1966 жылғы АҚШ Азаматтық Құқықтар Көтерілісіндегі «Қорқынышқа Қарсы Жүргізілген Шеру»

Кіріспе

1966 жылы АҚШ-та азаматтық құқықтар қозғалысында болған демонстрация

«Үрейге қарсы науқан» – Оңтүстікте 1966 жылы азаматтық құқықтар қозғалысында өткен маңызды демонстрация. Белсенді Джеймс Мередит 1966 жылдың 5 маусымында осы шараны бастады. Оның ниеті – Мемфис, Теннессиден Миссисипи дельтасы арқылы Джексон, Миссисипиге дейін жалғыз бару. Мемфистің Пибоди қонақ үйінен бастап Миссисипи штатының шекарасына, содан кейін Миссисипи қалалары – Хернандо, Гренада, Гринвуд, Индианола, Белцони, Язу Сити және Кантон арқылы Джексон қалалық әкімшілігіне жетуді жоспарлады. Барлық қашықтық шамамен 270 мильді құрады және 21 күнге созылды. Мақсаты – екі жыл бұрын қабылданған федералдық азаматтық құқықтар заңнамасынан кейін Миссисипи дельтасындағы нәсілшілдікке қарсы тұру және штаттың афроамерикандық азаматтарын сайлауға тіркеуге ынталандыру болды. Ол тек қара нәсілді ер адамдарды қатысуға шақырды және бұл іс-шараның ірі азаматтық құқықтар ұйымдарының ықпалымен өткен, медиаға көп көңіл бөлген шара болғанын қаламады. Бірақ 1966 жылдың 6 маусымында, шерудің екінші күні, Джеймс Мередит ақ нәсілді снайпер Джеймс Обри Норвеллдің оғынан жараланып, ауруханаға түсті. Торнтон Дэви Джонсон Мередиттің Миссисипи штатының нәсілдік тәртібіне үлкен сын салып, оның жүрісін дәстүрлерді мойынбұрудан бас тарту ретінде қарастырғандықтан, осындай шабуылдардың нысаны болғанын айтады. Содан кейін ірі азаматтық құқықтар ұйымдары Мередиттің атынан Миссисипи дельтасы арқылы штаттың астанасына дейін шеруді жалғастыруға уәде берді. Штат шерушілерді қорғауға міндеттенді. Студенттік зорлық-зомбылықсыз үйлестіру комитеті (SNCC), Оңтүстік христиандық көшбасшылық конференциясы (SCLC), Миссисипидің бостандық демократиялық партиясы (MFDP), Нәсілдік теңдік конгресі (CORE) және Адам құқықтары жөніндегі медициналық комитет (MCHR) қатысты. Луизианадан келген «Қорғаныс және әділет үшін диякондар» қарулы күзет жасады. Әртүрлі топтар мен көшбасшылар тактика және мақсаттар бойынша келіспесе де, қоғамдық ұйымдастыру және сайлаушыларды тіркеуде ынтымақтастық танытты. Олар жол бойындағы округтерде 4 мыңнан астам афроамерикандықты сайлауға тіркеді. Кейбіреулері қысқа ғана уақытқа қатысты, ал енді біреулері барлық шараларда болды. Кейбір ұлттық көшбасшылар басқа қалалардағы міндеттемелеріне байланысты ара-тұра қатысты. Сонымен қатар, жұмысшы көшбасшысы Уолтер Роутер әйелі Мэймен бірге Чикагодан шеруге келді және кәсіподақ жақтастарымен толтырылған 10 автобусты әкелді. Шерудің соңғы күндерінде SNCC-нің жаңа төрағасы Стокли Кармайкл «Қара күш» идеясын кең аудиторияға таныстырды. Қасиетті Мартин Лютер Кинг кіші де қатысып, көптеген жандарды өзіне тартты. Оның басшылығы мен беделі көптеген адамдарды оны көруге және шеруге қосылуға шабыс тартты. Шеру оңтүстікке қарай жылжыған сайын қатысушылар саны арта түсті. Нәтижеде, 26 маусымда шамамен 15 000, көбінесе қара нәсілді шерушілер Джексон астанасына кірді. Бұл штат тарихындағы ең ірі азаматтық құқықтар шеруі болды. Шеру штаттың афроамерикандықтары арасында келесі жылдары қоғамдық ұйымдастыру және саяси өсуді жеделдетті. Содан бері олар сайлауға қатысудың жоғары деңгейін сақтап келеді.

The March Against Fear was a major 1966 demonstration in the Civil Rights Movement in the South. Activist James Meredith launched the event on June 5, 1966, intending to make a solitary walk from Memphis, Tennessee, to Jackson, Mississippi via the Mississippi Delta, starting at Memphis's Peabody Hotel and proceeding to the Mississippi state line, then continuing through, respectively, the Mississippi cities of Hernando, Grenada, Greenwood, Indianola, Belzoni, Yazoo City, and Canton before arriving at Jackson's City Hall. The total distance marched was approximately 270 miles over a period of 21 days. The goal was to counter the continuing racism in the Mississippi Delta after passage of federal civil rights legislation in the previous two years and to encourage African Americans in the state to register to vote. He invited only individual black men to join him and did not want it to be a large media event dominated by major civil rights organizations. On the second day of his walk, June 6, 1966, Meredith was shot and wounded by James Aubrey Norvell, a white sniper, and was hospitalized for treatment. Thornton Davi Johnson suggests that Meredith was a target for such rituals of attack because he had made highly publicized challenges to Mississippi's racial order, and had framed his walk as a confident repudiation of custom. Major civil rights organizations rallied to the cause, vowing to carry on the march in Meredith's name through the Mississippi Delta and to the state capital. The state committed to protecting the marchers. The Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC), the Southern Christian Leadership Conference (SCLC), the Mississippi Freedom Democratic Party (MFDP), the Congress of Racial Equality (CORE) and the Medical Committee for Human Rights (MCHR) took part, with Deacons for Defense and Justice from Louisiana providing armed protection. The different groups and leaders struggled over tactics and goals, but also cooperated in community organizing and voter registration. They registered more than 4,000 African Americans for voting in counties along the way. Some people marched for a short time, others stayed through all the events; some national leaders took part in intermittent fashion, as they already had commitments in other cities. In addition, labor leader Walter Reuther, along with his wife May, had traveled from Chicago to march and brought 10 buses full of union supporters. During the latter days of the march, Stokely Carmichael, the new chairman of SNCC, introduced the idea of Black Power to a broad audience. Rev. Martin Luther King Jr. participated and continued to attract admiring crowds; his leadership and reputation brought numerous people out to see him, inspiring some to join the march. As the march headed south, the number of participants grew. Finally, an estimated 15,000 mostly black marchers entered the capital of Jackson on June 26, making it the largest civil rights march in the history of the state. The march served as a catalyst for continued community organizing and political growth over the following years among African Americans in the state. They have maintained a high rate of voting and participation in politics since then.

Тарих

1964 және 1965 жылдары азаматтық құқықтар заңдары қабылданғаннан кейін өзгерістердің баяу қарқынына көңілі толмаған Джеймс Мередит, Миссисипи университетіне қабылданған алғашқы афроамерикалық ретінде танымал болды, Теннесси штатының Мемфис қаласынан Миссисипи штатының астанасы Джексонға жеке «Қорқынышқа қарсы науқан» жасауға шешім қабылдады. Ол 220 мильдік саяхаты барысында штаттың қара нәсілді халқының орталығы – Миссисипи дельтасындағы нәсілдік қанаушылықты көрсеткісі келді. Мередит шеруге тек қара нәсілді еркектерді қабылдағысы келді және ақ нәсілді қатысушылармен үлкен медиа-шара өткізуді қаламады. Шерудің екінші күнінде, кейін Джеймс Обри Норвелл есімді ақ снайпер жолдың жанындағы орманды аймақтан шығып, «Мен тек Мередитті қалаймын» деп айқайлап, құс оқ-дәрілерімен толтырылған 16 калибрлі мылтықпен Мередитке үш рет атты. Мередит жараланып, жолға құлады. Адамдар жедел жәрдем шақырып, оны ауруханаға жеткізді. Ауыр жарақат алмағанымен, Мередит жоспарланған шеруді жалғастыра алмады, өйткені жарақатынан айығу үшін Мемфис ауруханасына жатқызылды. Норвелл кейін Десото округінде ұсталды; ол Мередитке атқандығын мойындады және сол күні бес жылға бас бостандығынан айырылды. Оқ тигені туралы естіген соң, SCLC-нің Мартин Лютер Кинг, Аллен Джонсон, SNCC-нің Стокли Кармайкл, Кливленд Селлерс және Флойд МакКиссик, Миссисипи еркіндік демократиялық партиясы (MFDP), сондай-ақ Адам құқықтары жөніндегі медициналық комитет (MCHR) және басқа да азаматтық құқық ұйымдары Мередиттің атынан шеруді жалғастыруға шешім қабылдады. NAACP бастапқыда қатысқан, бірақ Рой Уилкинс қарулы «Қорғаныс және әділдік үшін диакон» шеруді күзетуге баратынын білгеннен кейін бас тартты. Қара және ақ нәсілді қарапайым адамдар Оңтүстік пен елдің түкпір-түкпірінен келіп қатысты. Шерушілер сыртта немесе үлкен шатырларда жерде ұйықтады, ал оларды негізінен жергілікті қара нәсілді қауымдар тамақтандырды. Бұрыннан баспасөз машинасы олармен бірге жүріп, шеруді ұлттық БАҚ жариялады. Жол бойы әртүрлі азаматтық құқық топтарының мүшелері пікір алысып, ынтымақтасты, кейде бір-бірімен байланысты, кейде әртүрлі мақсаттарына жету үшін күресті. SNCC және MFDP қауымдастықтарды ұйымдастыруды кеңейту және сайлаушылар тізімін Delta-дағы қара қауымдастықтарына жеткізу үшін жұмыс істеді. Көптеген жерлерде 1965 жылы дауыс беру құқығы туралы заң қабылданғаннан бері азаматтардың тізіміне аз қара нәсілділер енді, өйткені олар әлі де Джим Кроу қоғамында қорқыныш пен әлеуметтік және экономикалық қысымға ұшырады. Жол бойы әртүрлі азаматтық құқық топтары өз мақсаттарын үйлестіруге және қара нәсілділердің бостандықтарын нығайту үшін шерудің мәнін арттыруға тырысты. Шеру баяу өсіп, қара нәсілді қауымдар мен кейбір ақ нәсілділер тарапынан қолдау тапты. Басқа ақ нәсілділер қарсылық білдіріп, мазақтап, қорқытып, шерушілерге жақын көлікпен жүрді. Ашық зорлық-зомбылық көбінесе шектеулі болғанымен, штаттың сыртынан келген шерушілер кейбір қалаларда, әсіресе 1964 жылы үш азаматтық құқық қызметкері өлтірілген Филадельфияда және Кантон қаласында жеккөрушіліктің күштілігіне қорқып, таң қалды. Миссисипи губернаторы Пол Джонсон кіші, егер олар заңға бағынса, шерушілерді қорғауға уәде берді, бірақ магистральдық полиция мен шерушілер арасындағы қарым-қатынас кейде шиеленісіп тұрды. Кейбір жерлерде әкімдер мен жергілікті билік өкілдері қарым-қатынасты тату ұстауға тырысты. Жергілікті қара нәсілді қауымдар мен олардың шіркеулері шеруге қатысушыларға азық-түлік, баспана және демалыс орындарын ұсынды. Олар, әдетте, алғашқы күндердің соңында Мемфиске оралғаннан кейін, жол бойына қоныстанды. 1966 жылдың 16 маусымында кешкісін шерушілер Гринвудқа (Миссисипи штаты) келді және Стоун-стрит негр бастауыш мектебінде лагерь құрғаны үшін Кармайкл мемлекеттік меншікке кіргені үшін тұтқындалды. Полиция оны бірнеше сағат ұстап тұрды, содан кейін олар жергілікті саябаққа барып, шеруге қатысты. Азаматтық құқық тарихшысы Дэвид Гарроудың айтуынша, ашуланған Кармайкл баяндамашының тұғырнамасын алып, өзінің әйгілі «Қаралар билігі» сөзін айтты, ол қаралар тәуелсіздікке жету үшін өздерінің саяси және экономикалық күшін құруы керек деп дәлелдеді. Ол бұл мүмкіндікті өзінің сөзін тыңдау үшін БАҚ арқылы ұлттық аудиторияны жинауға пайдаланды. Шәрсенбі күні Чикагоға ұшып барып, қалада «Ашық тұрғын үй» науқанына көмектесу үшін ұйымдастыруға көмектескен Кинг, жұма күні Миссисипиге оралды. Ол кейбір азаматтық құқық қозғалысының ішкі дауларының ескі және жаңа буын арасындағы даулар ашыққа шыққанын көрді. Шерушілер SNCC-нің «Қаралар билігі» ұранын, сондай-ақ SCLC-нің «Бостандық қазір!» ұранын айқайлады. Кантон қаласында, Миссисипи штатында, 23 маусымда шерушілер Макнил бастауыш мектебінің аумағына шатыр тікпекке тырысқаннан кейін Миссисипи магистральдық полициясы оларды итеріп, көзден жас шығарушы газ таратты, басқа полиция мекемелері де оларға қосылды. Бұл губернатордың оларды қорғауға берген уәдесіне қайшы келді. Жеке басшылар президент Линдон Б. Джонсон Филадельфиядағы зорлық-зомбылықтан кейін оларды қорғау үшін федералды күштерді жібермегендіктен зорлық-зомбылық болды деп ойлады. Осыған дейін полициямен қарым-қатынас көбінесе шиеленіскен болғанымен, олар шерушілерге көбінесе құрметпен қарады. Кантон шабуылында бірнеше шерушілер жараланды, соның ішінде біреуі ауыр жарақат алды. Адам құқықтары жөніндегі медициналық комитет мүшелері сол түні жараланған шерушілерді іздеп үй-үйді аралады. Шерушілер қасиетті бала Иисус католик миссиясына паналады. Францискан қарындастары шерушілерге, әсіресе жараланғандарға көмектесіп, қонақжайлық танытты. Келесі түнде шерушілер ешқандай оқиғасыз Макнил мектебінің аумағына қайта оралды, өйткені олар шатыр тікпеді. Ұзақ ауруханада емделгеннен кейін Мередит босатылды. Ол шеруге қайта қосылғысы келді, бірақ кейіннен бас тартты, өйткені ол оның мұндай үлкен медиа-шара болғанын қаламады. Ол 25 маусымда шеруге қайта қосылды, ол Джексонға келген күнінен бір күн бұрын Мартин Лютер Кинг және басқа да жетекшілермен бірге шерудің алдыңғы қатарында жүрді. Шеру Тугалу колледжінде тоқтады, ол тарихи түрде қара нәсілді колледж, содан кейін Джексонға кірді. Шерушілер демалып, тамақтанып, душ қабылдады. Осы сәтте көптеген адамдар шеруге қосылды, ұлттық жетекшілер елдің басқа бөліктеріндегі міндеттемелерінен оралды. Көбейген көпшілікке Джеймс Браун, Дик Грегори, Сэмми Дэвис кіші, Барт Ланкастер және Марлон Брандо ойын көрсетті. Келесі күні, 26 маусымда шерушілер Джексон қаласына бірнеше бағыттан кірді және олардың саны 15 000-ға жетеді деп есептелді, бұл Миссисипи тарихындағы ең ірі азаматтық құқық шеруі. Олар қара нәсілді аудандарда және кейбір ақ нәсілділер тарапынан жылы қарсы алынды. Алайда, көптеген ақ нәсілділер шерушілерді мазақтап, қорқытып, кейбіреулері үйге тығылып қалды. Магистральдық полиция және басқа да күштер көптеп келді, өйткені қала және штат Филадельфия мен Кантон шабуылдарынан кейін шерушілерді қорғауға уәде берген. Билікпен келіссөздердің нәтижесінде шерушілер штаттық капитолдың арт жағында жиналып, сөздерді тыңдады, наразылық және мерекелік әндерді айтты және жетістіктерін тойлады. Жалпы алғанда, шеру «қаралардың наразылығының тереңдігі мен қаралардың мүмкіндіктерінің биіктігін» білдірді және «құпияланған халықтың өз тағдырын бақылауымен» байланысты болды. Жол бойындағы округтерде 4077 афроамерикалық сайлауға тіркелді, олардың көпшілігі алғаш рет тіркелді. Федералдық тексерушілер 1422 адамды тіркеді, ал округтік кеңселер қалғанын тіркеді.

Disappointed by the slow pace of change following passage of civil rights legislation in 1964 and 1965, James Meredith, noted for being the first African American to enroll at the University of Mississippi, decided to make a solo 'March Against Fear' from Memphis, Tennessee to Jackson, Mississippi, the state capital. He wanted to highlight continuing racial oppression in the Mississippi Delta, the heart of the black population in the state, during the 220 mile journey. Meredith wanted only black men on the march, and did not want a major media event featuring white participants. On the second day of the march, a white sniper, later identified as James Aubrey Norvell, stepped out of a wooded area next to the road, shouted, "I only want Meredith", and shot Meredith three times with a 16 gauge shotgun loaded with birdshot shells. Meredith was wounded and fell to the road. People rushed to get an ambulance and took him to the hospital. Although he was not severely injured, Meredith was unable to continue the march as planned as he was hospitalized in Memphis to recover from his injuries. Norvell was later apprehended in Desoto County; he confessed to shooting Meredith and was sentenced the same day for five years in prison. When they learned of the shooting, other civil rights leaders, including SCLC's Martin Luther King Jr., Allen Johnson, SNCC's Stokely Carmichael, Cleveland Sellers and Floyd McKissick, and Mississippi Freedom Democratic Party (MFDP), as well as the Medical Committee for Human Rights (MCHR) and other civil rights organizations, decided to continue the march in Meredith's name. The NAACP were originally involved but Roy Wilkins pulled out on learning that the armed Deacons for Defense and Justice were going to be protecting the march. Ordinary people, both black and white, came from across the South and all parts of the country to participate. The marchers slept on the ground outside or in large tents, and were fed mainly by local black communities. A press truck preceded them and the march was covered by national media. Along the way, members of the different civil rights groups argued and collaborated, struggling to achieve their sometimes overlapping and differing goals. SNCC and MFDP worked to expand community organizing and achieve voter registration by reaching out to the black communities in the Delta. In most places, few blacks had registered to vote since passage of the Voting Rights Act in 1965, as they were still oppressed by fear and social and economic intimidation in the Jim Crow society. Along the way, the different civil rights groups struggled to reconcile their goals and to enhance the meaning of the march to promote black freedoms. It grew slowly and was embraced by black communities along the way, and by some sympathetic whites. Other whites expressed hostility, jeering and threatening, driving close to marchers. Although overt violence was generally limited, marchers from out of state were shocked and horrified by the virulence of hate expressed in some communities, particularly Philadelphia, where three civil rights workers had been murdered in 1964 and Canton. Governor Paul Johnson, Jr. of Mississippi vowed to protect the marchers if they obeyed the law, but relations between the Highway State Police and marchers were sometimes tense. In some localities, mayors and local officials worked to keep relations peaceful. Local black communities and their churches provided food, housing and places of rest to marchers. They generally camped along the way, after returning to Memphis at the end of the first days. On the early evening of Thursday, June 16, 1966, when the marchers arrived in Greenwood, Mississippi, and tried to set up camp at Stone Street Negro Elementary School, Carmichael was arrested for trespassing on public property. He was held for several hours by police before rejoining the marchers at a local park, where they had set up camp and were beginning a night time rally. According to civil rights historian David Garrow, an angry Carmichael took the speaker's platform, delivering his famous "Black Power" speech, arguing that blacks had to build their own political and economic power to attain independence. He used this opportunity to gain a national audience through the media to hear his speech. King, who had flown to Chicago on Wednesday to help organize the Open Housing Movement marches in the city, returned to Mississippi on Friday. He found that some of the Civil Rights Movements' internal divisions between the old guard and new guard had gone public. Marchers called out SNCC's "Black Power" slogan, as well as SCLC's "Freedom Now!" In Canton, Mississippi, on June 23, after marchers tried to erect tents on the grounds of McNeal Elementary School, they were pressed and tear gassed by the Mississippi Highway Patrol, which was joined by other police agencies. This contradicted the governor's commitment to protect them. Leaders felt the violence took place because President Lyndon B. Johnson had not offered federal forces to protect them following the violence in Philadelphia. Before that, while relations were often tense, the police had mostly respected the marchers. Several marchers were wounded in the Canton attack, one severely. Human Rights Medical Committee members conducted a house to house search that night looking for wounded marchers. The marchers sought refuge at Holy Child Jesus Catholic mission. There the Franciscan sisters extended their help and hospitality to the marchers, especially to the wounded. The following night the marchers returned to stay on the grounds of McNeal School without incident, as they did not attempt to erect tents. After a short hospital treatment, Meredith was released. He planned to rejoin the march, then withdrew for a time, as he had not intended it to be such a large media event. He rejoined the March on June 25, the day before it arrived in Jackson and walked in the front line next to Martin Luther King Jr. and other leaders. The march stopped at Tougaloo College, a historically black college, before entering Jackson. Marchers could rest and get food and showers. Many more people joined the march at that point; national leaders returned to it from commitments in other parts of the country. The growing crowd was entertained by James Brown, Dick Gregory, Sammy Davis Jr., Burt Lancaster and Marlon Brando. The next day, June 26, marchers entered the city of Jackson from several different streams and were estimated to number 15,000 strong, the largest civil rights march in Mississippi history. They were warmly welcomed in the black neighborhoods and by some whites. However, many whites jeered and threatened the marchers; others simply stayed indoors. The Highway Police and other forces were out in number, as the city and state had vowed to protect the marchers after the attacks in Philadelphia and Canton. As a result of negotiations with authorities, the marchers gathered at the back of the state capitol to hear speeches, sing protest and celebration songs, and celebrate their achievements. In total, the march expressed "both the depths of black grievances and the height of black possibilities," and it had to do with "oppressed people controlling their own destiny." In the counties along the route, 4,077 African Americans registered to vote, many for the first time. Federal examiners registered 1,422 and county clerks did the rest.