Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пиауи штатында бұрын Патросинио деп аталған муниципалитет.
the municipality in Piauí formerly named Patrocínio
Патросинио – Бразилиядағы Минас-Жерайс штатындағы муниципалитет. 2020 жылғы бағалау бойынша халық саны 91 449 адам, аумағы 2874 км². Теңіз деңгейінен биіктігі 965 метр.
Patrocínio is a municipality in the state of Minas Gerais in Brazil. The population is 91,449 (2020 est.) in an area of 2874 km2. The elevation is 965 m.
Статистикалық шағын аймақ
Патросинио – 6 муниципалитеттен тұратын статистикалық микроаймақ: Абадия-дос-Дурадос, Коромадель, Крузейро-да-Форталеза, Дурадоквара, Эстрела-ду-Сул, Групиара, Ираи-де-Минас, Монте-Кармело, Патросинио, Ромария және Сера-ду-Салитре. 2000 жылы оның халқы 182 850 адамды құрады, ал жалпы ауданы 12 017,00 км² болды. 2000 жылғы халық тығыздығы – 5,22 адам/км².
Patrocínio is also a statistical micro region with 6 municipalities: Abadia dos Dourados, Coromandel, Cruzeiro da Fortaleza, Douradoquara, Estrela do Sul, Grupiara, Iraí de Minas, Monte Carmelo, Patrocínio, Romaria, and Serra do Salitre. In the year 2000, its population was of 182,850 inhabitants in a total area of 12,017.00 km2. The population density (year 2000) was 5.22 inhabitants/km2.
Аудандар мен ауылдар
Патросиниода төрт аудан бар: Салитре-де-Минас, Сан-Жуао-да-Серра-Негра, Сильвано және Санта-Лузия-дос-Баррос. Басты ауылдар: Сан-Бенедито, Тежуко, Чападао-де-Ферро, Дорадос, Боа-Виста, Санто-Антонио-ду-Квебра-Анзол, Педрос және Макаубас.
Patrocínio has four districts: Salitre de Minas, São João da Serra Negra, Silvano e Santa Luzia dos Barros. The main villages are São Benedito, Tejuco, Chapadão de Ferro, Dourados, Boa Vista, Santo Antônio do Quebra Anzol, Pedros and Macaúbas.
География
Муниципалитеттің өзен желісі кең және Паранайба өзенінің алабына жатады. Басты су арналары: Квебранзол және Санто-Антонио (Арагуари өзенінің салалары); Дорадос және Пердизес, сондай-ақ Рио-Эспириту-Санто, ал одан бөлек Салитр, Павонес, Макаубас және Коррего-ду-Оуро ағындары бар. Туристерге көп таныс емес сарқырамалар да кездеседі. Мысалы, Рибейрао де Рита Матостағы “Cachoeiras do Lemos” және “Cachoeira dos Borges”. Патросиниода шағын өзендер көп, олар егістіктерді суаруға және балық шаруашылығына мүмкіндік береді. Муниципалитет аймақтағы ең үлкен ауданына ие, оның 135,44 шаршы шақырымы Nova Ponte су электр стансасының суымен жабылады. 2006 жылы су қоймасы теңіз деңгейінен 815 метрлік ең жоғары деңгейге жетті. Өсімдік жамылғысы серрадо, кең саванналық формациялармен сипатталатын ландшафт, оны галереялық ормандар мен өзен аңғарлары кесіп өтеді. Бұл аймақ дәстүрлі түрде мал өсіруге пайдаланылып келген, бірақ соңғы жылдары соя өсіру кеңейіп, көптеген ағаштардың жоғалуына себеп болды. Жылдық жауын-шашын мөлшері 1100-1600 миллиметр аралығында, бірақ бұл жауын-шашын қазан мен сәуір аралығындағы алты-жеті айлық кезеңде шоғырланған. Климат тропикалық биіктік климаты деп жіктеледі, жылдық орташа температурасы 9°C (48.2°F) пен 35°C (95°F) аралығында. Аймақтың Кёппен климаттық жіктелуі Cwa (жоғары биіктіктегі тропикалық, ылғалды/жылы жаз және құрғақ/салқын қыс). Оңтүстік жарты шардың қаласы болғандықтан, қыркүйекте көктем, желтоқсанда жаз, наурызда күз және маусымда қыс басталады. Жылдың тек екі мезгілі бар: қазаннан наурызға дейін ыстық және ылғалды, сәуірден қыркүйекке дейін салқын және құрғақ. Ең суық ай – шілде, ал ең ыстық ай – қаңтар. Биіктігінің арқасында климат жыл бойы қолайлы, төменгі жазықтардағы ыстық пен ылғалдылық азаяды.
The river network of the municipality is extensive and belongs to the basin of the Paranaíba River. The main watercourses are the rivers: Quebranzol and Santo Antonio (tributaries of the Rio Araguari); Dourados and Perdizes and Rio Espírito Santo as well as the streams (ribeirões) Salitre, Pavões, Macaúbas and Córrego do Ouro. There are also waterfalls that are little known by tourists. One example is “Cachoeiras do Lemos”, on the Ribeirão de Rita Matos, which flows into the Rio Salitre and “Cachoeira dos Borges”. Patrocínio has many small streams that allow for irrigation of the fields and for the raising of fish. The municipality has the greatest area of the region inundated by the Hydroelectric Reservoir of Nova Ponte, a total of 135.44 square kilometers. In 2006 the reservoir reached its maximum level, 815 meters above sea level. The vegetation is cerrado, a landscape characterized by extensive savanna formations crossed by gallery forests and stream valleys. Traditionally this region was used for cattle raising, but in recent years the growing of soybeans has made encroachments causing the loss of most of the trees. Rainfall is abundant, between 1,100 and 1,600 millimeters per year, although this rainfall is concentrated in a six to seven month period between October and April. The climate can be classified as Tropical of altitude, with yearly average temperature between 9 °C (48.2 °F) and 35 °C (95 °F). The Köppen climate classification of the region is Cwa (Tropical on high altitudes, humid/warm summer and a dry/cool winter). As a city located in the southern Hemisphere, the spring starts in September, summer in December, autumn in March, and winter in June. There are just two seasons (a hot and humid one from October to March, and a colder and drier one from April to September). The coldest month is generally July and the hottest month is January. The climate is mild throughout the year with the high altitude reducing the heat and humidity so common at lower elevations.
Экономика
Өңірдің экономикасы мал шаруашылығы мен егіншілікке негізделген, сүт шаруашылығы ең маңызды сала болып табылады. Сонымен қатар, елдегі шошқа шаруашылығы бойынша үшінші орында тұр. Шағын өнеркәсіптер де көп, ал коммерциялық сектор өте дамыған. Патросиниода негізінен сүт өндіруге бағытталған ірі қара мал шаруашылығы бар. IBGE деректері бойынша, 2166 шаруашылықта шамамен 132 мың бас мал бар, олар күніне шамамен 130 мың литр сүт өндіреді, оның көп бөлігі Бело-Оризонте нарығына жіберіледі. Сүттің бір бөлігі дәстүрлі ірімшік пен тәттілерге айналдырылады. Шошқа шаруашылығында 14 ірі өндіруші бар, олардың мыңдаған аналық шошқасы бар. Осы ірі шаруашылықтар мен ондаған шағын өндірушілер бірге жылына орта есеппен 22 шошқа тудырып, жалпы саны 125 000-нан астам шошқа өсіреді. Өнім Uberlândia және Бело-Оризонте қалаларында сатылады. Ең дамыған экономикалық секторлардың бірі – өнеркәсіп саласы. Мұнда керамика, ет өнімдері, мал азығы, тоқыма, Minas Silk және кофе өңдеуге арналған түрлі қоймалар бар.
The region has an economy based on cattle raising and agriculture, with dairy cattle being the most important activity. It is also the third largest producer of hogs in the country. There are also many small industries and the commercial sector is very strong. Patrocínio has a bovine herd raised mainly for milk. According to the IBGE, there are approximately 132,000 head, distributed among 2,166 producers, responsible for the production of approximately 130,000 liters a day, which is mainly sent to the Belo Horizonte market. Part of the milk is transformed into traditional cheese and candies. In hog production there are 14 large producers, with thousands of sows. These large ranches, together with dozens of small producers, raise approximately 5,399 sows, with an average production of 22 piglets a year, with a total of more than 125,000 head. The production is commercialized in Uberlândia and Belo Horizonte. One of the strongest economic sectors is its industry. There are industries of ceramics, cold meats, animal feed, textiles – Minas Silk, and various warehouses to process coffee.
Көпжылдық дақылдар өсірілген жер
Жүгері: 13 000 га. Соя: 10 000 га. Бұршақ: 1 550 га. Сорго: 760 га. Картоп: 350 га. Помидор: 276 га. Маниока: 150 га. Күріш: 100 га. Қант қамышы: 100 га.
Corn: 13,000 ha. Soybeans: 10,000 ha. Beans: 1,550 ha. Sorghum: 760 ha. Potatoes: 350 ha. Tomatoes: 276 ha. Manioc: 150 ha. Rice: 100 ha. Sugarcane: 100 ha.
Туризм
Чападао көліне BR 365 тас жолымен немесе Patrocínio / Cruzeiro da Fortaleza жолы арқылы баруға болады. Шападаоның соққылық кратер екеніне сеніледі, оны Google Earth арқылы қаланың оң жағында анық көруге болады. Оның кішкентай бөлігі көл, ал қалған үлкен бөлігі егістік жерлерге толы. Қала тұрғындары кешкі серуендерді ұнататын тартымды алаңдарға ие. Олардың ішіндегі бастылары – Монсеньор Тиаго, немесе Матриц, Санта-Лузия және Онорато Борхес алаңдары. Қаланың қонақүй инфрақұрылымында барлығы 14 қонақүйде 1000-нан астам төсек-орын бар.
Chapadão lake can be reached by BR 365 or by the Patrocínio/Cruzeiro da Fortaleza road. It is believed that Chapadão is the impact crater, which is clearly seen through Google Earth to the right of the city, being a small part of it a lake, and the large remainder farm land. The city offers attractive plazas, where its inhabitants enjoy evening strolls. The main ones are Monsenhor Tiago, or Matriz, Santa Luzia and Honorato Borges. Its hotel infrastructure offers more than 1,000 beds in a total of 14 hotels.
Мәдениет
Қала мәдениет үйі қаладағы мәдени шараларды дамытуға және ынталандыруға бағытталған. Ол сурет салу, әшекей жасау және кілем тоқу курстарын ұсынады. Бұл жергілікті суретшілердің өнер туындыларын көрсетуге арналған орын. Жиын-терімдерде ұлттық және жергілікті суретшілердің 243 картинасы бар. Тарихи Патросинионың 843 фотосуретінен тұратын жинақ сақталған. Профессор Уго Мачадо да Сильвейра атындағы мұражай: Бұл мұражайда қалалық мұрағаттар, құжаттар, табиғат тарихының үлгілері, сирек фотосуреттер, киім-кешек, машиналар және қала тарихында қолданылған құралдар сақталады. Конгада деп аталатын халықтық билердің бай дәстүрі бар. Бұл би тобы африкалық-бразилиялық мәдениетінің күшті ықпалын көрсетеді. Мерекелер Розарио, Сан-Бенедито және Санта-Люзияның құрметіне өткізіледі. Көбінесе мерекелер тамыз және қаңтар айлары аралығында ұйымдастырылады. Бұл Конго-Ангола аймағынан келген құлдар әкелген ең бай дәстүрлердің бірі. Олар 17 және 18 ғасырларда осы аймақта өмір сүрген.
The Casa da Cultura de Patrocínio promotes and stimulates the cultural activities in the city. It offers courses in painting, jewelry making, and rug making. It is a place where local artists can show their works. The holdings consist of 243 paintings by national and local artists. There is a collection of 843 photos of historical Patrocinio. Museu Professor Hugo Machado da Silveira: this museum holds the municipal archives, documents, specimens of natural history, rare photos, clothes, machinery, and tools, used throughout the history of the town. There is a rich tradition of folkloric dances called Congadas. These dance groups show a strong African Brazilian influence. The festivities are in honor of Nossa Senhora do Rosário and São Benedito and Santa Luzia. Most of the celebrations are held between the months of August and January. This is one of the richest traditions brought by the slaves from the Congo Angola region who lived in the region in the seventeenth and eighteenth centuries.
Спорттық инфрақұрылым
Кәсіби футболға арналған стадион – "Estádio Júlio Aguiar" – және баскетбол, волейбол мен қойылымдарға бірнеше мың көрерменге сыятын спорт орталығы бар. Бұл спорт орталығы "Ginásio do Patrocínio Tênis Clube" клубының меншігінде. Қалада бірнеше жүзу бассейнінен басқа, 7 көп мақсатты спорт залы да бар.
There is a stadium for professional football—Estádio Júlio Aguiar—and a sports center seating several thousand spectators for basketball, volleyball and shows. This sports center belongs to the Ginásio do Patrocínio Tênis Clube. In the city there are 7 multipurpose gymnasiums in addition to several swimming pools.
Тарих
Бұл аймақтың бастауы португалдық отарлау дәуіріндегі барлаушылар – бандирантестерден басталады, олар алтын мен құлдар іздеп Гояс капитандығына жол тартқанда бұл жерден өтіп кеткен. 1771 жылы Минас-Жерайстың генерал-капитаны граф де Валадарес Инасио де Оливейра Кампостан аймақта зерттеулер мен қазба жұмыстарын жүргізуді сұрады. 1773 жылы Рио-Дурадос өзенінің аңғарында ол Бромадо-дос-Павонес шаруашылығын құрды. Бұл шағын елді мекен Гояс капитандығының құрамына кірді, кейін атауы Салитр деп өзгертілді. 1793 жылы алғашқы тұрғындар пайда болды, ал 1800 жылы алғашқы шіркеу салынды. Ол кезде елді мекен тек "аррайал", яғни ауыл болды және оны Senhora do Patrocínio деп атады. 1819 жылы мұнда балшықтан (адобе кірпіштерінен) және ағаштан салынған, черепицамен жабылған, әктелмеген 40-қа жуық үй болды. 1839 жылдың 9 наурызында приход құрылды және алғашқы дін қызметкері тағайындалды. 1842 жылдың 7 сәуірінде Носса Сеньор до Патросинио муниципалитет болып жарияланды, осылайша Араксадан бөлінді. 1858 жылы муниципалитеттің бір бөлігі Estrela do Sul құру үшін бөлінді. 1868 жылы тағы бір бөлініс болды, нәтижесінде Патос де Минас құрылды. Қаланың аты өте бай жер иесіне байланысты деп есептеледі. Аңыз бойынша, ол жалғыз қызының ауыр сырқатынан қорғаныш тілеп, қыз жазылса шіркеу салып беремін деп Мәриям Анаға уәде берген. Қызы жазылған соң ол шіркеу салдырып, оған "Носса Сеньора до Патросинио" – "қорғау" деген мағына беретін ат қойды.
The origins of the region begin with the bandeirantes, explorers during the Portuguese colonial period, who passed through on their way to the capitania of Goiás looking for gold and slaves. In 1771 the Conde de Valadares, Captain General of Minas Gerais, asked Inácio de Oliveira Campos to make explorations and excavations in the region. In 1773 in the valley of the Rio Dourados he started a ranch called Bromado dos Pavões. This small settlement became part of the Capitania of Goiás and the name was later changed to Salitre. In 1793 the first inhabitants appeared and in 1800 the first chapel was built. At this time the settlement was only an "arraial", a village, and was called Senhora do Patrocínio. In 1819 it had about 40 houses made of mud (adobe bricks) and wood covered with tiles and without any plasterings. On March 9, 1839 the parish was established and the first parish priest was appointed. On April 7, 1842 Nossa Senhor do Patrocínio was declared a municipality separating thus from Araxá. In 1858 part of the municipality was dismembered to create Estrela do Sul. In 1868 another dismemberment occurred creating Patos de Minas. The name of the city is supposedly due to a very rich landowner, who, according to the legend, upon seeing his only daughter gravely ill, asked protection from the Virgin Mary, promising the construction of a chapel if the girl was cured. When this took place he had a church built, bestowing upon it the name of Nossa Senhora do Patrocínio, which means "protection".