Кент, Англиядағы Fort Clarence бекінісі туралы ақпарат. 1808-1812 ж. салынған, қорғаныс мақсатында қолданылған. Қызыл кірпіштен тұрғызылған, қазіргі уақытта қолданылмайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канададағы бекініс.
the fort in Canada
Форт Кларенс – қазіргі кезде қолданылмайтын, Англияның Кент графтығындағы Рочестер қаласында орналасқан бекініс.
Fort Clarence is a now defunct fortification that is located in Rochester, Kent, England.
Тарих
Форт 1808-1812 жылдар аралығында басып кірушілердің Мейдстоун жолынан Медвей өзеніне өтуіне кедері келтіру үшін салынған. Құрылыс Рочестер-Мейдстоун жолындағы нығайтылған қарауыл үйі мен Медвей өзені бойындағы ұқсас мұнара арасындағы кірпішпен қапталған құрғақ орнықтың құрамынан тұрады. Ең маңызды бөлігі (қазірге дейін сақталған) – ортағасырлық қамал стиліндегі алып қызыл кірпіштен тұрғызылған мұнара, ол зеңбірек мұнарасы және бақылау пункты ретінде пайдаланылған. Мұнара қабырғаларында құрғақ орнықтың ішін бақылауға арналған бойлық тесіктер салынған. Сент-Маргарет көшесі арқылы өтетін құрғақ орнық арка тәрізді нығайтылған қарауыл үйі арқылы көпірмен байланыстырылған (1930 жылдары бұзылған). Мұнарадан бірнеше туннельдер арқылы шеттегі қарауыл үйлеріне өтуге болады. Мұнарадан Мейдстоун жолына қарай созылған құрғақ орнықтың артында үй-жайлар мен казармалар орналасқан. 1815 жылдан кейін форт түрлі мақсаттарда қолданылды, оның ішінде әскери түрме және психиатриялық аурухана. Жақын орналасқан Форт-Пит әскери госпитальға айналғаннан кейін, пациенттер Кларенстен жаңа ауруханаға көшірілді, бірақ түрме өз жұмысын жалғастырды, ал жергілікті газеттерде жазалау туралы хабарлар жарияланды. Форт Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде гарнизон артиллериясының жұмылдыру орталығы ретінде пайдаланылды. Соғыстан кейін осы аумақта үлкен резервтік және еріктілер орталығы салынды, ал негізгі казарма аумағы тоқырады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жергілікті қарулы күштер Форт-Кларенсті штаб ретінде пайдаланды және басып кіру қаупінен қорғану үшін форт қайтадан қолданысқа енгізілді. Соғыстан кейін форт құлай бастады, содан кейін 1960 жылдардың ортасында GPO (қазір British Telecom) барлық казармаларды бұзып, орнықтың үлкен бөлігін толтырып, Мейдстоун жолындағы қарауыл үйін қиратты. Қазіргі кезде сақталған ең маңызды нысандар – кірпіштен салынған зеңбірек мұнарасы және Сент-Маргарет көшесінен қарама-қарсы жатқан қоғамдық бақтарға дейінгі орнықтың бөлігі. Рочестер қаласының бұрынғы мэрі Чарльз Уиллис Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болған ұлының құрметіне осы бақтарды қалаға сыйға тартқан, ал бақтардың астында есігі жабық сақшылық қақпасы орналасқан. Бұл қақпа туннельмен байланысты, ол зеңбірек мұнарасына және, мүмкін, көп бұрын қиратылған Медвей мұнарасына жетеді. Туннельге кіргендер қабырғаларындағы бойлық тесіктер арқылы оққа ұшырауы мүмкін. English Heritage фортты 1990 жылдардың соңында жеке құрылыс компаниясына берді, ал қазір ол пәтерлерге айналдырылған. Сырттан қарағанда мұнара толығымен қалпына келтірілген, бірақ шатырына заманауи құрылым қосылған. Екі жағындағы ең төменгі бойлық тесіктер жер бетінен төмен орналасқан, бұл бастапқыда орнықтың қазіргіден әлдеқайда терең және қауіпті болғанын көрсетеді. Шығыс жағында төбесі үйлер салу үшін тегістелген, сондықтан бұл жердің стратегиялық маңызын көру қиын. Бұл ғимарат ІІ санаттағы мұра нысаны болып табылады.
The fort was built between 1808 and 1812 to prevent invaders gaining access from Maidstone Road to the River Medway. The work was composed of a long brick revetted dry ditch running between a fortified guardroom on the Rochester Maidstone Road to a similar tower alongside the Medway. The principal work (still surviving) is a massive red brick keep, in the style of a medieval castle, which served as gun tower and observation post. In the sides of the tower were embrasures to sweep the ditch with fire. The dry ditch running across St Margaret's Street was crossed by drawbridge through a substantial casemated guardhouse in the form of an arch (which was demolished in the 1930s). From the tower ran a series of tunnels to the outlying guardhouses. Behind the dry ditch running from the tower down to Maidstone Road was a range of domestic building and barracks. After 1815, the fort served a variety of purposes, including military prison and lunatic asylum. After nearby Fort Pitt became a military hospital, the patients were moved from Clarence to a new asylum, although the prison remained, with accounts of floggings being given in local newspapers. The fort was used by the garrison artillery throughout the First World War as a recruiting centre. After the war, a large Territorial and Volunteer Reserve centre was built alongside the site and the main barrack site run down. During the Second World War, the Home Guard used Fort Clarence as headquarters and, with the invasion scare, the fort was pressed into service again. After the war, the fort became derelict, then in the mid 1960s the GPO (now British Telecom) moved in, demolishing all the barracks, filling in a substantial part of the moat and demolishing the Maidstone Road guardhouse. The most substantial remains now are the brick gun tower and section of ditch from St Margaret's Street into the public gardens opposite. Below the gardens — donated to the city of Rochester by former mayor Charles Willis in memory of a son killed in the First World War — is a sally port with sealed up door. This connected with tunnel that led to the gun tower and probably to the Medway tower, which is long demolished. Intruders into the tunnel system would have been greeted by fire from loopholes built into the entrance tunnels walls. The tower was transferred by English Heritage to private developers in the late 1990s and has now been converted to apartments. From the outside, the tower has been restored to pristine condition although there is an obvious contemporary structure added on the roof. On both sides the lowest pair of embrasures appear to be below ground level which indicates that originally the ditch was much deeper and more formidable than it now appears. On the east site, the brow of the hill has also been flattened to allow houses to be built and therefore the strategic dominance of the location harder to visualise. The site is a Grade II listed building.