Жон Джеймс Бекли: АҚШ Конгресінің алғашқы кітапханашысы және саяси науқандар ұйымдастырушысы
John J. Beckley
Жон Джеймс Бекли – АҚШ Конгресінің 1-кі кітапханашысы, саяси кампания шебері. Ол АҚШ саяси жүйесінің негізін қалаушы, өмірбаяны мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кітапханашы және саясаткер, Конгресс кітапханашысының біріншісі, Джон Джеймс Бекли (4 тамыз 1757 – 8 сәуір 1807) – американдық саяси науқандарды ұйымдастырушы және 1802 жылдан 1807 жылға дейін АҚШ Конгресінің алғашқы кітапханашысы. Ол АҚШ-тағы алғашқы саяси науқандарды ұйымдастырушы деп есептеледі және Бірінші партиялық жүйе үшін стандарттарды қалыптастырған.
American librarian and politician, and 1st Librarian of Congress,
John James Beckley (August 4, 1757 – April 8, 1807) was an American political campaign manager and the first Librarian of the United States Congress, from 1802 to 1807. He is credited with being the first political campaign manager in the United States and for setting the standards for the First Party System.
Алғашқы жылдар
Лондонда туған Беклидің ата-анасы оны 11 жасында Вирджиния колониясына келісімшарт бойынша жұмыс істеуге жіберді. Джон Джеймс Бекли Джон Клейтонның хатшылыққа сұранысына жауап ретінде Джон Нортон мен Ұлының сауда фирмасына сатылды және ол 12 жасқа толуға аздай қалғанда Вирджинияға келді. Фи Бета Каппа қоғамы 1776 жылдың 5 желтоқсанында Уильям мен Мэри колледжінде құрылды. Бекли колледждің студенті болмағандықтан, оған мүшелікке үміткер болуға рұқсат жоқ еді. 1778 жылдың 10 желтоқсанында қоғамның конституциясы студент емес адамдарды сайлауға мүмкіндік беру үшін кеңейтілді, ал бірнеше айдан кейін, 1779 жылдың 10 сәуірінде Бекли сайланды. Бір ай ішінде, болжағандай, ол хатшы, яки секретар болып тағайындалды. Джеймс Мэдисон 1789 жылы оны Палатаның хатшысы қызметіне ұсынды. Конгресс кітапханашысы лауазымы 1802 жылдың 26 қаңтарында құрылғанда, президент Томас Джефферсон өзінің досы және саяси одақтасы Джон Беклиден – ол сонымен қатар Өкілдер палатасының хатшысы болып қызмет етіп жатқан – осы лауазымға тағайындалуын сұрады. Конгресс кітапханашысының алғашқы қызметкері ретінде оған күніне 2 доллар төленді. Бекли 1807 жылы қайтыс болғанға дейін екі лауазымды бірдей атқарып келді. Ол радикалдармен (әсіресе, басқа иммигранттармен) байланыс жасап, француз революциясының жақтаушысы болды. Ол Филип Френоның «National Gazette» және Бенджамин Бачтың «General Advertiser» газеттеріне жиі мақалалар жазып, американдық республикалық идеялардың белсенді жақтаушысы ретінде танылды. Ол баспасөзді Гамильтон мен федералистерді американдық құндылықтарды құлдыратушы, жасырын монархистер деп айыптау үшін белсенді түрде пайдаланды. 1791 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Born in London, Beckley's parents sent him at the age of 11 to the Colony of Virginia as an indentured servant. John James Beckley was sold to the mercantile firm of John Norton & Son in response to a request for a scribe by John Clayton, and he arrived in Virginia just before his 12th birthday. The Phi Beta Kappa Society had its beginning at the College of William and Mary on December 5, 1776. Since Beckley was not a student at the college, he was not eligible for membership. On December 10, 1778, the constitution of the society was broadened to permit the election of non students, and a few months later, on April 10, 1779, Beckley was elected. Within a month, as might have been predicted, he was chosen clerk, or secretary. James Madison sponsored him as Clerk of the House in 1789. When the position of Librarian of Congress was established on January 26, 1802, President Thomas Jefferson asked his friend and political ally John Beckley—who also was serving as the Clerk of the House of Representatives—to fill the post. As the first Librarian of Congress he was paid $2 a day. Beckley served concurrently in both positions until his death in 1807. He associated with the radicals (especially fellow immigrants) and became an enthusiastic supporter of the French Revolution. He wrote frequently for Philip Freneau's National Gazette and Benjamin Bache's General Advertiser, becoming known as an articulate exponent of American republicanism. He used the press energetically to denounce Hamilton and the Federalists as crypto monarchists whose corruption was subversive of American values. He was elected to the American Philosophical Society in 1791.
Саяси қызмет
1792 жылы ол Джефферсон мен Мэдисон құрған жаңа Республикалық партияның үгіт-насихат машинасына бастама берді. Сондықтан ол 1795 жылдың мамыр айында Мэдисонға былай деді: «Мен «Саяси байқаулар» атты сегіз данасын тіркеп жіберемін. Нью-Йорк қаласынан екі ондаған әкелдім де, барлығын тараттым. Бір-екі күн ішінде тағы 50 данасын күтемін, соларды да таратып жіберемін. Олар көптеп сатып алынып, таратылды, ал мұнда оларға қызығушылық зор. Бұл еңбек Бостон, Портсмут, Вермонт және Ричмонд қалаларында қайта басылады». 1792 жылы ол Александр Гамильтонның Джеймс Рейнольдс және оның әйелі Мариямен болған қарым-қатынасын жария етті. Осыдан кейін Джеймс Монро, конгрессмендер Мюлленберг (Пенсильвания) және Венабл (Вирджиния) 1792 жылдың 15 желтоқсанында Қаржы министрімен кездесіп, сұрақ қойды. Гамильтон қаржылық құқық бұзушылықтарды жоққа шығарды, бірақ Мариямен болған қарым-қатынасын және күйеуіне сыбырлап ақша төлегенін мойындады. Республикашылар бұл мәселені құпия ұстауға келісті, және ол 1797 жылға дейін жарияланбады. 1795 жылы ол Джейдің келісімін сынап, жаңа Республикалық партияның ең белгілі өкілі атанды. 1796 жылы «Тынш байқаушы» деген псевдониммен жазған хатында Джордж Вашингтонның басқа да көптеген қылмыстармен қатар мемлекеттік қаражатты ұрлағанын және оған импичмент жариялануы керегін жазды. 1796 жылы ол Пенсильваниядағы Джефферсонның сайлау кампаниясын басқарды, штатты 30 000 қолмен жазылған билеттермен жапты, онда барлық 15 сайлаушының есімдері көрсетілген (баспа билеттеріне рұқсат берілмеді). Ол бір агентке былай деді: «Бірнеше күннен кейін қаладан бір жақын республикалық дос сізге келіп, сіздің округіңізде таратуға арналған билеттерді әкеледі. Сіз оған тиісті аудандар мен адамдар туралы қандай да бір көмек пен кеңес берсеңіз, ол міндетті түрде пайдаланады. Ол осы мәселе бойынша барлық орталық және төменгі округтерді аралап, 6 немесе 8 мың билет әкелген екі республикалық доспен бірге келеді». Осылайша Бекли алғашқы американдық кәсіби сайлау кампаниясын ұйымдастырушы болды. Федералистер 1797 жылы оны Палатаның хатшысы лауазымынан шеттетуге мәжбүр етті. Пенсильваниядағы оның жақтастары оған көп ұзамай мемлекеттік жұмыс тауып берді, және ол 1800 жылы Джефферсонның кандидатурасын насихаттауда одан да белсенді болды. Джефферсон оны АҚШ Өкілдер палатасының хатшысы лауазымына қайта тағайындады, ал Бекли Палата Конгресс кітапханашысы атағын қосуға қол жеткізді.
By 1792, he had started a propaganda machine for the new Republican party that Jefferson and Madison were forming. Thus, he told Madison in May 1795, "I enclose eight copies of the 'Political Observations.' I brought two dozen from New York and have distributed them all. I expect 50 more in a day or two, and shall scatter them also—they were bought and dispersed in great numbers there, and are eagerly enquired after by numbers here—it will be republished in Boston, Portsmouth, Vermont, and at Richmond." Also in 1792, he brought to light Alexander Hamilton's relationship with James Reynolds and his wife Maria. This led to James Monroe, Congressmen Muhlenberg (PA) and Venable (VA) confronting the Treasury Secretary on December 15, 1792. Hamilton denied any financial wrongdoing but admitted to an affair with the wife Maria and paying hush money to her husband. The Republicans agreed to keep the matter confidential and it did not become public until 1797. In 1795, he took the lead in denouncing Jay's Treaty and had emerged as the most visible spokesman of the new Republican Party. Writing under the sobriquet of "A Calm Observer," in 1796 he charged that, among other heinous offenses, George Washington had stolen public funds and that he richly deserved impeachment. In 1796, he managed the Jefferson campaign in Pennsylvania, blanketing the state with agents who passed out 30,000 hand written tickets, naming all 15 electors (printed tickets were not allowed). Thus, he told one agent, "In a few days a select republican friend from the City will call upon you with a parcel of tickets to be distributed in your County. Any assistance and advice you can furnish him with, as to suitable districts & characters, will I am sure be rendered. He is one of two republican friends, who have undertaken to ride thro' all the middle & lower counties on this business, and bring with them 6 or 8 thousand tickets." Beckley thus became the first American professional campaign manager. Federalists had him removed as House clerk in 1797. His allies in Pennsylvania soon found him a state job and he became even more active in promoting the Jefferson candidacy in 1800. Jefferson rewarded him with his old post of Clerk of the United States House of Representatives; Beckley got the House to add on the title of Librarian of Congress.