Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы тұрғын колледждер туралы толық ақпарат.
Residential college in New Zealand
more information on constituent colleges
Нокс колледжі – Жаңа Зеландияның Аотеароа Пресвитериан шіркеуі құрған және басқаратын, Дунедин қаласындағы Отаго университетіне қатысты селективті тұрғын колледж. Колледж, университеттің қарамағындағы Дунедин ботаникалық бағынан қарсы жағында, Опоходағы көркейтілген аумақта орналасқан. Ол Шотландия реформациясының XVI ғасырдағы көшбасшысы Джон Нокс есімімен аталады. Оның академиялық білім мен мінез-құлықты қалыптастыруды қамтитын, тегін білім берудің жалпыға ортақ жүйесін құруға жасаған тырыстары Шотландияда ғана емес, халықаралық деңгейде де зор әсер етті. Шотландия ағартушылығының нәтижесі болған шотланд отарлаушыларының келесі буындары әлемнің алыс бұрыштарына, соның ішінде Жаңа Зеландияға көшіп, қолданбалы білімнің пайдалы екеніне және кең, либералды білімнің маңызды екеніне терең сеніммен келді. Нокс колледжінің де, оған қатысты университеттің де ортақ негізі осы берік шотландтық пресвитериандық дәстүрлер болып табылады. Олар колледждің гербінде көк түсті Сент-Эндрю кресі түрінде бейнеленген. Сент-Эндрю кресінің үстіне, аузында зәйтүн бұтағы бар ұшып бара жатқан ақ көгершіннің суреті салынған. Бұл – Жаратылыс кітабының 8-таравындағы топан су мифіндегі өмір мен бейбітшіліктің символы болып табылатын зәйтүн бұтағын ұстаған көгершіннің бейнесі. Колледждің ұраны – Gratia et Veritas (латын тілінде) немесе Ырыс пен Шындық (ағылшын тілінде), ол Әулие Иоаннның Жақсы Жаңалықтарының кіріспесінен (Жохан 1:) алынған.
Knox College is a selective residential college, founded and run by the Presbyterian Church of Aotearoa New Zealand and affiliated with University of Otago in Dunedin, New Zealand. The college is set in a landscaped site in Opoho on the opposite side of the Dunedin Botanic Gardens from the university. It is named after John Knox, a sixteenth century leader of the Scottish Reformation, whose efforts in establishing a universal system of free education comprising both academic learning and character formation had a profound influence, not just in Scotland, but internationally, as subsequent generations of Scottish settlers, products of the Scottish Enlightenment, emigrated to far flung corners of the globe, including New Zealand, taking with them a deep seated belief in the benefits of applied knowledge and a broad and liberal education. Those strong Scottish Presbyterian foundations are something that Knox College has in common with the university to which it is affiliated. They are depicted on the college's Coat of Arms in the form of a blue St Andrew's Cross. Superimposed on the St Andrew's Cross is the image of a white dove in flight, carrying an olive branch in its mouth, a symbolic depiction of the flood myth in Genesis 8, wherein the olive branch bearing dove is a symbol of life and peace. The college motto, Gratia et Veritas (Latin), or Grace and Truth (English), comes from the Prologue to the Gospel according to Saint John (John 1:).
Функция
Нокс колледжі 1909 жылы ерлер студенттеріне жатақхана ұсыну және бар болған пресвитериандық пасторлар семинариясын орналастыру мақсатымен құрылды. 1983 жылы ол тең құқықты білім беретін мекемеге айналды. Колледж Пресвитериан шіркеуінің Нокс миссионерлік және көшбасшылық орталығына, сондай-ақ Пресвитериан зерттеу орталығына (Хьюитсон кітапханасы мен Пресвитериан мұрағатынан тұрады) да қызмет етеді. Дунединдегі екінші ең көне жатақханалық колледж ретінде Нокс, дамуының әртүрлі кезеңдерінде австралиялық, шотландтық және ағылшын колледж өмірінің үлгілерінен әсер алған, дәстүрлі колледждердің бірі болып табылады. Дәстүрді құрметтеу колледж атауларында және лауазымдарында көрінеді. Мысалы, колледж басшысы – Мастер, ал оның орынбасары – Вице-мастер; жатақхана тәрбиешілері – Субмастерлер; ал колледждің ресми лауазымды адамы – Бидл. 2022 жылдың соңына қарай Бидл лауазымын Нокс колледжінің 23-ші Бидлі, тұрғын Илария Олд атқарады. Жатақханада тұратындарға академиялық қолдау оқу-әдістемелік сабақтар, жеке оқу жетістіктерін бақылау және қажет болған жағдайда әңгімелесулер арқылы көрсетіледі. Бұған қоса, колледж кампустағы Хьюитсон кітапханасының арқасында студенттерге оқу кеңістігіне және кітапхананың кітаптар мен журналдардан тұратын алуан түрлі коллекциясына үздіксіз қол жеткізе алады, олардың кейбіреулері тарихи маңызы бар. Нокс колледжінің түлектерінің арасында он сегіз Родс стипендиаты бар. Нокс колледжіне қабылданған студенттер кіші ортақ бөлмеге (JCR) мүше болады, ол үлкен ортақ бөлмеден (SCR) ерекшеленеді. Соңғысы көбінесе (жатақханада тұрмайтын) ғалымдар мен қоғамның беделді тұлғаларынан құралады, олар бес жыл сайын стипендияға сайланады. Колледж стипендиаттарының тізіміне қазіргі уақытта Отаго университетінің ректоры мен проректоры кіреді. SCR-дың басқа мүшелеріне жатақханада тұратын аспиранттар, соның ішінде Росс стипендиаты және колледждің Субмастерлер тобы кіреді. 1920 жылы құрылған Росс стипендиясы – университеттегі ең көне сыйлық. 1990 жылға дейін Нокс колледжінде теология кафедралары болған. Отаго университеті теология бағдарламасын оқытуды өз мойнына алған кезде (сол кездегі Теологиялық залдан) олар таратылды. Колледжге келуші – Аотеароа Жаңа Зеландия Пресвитериан шіркеуінің модераторы.
Knox College was established in 1909 to provide residence for male students and to house an existing seminary for Presbyterian ministers. It became co educational in 1983. It also houses the Presbyterian Church's Knox Centre for Ministry and Leadership and the Presbyterian Research Centre (comprising the Hewitson Library and Presbyterian Archives). As the second oldest residential college in Dunedin, Knox is also one of the more traditional colleges, having been influenced at various stages of its development by Australian, Scottish and English models of collegiate life. The valuing of tradition is evident in some of the names and titles in the college. For example, the Head of college is known as the Master, and the Deputy Head the Deputy Master; residential assistants are called Sub Masters; and the college has a ceremonial officer called the Beadle. As of late 2022, the Beadle is held by resident Ilaria Old, the 23nd Beadle of Knox College. Academic support for residents takes the form of tutorials, the monitoring of individual academic performances, and progress interviews as needed. In addition, the college benefits from an on campus library, the Hewitson Library, which provides continuous access for students to study space and the library's various collections of books and journals, some of which are of historical significance. Knox College counts among its alumni eighteen Rhodes Scholars. Upon entry into Knox College, undergraduate residents become part of the Junior Common Room (JCR), which is distinct from the Senior Common Room (SCR). The latter largely consists of (non resident) academics and leading figures of the community elected into fellowship on a quinquennial basis. The list of College Fellows currently includes both the Chancellor and the Vice Chancellor of the University of Otago. Other members of the SCR include postgraduate students in residence, including the Ross Fellow, and the college's Sub master team. The Ross Fellowship, established in 1920, is the oldest such award in the university. Until the 1990s, certain Chairs in Theology were held at Knox College. These were disestablished when the University of Otago assumed responsibility (from the then Theological Hall) for teaching the university's Theology programme. The Visitor is the Moderator of the Presbyterian Church of Aotearoa New Zealand.
Нокс колледжінің студенттер клубы
Нокс колледжінің студенттер клубы (KCSC) тіркелген қоғам және Жаңа Зеландиядағы осы сипаттағы ең көне колледж ұйымы болды. Студенттік әлеуметтік шаралардың және колледждер аралық іс-шаралардың көп бөлігі KCSC атқару комитеті немесе студенттер ұсынған клуб мүшелері арқылы ұйымдастырылды және жыл бойына кең ауқымды іс-шараларды қамтыды, соның ішінде Ларнах сарайында өткізілетін жыл сайынғы Бал, «Концерт на лестнице» және Камерон Қалқасы мен Невилл Кубогы жарыстарын құрайтын Селвин колледжімен өткізілетін түрлі спорттық және мәдени шаралар. Студенттер клубының үш бұрынғы президенті кейіннен Нокс колледжінің магистрі болды: пастор доктор Хаберт Райберн (KCSC президенті, 1921), пастор Питер Маршалл (1962) және Брюс Эйткен (1971). KCSC президенттерінің тізіміндегі тағы бір белгілі есімдер – профессор сэр Дэвид Скегг (1969), кейін университет вице-канцлері болған (2004–2011), судья Э.О.К. Блейки (1967) және 2018 жылы Жаңа Зеландияның ең бағалы ән сыйлығы – Lexus Song Quest жеңімпазы Джоэл Амоса (2009).
The Knox College Students' Club (KCSC) was an incorporated society and the oldest college organisation of its kind in New Zealand. The majority of student social events and intercollegiate events were organised through the KCSC Executive Committee, or student nominated Club members, and used to form a broad range of activities throughout the year, including the annual Ball held at Larnach Castle, the Concert on the Stairwell, and the various sporting and cultural events that compose the Cameron Shield and Nevill Cup competitions against Selwyn College. Three former presidents of the Students' Club later became Masters of Knox College: the Rev Dr Hubert Ryburn (KCSC President, 1921), the Rev Peter Marshall (1962) and Mr. Bruce Aitken (1971). Other notable names on the list of KCSC Presidents are Professor Sir David Skegg (1969), who later served as Vice Chancellor of the university (2004–11), Judge E. O. K. Blaikie (1967), and Mr Joel Amosa (2009), winner of New Zealand's top singing prize, the Lexus Song Quest (2018).
Басқа колледждермен қарым-қатынастар
Нокс колледжі өзінің алаңын Салмонд колледжімен бөліседі. Екі колледж күнделікті қызметтерінде көбінесе дербес болғанымен, оларды бірдей басқару органы – Нокс және Салмонд колледждерінің кеңесі басқарады. Бір ұйымның құрамында болғандықтан, олар бірнеше қызметкерді ортақ пайдаланады, олардың ішінде Операциялық менеджер, Тамақ қызметінің менеджері, Мүлік менеджері және жерді күтуші кіреді. Нокс колледжі өзінің англикандық баламасы және басты бәсекелесі Селвин колледжімен жақын қарым-қатынаста. Екі колледж жыл сайын Невилл кубогы (мәдени шаралар) және Камерон қалқаны (спорттық шаралар) үшін жарысады. Нокс колледжінің сегізінші магистрі, өте құрметті доктор Грэм Реддинг (2015–2021) бұрын Селвин колледжінің директоры (1989–1991) болған.
Knox College shares its site with Salmond College. Although the two colleges are mostly autonomous in regards to their daily operations, they are governed by the same body, the Board of Knox College and Salmond College, and, being part of the same organisation, they share several staff, including an Operations Manager, a Food Services Manager, a Property Manager and a Groundsman. Knox College enjoys a close relationship with its Anglican equivalent and arch rival Selwyn College. The two colleges compete annually for the Nevill Cup (cultural events) and Cameron Shield (sporting events). The eighth Master of Knox College, the Very Rev Dr Graham Redding (2015 2021), was a former Warden of Selwyn College (1989–1991).
Ғимарат тарихы
Колледж ғимараттары – бұл ұзақ жылдар бойы үлкен өзгерістер болған кезеңде сәулеттік идеяны іске асыруға жасалған табанды және жемісті тырастың әсерлі жиынтығы.
The college buildings are an imposing group representing a persistent and successful effort to carry out an architectural idea over an extended time which saw considerable change.
Бастапқы шығындар
Отаго және Саутленд пресвитериан шіркеуі 1876 жылы Дунединде дін қызметкерлерін даярлайтын семинария, оның теологиялық залын ашты. 20 ғасырдың басында ол семинарияны қайта орналастыру және Отаго университетіне қатысатын студенттер мен басқаларға тұруға орын беру мақсатымен Солтүстік-Шығыс аңғарының үстіндегі Опоходағы жердің негізгі бөлігін сатып алды. Бұл орайда архитектуралық конкурс жарияланды, оны 1906 жылы 21 жасар Уильям Грей Янг (Веллингтон) жеңіп алды. Ж. Луис Салмонд (1868–1950) екінші орын алды. Янгтың жоспарлары колледждің дереу қажеттіліктерінен асып түсетін, төрт қанаттан тұратын және орталық алаңды қоршап тұратын құрылысты көздеді. Бірінші кезең аяқталғаннан кейін ол архитектуралық кеңесші ретінде қалды және 40 жылдан астам уақыт бойы ғимараттардың дизайнына жауапкершілік тартты. Оның ізбасарлары қиын жағдайларға қарамастан, оның концепциясына адал болды. Басты тұрғын үй блогының құрылыс келісімшартын Флетчер ағайындар £9120 бағамен жеңіп алды. Жобаның төрағасы – пастор Эндрю Камерон, ал келісімшарт жеңімпазы – оның күйеу баласы Джеймс Флетчер болды. Янг Веллингтонда тұрғандықтан және, мүмкін, жас болғандықтан, Салмонд бас архитектуралық бақылаушы болып тағайындалды. Жоспар бойынша, батысқа қарай бағытталған басты қанат және үлкен, шаршы пішіндес орталық мұнара болуы керек еді. Одан әрі, симметриялық композицияны сақтай отырып, екі шетінен алға қарай созылатын қосымша қанаттар қарастырылды. Батыс қанатының артында, оған перпендикуляр орналасқан және шығысқа қарай созылатын қанаттар төртбұрыштың солтүстік және оңтүстік жақтарын құрайтын болды. Бірінші құрылыс кезеңі – мұнара және батыс қанатының солтүстік бөлігі, сондай-ақ жоспарланған төртбұрыштың солтүстік жағында шығысқа қарай созылатын қанат ("Солтүстік қанат") болды. Бұл бөлімде оқу залдарымен қатар, асхана және қызметшілерге арналған жатақханалар да қарастырылды. Негізгі тас 1908 жылдың 6 сәуірінде қаланды, ал ғимарат 1909 жылдың 23 маусымында ашылды, құны £19,307 құрады. Негіз Порт Чалмерс брекчиясынан жасалған. Қабырғалары кірпішпен, ал сыртқы әрлеуі Омару тасымен, ал шатыры қызыл қыштан жасалған. Ғимарат Якобетан стилінде салынған, бұл готикалық жаңғырудың кейінгі түрі және 20 ғасырдың басында әлі де кең таралған. Нокс ғимаратында Тюдор стиліндегі аркалар, еркелей терезелер мен қоршаулар, формалар мен бөлшектердің бай безендірілуі бар, бұл стильдің үлгісі ретінде кейде Харлакстон сарайымен салыстырылады.
The Presbyterian Church of Otago and Southland opened a seminary for Ministers, its Theological Hall, in Dunedin in 1876. Early in the 20th century it acquired the core of the site in Opoho, above North East Valley, intending to re house the seminary and to provide accommodation for its students and others attending the University of Otago. It established a brief and conducted an architectural competition won in 1906 by the 21 year old William Gray Young of Wellington. J. Louis Salmond (1868–1950) came second. Young's plans envisaged development well beyond the college's immediate requirements taking the form of four ranges surrounding a central quadrangle. After the first stage was completed he was retained as architectural adviser and remained responsible for the buildings' design for more than forty years. His successors remained true to his conception through challenging circumstances. The construction contract for the main accommodation block was won by Fletcher Brothers at a price of £9120. The chairman of the project was Rev Andrew Cameron and the contract winner was his son in law James Fletcher. Because Young was based in Wellington and perhaps also because of his youth, Salmond was appointed supervising architect. The plan called for a principal range facing west with a large, square, central tower. It had subordinate ranges reaching forward at either extremity in a generally symmetrical composition. Behind the west range there were to be others at right angles to it, extending east, forming the north and south sides of the quadrangle. The first building stage was the tower and the northward parts of the west range together with the range behind that trending east on the north side of the intended quadrangle (the "North Wing"). This part, the range on the north side of the quadrangle, included not only provision for teaching but a dining hall and servants' accommodation. The foundation stone was laid on 6 April 1908 and the building was opened on 23 June 1909 having cost £19,307. The foundations were Port Chalmers breccia. The walls were finished in brick with Oamaru stone trims and the roofs were red clay tiles. The building was in the Jacobethan style, a late form of the Gothic revival still vigorous in the early 20th century. Knox has the characteristic Tudor arches, oriel windows and battlements and the elaboration of forms and details, if not to the extent of Harlaxton Manor, sometimes pointed to as the type, or template, of the style.
Ерте дамуы
Екінші кезең – батыс қанатының оңтүстік бөлігі болды, оның ішінде алға қарай ілгерілеген шіркеу кірді. Батыс қанатының осы бөлігінің артында төртбұрыштың оңтүстік қанатының бірінші бөлігі де салынуға тиіс болды. 1912 жылдың қыркүйегінде тендер қабылданды және 1914 жылдың наурызына дейін жұмыс аяқталды. Құрылысқа 10 525 фунт стерлинг жұмсалды. Осы кезде колледж кеңесінің және олардың архитекторының ниеттері анық көріне бастады. Биік орналасқандықтан ғимараттар жақсы көрінеді. Кеңес архитектордің төрт қабатты мұнарасын бес қабатқа дейін көтеруді талап етті. Үш қабатты қанаттар және алға жылжыған, бағынышты бөлімдер әлемге күрделі, бірақ түсінікті және әсерлі келбет ұсынады. Ішкі кеңістіктер кең болды және кезеңнің ерекшеліктерімен безенді, оның ішінде асханадағы панельдер мен балғалы арқалықтар, боялған әйнектер және әсіресе шіркеудегі күрделі гипстік жұмыстар бар. Дегенмен, Янгтың жоспарлаған колледжі толыққанды аяқталған жоқ. Ол 1929 жылы оңтүстік қанатты кеңейту жоспарларын дайындады, олар 1929 жылға дейін бағалануға жеткілікті детальды болды, бірақ экономикалық дағдарыс және Екінші дүниежүзілік соғыс оларды іске асыруға кедергі келтірді. 1952 жылы жобаның жоспарлары мен қаржыландыруы дерлік аяқталғанда, ол тоқтатылды.
The second stage was the southern part of the west range, including the forward projecting chapel. Behind this part of the west range the first part of the quadrangle's southern range was also to be built. A tender was accepted in September 1912 and completed by March 1914. Construction had cost £10,525. At this point the College Council's ambitions and those of their architect were becoming clear. On their high site the buildings are very visible. The council had insisted on raising the architect's four storeyed tower to five storeys. The three storeyed ranges and the forward thrusting subordinate reaches present a complex, but legible and imposing face to the world. The interiors were spacious and finished with period detailing, including panels and hammer beams in the Dining Hall and stained glass and elaborate plasterwork, notably in the chapel. Even so, the college, as Young had conceived it, was far from complete. Plans to extend the southern range, known as the "South Wing", were prepared by him in enough detail to be estimated by 1929 but the Depression and the Second World War prevented their execution. In 1952 with plans and funding almost complete the project was suspended.
Соғыстан кейінгі даму
Сонымен қатар, семинария мен жатақхананы біріктірудің қазіргі ғимаратта орналастыруы қиын болып шықты. 1945 жылы қосымша орын беру үшін қор құрылды. Янг қарттап бара жатқан еді. Ол жоспарлардың жобасын бақылады, бірақ 1952 жылы қызметтен кетуін кеңес берді. Сэлмонд 1950 жылы қайтыс болды. Оның ұлы Артур Сэлмонд (1906–1994) Гарри Бертпен серіктестік құрып, жобаны өз мойнына алды. 1953 жылы келісімшартқа қол қойылды, келесі жылы құрылыс басталды және жаңа Теологиялық зал 1955 жылдың 12 қарашасында 80,000 фунт стерлингке ашылды. Жаңа ғимарат, кейін Хьюитсон қанаты деп аталатын, негізгі батыс қатарға параллель орналастырылды, оның артында орналасып, төртбұрыштың шығыс жағын құрады. Кітапханасы төртбұрышқа қарап тұрды, ал залы артында орналасқан, бұл құрылыс өте терең болды. Ол солтүстік қатармен арка арқылы байланыстырылды, сол нүктеде төртбұрыштың бұрышын жапты. Құрылыс әдістері мен нормалары өзгерді. Бұл құрылыс, екінші құрылыс кезеңінің бірінші бөлігі ретінде, темір бетонды қамтыды, бірақ бұрынғы ғимараттардың пішіндері мен материалдарын сақтап қалды. Оның ішкі жағы да сол дәуірдегі стильде безендірілді, мысалы, кітапхана Элизабеттік интерьерге сенімділікпен сілтеме жасады. Солтүстік қатардағы Теологиялық залға бұрынғы орын енді тұрғындарға қосымша жатақхана ретінде берілді. Бұл асхананың адам санына шағын екенін білдірді. Бұл Грей Янг кезеңінде күтілген еді, бірақ 1953 жылы кеңес Сэлмонд пен Бертке залды кеңейту жоспарларын жасауды тапсырды, оның құны 2,500 фунт стерлинг деп бағаланды. Жұмыс 1957 жылдың шілдесіне дейін аяқталды. Кеңейтім төртбұрышты аулаға дейін жетеді, боялған шынылары бар кремненді тереземен аяқталады. Ішінде залдың үстелдеріне арналған платформа орналасқан және бұл бөлменің табиғи кеңеюі сияқты көрінеді. 1959 жылы колледж кеңесі "Оңтүстік қанатты" кеңейту жұмысын қайта бастады. Ақша жиналды, жоспарлар қайта қарастырылды және 1961 жылдың тамызында тендерлер жарияланды. Ғимарат 1963 жылдың 21 сәуірінде 44,501 фунт стерлингке ашылды. Бұл тағы бір темір бетон қаңқасы бар ғимарат, ол қосылған ғимаратқа сәйкес стильдендірілген және безендірілген. Ол "Оңтүстік қанатты" шығысқа қарай кеңейтіп, оңтүстік қатарды қазіргі көлеміне жеткізіп, төртбұрышты одан әрі жапты. Ол сол кезде толыққанды болмаған шығыс қатардың сызығынан сәл қалып қойды. Ол "Росс қанаты" деп аталды. Төртбұрыш әлі де толыққанды болмағандықтан, Теологиялық залының жүз жылдығына орай колледж кеңесі 1974 жылдың тамызында кітапхананы кеңейту арқылы мерекелеуді шешті. Қаржы жинау қиын болды, бірақ жұмыс 1983 жылдың тамызында басталды. Кеңейтім 1984 жылдың 30 мамырында 463,000 долларға ашылды. Бұл тағы бір құрылымдық жағынан заманауи ғимарат, ол айналадағы ортамен үйлесімді. Осы кезде Артур Сэлмонд зейнеткерлікке шықты, бірақ оның ұлы Джон (1940–2008) тәжірибелі маман болды. Қосымша шығыс қатарды оңтүстікке қарай кеңейтіп, оны оңтүстік қатардың сызығына жеткізді, бірақ арасында ашық кеңістік қалдырды. Осымен төртбұрыш толыққанды аяқталды.
Meanwhile, the combination of seminary and residential hall was proving difficult to accommodate in the existing space. In 1945 a fund was established to provide additional room. Young was getting old. He oversaw the drafting of the plans but advised the committee of his resignation in 1952. Salmond had died in 1950. His son, Arthur Salmond, (1906–1994) now in partnership with Harry Burt, took over the project. A contract was signed in 1953, building commenced the next year and the new Theological Hall was opened on 12 November 1955 for a cost of £80,000. The new building, to become known as the Hewitson Wing, was set parallel to the main west range, behind it, forming the east flank of the quadrangle. With a library as its front, facing the quadrangle, and with a hall behind, this structure is very deep. It is linked by an arch to the north range, closing the quadrangle's corner at that point. Building methods and codes had changed. This structure, the first of the second building phase, incorporated reinforced concrete while retaining the forms and materials of the earlier buildings. It too is decorated inside in period fashion, the library, for example, managing to make the reference to an Elizabethan interior with a plausible degree of conviction. The former provision for the Theological Hall in the north range was now made into additional accommodation for residents. This meant the Dining Hall was now too small for the numbers. That had been anticipated in the Gray Young era but in 1953 the council commissioned Salmond & Burt to prepare plans to extend the hall, estimated at £2,500. The work was completed by July 1957. The extension reaches into the quadrangle courtyard, terminating in a crenellated bay window with stained lead lights. Inside it provides the space for the dais for the hall's high table and seems a natural enlargement of the room. In 1959 the College Council resumed its effort to extend the "South Wing". Money was raised, the plans revised, tenders were called in August 1961. The building was opened on 21 April 1963 for a cost of £44,501. This was another structure with a reinforced concrete frame, styled and dressed to match the building it joined. It extended the "South Wing" eastward, taking the southern range to its present extent, further closing the quadrangle. It stopped short of the line of the east range which at that time had not reached its full extent. It was named the "Ross Wing". The quadrangle was still not completed and with the centennial of the Theological Hall approaching the College Council decided in August 1974 to mark it by extending the library. Fund raising was difficult but work began in August 1983. The extension was opened on 30 May 1984 for a cost of $463,000. This is another structurally modern building dressed to complement the context. By this time Arthur Salmond had retired but his son John (1940–2008) was in practice. The addition extends the east range southwards, taking it to the line of the south range but leaving an open space between. With this the quadrangle was all but complete.
Мыңжылдықтан кейінгі салымдар
2008 жылы Хьюитсон ғимараты жаңа құрылған Нокс Министрлік және Лидерлік орталығы (бұрынғы Министрлік мектебі) үшін кеңселер мен оқу кеңістіктерін орналастыруға, сондай-ақ Пресвитериандық мұрағаттар үшін арнайы салынған жайды қамтамасыз ету мақсатында қайта жабдықталды. 2012–13 жылдардың жазында негізгі тұрғын ғимараты ең соңғы құрылыс нормаларына сәйкес болу үшін жер сілкінісіне төтеп беруге күшейтілді. Осымен қатар колледжге 40 жаңа бөлме қосылды. Олардың бір бөлігі негізгі ғимараттың бірінші қабатындағы кеңселер мен бөлмелердің солтүстік жағын қайта жоспарлау нәтижесінде пайда болды, ал қалғандары колледждің «The Close» деп аталатын аймағын қайта жаңарту арқылы құрылды. Бұл мүмкіндікті пайдаланып, негізгі ғимаратты толығымен жаңарту жұмыстары жүргізілді, сондай-ақ Үлкен залды Жас ортақ бөлмеге қосып, колледждегі ресми шараларда қонақтарды тамақтандыруға қолайлы жағдай жасалды. 2019–2020 жылдардың жазында Маккей, Маршалл, Глендиннинг және Уилсон үйлерін қамтитын, колледждің Сомервилл Клоуз деп аталатын аймағына толық масштабты жөндеу жүргізілді.
In 2008, the Hewitson Building was modified to house offices and teaching spaces for the newly formed Knox Centre for Ministry and Leadership (previously the School of Ministry), and to provide a purpose built facility for the Presbyterian Archives. In the summer of 2012–13, the main residential building was earthquake strengthened to comply with the latest building code. At the same time, 40 rooms were added to the college. Some of these were the result of the reconfiguration of rooms and offices at the northern end of the ground floor of the main building; others were the result or rebuilding the area of the college known as The Close. Opportunity was also taken to refurbish the main building from top to bottom, and to open up the Great Hall to the Junior Common Room to facilitate dining for the increased numbers at the college on formal occasions. In the summer of 2019–2020, the area of the college known as Somerville Close, comprising Mackay, Marshall, Glendining and Wilson Houses, underwent an extensive refurbishment.
Басқару мен басшылықтың өзгеруі
2012 жылдың ақпан айында Жаңа Зеландияның Пресвитериан шіркеуінің Бас ассамблеясы Нокс және Салмонд колледждерінің басқару және әкімшілік жауапкершілігін Нокс және Салмонд колледждерінің Кеңесі орнына өз мойнына алу үшін комиссия тағайындады. Бас ассамблея бұл қадамды 2011 жылы колледжді екі рет қараудан кейін жасады – біреуі Отаго университеті, екіншісі Аотеароа Жаңа Зеландияның Пресвитериан шіркеуі жүргізді. Екеуі де колледж мәдениетінің, әсіресе алкогольге қатысты мәселелер мен студенттердің әл-ауқаты бойынша маңызды алаңдаушылықтарды білдірді. Алты мүшеден тұратын комиссияда шіркеу және университет өкілдері тең санымен өкілдік етті. Комиссия көптеген өзгерістердің дереу күшке енгенін және басқа да ұсынылған өзгерістерді көрді, олардың кейбіреулері қызметкерлер, студенттер және түлектер арасында дау тудырды. Колледждің бұрынғы магистрі Брюс Эйткен 2012 жылдың 20 шілдесінде отставкаға кетті. Түлектердің наразылығы ұлттық баспасөз назарына ілікті. 2015 жылы комиссияның өкілеттіктері тоқтатылды және бұрынғы Нокс және Салмонд колледждерінің Кеңесін алмастыру үшін Нокс және Салмонд колледждерінің жаңа Кеңесі құрылды. Осы кезде Пресвитериан шіркеуінің Ассамблея Кеңесі комиссия өз жұмысын аяқтады, өзгерістерді басқару толыққанды жүзеге асырылды және Ноксте мәдени өзгерістер процесі дұрыс бағытта дамуда деп қанағаттанды. 2017 жылы Кеңес Нокс колледжі үшін өзінің көзқарасын жариялады: Студенттердің әрқайсысын құрметтейтін және қолдайтын, ой-өрісін кеңейтетін, қызмет етуге, көшбасшылыққа шақыратын және берік достық байланыстар құратын әлемдік деңгейдегі тұрғын колледж болу. 2021 жылы колледждің алғашқы әйел басшысы Каролина Хепберн Дул тағайындалды. Ол бұрынғы бес жыл бойы колледж директорының орынбасары болған. Мақалада 2015-2017 жылдар аралығында колледжде сексуалдық қысымға ұшыраған немесе зорлық көріп, жапа шеккен бірнеше әйел студенттердің куәліктері келтірілді, олардың көпшілігі колледж басшылығы өз шағымдарын назарға алмағанын немесе жоққа шығарғанын мәлімдеді. Мақала кеңінен медиада жарияланды.
In February 2012, a Commission was appointed by the General Assembly of the Presbyterian Church of Aotearoa New Zealand to assume responsibility for the governance and management of Knox and Salmond Colleges, instead of the Council of Knox College and Salmond College. The General Assembly took this action following two reviews of the college in 2011 – one by the University of Otago, and the other by the Presbyterian Church of Aotearoa New Zealand – each of which raised significant concerns about certain aspects of the culture of the college, especially in regards to alcohol and student welfare. The six person Commission comprised an equal number of church and university appointees. It saw numerous changes being put into effect immediately and other changes being proposed, some of which proved controversial among staff, students and alumni. The former Master of the college, Bruce Aitken, offered his resignation on 20 July 2012. The protests of alumni attracted national press attention. In 2015, the commission was discharged, and a new Board of Knox College and Salmond College was established to replace the former Council of Knox College and Salmond College. By that time, the Presbyterian Church's Council of Assembly was satisfied that the commission had done its work, the management of change was complete, and the process of cultural change at Knox was well under way. In 2017, the Board articulated its vision for Knox College: To be a world class residential college where students are part of a community that affirms and empowers every resident, expands thought and outlook, encourages service, fosters leadership, and builds strong bonds of friendship. The first female Head of college, Caroline Hepburn Doole, was appointed in 2021. She was the college's Deputy Master for the previous five years. The article included the testimonies of several female residents who had been sexually harassed or assaulted at the college between 2015 and 2017, many of whom claimed that the college's leadership ignored or dismissed their claims when they were reported to them. The article received widespread media attention.
Атақты түлектер
Жоғарыда аталғандардың көпшілігі колледжде тұрған болса, ал теология факультетінің студенттері ретінде білім алғандардың кейбіреулері жекеменшік жатақханада тұрып оқу ақысын алған болуы мүмкін. Колледж 18 Родс стипендиатын (оның ішінде жоғарыда аталғандарды қоса) және бірнеше Гейтс стипендиаты мен Фулбрайт стипендиатын тәрбиеледі. Осы және жоғарыда аталған түлектердің тағы бірнешесі туралы толық мәліметтерді колледждің жүз жылдық тарихынан таба аласыз. Көрсетілген жылдар – бастапқы қабылдау жылдары, қайта оқу кезеңдері емес.
While many of those above have been resident at the college, some of those who attended as Divinity students may have received tuition while living in private accommodation. The college has provided 18 Rhodes Scholars (including any listed above) and several Gates Scholars and Fulbright Scholars. For further details of these and certain other of the alumni above, see the college's centennial history. Years provided are of initial entry, rather than of any returning periods.