Конни Смит: Кантри музыкасының жұлдызы және әнші-әндер авторы

Кіріспе

Америкалық кантри әншісі (туған 1941)

Конни Смит (туған Констанс Джун Мидор; 14 тамыз 1941) – американдық кантри әншісі және ән жазушы. Оның контральто дауысы музыка сыншыларымен кантри музыкасының әйелдері үшін маңызды және ықпалды деп сипатталған. Оның вокалдық стилі мен кантри әншісі Пэтси Клайнның стилі арасында ұқсастық байқалады. Басқа орындаушылар Смиттің өздерінің ән стильдеріне әсер еткенін айтқан, бұл туралы жылдар бойына цитаталар мен сұхбаттарда айтылды. 1963 жылы танымал болған Смит, келесі жылы RCA Victor Records компаниясымен келісімшарт жасады және 1973 жылға дейін осы лейблмен жұмыс істеді. Оның тұңғыш синглы "Once a Day" Грэмми сыйлығына «Ең жақсы әйел кантри вокалы» номинациясына ұсынылып, 1964 жылдың қарашасында Billboard Hot Country Songs тізімінде бірінші орынға ие болды және сегіз апта бойы сол орында тұрды. Әйел әртіс алғаш рет мұндай жетістікке жетті, Смит 50 жылдан астам уақыт бойы рекордты сақтап, оны Триша Йервуд бұзғанға дейін. Бұл ән Смит үшін ең үлкен хитке айналды. Смиттың табысы 1960-жылдар мен 1970-жылдардың ортасында кантри әндері тізімінде тағы 19 топ-10 хитімен жалғасты ("Then and Only Then"; "Ain't Had No Lovin'"; "Cincinnati, Ohio"; "I Never Once Stopped Loving You"; және "Ain't Love a Good Thing"). 1970-жылдардың басында Смит христиан дініне көбірек бейімделгендіктен, евангелистік музыканы жиі жаза бастады. Діне көбірек ден қойған Смит концерттер мен музыкалық орындарда діни көзқарастарымен танымал болды. Сонымен қатар, Смит бес баласын тәрбиелеуге музыкадан гөрі көбірек уақыт жұмсады. 1979 жылы ол жартылай зейнеткерлікке шықты. Смит 1980-жылдардың ортасында Epic Records компаниясымен қысқа мерзімге жазба жасады. Алайда, ол 1990-жылдары Марти Стюартпен бірлесіп жұмыс істегенге дейін толыққанды қайта оралған жоқ. Олардың музыкалық достығы романтикаға айналып, 1997 жылы олар үйленді. Бұл одақ Смиттың 20 жылдан кейінгі алғашқы студиялық альбомы – "Connie Smith" альбомын жасауға әкелді. Сынашылардың жоғары бағасын алған Смит қайтадан өнер көрсете бастады және тағы екі студиялық альбом жазды. Смит 11 рет Грэмми сыйлығына ұсынылған, оның ішінде «Ең жақсы әйел кантри вокалы» номинациясына сегіз рет ұсынылды. Ол сондай-ақ бір рет Academy of Country Music сыйлығына және үш рет Country Music Association сыйлығына ұсынылды. Rolling Stone журналы оны 100 ең үздік кантри әртісінің тізіміне қосты, ал CMT оны кантри музыкасының 40 ең үздік әйелінің тізіміне енгізді. Ол 1965 жылдан бері Grand Ole Opry актерлік құрамының мүшесі. 2012 жылы Смит Кантри Музыкасының Даңқ залына енгізілді.

Connie Smith (born Constance June Meador; August 14, 1941) is an American country music singer and songwriter. Her contralto vocals have been described by music writers as significant and influential to the women of country music. A similarity has been noted between her vocal style and the stylings of country vocalist Patsy Cline. Other performers have cited Smith as influence on their own singing styles, which has been reflected in quotes and interviews over the years. Discovered in 1963, Smith signed with RCA Victor Records the following year and remained with the label until 1973. Her debut single "Once a Day" was nominated at the Grammy Awards for Best Female Country Vocal Performance and reached number one on the Billboard Hot Country Songs chart in November 1964 and remained at the top position for eight weeks, the first time a female artist had achieved this feat, with Smith holding the record for over 50 years until it was broken by Trisha Yearwood. The song became Smith's biggest hit. Smith's success continued through 1960s and mid 1970s with 19 more top 10 hits (including "Then and Only Then"; "Ain't Had No Lovin'"; "Cincinnati, Ohio"; "I Never Once Stopped Loving You"; and "Ain't Love a Good Thing") on the country songs chart. In the early 1970s, Smith began recording Gospel music more frequently as she became more serious in her Christianity. As she focused more heavily on religion, Smith became known for her outspoken religious demeanor at concerts and music venues. At the same time, Smith spent more time raising her five children than focusing on music. She eventually went into semi retirement in 1979. Smith returned to recording briefly in the mid 1980s with Epic Records. However, it was not until her collaboration with Marty Stuart in the 1990s that she returned permanently. Their musical friendship became romantic, leading to their marriage in 1997. The pairing led to Connie Smith, Smith's first studio album in 20 years. Critically acclaimed, Smith began performing again and has recorded two more studio albums. Smith has been nominated for 11 Grammy Awards, including eight nominations for Best Female Country Vocal Performance. She has also been nominated for one Academy of Country Music award and three Country Music Association awards. Rolling Stone included her on its list of the 100 greatest country music artists and CMT ranked her among the top 10 in its list of the 40 greatest women of country music. She has been a member of the Grand Ole Opry cast since 1965. In 2012, Smith was inducted into the Country Music Hall of Fame.

Ерте өмір

Конни Смит Индиана штатының Элькхарт қаласында Вилма мен Хобарт Меадордың отбасында Констанс Джун Меадор болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Батыс Вирджиниядан шыққан, ал Смит бес айлық болған кезде отбасы сол жаққа оралды. Кейін олар Огайо штатының Дунганнон қаласына көшіп барды. Оның биологиялық әкесі алкоголик еді және Смит отбасына зорлық-зомбылық көрсетті. "Мен бала кезімде көп қиындықтарды бастан өткердім", - деді ол бір сұхбатта. Оның анасы биологиялық әкесінен ажырасып, Том Кларкқа қайта тұрмысқа шықты. Смиттің әкесі некеге сегіз баласын әкелді, ал Меадор бес баланы (Смитпен бірге) әкелді. Кейіннен олардың тағы екі баласы дүниеге келді, барлығы 15 бала болды. Смит бала кезінде музыкаға қызығушылық танытты. Оның әкесі мандолинада, інісі скрипкада, ал басқа бір ағасы гитарада ойнайтын. Сенбі күндері кешке отбасы Grand Ole Opry радио хабарын тыңдайтын. Ол газон шабу машинасымен апатқа ұшырағаннан кейін гитараны үйренуге кірісті, нәтижесінде аяғын жоғалтуға жақын болды. Ауруханада жатып емделген кезде оған гитара сыйға тартылып, әртүрлі аккордтарды ойнауды үйренді. Смит орта мектепте оқығанда ғана, досы оны Конни Фрэнсистің "My Happiness" хит-әнін орындауға шақырғанға дейін, көпшілік алдында өнер көрсетпеді. Смит 1959 жылы Салем Либерти орта мектебін сыныптың үздік түлегі ретінде бітірді. Бітіргеннен кейін ол Огайо штатының Лоуэлл қаласында телефон операторы болып жұмыс істеді. Сондай-ақ ол дәріханада, стоматологтың көмекшісі және азық-түлік дүкенінде жұмыс істеді. 19 жасында ол өзінің бірінші күйеуі Джерри Смитке тұрмысқа шықты. Смиттің күйеуі оның ән айтуын қолдады, ол жиірек өнер көрсетуге кірісті. Оның алғашқы кәсіби өнері 1962 жылы Вашингтон округінің жәрмеңкесінде болды. Содан кейін ол жергілікті кантри музыкалық телебағдарлама Saturday Night Jamboree құрамына қысқа мерзімге қосылды. Смит алғашқы өнерінен кейін жұмыстан шығарылды, кейін ол жүкті болғандықтан болды деп болжады. Содан кейін ол WSAZ телеарнасының ұқсас бағдарламасына қатысуға өтініш беріп, қабылданды. Өнер көрсету мүмкіндіктеріне қарамастан, Смит үй шаруасын және ана болуды қалаған. Байқауға әнші-күйші Билл Андерсон төреші болды, ол оның дауысына бірден таң қалды. "Бастапқыда олар пластинка ойнап жатыр деп ойладым, ал ол оны ерінімен ойнап тұрды", - деді ол кейін. 1964 жылдың қаңтар айында Смит Огайо штатының Кантон қаласында өткен кантри музыкасының концертінде Андерсонмен қайта кездесті. Ол оны өзімен бірге Эрнест Таббтың Нешвиллдегі Теннесси штатындағы Midnite Jamboree бағдарламасына шақырды. Смит 1964 жылдың наурыз айында бағдарламада өнер көрсеткенде, ол Андерсонмен емес, Ернест Таббпен өнер көрсететінін білді. Оның өнерінен таң қалған Лоретта Линн шоудан кейін өзін таныстырып, мансапқа кеңес берді. Бағдарламада өнер көрсеткеннен кейін Смит сол жылдың мамыр айында Нэшвиллге Андерсонның басқа кантри әншілеріне ұсынғысы келетін демоларын жазу үшін оралды. Андерсонның менеджері Хьюберт Лонг демо-жазбаны RCA Victor лейбліне әкелді, онда продюсер Чет Аткинс оны естіді. Оның дауысына таң қалған Аткинс Смитпен жаздыру келісімшартын жасасты, ол 1964 жылдың 24 маусымында қол қойды.

Connie Smith was born Constance June Meador to parents Wilma and Hobart Meador in Elkhart, Indiana. Her parents were originally from West Virginia, and when Smith was five months old, the family returned there. They later moved to Dungannon, Ohio. Her biological father was an alcoholic, and he was abusive to Smith's family. "There were some tough times that I went through as a young child," she told an interviewer. Her mother divorced her biological father when she was a child and remarried to Tom Clark. Smith's stepfather brought eight children to the marriage, and Meador brought five (including Smith). The couple later had two more children together, totaling 15 children. Smith was influenced by music in her childhood. Her stepfather played mandolin, while her brother played fiddle, and her other brother played guitar. On Saturday nights, the family tuned into the Grand Ole Opry radio broadcast. She took up the guitar following a lawnmower accident, which nearly cut her leg off. While in the hospital recovering, she was given a guitar and learned how to play different chords. Smith did not perform publicly until high school when a friend invited her to sing Connie Francis's pop hit "My Happiness". With only one tenth of a point behind the valedictorian, Smith graduated from Salem Liberty High School in 1959 as the class salutatorian. Following graduation, she worked as telephone operator in Lowell, Ohio. She also worked as a drugstore clerk, a dental assistant and in a grocery store. At age 19, she married her first husband, Jerry Smith. Smith's husband encouraged her singing, and she began performing with more frequency. Her first professional performance was at the 1962 Washington County Fair. She then briefly joined the cast of Saturday Night Jamboree, a local country music television program. Smith was fired following her first performance, later theorizing it was because she was pregnant. She then successfully auditioned for and landed a spot on a similar program for WSAZ TV. Despite performance opportunities, Smith intended to remain a housewife and mother. Judging the contest was country singer songwriter Bill Anderson, who was instantly impressed by her voice. "At first I thought they were playing a record and she was lip sync'ing it," he later explained. In January 1964, Smith ran into Anderson again at a country music package concert in Canton, Ohio. He invited her to perform with him on Ernest Tubb's Midnite Jamboree program in Nashville, Tennessee. When Smith performed on the program in March 1964, she found out that she would not be performing with Anderson, but instead with Ernest Tubb. Impressed by her performance, Loretta Lynn introduced herself after the show and gave her career advice. After performing on the program, Smith returned to Nashville that May to record demos by Anderson that he planned on pitching to other country artists. Anderson's manager Hubert Long brought the demo recording to the RCA Victor label where producer Chet Atkins heard it. Also impressed by her vocals, Atkins offered Smith a recording contract, and she signed on June 24, 1964.

1964-1967: "Күнде бір рет" және жетістіктің шыңы

Смитпен RCA-ға келісімшарт жасасқаннан кейін, Чет Аткинс өзін басқа әртістермен тым көп жұмыспен шаруалы болып тапты. Оның орнына ол Боб Фергюсонды Смиттың продюсері етіп тағайындады. Екеуі тығыз кәсіби қарым-қатынас орнатты және Фергюсон Смит RCA-дан кеткенге дейін оның продюсері болып қалды. "Мен осымен жұмыс істеуге артық жақсы адамды тілеуге болмас еді. Ол – мен таныған ең керемет адамдардың бірі", – деді Смит кейін. Смиттың алғашқы жазбасы 1964 жылдың 16 шілдесінде өтті, онда ол төрт ән жаздырды. Осы әндердің үшеуін Смит үшін материал жазуға келіскен Билл Андерсон жазды. Екі күннен кейін Смит Grand Ole Opry сахнасында тұңғыш рет өнер көрсетті. 16 шілдеде жазылған төрт әннің бірі – "Once a Day" болды, ол Смиттың тұңғыш синглі ретінде таңдалды. "Once a Day" 1964 жылдың тамызында шықты және 28 қарашада Billboard Magazine Hot Country Singles тізімінде бірінші орынға көтерілді. Ол 1964 жылдың соңы мен 1965 жылдың басында сегіз апта бойы көшбасқа ие болды. "Once a Day" әні әйел кантри әншісінің тұңғыш синглі ретінде бірінші орынға ие болды. Шамамен 50 жыл бойы бұл сингл Billboard кантри тізімінде әйел әртісінің ең ұзақ уақыт бойы бірінші орында тұрған әні ретінде рекордты сақтап келді. Смит "Once a Day" әнінің табысымен бірге жиі өнер көрсетуге кірісті. Билл Андерсон қысқа мерзімге оның менеджері болды, бірақ оны Чарли Лэмб ауыстырды. Смит 1964 жылдың қазан айында ABC телеарнасының The Jimmy Dean Show бағдарламасында алғашқы тележұлдыздық дебютін жасады. 1965 жылдың наурыз айында RCA Victor оның аттас дебюттік альбомын шығарды. Ол да Billboard Top Country Albums тізімінде бірінші орынға көтеріліп, төбеде жеті апта тұрды. Allmusic-тен Дэн Купер альбомды жақсы бағалап, Смитті "The Lennon Sisters тобымен бірге Стрейзанд сияқты" деп сипаттады. Билл Андерсон RCA Victor-ға берген уәдесін орындап, Смиттың келесі синглдерін жазуын жалғастырды. Продюсер Боб Фергюсон және сталь гитарашысы Уэлдон Майрик "көтеріңкі" және "қуатты" дыбыс жасады, Фергюсонның пікірінше, бұл автокөлік радиоларында жақсы естіледі. "Мен бұл дыбыстың тым жұқа болғанын ойладым, бірақ ол өте танымал болды", – деп еске алды Майрик. 1965 жылы RCA Андерсон жазған Смиттың "Then and Only Then" атты келесі синглін шығарды, ол Billboard кантри тізімінде төртінші орынға жетті. 1966 жылы Фергюсон RCA бас кеңсесінен Смиттың дыбысын "орташа" кантри-поп материалдарына бағыттауға қысым көрсетті. Смит поп-өндіріске қарсы болғанымен, оны сынап көруге келісті. Олар бірнеше сессияларда скрипкалық аспаптарды пайдаланды. Бұл стиль оның келесі студиялық альбомдарында пайда болды: Born to Sing (1966) және Downtown Country (1967). Екі альбомда да фондық музыка ретінде толық оркестрлер мен сол кездегі поп-әртістердің синглдарының кавер-нұсқалары болды. Альбомдарда "Ain't Had No Lovin'" және "The Hurtin's All Over" синглдары орналасқан, екеуі де Billboard кантри тізімінің топ бестігіне енді.

After signing Smith to RCA, Chet Atkins found himself too busy with other artists. Instead he enlisted Bob Ferguson to act as Smith's producer. The pair developed a close professional relationship and Ferguson remained her producer until she departed from RCA. "I couldn't have asked for a better person to work with. He is one of the finest men I've ever known," Smith later said. Smith's first session took place on July 16, 1964, where she recorded four songs. Three of these tracks were written by Bill Anderson, who agreed to write material for Smith. Two days later, Smith made her debut on the Grand Ole Opry. One of the four songs recorded on July 16 was "Once a Day", which was chosen to be Smith's debut single. "Once a Day" was released in August 1964 and reached number one on the Billboard Magazine Hot Country Singles chart on November 28. It remained at the number one position for eight weeks between late 1964 and early 1965. "Once a Day" became the first debut single by a female country artist to reach number one. For nearly 50 years the single held the record for the most weeks spent at number one on the Billboard country chart by a female artist. Smith started performing more regularly with "Once a Day"'s success. Bill Anderson briefly served as her manager, but was replaced by Charlie Lamb. Smith made her first network television appearance in October 1964 on ABC's The Jimmy Dean Show. In March 1965, RCA Victor released her self titled debut album It also reached the number one spot, spending a total of seven weeks at the top of the Billboard Top Country Albums chart. Dan Cooper of Allmusic gave the disc a positive reception and described Smith as "a down home Streisand fronting The Lennon Sisters." Bill Anderson fulfilled his promise to RCA Victor and continued writing Smith's next single releases. Producer Bob Ferguson and steel guitar player Weldon Myrick created a "high" and "punchy" production that Ferguson thought would sound pleasing on car radios. "I thought it was an awfully thin sound, but it wound up being very popular," Myrick recalled. In 1965, RCA issued Smith's follow up single written by Anderson titled "Then and Only Then", which reached number four on the Billboard country songs chart. In 1966, Ferguson felt pressured from RCA headquarters to market Smith's sound toward "middle of the road" country pop material. Smith was against the pop production but nevertheless agreed to try it. The pair did several sessions featuring a string instrumentation. The style appeared on her next studio releases Born to Sing (1966) and Downtown Country (1967). Both albums featured full orchestras in the background and cover versions of singles by pop artists of the time. Featured on the LPs were the singles "Ain't Had No Lovin'" and "The Hurtin's All Over", which both reached the Billboard country top five.

1968-1972: Жетіспеушіліктер, евангелистік музыка және кантри музыкасының табысты жалғасы

1968 жылға қарай Смит мансабының биігіне жеткен еді. Ол отбасымен гастрольдік сапарларды үйлестіруге тырысып, кино мен телевидениеде жиі пайда болды. Соңында, ол мансабын жалғастыруды шешіп, RCA үшін әрнеше ай сайын жаздырды. Дегенмен, ол гастроль кестесін қысқартты. Қалған уақытын отбасына арнап, христиан музыкалық бағдарламаларда көбірек көрінуге тырысты. Ол Билли Грэм мен Рекс Хэмбард пасторларымен бірге жұмыс істеді. Сондай-ақ бірнеше христиандық телешоуда ойнады. Смит RCA-мен келісімге келгеннен кейін, лейбл тұрақты түрде жаңа альбомдар мен синглдер шығаруын жалғастырды. Жаңа діни сенімдерімен Смит өзінің коммерциялық альбомдарына евангелие жазбаларын қосуға да басымдық берді. Бұл оның мансабының барысындағы тұрақты тақырыпқа айналды. 1968 және 1969 жылдары RCA Victor студиялық Sunshine and Rain, Back in Baby's Arms және Connie's Country альбомдарын шығарды. Бұл жазбалар Марти Роббинстің "Қараңғылық лентасы" әнінің каверін ұсынды. Смит нұсқасы Billboard кантри-синглдер тізімінде 20-шы орынға жетті. 1970 жылдарға қадам басқанда, Смит Солтүстік Америка кантри тізімінде жиі ең үздік 10-дыққа енбесе де, коммерциялық сәттілікке қол жеткізді. Авторлар Мэри А. Буффак және Роберт К. Оерман оның кейінгі RCA синглдерінің "1970 жылдардың ең күшті әйел вокалының орындаулары ретінде уақыт сынағынан өтті" деп атап өтті. 1970 жылдардың басында Смит Даллас Фрейзердің әндерін көбірек жаздыра бастады. Екеуі жақын дос болды, бұл Фрейзерді Смит үшін жеке өміріндегі жағдайларды бейнелейтін әндер жазуға итерді. Смит пен Фрейзер оның 1970 жылғы "Where Is My Castle" әнін оның соңғы некелік қиындықтарының автобиографиясы деп сипаттады. "Өзіңнің сезіміңді әндетудің қатарсымалық екенін әркім біледі", - деді Смит кейін. "Where Is My Castle" Billboard және RPM кантри-синглдер тізімдерінде 20-шы орынға жетті. Лейбл оған шығармашылық еркіндік берді, соның ішінде жылына бір евангелие альбомын жазу мүмкіндігі берілді. 1975 жылы Columbia оның 1974 жылғы евангелие жобаларының екеуін де шығарды. Біріншісі - Конни Смит Хэнк Уильямстың әндерін орындайды. Альбом үшін Смит пен Бейкер Хэнк Уильямстың каталогын қарап, бұрын жарық көрмеген евангелие әндерінің бірнешеуін тапты. Нәтижесінде Хэнк Уильямстың евангелие материалдарын басқа әртіс алғаш рет жазды. 1976 жылы жоба Грэмми сыйлығына "Ең жақсы евангелие орындауы" номинациясына ие болды. 1975 жылы шыққан екінші діни альбом - "Joy to the World" атты евангелиелік Рождестволық альбом. 1976 жылы Columbia Смит материалдарының тағы екі альбомын шығарды: The Song We Fell in Love To және I Don't Wanna Talk It Over Anymore. Екі альбом да Billboard кантри-альбомдары тізімінде 40-қа кірді. Monument 1977 және 1978 жылдар аралығында Смит материалдарының екі LP-ін шығарды. Оның коммерциялық тұрғыдан сәтті болған жалғыз Monument синглы Энди Гиббтің "I Just Want to Be Your Everything" әнінің кавері болды. Сингл Billboard кантри-чартында 14-орынға көтерілді. Дегенмен, оның басқа Monument шығарылымдары 1978 және 1979 жылдар аралығында кантри тізімінде төменгі орындарға ие болды. Алғашқы сингл "A Far Cry from You" (1985) альтернативті кантри әртісі Стив Эрл жазған. Ол Hot Country Songs тізімінде 71-орынға жетті. Смиттың 1998 жылғы жобасы коммерциялық тұрғыдан көп назар алмады, бірақ оның дәстүрлі және заманауи стилі үшін сыншылардың мақтауына ие болды. Курт Вольф "Country Music: The Rough Guide" кітабында альбомның "Реба мен Гарттың ағымынан гөрі әлдеқайда батыл" естілгенін айтты. Сондай-ақ 1998 жылы Смит Вуди Харрелсон мен Билли Крудаптың қатысуымен түсірілген "Хай Ло Кантри" фильмінде "Родео биіндегі әнші" рөлін ойнады. 2003 жылдың тамызында ол Daywind Records-те Barbara Fairchild және Sharon White елдік әртістерімен бірге Love Never Fails атты евангелие альбомын шығарды. 2008 жылдың қарашасында Смит Марти Стюарттың "Марти Стюарт шоу" телесериалының актерлік құрамына қосылды, ол RFD телеарнасында әр сенбі сайын эфирге шықты. Отыз минуттық бағдарламада Стюарт пен Смит, сондай-ақ радиодағы Эдди Стаббс орындаған дәстүрлі кантри музыкасы болды. Шоу 2014 жылы RFD TV телеарнасында көрсетілуін тоқтатты. 2011 жылдың тамызында Смит Sugar Hill Records арқылы "Long Line of Heartaches" атты он үш жылдан кейінгі алғашқы жеке альбомын шығарды. Жазушы Марти Стюарт болды және екеуі жазған бес әнді қамтыды. Харлан Говард, Костас, Джонни Расселл және Даллас Фрейзер де дискке енгізілген тректерді жазды. Альбом AllMusic-тің Стив Леггетті оң бағалап, оған төрт жұлдыз берді. "Бұл альбомды артта қалған альбом деп атау дұрыс емес, бірақ ол сәл жылтыратылған дәстүрлі кантри сияқты естіледі", - деді ол. Эндрю Мюллер BBC-де де оны оң пікірмен бағалап, "классикалық және классицизм кантри әндері" деп атады. 2021 жылдың тамызында Смит Fat Possum лейблында The Cry of the Heart атты келесі студиялық альбомын шығарды. Бұл Стюарт өндірген үшінші жоба және он жылдан берігі алғашқы жаңа материалдар альбомы болды. The New York Times The Cry of the Heart альбомын Смиттың "60-жылдарғы жазбаларын еске түсіретін" дәстүрлі стильде екенін айтты. Бұл 1976 жылдан бергі Billboard тізіміндегі алғашқы альбомы болды, ол Current Album Sales тізімінде дебют жасады. PopMatters альбомға 8/10 баға берді және "Егер сіз дәстүрлі кантри нені білгіңіз келсе, сіз бүгін 50 жыл бұрынғыдай Конни Смит жазбасына бара аласыз" деді. 2024 жылдың сәуір айында Fat Possum лейблы Смиттың келесі студиялық жобасы Love, Prison, Wisdom and Heartaches альбомын күтпеген жерден шығарды. Бұл каверлер альбомы болғанымен, Смит өзі оны осылай сипаттамады: "Мен достарымның атынан айтамын. Олардың әндерін бөлісіп, оларға жеткізуді үміттенемін".

By 1968, Smith had reached the height of her career. She was making multiple appearances on film and television while attempting to balance touring with a family life. Ultimately, she chose to continue with her career and recorded for RCA every few months. However, she reduced her touring schedule. She devoted the remainder of her time to family life and made efforts to appear on more Christian music programs. She worked alongside ministers Billy Graham and Rex Humbard. She also appeared on several Christian television shows. With Smith's commitment to RCA, the label continued releasing new albums and singles with regularity. With her new religious convictions, Smith also made it a priority to include gospel recordings on her secular albums. This remained a theme throughout her career. In 1968 and 1969, RCA Victor released the studio LPs Sunshine and Rain, Back in Baby's Arms and Connie's Country. These recordings yielded a cover of Marty Robbins's "Ribbon of Darkness". Smith's version reached the top 20 of the Billboard country singles chart. Entering the 1970s, Smith made the top 10 of the North American country charts with less frequency, but continued having commercial success. Authors Mary A. Bufwack and Robert K. Oermann commented that her later RCA singles, "stand the test of time as among the most powerful country female vocal performances of the 1970s." In the early 1970s, Smith started recording more songs penned by Dallas Frazier. The pair had become close friends, which prompted Frazier to write songs for Smith that reflected situations in her personal life. Both Smith and Frazier described her 1970 single "Where Is My Castle" as being autobiographical of her recent marital troubles. "Anybody knows that its cathartic to sing how you feel about things," Smith later said. "Where Is My Castle" reached the top 20 of both the Billboard and RPM country singles charts. The label gave her more creative control including the opportunity record one gospel album per year. In 1975, Columbia released both of her 1974 gospel projects. The first was Connie Smith Sings Hank Williams Gospel. For the album, Smith and Baker went through the Hank Williams catalog where they came across a series of never before released gospel songs. The result was the first album of Hank Williams gospel material recorded by another artist. In 1976, the project was nominated by the Grammy Awards for Best Gospel Performance. The second 1975 religious LP was the gospel influenced Christmas album titled Joy to the World. In 1976, Columbia issued two more country albums of Smith's material: The Song We Fell in Love To and I Don't Wanna Talk It Over Anymore. Both LPs peaked in the Billboard country albums top 40. Monument released two LPs of Smith's material between 1977 and 1978. Her only commercially successful Monument single was a cover of Andy Gibb's "I Just Want to Be Your Everything". The single climbed to number 14 on the Billboard country chart. Yet, her other Monument releases reached progressively lower positions on the country chart between 1978 and 1979. The first single, "A Far Cry from You" (1985), was written by Alternative country artist Steve Earle. It reached number 71 on the Hot Country Songs chart. Smith's 1998 project attracted limited commercial attention, but was given critical praise for its traditional and contemporary style. Kurt Wolff of the book Country Music: The Rough Guide commented that the album sounded "far gutsier than anything in the Reba and Garth mainstream". Also in 1998, Smith made a second cameo appearance in a film, portraying a "Singer at the Rodeo Dance" in The Hi Lo Country starring Woody Harrelson and Billy Crudup. In August 2003, she released a gospel album with country artists Barbara Fairchild and Sharon White titled Love Never Fails on Daywind Records. In November 2008, Smith joined the cast of Marty Stuart's television series The Marty Stuart Show, which aired on the RFD TV network every Saturday night. The thirty minute program featured traditional country music performed by both Stuart and Smith, as well as radio personality Eddie Stubbs. The show stopped airing on RFD TV in 2014. In August 2011 Smith released her first new solo recording in thirteen years, entitled Long Line of Heartaches via Sugar Hill Records. The record was produced by Marty Stuart and included five songs written by the pair. Harlan Howard, Kostas, Johnny Russell, and Dallas Frazier also wrote tracks that were included on the disc. The album was reviewed positively by AllMusic's Steve Leggett, who gave it four stars. "It wouldn't be quite right to call this a throwback album, but it does sound like vintage traditional country given just a bit of a polished edge," he concluded. Andrew Mueller of BBC also gave it a positive response, calling it "classic and classicist country songs". In August 2021, Smith's next studio album was released on the Fat Possum label titled The Cry of the Heart. It was the third project produced by Stuart and her first album of new material in ten years. The New York Times described The Cry of the Heart to evoke the traditional styles that "recall Smith's '60s era recordings". It was Smith's first album since 1976 to reach a charting position on Billboard, peaking on the Current Album Sales chart following its release. PopMatters gave the album an 8/10 rating and concluded "If you wanted to understand what traditional country is, you could go to the same place today as you could have 50 years ago: a Connie Smith record." In April 2024, the Fat Possum label surprise released Smith's next studio project Love, Prison, Wisdom and Heartaches. Although an album of covers, Smith herself did not describe it that way: "I’m singing on behalf of my friends. Hoping to share them while passing along their songs."

Жеке өмір

Смит төрт рет үйленген. 1961 жылы ол Беверлидегі (Огайо штаты) Интер Лейк темір корпорациясының ферро-аналитигі Джерри Смитке тұрмысқа шықты. 1963 жылдың 9 наурызында олардың бір баласы дүниеге келді, оның аты Даррен Джастин. (1970 жылдардың соңында Даррен Еуропаға миссионер болып кетті; қазіргі уақытта ол психолог.) 1960 жылдардың ортасында жұбайлар ажырасып, Смит өзінің гастрольдік тобының гитарисі Джек Уоткинске тұрмысқа шықты. Олар некелескеннен кейін шамамен бір жыл өткен соң ұлдары болды. Содан кейін Смит телефон жөндеушісі Маршалл Хейнске үйленді. 1970 жылдардың басында Хейнс Конимен бірге оның гастрольдік шоуында жиі шығатын. Олардың үш қызы болды. 1990 жылдардың басында Хейнстен ажырасқаннан кейін Смит енді үйленбеймін деді. Стюарт сонда анасына Конни Смитке үйленетінін айтқан. Смит олардың некелерін қалай сақтап келгенін былай түсіндіреді: "Құдайды орталыққа қойып, адал болу керек". Смит Нью-Йорк Таймс газетіне берген сұхбатында 2021 жылдың ақпан айында COVID-19 диагнозы қойылғандығын айтты. Ол ауруханаға жатып, сепсис және пневмония ауруларына шалдықты. Бірақ толыққандай жазылып шықты.

Музыкалық стильдер мен вокалды қабілет

Кони Смиттің дыбысы негізінен 1960 жылдардағы өрбу кезеңінде Нешвилл дыбысы музыкалық стилімен ерекшеленеді. Сол кездегі Нешвилл дыбысының көптеген жазбаларында толық оркестрлер қолданылса да, Смиттің дыбысы сталь гитара мен оның өзгеше ән үнінің арқасында дәстүрлі сипатта сақталды, бірақ қалалық попқа тартымдылық сыйлайтын поп музыкасының әсері де болды. Сыншылар Смиттің сталь гитараны қолдануын жоғары бағалады, оны көбінесе "қалың" және "көзге түсетін" деп сипаттады.