Кіріспе

Британдық статистик және генетик Джордж Удни Юл FRS (18 ақпан 1871 – 26 маусым 1951), көбінесе Удни Юл деп аталатын, британдық статистик. Ол Юл таралымымен және кездейсоқ графтарға артықшылықты қосылу моделін ұсынғанымен әйгілі.

Жеке өмір

Юл Шотландияның Хэддингтон қаласына жақын Морхамдағы Бич Хилл үйінде дүниеге келді және Англияның Кембридж қаласында қайтыс болды. Ол әскер офицерлері, мемлекеттік қызметкерлер, ғалымдар мен әкімшілерден құралған, тамыр-тегі берік шотланд отбасынан шыққан. Оның әкесі, сэр Джордж Удни Юл (1813–1886) белгілі шығыстанушы сэр Генри Юлдың (1820–1889) інісі болды. Оның қарындасының күйеуі ботаник Джон Юл болды. 1899 жылы Юл Май Виннифред Каммингске үйленді. Некелері 1912 жылы жойылды, олардан бала болған жоқ.

Білім беру және оқыту

Удный Юл Винчестер колледжінде білім алған, ал 16 жасында Лондон университетінде инженерлік мамандықты оқыған. Бонда эксперименталды физика бойынша зерттеулер жүргізгеннен кейін 1893 жылы Юл университет колледжіне өзінің бұрынғы ұстаздарының бірі Карл Пирсонның демонстраторы болып жұмыс істеуге оралды. Пирсон статистика саласында жұмыс істей бастады, Юл оның соңынан осы жаңа салаға түсті. Юл ассистент профессорлық қызметке көтерілді, бірақ ол 1899 жылы City and Guilds институтында Филипп Магнустың басшылығымен жұмыс істейтін емтихан жөніндегі кеңестің хатшысы ретінде жақсы төленетін лауазымға кетті. 1902 жылы Юл Ньюмарк лекциясымен статистика бойынша оқытушы болды, ол осы лауазымды City and Guilds институтындағы лауазымымен бірге атқарды. Ол мақалалар жариялауды жалғастырды, сонымен қатар өзінің дәрістеріне негізделген "Статистика теориясына кіріспе" (1911) атты ықпалды оқулық жазды. Ол Корольдік статистика қоғамында белсенді болды, 1911 жылы оның алтын медалімен марапатталды және 1924–1926 жылдары оның президенті болды. Юлдің статистикаға қатысты алғашқы еңбегі 1895 жылы жарық көрді: "Жалпы кедейшіліктің және сыртқы көмекке қол жеткізу үлесімен байланысы туралы". Юл әлеуметтік мәселелерге статистикалық әдістерді қолдануға қызығушылық танытты және ол тез арада Корольдік статистика қоғамының мүшесі болды. Көп жылдар бойы математикалық статистикаға қызығушылық танытқан жалғыз мүшелер Юл, Эджворт және Боули болды. 1897–1899 жылдары Юл корреляция және регрессия туралы маңызды мақалалар жазды. 1900 жылдан кейін ол ассоциацияның параллель теориясы бойынша жұмыс істеді. Оның ассоциацияға деген көзқарасы Пирсоннан мүлдем өзгеше болды және олардың арасындағы қарым-қатынас нашарлады. Юлдің қызығушылықтары кең болды және оның серіктестеріне ауыл шаруашылығы метеорологы Р. Х. Хукер, медициналық статистик майор Гринвуд және ауыл шаруашылығы ғалымы сэр Франк Энглдоу кірді. Юлдің генетиканың жаңадан ашылған мендельдік теориясына деген ықыласы бірнеше мақалаларға әкелді. 1920 жылдары Юл уақыт қатарларын талдау туралы үш ықпалды мақала жазды: "Уақыт корреляциясы мәселесі туралы" (1921), вариациялық айырмашылық әдісін сынға алу, жалған корреляцияның бір түрін зерттеу (1926) және "Бұзылған қатарлардағы кезеңділікті зерттеу әдісі туралы, әсіресе Вольфердің күн дақтарының санына сілтеме жасай отырып" (1927), ол күн дақтарының уақыт қатарын модельдеу үшін авторегрессивті модельді қолданды, Шустердің белгіленген периодограмма әдісі орнына.

Қырғыздықтар

1922 жылы Дж. С. Уиллис Сейлондағы ботаникалық далалық жұмыстарының нәтижесінде "Жас және аудан" атты еңбегін жариялады, онда ол Сейлонның қантамырлы өсімдіктерінің таралу үлгілерін егжей-тегжейлі зерттеді. Ол гүлді өсімдіктердің әр туысындағы қазіргі түрлердің санын, сондай-ақ Рубиацеялар және Хризомелид қоңыздары үшін де кесте түзеді. - қазіргі түрлері бар туыстардың саны болсын. -ны логарифмдік-логарифмдік графикте көрсеткенде, олардың әрқайсысы түзу сызыққа сәйкес келеді. Бұл көрсетіп тұрғандай, таралудың қуат заңына бағынатын құйрығы бар. Деректер 241 және 242-беттерде келтірілген. 1925 жылы Юл «Др. Дж. С. Уиллистің, Ф.Р.С. қорытындыларына негізделген эволюцияның математикалық теориясы» атты мақаласын жариялады, онда ол қуат заңының құйрығын қайта жасайтын стохастикалық процесті ұсынды. Бұл процеске кейін Юл процесі деген ат берілді, бірақ қазір ол артықшылықты қосылу ретінде танымал. Герберт А. Саймон оның құрметіне осы таралуды Юл таралуы деп атады.