Кіріспе
Англсидің 1-ші графы Артур Энсли, ПК (10 шілде 1614 – 6 сәуір 1686) – ағылшын-ирландтық корольшіл саясаткер. Мемлекеттік кеңестің төрағасы және Әскери-теңіз күштері қазынашысы қызметтерін қысқа мерзімге атқарғаннан кейін, 1673 жылдан 1682 жылға дейін II Карл үшін Лорд-привит мөрінің сақтаушысы болды. 1660 жылы әкесінен Валентияның 2-ші виконты титулын мұраға алды, ал 1661 жылы Англси графы атанды.
Arthur Annesley, 1st Earl of Anglesey PC (10 July 16146 April 1686) was an Anglo Irish royalist statesman. After short periods as President of the Council of State and Treasurer of the Navy, he served as Lord Privy Seal between 1673 and 1682 for Charles II. He succeeded his father as 2nd Viscount Valentia in 1660, and he was created Earl of Anglesey in 1661.
Ерте өмір
Энсли Дублинде, Ирландияда Фрэнсис Энсли, 1-ші виконт Валентия және оның бірінші әйелі Дороти, Пиктон қамалының сэр Джон Филиппстің қызы болып дүниеге келді. Ол Оксфордтағы Магдален колледжінде білім алды, ол 1634 жылы өнер бакалавры дәрежесін алды; сол жылы ол Линкольн қоғамдарына қабылданды. Ұлы саяхаттан кейін ол Ирландияға оралды; Парламент оны Ормонд герцогына міссиямен жіберді, ол енді соңғы шегіне жеткен еді, ол онымен 19 маусымда 1647 жылы келісімге келді, осылайша елді бүлікшілерге толық бағынудан сақтап қалды. 1647 жылдың сәуір айында ол Раднорширден Парламентке сайланды. Ол парламентарийлерді республикалық немесе армиялық партияға қарсы қолдады, және 1648 жылғы Прайдтің тазалауы кезінде парламенттен шығарылған депутаттардың бірі болуы мүмкін, бірақ кейбір дереккөздер ондай болмағанын айтады. Орташа және пресвитериан болғандықтан, ол соғыстың соңында армияның шешімдеріне күдікпен қарады. Ол Оливер Кромвельді де қолдады, бірақ сол кезде Кромвель кейіннен Лорд-протектор болатын деңгейде күшті емес еді, себебі жаңа армия Лорд Фэрфакстың басқаруында болды. Кромвельге адалдығы 1648 жылғы оқиғалардан кейін де парламенттегі орнын сақтап қалуға мүмкіндік берген болуы мүмкін. Ол Ричард Кромвельдің Парламентіне Дублин қаласының депутаты ретінде сайланды және 1659 жылғы қалпына келтірілген Рамп Парламентіне отыруға тырысты. 1660 жылдың ақпанында ол Мемлекеттік Кеңестің президенті болды, ал Конвенциялық Парламентте Кармартен округінен сайланды. Протектораттың соңғы айларындағы тәртібсіздік оны роялистікке бұрды, және ол Англияның қайта жаңғыруына қол жеткізуде белсенділік танытты. Ол кек алу мен зорлық-зомбылыққа қарсы шараларды қабылдауда ықпалын пайдаланды, және король өлтірушілеріне қатысты сотта мейірімділік жақтасы болды. 1 маусымда ол Жеке Кеңеске ант берді, ал қарашада ол әкесінен, Валентия виконты атағын ирландиялық жұрттан мұрагерлік етті. 1661 жылдың 20 сәуірінде ол Букингемширдегі Ньюпорт Пагнеллдің бароны Аннесли және Англия жұрттығындағы Англеси графы атанды. Англеси парламентте король әкімшілігін қолдады, бірақ сот палатасын жою кезінде акцизге қосымша салық салуды қажет еткен әділетсіз шараға қарсы күресті. Оның Ирландияны басқарудағы қызметі ерекше құнды болды. Ол 1660 жылдан 1667 жылға дейін қазынашының орынбасары болып қызмет етті, Ирландияны қоныстандыру туралы жарлықты іске асыру жөніндегі комитетте және ирланд істері жөніндегі комитетте жұмыс істеді, ал кейіннен 1671 және 1672 жылдары ол қоныстану актілерінің орындалуын тексеру үшін тағайындалған түрлі комиссиялардың жетекші мүшесі болды. 1661 жылдың ақпан айында ол атты әскер капитаны болды, ал 1667 жылы ол Ирландияның вице-қазынашысы сэр Джордж Картеретпен теңіз флотының қазынашысы лауазымын алмастырды. Ол 1664 және 1679 жылдары Бедфорд деңгейлік корпорациясының басқармасына сот орындаушысы болып сайланды, және ол өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды.
Кейінгі жылдар
Оның қоғамдық мансабы зор тәуелсіздікпен және қағидаға адалдықпен ерекшеленді. 1663 жылғы 24 шілдеде ол «сауданы ынталандыру туралы» заң жобасына қарсы жалғыз наразылық білдірді, себебі актіде монета мен құйма металдың еркін экспортталуына және шетелдік тауарлардың импорты отандық тауарлардың экспортынан артық болуына байланысты, «күмісіміз де шетелге шығарылып, ақша болмауынан барлық сауда тоқтап қалады» деді. Ол осы заң жобасының тағы бір ережесіне, яғни Букингем герцогы қолдаған, ирланд малын Англияға әкелуге тыйым салатын ережеге де қарсы болды, және 1667 жылғы қаңтарда осы мақсатта енгізілген заң жобасына қайтадан қарсылық көрсетті, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Сол жылы оның теңіз есептері Ормондқа жасалған шабуылға қатысудан наразылық білдіргені үшін тексерілді, және ол 1668 жылы қызметтен шеттетілді, бірақ оған қарсы ешқандай айып дәлелденбеді. Ол 1671 жылы екі палата арасындағы Лордтардың ақша заңдарын түзету құқығына қатысты дауға белсенді қатысты және «Лордтар мен депутаттар палатасының құқықтары» (1702) деген тақырыптағы ғылыми мақала жазды, онда Лордтардың құқығы расталды. 1673 жылғы сәуірде ол Лорд Приви Мөрінің қызметіне тағайындалды, бірақ сол жылы Лорд Шафтсбери қызметтен алынғаннан кейін Ұлы Мөрді алмағанына көңілі қалды. Сол кездегі діни дауларда Англси үлкен шарапаты мен төзімділікті көрсетті. 1674 жылы ол сот судьяларының рим католиктері мен диссиденттерге қарсы заңдарды қолдануына кедергі келтіруге тырысқаны айтылады. Оның көптеген кітаптары қазір анықталды, соның ішінде Маргарет Кавендиштің Уильям Кавендиштің өмірі атты латын аудармасының көптеген түсіндірмелермен жазылған бір данасы бар.