay of Rs. 10,000. He took office on 28 March 1906 succeeding The Lord Ampthill. Lawley's eldest brother Beilby Lawley, 3rd Baron Wenlock had also served as the governor of Madras from 1891 to 1896. The Madras Legislative Council was completely reformed according to the Indian Councils Act 1909 and enlarged during his time. Lawley undertook a fifteen tours to acquaint himself of the administrative machinery prevailing in the Presidency. He took the opportunity to visit schools, hospitals and prisons, to meet with peasants, politicians, farmers and businessmen and to consult with government officials. During his tenure, the Madras Estates Land Bill was passed. In 1906, the Arbuthnot Bank of Madras crashed precipitating one of the worst financial disasters of the 20th century. Lawley, who was himself one of the stockholders, tried to raise public funds to rescue investors. The disillusioned investors eventually responded by founding the Indian Bank. Lawley also promoted the building of railways and encouraged modern agriculture and industrial development. With his close friend the Maharaja of Mysore he promoted technical education. In 1910 there was an Agricultural and Industrial Exhibition in Mysore. The newly constructed building housing the Government Museum, Chennai was opened by Lawley on 5 September 1906. Lawley inaugurated the Victoria Memorial Hall in Madras on 28 March 1909 in memory of Queen Victoria. In 1910, Lawley unveiled a portrait of Queen Victoria inside the Victoria Public Hall after the building was acquired by the Suguna Vilas Sabha. On 27 October 1911, Lawley presided over the Annual Day function of the Madras Sanskrit College and presented diplomas to meritorious students. Lawley inaugurated the Giffard School block of the Women and Children's Hospital in Egmore in October 1911. On 1 November 1911, Sir Arthur Lawley opened the Lady Lawley Nurses Home. Their Excellencies were garlanded with extravagant garlands of flowers. The nurses' quarters was established opposite to the hospital and named after Lady Lawley. In May 1913, Lawley was Deputy Leader of the British Empire Delegation to the United States to celebrate 100 years of peace between Britain and the U. S. A. He delivered memorable speeches in New York, Washington, Philadelphia and Chicago. A photograph illustrating the arrival of the delegation was taken in New York on 7 May 1913. On 19 November 1914, he accompanied Lady Roberts to the State Funeral in St Paul's Cathedral of her husband, Field Marshal Frederick Roberts, 1st Earl Roberts of Kandahar. During the First World War, Lawley served as a Commissioner of the British Red Cross Society in Boulogne, France. In 1917 he served as Red Cross Commissioner in Mesopotamia and liaised with the Indian Red Cross because so many Indian soldiers were injured in Mesopotamia. In 1919, Lawley represented Britain at the Founding of the International Red Cross at Versailles. In 1920 he was asked by Earl Haig to found the Officers' Section of the British Legion. In his later life, he served as the director of numerous London based companies including Forestal in Argentina. In 1927 Lawley and Lady Lawley visited the Fairbridge Farm School at Pinjarra, Western Australia, and Lady Lawley Cottage. He remained president of the Child Emigration Society until 1929. He succeeded his brother, Reverend Algernon George Lawley, who died without an heir, as the 6th Baron Wenlock in June 1931. Lord Wenlock died on 14 June 1932 at Freiburg, in Baden Württemberg, As he had no surviving sons, he was the last Baron Wenlock.
Мұра
Оңтүстік Үндістанның Коимбатур қаласында оның құрметіне аталған көше бар. Отидегі Лоули институты, джентльмендер клубы, оның Мадрас президенттігіндегі губернаторлық қызметін еске түсіреді. Батыс Австралиядағы Перт қаласының маңындағы Маунт Лоули және Йоханнесбургтегі Гаутенг қалашығындағы Лоули оның есімімен аталады. Сэр Артур Лоулидің Мадрас губернаторы ретіндегі сот киімі Тинтесфилдтегі Викториандық үйде сақтаулы. Леди Лоули 1939 жылдан 1944 жылы қайтыс болғанға дейін сол жерде тұрды, ал үйдегі көптеген заттар сэр Артур мен леди Лоулиге тиесілі болған. Батыс Австралия губернаторы болған сэр Артур Лоулидің портреттері, 1911 жылы Мадраста суреттелген леди Лоулидің портреті және олардың ұлы Ричард Эдвард Лоулидің портреті Тинтесфилдте көруге болады. Тинтесфилдте Империя және Ұлттар Достастығы мұражайына уақытша берілген жиырмадан астам фотоальбом сақталған. Көптеген фотосуреттерді «Сэр Артур Лоули, сөзді шебер саяхатшы» атты өмірбаянынан таба аласыз (төменде қараңыз).
A road in Coimbatore in southern India is named after him. The Lawley Institute in Ooty, a gentlemen's club, commemorates his governorship of the Madras Presidency. Mount Lawley, a suburb of Perth, Western Australia is named after him, as is Lawley, Gauteng, a township in Johannesburg. Lawley's Court Dress as Governor of Madras is kept in the National Trust Victorian House of Tyntesfield. Lady Lawley lived there from 1939 until her death in 1944 and many things in the house belonged to Sir Arthur and Lady Lawley. Portraits of Sir Arthur Lawley as Governor of Western Australia, Lady Lawley painted in Madras in 1911, and of their son Richard Edward Lawley are to be seen at Tyntesfield. There were two dozen photo albums kept at Tyntesfield which were loaned to the Empire and Commonwealth Museum. Many of the photographs can be seen in the biography – Sir Arthur Lawley, Eloquent Knight Errant (see below).
Әдебиетте
Р. К. Нараянның барлық кітаптарындағы Мәлгуди қалашығында өтетін оқиғалар арқылы мәңгілікке дейін бейнеленді. Сол қаладағы басты көше – Лоули көшесі. Сол жерде Лоулидің ескерткіші орнатылған. Нараянның көптеген әңгімелерінде осы көше жиі кездеседі. Тіпті, Лоулидің бұрынғы тарихи сапары туралы да әңгімелер бар.
Immortalized by R. K. Narayan through all his books set in the fictional town of Malgudi. The main road in that town is Lawley Road. There is a statue of Lawley there. The road features in most of Narayan's stories. There is even one of a supposed historic visit of Lawley in the past.