Кіріспе

ITU T G.726 ұсынысы – 16, 24, 32 және 40 кбит/с жылдамдықпен дауыс беруді қамтитын ITU T ADPCM сөйлеу кодегі стандарты. Ол 32 кбит/с жылдамдықпен ADPCM-ді қамтитын G.721 және 24 және 40 кбит/с жылдамдықпен ADPCM-ді сипаттайтын G.723-ті ығыстыру үшін енгізілді. G.726 сонымен қатар 16 кбит/с жаңа жылдамдықты енгізді. G.726-ға қатысты төрт бит жылдамдығы көбінесе үлгінің биттік өлшемі ретінде аталады, олар тиісінше 2, 3, 4 және 5 бит. Осы технологияға негізделген сәйкес кең жолақты кодек – G.722. Ең көп қолданылатын режим – 32 кбит/с, ол G.711 жылдамдығының жартысын пайдалану арқылы желілік сыйымдылықты екі есеге арттырады. Ол негізінен телефон желісінің халықаралық магистральдарында қолданылады және DECT сымсыз телефон жүйелерінде қолданылатын стандартты кодек болып табылады. 24 және 16 кбит/с арналардың басты қолданысы – цифрлық схемаларды көбейту жабдығында (DCME) дауысты жеткізетін жүктеме арналары. 40 кбит/с арналардың басты қолданысы – DCME-де дерек модем сигналдарын жеткізу, әсіресе 4800 бит/с жоғары жылдамдықпен жұмыс істейтін модемдер үшін.

Тарих

G.721 1984 жылы, ал G.723 1988 жылы енгізілді. Олар 1990 жылы G.726 стандартына біріктірілді. G.727 G.726 стандартына бір уақытта енгізілді және сол бит жылдамдықтарын қолдайды, бірақ пакеттік контурлы мультиплекстеу жабдықтары (PCME) үшін оңтайландырылған. Бұл 2 биттік кванттаушыны 3 биттік кванттаушыға және жоғары режимдер үшін де солай енгізу арқылы іске асырылады. Осылайша, сөйлеу сигналына зиян келтірмей, биттік ағыннан ең кіші маңызды биттерді жоюға болады.

Жүктілік және пайдалы жүктеме түрі

Интернет контекстіндегі деректер протоколдарының байт реті әдетте үлкен эндиан ретінде анықталып, жай ғана желілік байт реті деп аталатындықтан, (басқалармен қатар) ескірген RFC 1700 мәлімдегендей, ескірген RFC 1890 RTP-де G.726 және G.721 протоколдарының алдыңғы нұсқасының эндиандығын нақты анықтаған жоқ. Оның орнына, ескірген RFC 1890-да, желілік байт реті терминінің үлкен эндианды қолдануы барлық аталған кодектер үшін қайтадан айтылды: G.721 үшін жүктеме түрі ескірген RFC 1890-да 2-ге сәйкес анықталды, сондықтан a=rtpmap:2 G721/8000. Осы RFC-нің жаңа нұсқаларының жобаларында ол G.726 үшін де қолданылды, яғни a=rtpmap:2 G726 32/8000. Осыған қарамастан, ITU G.726 немесе тиісінше ADPCM протоколдарына қатысты ұсынымдарында байт ретін екі түрлі жолмен анықтап берді. Х.420 ұсынымы кіші эндианды қолдануды, ал I.366.2 ұсынымының Е қосымшасы үлкен эндианды қолдануды талап етеді. Бұл әртүрлі жүзеге асыруларда қарама-қайшы шешімдерге әкелді, себебі кейбір өндірушілер кіші эндианды, ал басқалары үлкен эндианды таңдады. Нәтижесінде, осы жүзеге асырулар үйлесімсіз болды, өйткені дұрыс емес байт ретімен кодтау қатты бұрмаланған дыбыс сигналын тудырады. Сондықтан, бұл анық емес анықтама RFC 1890-ды алмастырған RFC 3551 арқылы түзетілді. RFC 3551-нің 4.5.4 бөлімінде G726 16, 24, 32 және 40 классикалық MIME типтері кіші эндиан ретінде анықталады және bis endian үшін жаңа MIME типтері енгізіледі, олар AAL2 G726 16, 24, 32 және 40 болып табылады. Сандардың шатасуын болдырмау үшін жүктеме түрі динамикалыққа өзгертілді.

Мысалы, Gigaset C610 IP DECT телефоны өзінің SIP INVITE хабарламасында келесі кодты жасайды:

a=rtpmap:96 G726 32/8000 → динамикалық жүктеме түрі 96 және X.420 стандартына сәйкес G.726, демек RFC 3551 бойынша кіші эндиан.
a=rtpmap:97 AAL2 G726 32/8000 → динамикалық жүктеме түрі 97 және I.366.2 қосымшасына сәйкес G.726, демек RFC 3551 бойынша үлкен эндиан.
a=rtpmap:2 G726 32/8000 → статикалық жүктеме түрі 2 және ескірген RFC 1890 стандартына сәйкес G.721 сияқты болжауға болмайтын эндианмен.