Кіріспе
Кванттық механикада einselections, немесе қысқаша "ортаның тудырған суперселекциясы" – Войцех Зюрекпен құрастырылған, толқындық функцияның құлдырауын және кванттық сипаттамалардан шындықтың классикалық сипаттамаларының пайда болуын түсіндіруге арналған процесс атауы. Бұл тәсілде классикалықты ашық кванттық жүйелерде олардың ортасымен шақырылатын туындаған қасиет ретінде қарастырылады. Ортамен өзара әрекеттесу нәтижесінде кванттық ашық жүйенің Хилберт кеңістігіндегі күйлердің көп бөлігі ортамен өзара байланыс арқылы жүйедегі белгілі бір өлшемдерді бақылап, өте тұрақсыз болады. Декогеренция уақытынан кейін, макроскопиялық объектілер үшін әдетте басқа динамикалық уақыт өлшемдерінен әлдеқайда қысқа болатын, кез келген кванттық күй қарапайым көрсеткіш күйлерінің қосындысы түрінде көрінетін белгісіз күйге дейін ыдырайды. Осылайша орта тиімді суперселекция ережелерін тудырады. Сондықтан einselection көрсеткіш күйлерінің таза суперпозицияларының тұрақты болуына кедергі келтіреді. Бұл "көрсеткіш күйлер" ортамен өзара әрекеттесуге қарамастан тұрақты болады. Einselected күйлерде когеренттілік болмайды, сондықтан олар кванттық өзара байланыс және суперпозиция сияқты қасиеттерді көрсетпейді. Бұл тәсілді қолдаушылар, декогеренция процесінен тек квази-жергілікті, негізінен классикалық күйлер ғана аман қалатынын ескере отырып, einselection кванттық ғаламда (жергілікті бақылаушылар үшін) классикалық шындықтың пайда болуын көптеген жағдайларда түсіндіре алады деп санайды. Дегенмен, негізгі бағдарлама дөңгелек аргументке сүйенгені үшін сынға ұшырады (мысалы, Рут Кастнердің пікірінше). Сондықтан, "einselection" есебі толқындық функцияның құлдырау құбылысын түсіндіре ала ма деген сұрақ әлі де шешілмеген күйде қалып отыр.
for a process which is claimed to explain the appearance of wavefunction collapse and the emergence of classical descriptions of reality from quantum descriptions. In this approach, classicality is described as an emergent property induced in open quantum systems by their environments. Due to the interaction with the environment, the vast majority of states in the Hilbert space of a quantum open system become highly unstable due to entangling interaction with the environment, which in effect monitors selected observables of the system. After a decoherence time, which for macroscopic objects is typically many orders of magnitude shorter than any other dynamical timescale, a generic quantum state decays into an uncertain state which can be expressed as a mixture of simple pointer states. In this way the environment induces effective superselection rules. Thus, einselection precludes stable existence of pure superpositions of pointer states. These 'pointer states' are stable despite environmental interaction. The einselected states lack coherence, and therefore do not exhibit the quantum behaviours of entanglement and superposition. Advocates of this approach argue that since only quasi local, essentially classical states survive the decoherence process, einselection can in many ways explain the emergence of a (seemingly) classical reality in a fundamentally quantum universe (at least to local observers). However, the basic program has been criticized as relying on a circular argument (e. g. by Ruth Kastner). So the question of whether the 'einselection' account can really explain the phenomenon of wave function collapse remains unsettled.
Тездестірудің ықшамдалуы
Сұйық ортамен соқтығысу арқылы декогеренттірілген массивті бөлшектердің көрсеткіш күйлерін дұрыс анықтау саласында маңызды жұмыстар атқарылды, бұл көбінесе соқтығысу декогерентілігі деп аталады. Атап айтқанда, Буссе мен Хорнбергер мұндай декогеренция кезінде ерекше тұрақты болатын кейбір солитондық толқын пакеттерін анықтады.