Лемони Сникет: Автор және фантастикалық кейіпкер

Кіріспе

Лемони Сникет – американдық жазушы Дэниел Хэндлердің (1970 жылғы 28 ақпанда туған) псевдонимі. Хэндлер осы атпен түрлі балалар кітаптарын жариялады, соның ішінде 60 миллионнан астам данасы сатылған «Бақытсыз оқиғалар сериясы» және 2004 жылғы фильм, сондай-ақ 2017 жылдан 2019 жылға дейінгі Netflix телехикаясы. Лемони Сникет «Бақытсыз оқиғалар сериясында» Бодлер есімді жетімдердің тарихын зерттеп, қайта баяндайтын кітап ішіндегі автор рөлін де атқарады. Сникет – «Лемони Сникет: Рұхсатсыз автобиография» атты ойдан шығарылған автобиографияның тақырыбы. Сникеттің оқиғалары туралы толық мәліметтерді «Барлық қате сұрақтар» төрт бөлімді балалар сериясынан және «Лемони Сникет туралы ешқашан білмеуіңізді тілейтін 13 таңқаларлық құпия» атты буклеттен (The End жарнамасы үшін шығарылған) табуға болады. Сникеттің басқа да туындылары: «Балалар асханасында», «Композитор қайтыс болды», «Көміршең: Қашпайтын ащы шындықтар», «Айқайлауын тоқтата алмайтын латке», «Көмірдің кесегі» және «13 сөз». 2004 жылғы фильмде Лемони Сникеттің дауысын Джуд Лоу білдірсе, Джеймс Хендерсон оны сомдайды, ол фильмдегі оқиғаларды сағат мұнарасының ішіндегі теріс машинада жазады. Фильмге негізделген бейне ойында оның дауысын Тим Карри береді. Netflix сериалында Сникет – Бодлер балаларының оқиғаларын баяндайтын құпия және барлығын білетін баяндаушы рөлінде бейнеленеді, оны Патрик Уорбертон сомдайды.

Қасиеттері

Өкінішті оқиғалар сериясында баяндаушы Лемони Сникетке өзінің жеке тарихы беріледі. Ол үш балалы отбасынан шыққан. Оның ағасы Жак (Қасіретті ауылда өлтірілген) және әпкесі Кит V. F. D. мүшелері және Бодлерлердің ата-анасының достары болды. Жак пен Кит – V. F. D. ұйымының мүшелері және Бодлер ата-анасымен жақын байланыста болған. Ол сондай-ақ граф Олафты ерте кездері білген, өйткені екеуі мектепте бірге оқыған. Бала кезінде ол ұрланып, В. Ф. Д-ға «жаңадан кіруші» ретінде қабылданды, онда ол сөз өнеріне үйреніп, көрінеу мағынасыз тапсырмаларға жіберілді, ал оның бұрынғы өмірімен барлық байланыстары үзілді, тек аға-інілері Жак пен Киттен басқа (олар да ұрланып, ұйымға қабылданды). Осының салдарынан Сникет жас кезінде сериядағы басқа кейіпкерлермен бірге В. Ф. Д. басқаратын пансионға барды. Кейіннен ол Мортмен тауларындағы В. Ф. Д. штаб-пәтерінде оқу алды және бітіргеннен кейін «The Daily Punctilio» газетінде некролог жазушы және театр сыншысы болып жұмыс істеді. Сникет – әртүрлі қылмыстарда негізсіз айыпталған, полиция мен оның жаулары, V.F.D. (Достық өрт сөндіру бөлімі) құпия ұйымының өртке қатысы бар жағынан үнемі қуылған, қиын жағдайдағы жазушы және фотограф. Ұйымда ол Беатрис есімді әріптесімен танысып, оған ғашық болды және оған үйленуге ұсыныс жасады. Оны кісі өлтіру және өрт қоюда негізсіз айыптады. Ақырында, негізсіз айыптаулар соншалықты көбейді, The Daily Punctilio оның қайтыс болғаны туралы хабарлады. Беатрис кейін Бертран Бодлерге тұрмысқа шығып, Вайолет, Клаус және Санни Бодлердің анасы болды – «Өкінішті оқиғалар сериясының» басты кейіпкерлері. Он төрт жылдан кейін Беатрис пен Бертран үй өртінен қаза тапты деп есептелді, Бодлер балалары жетім қалды, содан кейін Сникеттің бұрынғы әріптесі граф Олаф оларды қуалай бастады. Сникет өзінің бұрынғы жарына қарыздар екенін сезінеді және Бодлер балаларының өмірін өздері әлемнің қиындықтарымен күресуге жеткілікті жасқа жеткенше баяндауға кіріседі. Лемони Сникет «көптеген жеке және заңды себептермен» Бодлер жетім балаларының тарихын зерттеу және құжаттау міндетін өзіне жүктеді. Ол олардың қозғалысын қадағалап, олардың басынан өткен оқиғаларға қатысты дәлелдерді жинап алады. Ол кітап сериясында балалармен кездескені туралы ешқашан айтылмаса да, Netflix адаптациясында «Соңғыдан кейінгі қауіп» ол балаларды қонақүйден алып кетуге тырысқан такси жүргізушісі екені расталды. Сериал дами келе, Сникеттің Бодлер жетім балаларының ата-аналарын V. F. D. арқылы жақсы білгені анық болады. Алайда, «Дұшпан ауруханасы» және «Соңғы» романдарында айтылғандай, Лемонидің барлық зерттеулері мен еңбегіне қарамастан, ол әлі де Бодлер балаларының қазіргі орналасқан жерін, лауазымын немесе жағдайын білмейді. Сонымен қатар, ол кітаптарда олармен кездескен-келмегені белгісіз. Сникет жиі өзін-өзі сынайды; ол өзін қорқақ деп сипаттайды және романдарының әртүрлі жерлерінде Бодлер балаларының орнында болғанда, ол олардай батыл болмас еді дейді. Ол сондай-ақ, асыл емес істер жасағанын мойындайды, мысалы, Эсме Скуалордан қант ыдысын ұрлау. Ол граф Олафтың ата-анасын өлтіруге қатысқандығын және Беатрис та қатысқандығын айтты. Кітаптарда баяндамасында Сникет бос уақытында көптеген ерекше істер жасағанын, оның ішінде іс-әрекеттерінің барлық іздерін жасыруды, жаңа жасырын жерлерді табуды, күдікті тағамдарды қарастыруды және Бодлер балаларының қауіпті өмірін зерттеуді сипаттайды. Ол өзін көтеріңкі көңіл күйге келтіру үшін батылдығы үшін өзіне жиі мақтау қағаздарын жазады, бірақ бұл әрекеттері әрқашан нәтижесіз аяқталады.

Within A Series of Unfortunate Events, the narrator Lemony Snicket is given his own backstory. He is said to have come from a family of three children. His brother Jacques (who was murdered in The Vile Village) and sister Kit were V. F. D. members and friends of the Baudelaire parents. Both Jacques and Kit appear as supporting characters in the books. He also knew Count Olaf in his early life, as the two attended school together. As a child, he was kidnapped and inducted as a "neophyte" into V. F. D., where he was trained in rhetoric and sent on seemingly pointless missions, while all connections were severed from his former life, apart from his siblings Jacques and Kit (who were also kidnapped and inducted). Consequently, Snicket attended a V. F. D. run boarding school in his youth with several other characters from the series. He received later tuition at a V. F. D. headquarters in the Mortmain Mountains and was employed by a newspaper called The Daily Punctilio after graduation as an obituary spell checker and theater critic. As a character, Snicket is a harried, troubled writer and photographer who is falsely accused of various felonies and continuously hunted by the police and his enemies, the fire starting side of the secret organization V. F. D. (Volunteer Fire Department). In the organization, he met and fell in love with an associate named Beatrice, to whom he got engaged. He was falsely accused of murder and arson. Eventually, the fallacies grew so much that The Daily Punctilio reported his death. Beatrice later moved on and married Bertrand Baudelaire, becoming the mother of Violet, Klaus, and Sunny Baudelaire, the protagonists of A Series of Unfortunate Events. Fourteen years thereafter, Beatrice and Bertrand were supposedly murdered in a house fire, leaving the Baudelaire children orphaned and then pursued by Snicket's former associate, Count Olaf. Snicket feels indebted to his former fiancée and embarks on a quest to chronicle the lives of the Baudelaire children until they become old enough to face the troubles of the world on their own. Lemony Snicket has charged himself with the task of researching and documenting the story of the Baudelaire orphans for "many personal and legal reasons". He traces their movements and collects evidence relating to their adventures. Though he is never specified to have met the children in the book series, in the Netflix adaptation of The Penultimate Peril he is confirmed as the taxi driver trying to take the children away from the hotel. As the series progresses, it becomes increasingly clear that Snicket had known the Baudelaire orphans' parents well through their connections to V. F. D. However, as mentioned in The Hostile Hospital and The End, despite all of Lemony's research and hard work, he still does not know the current location, position or status of the Baudelaire children. Additionally, it is unclear if he ever met them in the books. Snicket is frequently disparaging of himself; he has described himself as a coward, and at various points in his novels comments that he would not have been as brave as the Baudelaire children had he been in their situation. He also confesses that he has done things that were not noble, such as the original theft of the sugar bowl from Esmé Squalor. He implied he had a part in the murder of Count Olaf's parents, and that Beatrice was involved as well. In the narration of the books, Snicket describes doing many unusual things in his free time, including hiding all traces of his actions, locating new hiding places, considering suspicious dishes, and researching the perilous lives of the Baudelaire children. He claims to often write himself citations for bravery in an attempt to cheer himself up, but these attempts are always in vain.

Кәдімгі аты

Лемони Сникет есімі бастапқыда Хэндлердің алғашқы кітабы – «Негізгі сегіз» кітабындағы зерттеулерден туындаған. Хэндлер «жағымсыз немесе күлкілі» деп тапқан ұйымдардан материал алуды қалаған, бірақ өз атын пайдаланғысы келмегендіктен, «Лемони Сникет» псевдонимін ойлап тапты. Аталған есімнің Джимми Крикетке (Jiminy Cricket) ұқсастығы «Фрейдтік қателік болуы мүмкін». Хэндлер NPR радиосына берген сұхбатында: «Лемони Сникет кейіпкері, оқырманға тікелей сөйлейтін және айтып отырған оқиғалармен байланысы бар адам, шын мәнінде кейіпкер. Біз осы кейіпкердің атымен кітаптарды шығаруды қызық деп ойладық» деді. Хэндлер сонымен қатар Лемони Сникет кейіпімен «Бақытсыз оқиғалар сериясымен» байланысы жоқ басқа да туындыларды жазған немесе оларға үлес қосқан. Ол «Мырза Сникеттің назары басқа мәселелерге ауып, зерттеулер жүргізіп, жариялауы мүмкін, бірақ мен мұндай уәделер беруден әрдайым сақтанамын» деп мәлімдеді. Хэндлер балалар романдарының көп бөлігін, оның ішінде он үш кітаптан тұратын «Бақытсыз оқиғалар сериясын», төрт кітаптан тұратын «Барлық дұрыс емес сұрақтар» сериясын, «Балалар асханасында», «Композитор өлді», «Түршік: Қашқыңыз келетін ащы шындықтар», «Тоқтамай қиқыраған латке», «Көмірдің кесегі» және «13 сөз» атты романдарды осы псевдониммен жариялайды. Сникет ретінде Хэндлер өзінің сүйікті балалар кітабы – Дино Бузатидің «Сицилияға айдаһарлардың шабуылы» кітабына кіріспе мен қорытынды жазба жазды. «Шұғылалы бұзақылар, достықсыз денелер және басқа да қорқынышты емес нәрселер, мүмкін, жоғалған жерлерге, адасқан ұялы телефондарға, аспаннан келген жаратылыстарға, Перуде жоғалған ата-аналарға, Ларс Фарф есімді адамға және біз аяқтай алмаған тағы бір әңгімеге сіз көмектесе аласыз», – 2005 жылғы McSweeney's жинағына Лемони Сникет авторлық кіріспе және аяқталмаған әңгіме енгізілген. Сникет сондай-ақ «Композитор өлді» атты туындыны жазды, ол жас оқырмандарды оркестрдің аспаптарымен таныстыруға арналған детективтік оқиға; бұл шығарма бұрын Сан-Франциско симфониялық оркестрімен орындалған, Хэндлер Сникет ретінде баяндаған, ал орындалу жазбасы кітаптың кеңейтілген нұсқасының әрбір данасына қоса берілген. 2013 жылы Сникет Fantagraphics Books баспасынан шыққан «The Complete Peanuts» сериясының 1989–1990 жылғы басылымына кіріспе жазды.

The name Lemony Snicket originally came from research from Handler's first book The Basic Eight. Handler wanted to receive material from organizations that he found "offensive or funny" but did not want to use his real name, so he invented "Lemony Snicket" as a pseudonym. The name's similarity to Jiminy Cricket was "likely a Freudian slip". Handler told NPR in an interview that "the character of Lemony Snicket, this man who speaks directly to the reader and also who is tangentially involved in the stories that he's telling is really more of a character. We just thought it would be fun to publish the books under the name of this character." Handler has also written or contributed to other works under the Lemony Snicket persona that are not related to A Series of Unfortunate Events. He has stated "there's a chance some other matters may take up Mr. Snicket's attention, that he may research and publish, but I'm always wary of making such promises". Handler publishes most of his children's novels under the pen name, including the thirteen book A Series of Unfortunate Events series, the four book All the Wrong Questions series, The Baby in the Manger, The Composer Is Dead, Horseradish: Bitter Truths You Can't Avoid, The Latke Who Couldn't Stop Screaming, The Lump of Coal, and 13 Words. As Snicket, Handler wrote an introduction and endnotes for The Bears' Famous Invasion of Sicily by Dino Buzzati, his favorite children's book, that referenced A Series of Unfortunate Events. Noisy Outlaws, Unfriendly Blobs, and Some Other Things That Aren't as Scary, Maybe, Depending on How You Feel About Lost Lands, Stray Cellphones, Creatures from the Sky, Parents Who Disappear in Peru, a Man Named Lars Farf, and One Other Story We Couldn't Quite Finish, So Maybe You Could Help Us Out, a 2005 McSweeney's short story compilation, has an introduction and unfinished short story attributed to Lemony Snicket. Snicket also wrote The Composer Is Dead, a murder mystery designed to introduce young readers to the instruments of the orchestra; it was previously produced as an orchestral work by the San Francisco Symphony Orchestra, with Handler narrating as Snicket, and a recording of the performance is to be included with every copy of the expanded book. In 2013, Snicket wrote the introduction to the 1989–1990 edition of Fantagraphics Books' The Complete Peanuts series.