Балалар жыныстық құлдықтау және коммерциялық сексуалдық эксплуатациясы

Кіріспе

Балалық проституция баланың қатысуымен жасалатын проституция болып табылады және ол балаларды коммерциялық жыныстық пайдаланудың бір түрі. Бұл термин көбінесе кәмелетке толмаған немесе заңды келісім жасына толмаған адамның проституциясын білдіреді. Көптеген заң жүйелерінде балалық проституция жалпы проституцияға тыйым салудың бір бөлігі ретінде заңсыз саналады. Балалық проституция көбінесе адам саудасы түрінде көрінеді, онда бала ұрланып немесе алданып жыныстық саудаға тартылады, немесе тіршілік үшін жасалатын жыныстық қатынас түрінде көрінеді, онда бала тамақ және баспана сияқты негізгі қажеттіліктерді алу үшін жыныстық әрекеттерге барады. Балалардың проституциясы көбінесе балалар порнографиясымен байланысты болады және олар жиі бір-бірімен тоғысады. Кейбір адамдар шетелге балалармен жыныстық туризмге қатысу үшін саяхаттайды. Зерттеулер көрсетіп тұрғандай, әлем бойынша 10 миллионға жуық бала проституциямен айналысып жүр. Женевадағы Халықаралық еңбек ұйымының мәліметінше, балалардың проституциясы және балалар порнографиясы – балаларды жыныстық тұрғыдан пайдаланудың екі негізгі түрі, олар көбінесе бір-бірімен байланысты болады. Біріншісі кейде балаларды коммерциялық жыныстық пайдаланудың (CSEC) кең ұғымын сипаттау үшін қолданылады. Ол CSEC-тің басқа анықталатын түрлерін, мысалы, балаларды некеге алу арқылы коммерциялық жыныстық қанау, үйдегі бала еңбегі және балаларды жыныстық мақсаттар үшін сатуды қамтымайды. Осы практикаға қолданылатын терминология даулы мәселе болып табылады. АҚШ Әділет департаменті былай деп мәлімдейді: «Терминнің өзі таңдау идеясын білдіреді, бірақ шындығында бұлай емес». Бұл практикаға қарсы шығатын топтар балалық проституция және бала проституткасы деген терминдердің мәселілі мағыналары бар екенін айтады, өйткені балалардың проституция туралы хабардар шешім қабылдауға қабілетті деп күтілмейді. Олар балалардың проституцияға тартылуы және балаларды коммерциялық жыныстық мақсатта пайдалану терминдерін қолданады. Басқа топтар балалардың әрқашан «бейкүнә құрбандар» емес екенін көрсету үшін «бала секс-қызметкері» терминін қолданады.

Prostitution involving a child

Child prostitution is prostitution involving a child, and it is a form of commercial sexual exploitation of children. The term normally refers to prostitution of a minor, or person under the legal age of consent. In most jurisdictions, child prostitution is illegal as part of general prohibition on prostitution. Child prostitution usually manifests in the form of sex trafficking, in which a child is kidnapped or tricked into becoming involved in the sex trade, or survival sex, in which the child engages in sexual activities to procure basic essentials such as food and shelter. Prostitution of children is commonly associated with child pornography, and they often overlap. Some people travel to foreign countries to engage in child sex tourism. Research suggests that there may be as many as 10 million children involved in prostitution worldwide. According to the International Labour Office in Geneva, prostitution of children and child pornography are two primary forms of child sexual exploitation, which often overlap. The former is sometimes used to describe the wider concept of commercial sexual exploitation of children (CSEC). It excludes other identifiable manifestations of CSEC, such as commercial sexual exploitation through child marriage, domestic child labor, and the trafficking of children for sexual purposes. The terminology applied to the practice is a subject of dispute. The United States Department of Justice states, "The term itself implies the idea of choice, when in fact that is not the case." Groups that oppose the practice believe that the terms child prostitution and child prostitute carry problematic connotations because children are generally not expected to be able to make informed decisions about prostitution. As an alternative, they use the terms prostituted children and the commercial sexual exploitation of children. Other groups use the term child sex worker to imply that the children are not always "passive victims".

Себептері мен түрлері

Балалар жиі әлеуметтік құрылымдар мен жеке тұлғалар тарапынан олардың осал екенін пайдаланып, ересектердің жыныстық тұрғыдан құмарлық танытуына, зорлауына және оларды немесе олардың денелерін сату арқылы зәбірлеуіне ұшырайды. Құрылым мен жеке бастама жиі бірігіп, баланы коммерциялық секске мәжбүрлейді: мысалы, баланың жезөкшелікпен айналысуы көбінесе баланың үйінде болған бұрынғы жыныстық зорлық-зомбылықтан кейін болады. Көптеген адамдар жезөкшелікпен айналысатын балалардың көпшілігі Оңтүстік-Шығыс Азиядан екенін және олардың клиенттерінің көпшілігі батыстық секс-туристер екенін сенеді, бірақ социолог Луиза Браун батыстықтар индустрияның өсуіне үлес қосса да, балалардың көптеген клиенттері азиялықтар екенін айтады. Балалардың жезөкшелігі көбінесе борделдер, барлар мен клубтар, үйлер немесе белгілі бір көшелер мен аудандарда (әдетте әлеуметтік тұрғыдан тоқыраған жерлерде) жүзеге асырылады. Бір зерттеуге сәйкес, жезөкшелікпен айналысатын балалардың шамамен 10% ғана сутенермен жұмыс істейді, ал 45% -тен астамы достары арқылы осы бизнеске қатысады. Халықаралық бала еңбегін зерттеу кеңсесінің қызметкерлері Морин Джаффе мен Соня Розен жағдайлардың кең ауқымда әртүрлі екенін атап көрсетеді: Кейбір құрбандар үйден немесе мемлекеттік мекемелерден қашып кеткендер, ал кейбіреулерін ата-аналары сатып жіберген немесе жезөкшелікке мәжбүрлеген немесе алдаған, ал басқалары көше балалары. Кейбіреулері әуесқой, ал кейбіреулері кәсіби. Әдетте саудадағы жас қыздар туралы ойлағанмен, жезөкшелікпен айналысатын жас жігіттердің саны артып келеді. Ең алаңдатарлық жағдайлар – осы саудаға мәжбүрленіп, содан кейін түрмеге қамалған балалар. Бұл балалар тағы да зорлық-зомбылыққа және одан кейін өлімге ұшырау қаупіне тап болады. АҚШ Әділет министрлігінің Бас прокурорының орынбасары Джеймс Коул: «Проституцияға қатысқан құрбан болған балалардың көпшілігі – қанаушылыққа ұшыраған осал балалар. Көптеген зорлық-зомбылық жасаушылар қашып кеткендерді, жыныстық зорлық-зомбылық құрбандарын және биологиялық ата-аналары тарапынан қатал күтімсіздікке ұшыраған балаларды нысанаға алады. Олар тек физикалық денсаулығына әсер ететін жарақатты зорлық-зомбылыққа ғана емес, сонымен қатар жезөкшеліктің зорлық-зомбылыққа толы өміріне де тартылады».

Children are often forced by social structures and individual agents into situations in which adults take advantage of their vulnerability and sexually exploit and abuse them by selling them or selling their bodies. Structure and agency commonly combine to force a child into commercial sex: for example, the prostitution of a child frequently follows from prior sexual abuse, often in the child's home. Many believe that the majority of prostituted children are from Southeast Asia and the majority of their clients are Western sex tourists, but sociologist Louise Brown argues that, while Westerners contribute to the growth of the industry, most of the children's customers are Asian locals. Prostitution of children usually occurs in environments such as brothels, bars and clubs, homes, or particular streets and areas (usually in socially run down places). According to one study, only about 10% of prostituted children have a pimp and over 45% entered the business through friends. Maureen Jaffe and Sonia Rosen from the International Child Labor Study Office write that cases vary widely:Some victims are runaways from home or State institutions, others are sold by their parents or forced or tricked into prostitution, and others are street children. Some are amateurs and others professionals. Although one tends to think first and foremost of young girls in the trade, there is an increase in the number of young boys involved in prostitution. The most disquieting cases are those children who are forced into the trade and then incarcerated. These children run the possible further risk of torture and subsequent death. Deputy Attorney General James Cole, of the United States Department of Justice, stated,Most of the victimized children who face prostitution are vulnerable children who are exploited. Many predators target runaways, sexual assault victims, and children who have been harshly neglected by their biological parents. Not only have they faced traumatic violence that affects their physical being, but become intertwined into the violent life of prostitution.

Адам саудасы

Біріккен Ұлттар Ұйымының есірткі және қылмыспен күрес жөніндегі басқармасы (БҰҰҚК) адам саудасын "қорқыту, күш қолдану, басқа да мәжбүрлеу түрлері, ұрлау, алдау немесе жалған уәделер арқылы адамды алу, тасымалдау, беру, жасыру немесе қабылдау, оны пайдалану мақсатында" деп анықтайды. БҰҰҚК бойынша, әлемдегі құрбандардың саны шамамен 2,5 миллионға жетеді. Адам саудасының 79% жағдайы сексуалдық құлдыққа байланысты, ал құрбандардың көп бөлігі әйелдер, олардың шамамен 20% балалар. Әйелдердің өзі де қылмыскер бола алады. 2007 жылы БҰҰ Адам саудасына қарсы күрес жөніндегі БҰҰ-ның жаһандық бастамасын (БҰҰ.СЫЙЛЫҚ) құрды. ЮНИСЕФ, Еуропадағы қауіпсіздік және ынтымақтастық ұйымы (ЕҚЫҰ) және Біріккен Ұлттар Ұйымының әйелдерді дамыту қоры (ЮНИФЕМ) Біріккен Араб Әмірліктерінен БҰҰ.СЫЙЛЫҚ құруға грант алды. БҰҰ.СЫЙЛЫҚ адам саудасына қарсы күресті үкіметтер, бизнес және басқа да ірі әлемдік ойыншылар сияқты мүдделі тараптардың өзара қолдауы арқылы жүзеге асыруды мақсат етеді. Олардың бірінші қадамы – адам саудасының әдепсіз екенін және оның тоқтатылуы үшін жаһандық ынтымақтастық қажет болатын өсіп келе жатқан мәселе екенін тарату. БҰҰ.СЫЙЛЫҚ осы құлдықтың сұранысын төмендетуге және әлеуетті құрбандар үшін қауіпсіз орта жасауға тырысады. Кейбір жағдайларда, сексуалдық сауданың құрбандары бейтаныс адамдар тарапынан күшпен немесе жалған уәделермен алданып ұрланады. Олар сондай-ақ интернет арқылы азғырылуы мүмкін, себебі киберсексуалдық сауданың құрбандары болған балалар тасымалданып, содан кейін коммерциялық тікелей эфирде веб-камера алдында жыныстық әрекеттерге мәжбүрленеді немесе зорланады. Мұндай жағдайларда, тұтынушылар өздерінің жеке басын жасыру үшін криптовалюталар мен басқа да цифрлық технологияларды пайдаланады. Кейбір жағдайларда, балалардың отбасылары оларды өте кедейлік салдарынан осы салаға кіруге мәжбүрлейді. ЮНИСЕФ пен Save the Children ұйымы тапсырыс берген және социолог Анджанетт Росга басқарған зерттеуде соғыстан кейінгі Босния мен Герцеговинадағы балалардың жезөкшелігі зерттелді. Росга кедейліктің маңызды фактор екенін мәлімдеді. Ол: "Жержүзілік секс-сауда – бұл ұйымдасқан қылмыс проблемасы сияқты, экономикалық қиындықтар кезінде өмір сүру үшін күресіп жатқан қарапайым адамдардың өнімдері. Қылмысқа емес, кедейлікке шабуыл жасау – симптомды емдеу, ал ауруды емес. Қыздардың немен айналысатынын білуі және белгілі бір дәрежеде ерікті түрде қатысуы мүмкін. Олар өзгеше боламын деп ойлап, құтыла алады немесе үйде кедейлікте әлсіз сезінуден гөрі тәуекелге баруды жөн көреді." Жаффе мен Розен келіспейді және кедейлік жалғыз балаларды жезөкшелікке мәжбүрлемейді, өйткені ол кедейленген қоғамдарда кең ауқымды емес. Керісінше, отбасылық жағдайдың нашарлауы және отбасылық зорлық-зомбылық сияқты бірқатар сыртқы факторлар бұл мәселеге әсер етеді. Балалардың өмір сүру үшін жезөкшелікке баруы дамымаған және дамыған елдерде де кездеседі. Азияда кәмелетке толмаған қыздар кейде отбасын асырау үшін жезөкшелік үйлерінде жұмыс істейді. Шри-Ланкада ата-аналар қыздарына қарағанда ұлдарына көбірек жезөкшелік жасауға рұқсат береді, өйткені қоғам әйелдердің жыныстық тазалығына ерлерге қарағанда көбірек мән береді. Жаффе мен Розен Солтүстік Америкада балалардың жезөкшелігі көбінесе "экономикалық себептерден, отбасылық зорлық-зомбылықтан және зорлық-зомбылықтан, отбасылық ыдыраудан және есірткіге тәуелділіктен" туындайды деп жазады. Канадада 2012 жылы 15 жастағы қызды онлайн-проституциямен байланысты айыптаулар бойынша жас жігіт сотталды; ол оны ақша табу үшін өзін-өзі проституция жасауға шақырды, барлық табысын сақтап қалды және жалғастырмаса, зорлық-зомбылықпен қорқытты. АҚШ-та, көптеген жезөкше балалар үйсіз және қашып кеткен, жасөспірімдер жезөкшелігінің негізінен сумингтер мен басқа да "жыныстық саудагерлер" арқылы жүргізілетіндігі туралы пікірді SNRG NYC өздерінің 2008 жылғы Нью-Йорк зерттеуінде сынға алды. Бұл зерттеу 300-ден астам жасқа толмаған жезөкшелермен сұхбат жүргізілді және олардың тек 10% -ы сумингтер бар деп хабарлады. 2012 жылы Атлантик-Ситиде, Нью-Джерсиде, сол топ жасаған зерттеуде, сумингтер мен көшедегі жыныстық саудамен айналысатын жасөспірімдер арасындағы қарым-қатынасты қарастыратын кеңейтілген сапалық этнографиялық компонент енгізілді. Бұл зерттеуде сумингке ұшыраған жасөспірімдердің тек 14% ғана екені және бұл қарым-қатынастар, әдетте, әлеуметтік қызмет көрсетушілер, коммерциялық емес ұйымдар және көптеген БАҚ есептерінен гөрі күрделі, өзара және жақын болып шықты. Екінші жағынан, жастардың қашқын, үйсіз немесе оқу орындарында болуы коммерциялық секске қатысу ықтималдығын арттырады, деді Ұлттық қашқындық басқармасы және Нью-Йорк штатының балалар кеңсесі, Америкадағы қашқын жастардың үштен бірі 48 сағат ішінде көшеде жезөкшелікке тартылады.

Human trafficking is defined by the United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) as "the recruitment, transport, transfer, harbouring or receipt of a person by such means as threat or use of force or other forms of coercion, of abduction, of fraud or deception for the purpose of exploitation". The UNODC approximates the number of victims worldwide to be around 2.5 million. Trafficking for sexual slavery accounts for 79% of cases, with the majority of victims being female, of which an estimated 20% are children. Women are also often perpetrators as well. In 2007 the UN founded United Nations Global Initiative to Fight Human Trafficking (UN. GIFT). In cooperation with UNICEF, the Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE), and the United Nations Development Fund for Women (UNIFEM) the United Nations took a grant from the United Arab Emirates to establish UN. GIFT. UN. GIFT aims to fight human trafficking through a mutual support from its stakeholders which includes governments, businesses, and other large global actors. Their first initiative is to spread the word that human trafficking is immoral and has become a growing problem that it will take a global cooperation to cease its continuation. UN. GIFT strives to lower the demand for this exploitation and create a safe environment for potential victims. In some cases, victims of sex trafficking are kidnapped by strangers, either by force or by being tricked into becoming involved through lies and false promises. They may also be lured through the internet, as child victims of cybersex trafficking are transported and then coerced to perform sexual acts and or raped in front of a webcam on commercialized live streams. In these incidents, consumers use cryptocurrencies and other digital technologies to hide their identities. In other cases, the children's families allow or force them to enter the industry as a result of severe poverty. A study commissioned by UNICEF and Save the Children and headed by sociologist Annjanette Rosga conducted research on prostitution of children in post war Bosnia and Herzegovina. Rosga reported that poverty was a strong contributing factor. She stated,The global sex trade is as much a product of everyday people struggling to survive in dire economic straits as it is an organized crime problem. Attacking the crime and not the poverty is treating the symptom but not the disease It's not uncommon for girls to know what they're entering into, and to enter voluntarily to some degree. Maybe they think they'll be different and able to escape, or maybe they'd rather take the risk than feel powerless staying at home in poverty. Jaffe and Rosen disagree and argue that poverty alone does not often force children into prostitution, as it does not exist in a large scale in several impoverished societies. Rather, a number of external influences, such as poor family situations and domestic violence, factor into the problem. Prostitution of children in the form of survival sex occurs in both undeveloped and developed countries. In Asia, underage girls sometimes work in brothels to support their families. In Sri Lanka, parents will more often have their sons prostitute themselves rather than their daughters, as the society places more weight on sexual purity among females than males. Jaffe and Rosen write that prostitution of children in North America often results from "economic considerations, domestic violence and abuse, family disintegration and drug addiction". In Canada, a young man was convicted of charges relating to the prostitution of a 15 year old girl online in 2012; he had encouraged her to prostitute herself as a means of making money, kept all of her earnings, and threatened her with violence if she did not continue. In the United States, where many prostituted children are homeless and runaways, the view of adolescent prostitution as primarily driven by pimp exploiters and other "sex traffickers" was challenged by SNRG NYC in their 2008 New York City study which interviewed over 300 under age prostitutes and found that only 10% reported having pimps. A 2012 study done in Atlantic City, New Jersey, by the same group incorporated an extended qualitative ethnographic component that looked specifically at the relationship between pimps and adolescents engaged with street based sex markets. This study found the percentage of adolescents who had pimps to be only 14% and that those relationships were typically far more complex, mutual, and companionate than has been reported by social service providers, not for profits, and much of the news media. On the other hand, youths' status as being a runaway, homeless, or in the foster care system greatly increases their likelihood of being involved in commercial sex, according to the National Runaway Switchboard and the New York State Office of Children, with one third of runaway youths in America being lured into prostitution within 48 hours on the streets.

Проституцияға сатылған балаларды емдеу

Проституцияға тартылған балалар көбінесе дұрыс гигиена жағдайлары болмайтын қауіпті ортада жұмыс істеуге мәжбүр болады. Олар зорлық-зомбылыққа ұшырайды, кейде зорланып, ұрылып-соғылады. Зерттеушілер Робин Э. Кларк, Джудит Фриман Кларк және Кристин А. Адамек жалпы алғанда, олардың "көптеген зорлық-зомбылыққа, бақытсыздыққа және денсаулығының нашарлауына" ұшырайтынын жазды. Мысалы, Деррик Дженсен Непалдан келген әйелдердің жыныстық сауда құрбандарының зорлау мен ұрып-соғу арқылы "бұзылып", кейін түнегіне отыз бес ретке дейін жалға берілетінін, әрбір адам үшін бір-екі доллар төленетінін хабарлады. Тағы бір мысал, Непалдан келген ұлдар Үндістанға алдандырылып, Мумбай, Хайдарабад, Нью-Дели, Лакхнау және Горакхпур қалаларындағы борделдерге сатылды. Бір құрбан 14 жасында Непалдан кетіп, құлдыққа сатылып, қамауға алынып, ұрылып-соғылып, аштықтан азапталды және мәжбүрлеп сүндеттелді. Ол 40-50 баламен бірге борделде ұсталғанын, олардың көпшілігі кастрацияланғанын, содан кейін қашып Непалға оралғанын айтты. Криминолог Рональд Флауэрс балалардың проституциясы мен балалар порнографиясы тығыз байланысты екенін жазады; проституцияға тартылған үш баланың біреуі порнографияға қатысқан, көбінесе фильмдер немесе әдебиеттер арқылы. Оның сөзіне сәйкес, үйден қашқан жасөспірімдер жиі "порнофильмдерге" және фотосуреттерге пайдаланылады. Флауэрс порнографиядан басқа, "Бұл жыныстық қанаудың екі түрлі әлеміне түскен балалар көбінесе жыныстық зорлық-зомбылықтың, жыныстық бұрмалаудың, жыныстық жолмен берілетін аурулардың және жыныстық зұлымдықтардың, сондай-ақ мәңгілікке бұзылған, қатыгездікке ұшыраған және зардап шеккен денелердің естеліктерінің құрбаны болады" деп жазады.

Физикалық және психологиялық әсерлері

Хьюманий (Humanium) балалардың жыныстық эксплуатациясына қарсы тұратын халықаралық ұйымның мәліметінше, бұл практика "қынның жарылуы, зорлық-зомбылықтың физиологиялық салдары, ауырсыну, инфекция немесе қалаған емес жүктілік" сияқты жарақаттарға алып келеді. Клиенттер көбінесе ЖИТС-тің таралуына қарсы қауіпсіздік шараларын қолданбайды,

Ал бұрын жыныстық эксплуатацияға ұшыраған балалар көбінесе психологиялық жарақаттармен күреседі, оның ішінде депрессиямен және посттравматикалық стресс синдромымен (ПТСС). Басқа психологиялық салдарларына ашу, ұйқысыздық, сексуалдық және жеке бастық сананың шатасуы, ересектерге сенбеу және өзіне сенімділіктің жоғалтылуы жатады. Есірткіге байланысты денсаулық проблемаларына тіс аурулары, В және С гепатиті, сондай-ақ бауыр және бүйрек аурулары кіреді. Басқа медициналық асқынуларға репродуктивтік проблемалар және жыныстық зорлық-зомбылықтан туған жарақаттар, күшті физикалық шабуылдардан туған физикалық және неврологиялық проблемалар, сондай-ақ тыныс алу жолдарының аурулары мен буын аурулары сияқты жалпы денсаулық мәселелері жатады.

Тыйым салу

Халықаралық заң бойынша балаларды жезөкшелікке тарту заңсыз, ал БҰҰ-ның Бала құқықтары туралы конвенциясының 34-бабында «Мемлекет балаларды сексуалдық эксплуатация мен зорлық-зомбылықтан, оның ішінде жезөкшеліктен және порнографияға қатысудан қорғайды» деп жазылған. Бұл конвенция алғаш рет 1989 жылы қабылданды және оны 193 мемлекет ратификациялады. 1990 жылы БҰҰ балаларды сату, балалық жезөкшелік және балалық порнография мәселесі бойынша арнайы хабаршы тағайындады. Соңғы он жылда халықаралық қауымдастық балаларды сату, балалық жезөкшелік және балалық порнография сияқты мәселелерді шешудің маңыздылығын арттырып, олар балалардың құқықтарын бұзатын және көбінесе ұйымдасқан қылмысқа байланысты екенін мойындады. Ересектердің жезөкшелігінің заңдылығы әлемнің әртүрлі аймақтарында әртүрлі болғанымен, кәмелетке толмағандардың жезөкшелігі көптеген елдерде заңсыз және барлық елдерде оған қатысты белгілі бір шектеулер бар. Баланың жезөкшелікке тартылуы дегеніміз не – бұл мәселе даулы. Халықаралық заң бойынша бала – 18 жасқа толмаған кез келген адам, бірақ көптеген елдер заңды келісім және ересектік жасын төмендетіп, әдетте 13-тен 17 жасқа дейін белгілейді. Мысалы, Чехияда 14 жастан асқан балалардың жезөкшелігі заңды. Сондықтан құқық қорғау органдары кейде жасқа байланысты келісімнің ерекшеліктеріне байланысты істерді тергеуге күдікпен қарауы мүмкін. Дегенмен, кейбір елдердің заңдарында жасөспірімдер мен балалар арасында айырма жасалады. Мысалы, Жапония үкіметі осы санатты 13-тен 18 жасқа дейінгі кәмелетке толмағандар деп анықтайды. Бірақ қазіргі уақытта бала – 18 жасқа толмаған адам деп қарастырылады. Құқық бұзушыларға берілетін жаза елдер бойынша әртүрлі. Қытай Халық Республикасында барлық түрдегі жезөкшелік заңсыз, бірақ 14 жасқа толмаған адаммен сексуалдық қатынасқа түсу, оның келісіміне қарамастан, ересекті зорлаудан да ауыр жазаға тартылады. Ал Аргентинаның Қылмыстық кодексі кәмелетке толмағандардың жезөкшелігін қылмыс деп санайды, бірақ тек жезөкшелікті «қолдаған немесе жеңілдеткен» адамдарды ғана жазалайды, оны пайдаланған клиенттерді емес. АҚШ-та балаларды жезөкшелікке тарту үшін заң бойынша 5 жылдан 20 жылға дейін бас бостандығынан айыру жазасы көзделген. ФБР «Жоғалған тазалық» деген жаңа бөлімді құрды, ол балаларды жезөкшеліктен босатуға жұмыс істейді. Бұл операцияға байланысты жаңалықтарға ел бойынша халықтың күшті реакциясы жауап ретінде болды, оның аясында 23 кәмелетке толмаған бала күштеп жезөкшелікке тартылудан құтқарылды.

Prostitution of children is illegal under international law, and the United Nations Convention on the Rights of the Child, Article 34, states, "the State shall protect children from sexual exploitation and abuse, including prostitution and involvement in pornography." The convention was first held in 1989 and has been ratified by 193 countries. In 1990, the United Nations appointed a Special Rapporteur on the sale of children, child prostitution, and child pornography. Over at least the last decade, the international community has increasingly acknowledged the importance of addressing problems posed by the trafficking of children, child prostitution, and child pornography; activities that undermine the rights of children and are frequently linked to organized crime. While the legality of adult prostitution varies between different parts of the world, the prostitution of minors is illegal in most countries, and all countries have some form of restrictions against it. There is a dispute surrounding what constitutes a prostituted child. International law defines a child as any individual below the age of 18, but a number of countries legally recognize lower ages of consent and adulthood, usually ranging from 13 to 17 years of age. In the Czech Republic, for example, prostitution is legal for children older than 14. Thus, law enforcement officers are sometimes hesitant to investigate cases because of the differences in age of consent. The laws of some countries do, however, distinguish between prostituted teenagers and prostituted children. For example, the Japanese government defines the category as referring to minors between 13 and 18. However, it is currently defined as being under the age of 18. Consequences for offenders vary from country to country. In the People's Republic of China, all forms of prostitution are illegal, but having sexual contact with anyone under the age of 14, regardless of consent, will result in a more serious punishment than raping an adult. By contrast, Argentina's Criminal Code criminalizes the prostitution of minors, but only sanctions those who "promote or facilitate" prostitution, not the client who exploits the minor. In the United States, the legal penalty for participating in the prostitution of children includes five to twenty years in prison. The FBI established "Innocence Lost", a new department working to free children from prostitution, in response to the strong public reaction across the country to the news of Operation Stormy Nights, in which 23 minors were released from forced prostitution.

Демография

Жасөспірімдерден жыныстық қызмет сатып алатындар көбінесе балалармен жыныстық қатынасқа түсуді рационалдауға тырысатын ер адамдар болып табылады. Балалардың жыныстық қызмет көрсететін көпшілігі қыздар болғанымен, жақтаушылар ұлдардың да зорлық-зомбылыққа ұшырағанын, және бұл көбінесе назардан тыс қалып, одан да қатты айыпталады екенін көрсетеді. ECPAT USA жүргізген зерттеуде гомосексуал, бисексуал және өзгенің жыныстық бағытын анықтауға тырысатын ұлдардың көрсеткіші жалпы халықтан жоғары болғанымен, жыныстық қызмет көрсететін ұлдардың көпшілігі гомосексуалдық актілер жасағанына қарамастан, гетеросексуалды екені анықталды.

Қоғамның пікірі

Антрополог Хизер Монтгомери қоғамның балалардың жыныстық кәсібіне көбінесе теріс қатынас танытатынын, мұның бір себебі балалардың ата-аналары мен отбасылары тарапынан тасталып немесе сатылған деп есептелуі екенін жазады. Халықаралық еңбек ұйымы балалардың жыныстық кәсібін "балалар еңбегінің ең қатал түрлері" тізіміне енгізді. 1996 жылғы балалардың коммерциялық сексуалдық эксплуатациясына қарсы әлемдік конгресте бұл "адамзатқа қарсы қылмыс", "азаптау" және "құлдық" деп аталды. Аудандық судья және балалардың эксплуатациясы мен адам саудасы жөніндегі сарапшы Вирджиния Кендалл және адвокат, заң профессоры Т. Маркус Функ бұл мәселенің эмоционалды екенін және оның алдын алу туралы түрлі пікірлер бар екенін жазады:

Тергеуші журналист Джулиан Шер балалардың жыныстық кәсібі туралы кең таралған стереотиптер 1990 жылдарға дейін жалғасқанын, осы кезде алғашқы ұйымдасқан оппозиция пайда болып, полицейлер жалған түсініктерді жоюға кіріскенін айтады. Криминолог Роджер Мэтьюс педофилия және балаларға қарсы сексуалдық зорлық-зомбылық туралы алаңдаушылық, сондай-ақ жастарға деген көзқарастың өзгеруі қоғамды балалардың жыныстық кәсібі мен ересектердің жыныстық кәсібі арасындағы үлкен айырмашылықты көруге итермеледі деп жазады. Ересектердің жыныстық кәсібі көбінесе жақтырмасқа іліссе, балалардың жыныстық кәсібі төзбеушілікпен қарастырылады. Оның сөзіне сүйенсек, балалардың "таза" және "күнәсіз" екеніне сенеді, ал олардың жыныстық кәсібі құлдықтан да артық нәрсе. Көзқарас өзгергендіктен, көпшілік жыныстық саудаға тартылған жасөсперімдерді қылмыскерлер емес, құрбандар деп қарастыра бастады, оларға жазалаудың орнына оңалту қажет.

Қарсылық

Балалардың жезөкшелігіне қарсы науқандар 1800-шы жылдары басталғанмен, осы құбылысқа қарсы алғашқы жаппай наразылықтар 1990-шы жылдары АҚШ-та болды, оны көбінесе ECPAT (Азия туризмінде балалардың жезөкшелігін тоқтату) ұйымы бастады. Тарихшы Джуниус П. Родригес бұл ұйымды "балалардың жезөкшелігіне қарсы күрескен ұйымдардың ең маңыздысы" деп сипаттады. Ұйым бастапқыда Батыс туристерінің Оңтүстік-Шығыс Азияда балаларды пайдалану мәселесіне назар аударды. Әйелдер құқығын қорғаушылар мен туризмге қарсы ұйымдар Тайландтың Бангкок қаласында секс-туризмге қарсы наразылық білдірді. Секс-туризмге қарсылықты Тайм журналында жарияланған тайлық жастың жезөкшелікпен айналысқан суреті және Ұлыбританияда шыққан сөздікте Бангкок "көптеген жезөкшелер бар орын" деп сипатталғаны күшейтті. Мәдениет антропологтары Сьюзан Дьюи мен Пэтти Келли секс-туризмді тоқтатуға мүмкіндік болмаса да, балалардың жезөкшелігі деңгейінің өсіп келе жатқанын, бірақ бұл ұйымдардың "ұлттық және халықаралық деңгейде қоғамдық пікірді қозғауға" және бұқаралық ақпарат құралдарының бұл тақырыпты алғаш рет кеңінен жабуына қол жеткізгенін жазды. Кейін ECPAT балалардың жезөкшелігіне қарсы күрестің ауқымын бүкіл әлемге кеңейтті. 1990-шы жылдардың соңы мен 2000-шы жылдардың басында жезөкшелікпен айналысқан балаларға арналған бірнеше баспаналар мен оңалту бағдарламалары құрылды, сондай-ақ полиция бұл мәселені белсенді түрде тергей бастады. Polaris жобасы ұлттық, тегін жедел желі ретінде Ұлттық адам саудасы ресурстық орталығын (NHTRC) құрды, ол АҚШ-тың кез келген жерінен, күніне 24 сағат, аптасына жеті күн, жыл бойы келіп түсетін қоңырауларға жауап береді. Бұл жедел желі шалушыларға адам саудасы туралы ақпарат беруге және алуға мүмкіндік береді. Балалардың жезөкшелігі мен сексуалдық құлдыққа қарсы күрес Еуропаға және басқа да елдерге тарады, ал ұйымдар жезөкшелікпен айналысқан балаларды қылмыскерлер емес, құрбандар ретінде тануға ұмтылды. Бұл мәселе келесі жылдары да маңызды болып қала берді, және әртүрлі науқандар мен ұйымдар 2000-шы және 2010-шы жылдарға дейін жұмысын жалғастырды.

Though campaigns against prostitution of children originated in the 1800s, the first mass protests against the practice occurred in the 1990s in the United States, led largely by ECPAT (End Child Prostitution in Asian Tourism). The group, which historian Junius P. Rodriguez describes as "the most significant of the campaigning groups against child prostitution", originally focused on the issue of children being exploited in Southeast Asia by Western tourists. Women's rights groups and anti tourism groups joined to protest the practice of sex tourism in Bangkok, Thailand. The opposition to sex tourism was spurred on by an image of a Thai youth in prostitution, published in Time and by the publication of a dictionary in the United Kingdom describing Bangkok as "a place where there are a lot of prostitutes". Cultural anthropologists Susan Dewey and Patty Kelly write that though they were unable to inhibit sex tourism and rates of prostitution of children continued to rise, the groups "galvanized public opinion nationally and internationally" and succeeded in getting the media to cover the topic extensively for the first time. ECPAT later expanded its focus to protest child prostitution globally. The late 1990s and early 2000s also saw the creation of a number of shelters and rehabilitation programs for prostituted children, and the police began to actively investigate the issue. The National Human Trafficking Resource Center (NHTRC) was later established by the Polaris Project as a national, toll free hotline, available to answer calls from anywhere in the United States, 24 hours a day, seven days a week, every day of the year. The hotline was designed to allow callers to report tips and receive information on human trafficking. The opposition to prostitution of children and sexual slavery spread to Europe and elsewhere, and organizations pushed for prostituted children to be recognized as victims rather than offenders. The issue remained prominent in the following years, and various campaigns and organizations continued into the 2000s and 2010s.

Тарих

Балалардың жезөкшелігі ежелден басталған. Ежелгі Грекия мен Римдегі жетімдер үйінде еркек балаларды жиі жетімдікке жатқызған. Рональд Флауэрс жазғандай, "Егіпеттің ең сұлу және ең биік қыздары жезөкшелікке мәжбүр болды және олар алғашқы күтіміне келгенше жезөкше болып жүрді". Қытай мен Үндістан балаларын ата-аналары жезөкшелікке сататын. Кейде Үндістанда ата-аналар қыздарын индуистік ғибадатханаларға бағыштап, сонда "девадаси" болып шығады. Дәстүрлі түрде қоғамдағы жоғары мәртебелі девадасилерге бастапқыда олар тағайындалған индуистік құдайлардың (әдетте, Ренука құдайы) ғибадатханаларын күтіп-ұстау және тазарту және музыка мен би сияқты дағдыларды үйрену міндеті жүктелді. Алайда, бұл жүйе дамыған сайын, олардың рөлі ғибадатханадағы жезөкшеге айналды, ал бойжеткенге дейінгі "жезөкшелік" қыздар өздерін жоғарғы таптағы ер адамдарға жезөкшелік етуге мәжбүр болды. Бұл тәжірибе заңсыз деп танылған, бірақ әлі де бар. Еуропада балалық жезөкшелік 1800-жылдардың аяғына дейін өркендеді; Париждегі жезөкшелікпен айналысатын адамдардың 50% -ы кәмелетке толмағандар болды. XIX ғасырдағы Англиядағы бір даулы жағдай сол елдегі үкіметке бала туу жасын көтеруге себеп болды. 1885 жылдың шілдесінде The Pall Mall Gazette газетінің редакторы Уильям Томас Стид "Қазіргі Бабылдың қыздар құрметі" атты төрт мақаланы жариялады. Stead-тің баяндамалары 13 жасар қызға, Элиза Армстронгқа, 5 фунтқа (2012 жылы шамамен 500 фунтқа тең) сатылып, содан кейін оның пәктігін тексеру үшін акушерге жеткізілді. Ал келісім беру жасы 13 жастан 16 жасқа дейін көтерілді. Осы кезеңде ақ құлдық термині бүкіл Еуропа мен Құрама Штаттарда жезөкшелікпен айналысатын балаларды сипаттау үшін қолданыла бастады.