Ashkenazi Polish baked or fried snack food consisting of a filling covered with dough
Книш /k//ə/'/n//ɪ//ʃ/ немесе /k//n//ɪ//ʃ/ – дәстүрлі ашкенази еврей шақасы, қамырмен жабылған ішкіліктен тұрады, көбінесе пісіріледі немесе кейде майда қуырылады. Кништер көбінесе еврей халқы көп қалалық аймақтардағы көше сатушыларынан, кейде хот-дог дүкенінен немесе етханадан сатып алынады. Олар әлі күнге дейін Нью-Йорк ас-суымен тығыз байланысты, мүмкін, Манхэттеннің төменгі шығыс жағында орналасқан Yonah Schimmel's Knish Bakery мейрамханасының арқасында, бұл дәстүрлі түрде еврейлер ауданы. Кништерді Солтүстік Америкада Ашкенази еврей босқындары, қоныс аударушылар (негізінен қазіргі Беларусь, Литва, Украина және Шығыс Польшадан) танымал етті. Көптеген дәстүрлі нұсқаларда ішкілік толығымен картоп пюресі, каша (қазандық бидай) немесе ірімшіктен жасалады. Басқа да түрлі ішкіліктерге сиыр еті, тауық еті, тәтті картоп, қара бұршақ немесе шпинат жатады. Книш дөңгелек, төртбұрышты немесе шаршы болуы мүмкін. Олар толығымен қамырмен қапталуы немесе ішкіліктің бір бөлігі үстіңгі жағынан шығып тұруы мүмкін. Мөлшері бір тілімдей шағын көлемнен бастап сэндвичтей үлкенге дейін болуы мүмкін.
A knish /k//ə/'/n//ɪ//ʃ/ or /k//n//ɪ//ʃ/ is a traditional Ashkenazi Jewish snack food consisting of a filling covered with dough that is typically baked or sometimes deep fried. Knishes are often purchased from street vendors in urban areas with a large Jewish population, sometimes at a hot dog stand, or from a butcher shop. They are still strongly associated with New York City cuisine, possibly because of the iconic Yonah Schimmel's Knish Bakery restaurant, located on the Lower East Side of Manhattan, traditionally a Jewish neighbourhood. Knishes were popularized in North America by Ashkenazi Jewish refugees from the Pale of Settlement (mainly from present day Belarus, Lithuania, Ukraine, and eastern Poland). In most traditional versions, the filling is made entirely of mashed potato, kasha (buckwheat groats), or cheese. Other varieties of fillings include beef, chicken, sweet potatoes, black beans, or spinach. Knishes may be round, rectangular, or square. They may be entirely covered in dough or some of the filling may peek out of the top. Sizes range from those that can be eaten in a single bite hors d'oeuvre to sandwich sized.
АҚШ тарихы
1900 жылы Америка Құрама Штаттарына келген ашкенази яһуди иммигранттары книш әкелді. Книш (קניש) – славян тілінен шыққан идиш сөзі, украин тіліндегі книш (книш) және поляк тіліндегі книш (knysz) сөздерімен байланысты. Кништің алғашқы түрі – орта ғасырлардағы қуырылған көкөніс немесе қуырылған тағам, ол книш деп аталды; кейін ол ішіне толтырылатын тағамға айналды. Украинада книш ашытқымен пісірілген, іші толтырылған нанға айналды, ал қазір көбінесе тәтті, дәмді емес; еврей книшінің орыс аналогы – пирожок (пирожки́). Дәстүрлі тағам көрші елдерге тарады, ал одан әрі көші-қон оның таралуына көмектесті. Кништерді қуырудың орнына пісіруді картоп Шығыс Еуропада кеңінен танымал болған кезден бастады, ал қамыр қаптамасы нанға қарағанда бәлішке көбірек ұқсады. Көбінесе 20 ғасырдың басында Нью-Йорк қаласында еврей иммигранттары тарапынан танымал болған тағам ретінде қабылданады, АҚШ 2000 жылдары кништердің қайта жандануын бастан өткерді, мұны Филадельфиядағы Knishes and Dishes, Балтимордағы Knish Shop (Мэриленд штаты), Буффало және Берген (Вашингтон, округ Колумбия), немесе Калифорния штатының Уэстлейк-Виллидж қаласындағы My Mother's Knish сияқты арнайы мекемелерге байланыстыруға болады. 20 ғасырда Нью-Йорк қаласы мен штатының саясаткерлері еврей жұмысшы табына қолдау білдіру үшін книш жеп жүргендей бейнеледі. Бұл тенденция қала шеттеріне көшуден және Эд Кох пен Руди Джулианидің тағам арбаларынан книш сатуды шектеген саясатынан кейін азайды.
Ashkenazi Jewish immigrants who arrived sometime around 1900 brought knishes to the United States. Knish (קניש) is a Yiddish word of Slavic origin, related to the Ukrainian knysh (книш) and Polish knysz. The ancestor of the knish was a medieval fried vegetable patty or fritter called knysz; eventually it became a stuffed item. In Ukraine, the knysz evolved into a filled yeasted bun, and today is usually sweet rather than savoury; the Russian cousin to the Jewish knish is the pyrizhok (пирожки́). The traditional food spread to neighbour countries, migration from which helped spread the food further. Knishes began to be baked (rather than fried) around the same time that the potato was popularized in Eastern Europe, and the dough wrapper gradually became more like pastry than bread. Generally recognized as a food made popular in New York City by Jewish immigrants in the early 20th century, the United States underwent a knish renaissance in the 2000s driven by knish specialty establishments such as Knishes and Dishes in Philadelphia, the Knish Shop in Baltimore, Maryland, Buffalo and Bergen in Washington, DC, or My Mother's Knish, in Westlake Village, California. In the 20th century, New York City and state politicians portrayed themselves eating knishes to show solidarity with Jewish working class people. The trend declined after suburbanization and the policies of Ed Koch and Rudy Giuliani that restricted the sale of knishes from food carts.