Ford SHO V6 қозғалтқышы: Taurus SHO үшін 1989-1995 ж. дамытылған, қуатты, ерекше дизайнымен көзге түседі. Орнатуға ыңғайлы, басқа көліктерге де салынады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ford SHO V6 – 1989 жылдан 1995 жылға дейін Ford Taurus SHO көлігіне орнатылған DOHC V6 қозғалтқыштарының отбасы. SHO белгісі «супер жоғары қуаттылық» дегенді білдіреді. Қозғалтқыштың ерекше және эстетикалық тартымды сыртқы түріне байланысты, ол кейде басқа көліктерге ауыстырылады. Оның ерекше айнымалы ұзындығы бар сорғы коллекторы екі жақты симметриялы, сондықтан оны 180 градусқа бұруға болады (қорықпаңыз, бұл қозғалтқыштың бастапқы орнату бағытына қатысты «кері» қарауына себеп болады), бұл қозғалтқыштың көлденең орналасудан бойлық орналасуға өтуін жеңілдетеді. SHO қозғалтқыштары келесі Ford қозғалтқыштарымен бірдей қоңырау корпусының пішінін бөліседі: 2.3/2.5 л FWD HSC I4, 3.0 л FWD/RWD Vulcan V6 және 3.8 л FWD канадтық Essex V6. 1996 жылы Ford SHO V6 қозғалтқыштарының өндірісін тоқтатты және Taurus SHO көліктерін SHO 3.4 л V8 және Ford AX4N автомат берілісімен жарақтандыруды бастады.
The Ford SHO V6 is a family of DOHC V6 engines fitted to the Ford Taurus SHO from 1989 to 1995. The designation SHO denotes Super High Output. Due to the engine's unusual and aesthetically pleasing appearance it is sometimes transplanted into other vehicles. Its distinctive variable length intake manifold is bilaterally symmetrical, so it can be rotated 180 degrees (making it face "backwards" on the engine, relative to its original installation orientation) to ease the engine's transition from transverse to longitudinal mounting. The SHO engines share a common bell housing pattern with the following Ford engines: the 2.3/2.5 L FWD HSC I4, the 3.0 L FWD/RWD Vulcan V6, and the 3.8 L FWD Canadian Essex V6. In 1996, Ford discontinued the SHO V6 and began fitting the Taurus SHOs with the SHO 3.4 L V8 and the Ford AX4N automatic transmission.
Шығу тегі
1984 жылы Yamaha Motor Corporation басшылары Ford Motor Company компаниясымен қазіргі Vulcan қозғалтқышының негізінде жасалған, алға жылға орналастыруға арналған 60° DOHC V6 компактты қозғалтқышын әзірлеу, өндіру және жеткізу туралы келісімге келді. Қозғалтқыштың бастапқы мақсатына қатысты шатасу туды. Бұл қозғалтқыш алғашқыда ортада орналасқан қозғалтқышы бар спорттық автомобильді қуаттандыруға арналған деп есептелді, бірақ бұл жоба (ішкі атауы GN34) тоқтатылды. Патенттер табылып, Taurus машинасына орнатылған SHO прототиптерінің суреттері, бастапқы ниет FWD жүйесінің үлкен конфигурациясы болғанын, ал GN34 кейін жоспарланғанын көрсетті. GN34 прототиптерінің бірнешеуі жасалды, көбінесе стандартты Vulcan қозғалтқыштарымен және басқа да зауыттық модификациялармен, соның ішінде SHO Ranger да бар.
In 1984, executives of the Yamaha Motor Corporation signed a contract with the Ford Motor Company to develop, produce, and supply a compact 60° DOHC V6 engine based upon the existing Vulcan engine for transverse application. There has been some confusion about the original intended use of the engine. It was thought this engine was first intended to power a mid engine sports car, that project (known internally as GN34) was canceled. Patents have been found and pictures of prototype SHO powerplants installed in the Taurus show that the original intent was for the larger FWD setup and the GN34 would have come later. There were a few GN34 prototypes produced, most with standard Vulcan engines and a few other factory swaps, a SHO Ranger being one.
3,0 л
SHO V6 1988 жылы дебют жасағанда жоғары технологиялық және революциялық дизайн болды. Оның сыйымдылығы , ол темір блоктан жасалған, алюминий басқақты 24 клапанды DOHC қозғалтқышы және инновациялық өзгермелі ұзындығы бар құбырлы жинақышпен жабдықталған. Оның цилиндр диаметрі мен поршеньнің жылжуы бірдей болған, бұл жоғары айналымды қозғалтқышқа 6200 айналымда қуатты және 4800 айналымда моменттің күшін берді. Бұл қозғалтқыш артқы жетекте қолдануға да мүмкіндік берді. Тахометрде 7000 айналымда қызыл сызық көрсетілген, ал 7300 айналымда отын тоқтатылды. Бұл қозғалтқыш тек Ford MTX IV беріліс қорабымен ғана қол жетімді болды.
The SHO V6 was a high tech and revolutionary design when it debuted in 1988. Displacing , it was an iron block, aluminum head 24 valve DOHC engine with an innovative variable length intake manifold. Its oversquare and symmetrical design, which sported an bore and stroke, gave the high revving engine an output of at 6200 rpm and of torque at 4800 rpm at the flywheel, and it sported the added luxury of being able to be used in rear drive applications. Redline was marked on the tachometer at 7000 rpm, and fuel cut off occurred at 7300 rpm. This engine was only available with the Ford MTX IV transmission.
3,2 л
1993 жылдан 1995 жылға дейін SHO қозғалтқышы екі көлемде сатылды: бұрынғысы MTX IV қолмен басқару жәшігімен сатыла берді, ал жаңа қозғалтқыш Ford AX4S автомат басқару жәшігімен сатылды. Жаңа қозғалтқыш өзінің «туысының» соққысын сақтай отырып, үлкен цилиндр диаметрін пайдаланып, айналым моментін 4000 айналымда дөңгелектен (flywheel) шамамен жоғарылатты. Жылқы күші бұрынғыдай болды, бірақ енді 6000 айналымда: бұл бұрынғы нұсқадағы агрессивті енгізу білдегішімен (intake camshaft) салыстырғанда жұмсақ білдегіш орнатуының нәтижесі болды.
From 1993 to 1995, the SHO engine was sold in two displacements: the existing continued to be sold mated to the MTX IV manual transmission, and a new engine was sold mated to the Ford AX4S automatic transmission. The new engine, while retaining the same stroke of its brother, sported a larger bore that helped raise torque output to at 4000 rpm at the flywheel. Horsepower output was still , but now at 6000 rpm: This was due to a milder cam setup compared to the more aggressive intake camshaft in the version.
Басқа Ford көліктері
1989 жылы Roush Racing көмегімен Ford Truck Public Affairs бөлімі SHO V6 қозғалтқышы және Mustang GT-нің T5 қолмен басқарылатын беріліс қорабымен жабдықталған, "SHO Ranger" деп аталған бір дана Ford Ranger көлігін жасады. Бөлімнің менеджерінің көмекшісі Д.А. "Вуди" Хайнстің айтуынша, олар осы жобалық көлікті "нарықты сынау үшін" тапсырыс берген. 1993 жылы Ford Canada өздерінің AIV (Алюминий интенсивті көлік) бағдарламасы аясында 40 Mercury Sable көлігін қолмен құрастырды, олардың бір бөлігі SHO V6 қозғалтқыштарымен жабдықталды және 20 көлік жалға берілді. Алюминийден жасалған шасси элементтері мен алюминийден жасалған кузов панельдері, осы көлік үшін арнайы әзірленген нүктелік дәнекерлеу және жабысқақ біріктіру технологияларын пайдалану арқылы, нәтижесінде SHO Taurus-тан жеңіл көлік пайда болды. 1995 жылы Multimatic Motorsports осы көліктердің бірімен "Американың бір айналымы" жарысына қатысып, жалпы есепте 15-орынды, ал орташа баға санатында 1-орынды иеленді.
In 1989, with the help of Roush Racing, Ford Truck Public Affairs created a one off Ford Ranger, dubbed the "SHO Ranger", with a SHO V6 and a Mustang GT's T 5 manual transmission. According to D. A. "Woody" Haines, assistant manager of that division, they commissioned the project truck "to test the market." In 1993, Ford Canada hand built 40 Mercury Sables, some of which were powered by SHO V6 engines, as part of their AIV (Aluminum Intensive Vehicle) program and released 20 to the public. Using aluminum suspension elements and aluminum body panels, held together with spot welding and adhesive joining processes developed specifically for this vehicle, the end result was a car that was lighter than a SHO Taurus. Multimatic Motorsports entered one of these vehicles in the 1995 One Lap of America event, finishing 15th overall and 1st in the Mid Price class.
Өзгерістер
SHO қозғалтқышымен жабдықталған автомобильдердегі танымал өзгеріс – қозғалтқышты басқа қозғалтқышпен ауыстыру болып табылады. Әрі қарай өзгертулерге басқа қозғалтқыштардан камераларды қозғалтқышқа орнату кіруі мүмкін. Бұл күштірек камералар, жоғары моменттік күшпен бірге, қолмен бақылау жұмыс істейтін Таурус SHO-ның уақытын 14 секундтан төменге дейін көрсетуіне мүмкіндік береді.
A popular modification to cars equipped with the SHO engine is to replace the engine with a engine. Further modification can include installing the cams from a engine into a engine. These more aggressive cams, along with a higher torque output have been known to allow the manual transmission equipped Taurus SHO to run into the low 14s on the .
ШОГУН Фестивалы
1990 жылы Special Editions компаниясының Чак Бек және Рик Титус жеті Ford Festiva көлігін алып, SHO V6 қозғалтқыштарын – бастапқы берілістерімен байланысты күйінде – алдыңғы орындықтардың артына, ортада орналасқан артқы қозғалтқыш конфигурациясында орнатты. Көлік кеңірек тұрақ пен үлкен дөңгелектерге арналған, әдетке жасалған шыны талшықтан жасалған дөңгелек қанаттарын қоса алғанда, сыртқы түріне көптеген өзгерістер енгізілді, сондай-ақ шассисі де толығымен қайта жасалды. Әр көлік әртүрлі түске боялды. Бұл өзгерістердің нәтижесінде автомобиль 12,9 секундта жүгіріп өте алады, ал жаққа қарайғы үдеу көрсеткіші 0,95-тен 1,04 g-ға дейін жетеді. Жеті көліктен екеуі ерекше: Джей Лено 003 нөміріне (күміс түсті) ие, ал 005 нөмірі (көгілдір түсті) SCCA жарыстарында қатысу үшін арнайы модификацияларға, соның ішінде қауіпсіздік камерасына және 5 нүктелі ұстағыштарға ие. Біреуі 2021–2022 жылдарғы Боулдер округындағы өртте жойылды. Осы көліктер жасалғаннан бері басқалар да өздерінің SHO қозғалтқыштарын Festiva көліктеріне орнату арқылы осы идеяны қайталап келеді.
In 1990, Chuck Beck of Special Editions and Rick Titus took seven Ford Festivas and mounted SHO V6s − still mated to their native transmissions − behind the front seats in mid rear engine configuration. Along with substantial cosmetic body changes, including custom fiberglass wheel arches to accommodate a wider stance and larger tires, the suspension was completely redesigned. Each car was painted a different color. These changes resulted in a car that could travel the in 12.9 seconds at , and could achieve a lateral acceleration figure ranging from .95 to 1.04 g. Two of the seven are notable; Jay Leno owns number 003 (the silver one), and number 005 (the purple one) included special modifications for competition in the SCCA, including a rollcage and 5 point restraints. One was destroyed in the 2021–2022 Boulder County fires. Since the creation of these cars, others have imitated the idea by performing SHO to Festiva transplants of their own.