Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ақпарат жинау желісі – белгілі бір нысан туралы ақпаратты бірнеше өзара байланысты көздерді пайдалану арқылы басқа тараптың мүддесі үшін жинау жүйесі. Мұндай ақпаратты әскери барлау, мемлекеттік барлау немесе коммерциялық барлау желісі жинауы мүмкін. Ақпаратты бағалау ақпаратты талдау арқылы нақтыланады. Шет елдердегі елшіліктер газеттерге жазылып, қабылдаған елдерінің жаңалық арналарын қадағалайды – ақпаратты пайдалы барлау деп санау үшін оның құпия болуы міндетті емес; шындығында, OSINT, яғни ашық дереккөзді барлау, цифрлық медианың өркендеуімен бірге көлемі мен пайдалылығы жағынан артып келеді. Зерттеушілер мұрағаттарды зерттеп, фактілерді тексеру үшін де жұмысқа алынуы мүмкін. Барлаудың маңызды түрі – «сигналдық барлау» деп аталады, ол жау немесе потенциалды жаудың қызметкерлері арасында, немесе бейтарап немесе тіпті достық тараптар арасында, бірақ сол нысанды талқылағанда жіберілетін электрондық байланыстар мен басқа да сигналдарды ұстап алуға бағытталған. Ірі барлау агенттіктерінде мұндай желілер көбінесе таралымды емес, сызықтық құрылымды ұстанады. Агентті басқарушы барлау операциясының нысаны туралы қажетті деректерді алу үшін бірнеше адамдар мен көздердің қызметін үйлестіреді. HUMINT агенттерінің екі негізгі түрі – инфильтрациялық және ену агенттері. Инфильтрациялық агент – операция нысанына сырттан, бірақ сенімді сылтаумен кіретін адам, осылайша тыңшылық қызметіне күдік тудырмайды. Ену агенті нысан аумағында бұрыннан болады және агентті басқарушы оны, көбінесе MICE принципі арқылы тартады. Осылай жиналған ақпарат бір немесе бірнеше сарапшылармен өңделіп, барлау өніміне айналады. Желінің түйіндері арасындағы ақпарат физикалық немесе электрондық түрдегі түрлі құпия/қауіпсіз тәсілдермен беріледі.
An intelligence gathering network is a system through which information about a particular entity is collected for the benefit of another through the use of more than one, inter related source. Such information may be gathered by a military intelligence, government intelligence, or commercial intelligence network. Intelligence assessment employs intelligence analysis to refine information. Foreign embassies subscribe to the newspapers and keep tabs on the news channels of their host countries — the information doesn't have to be classified to be considered useful intelligence; indeed, so called OSINT, or open source intelligence, is increasing in both quantity and utility with the ascendancy of digital media. Researchers may also be employed to dig through archives and check facts. An important form of intelligence is so called "signals intelligence", which attempts to intercept electronic communications and other signals sent between parties working for a hostile, or potentially hostile, entity, or between neutral or even friendly parties but discussing that entity. In established intelligence agencies, such networks usually follow a linear rather than distributed structure. An agent handler directs the activities of a number of persons and sources in order to obtain the necessary facts about the target of the intelligence gathering operation. The two main HUMINT agent types used are infiltration and penetration agents. An infiltration agent is someone who enters the target of the operation from the outside, but on a suitable pretext so that they are not suspected of espionage. A penetration agent would already be in place in the target area, and is recruited by the handler, often by means of the MICE principle. The information so gathered is processed by one or more analysts and turned into an intelligence product. Information is conveyed between nodes of the network by a variety of secure/clandestine means, be they physical or electronic.
Түркия
ХХ ғасырдың басында соңғы сұлтан Абдул Хамид II күн сайынғы ақпараттық хабарламалар талап етті, оларды "дөңгелек" (ағылш. "journal" сөзінен) деп атады. Онжылдықтар бойы ол миллиондаған осындай хабарламаларды сақтап, 1910 жылы Фрэнсис МакКаллах жазғандай, "қазір Үкіметтік комиссия орналасқан Соғыс министрлігінің жеке ғимаратында" осы зор жиынтық арқылы баяу жылдамдықпен өтетін жағдайға жетті.
At the turn of the twentieth century, the last Sultan, Abdul Hamid II, demanded daily intelligence reports called djournals (from the word "journal). After decades, he had saved millions of them in "a whole building to itself in the War Office, where a Government Commission is now," Francis McCullagh wrote in 1910, "wading slowly through this amazing accumulation."