Кіріспе

Кванттық механикадағы ой эксперименті

Кванттық механикада Шредингердің мысығы – кванттық суперпозицияның ой эксперименті, кейде парадокс ретінде сипатталады. Ой эксперименті барысында, гипотетикалық мысықты бір уақытта тірі де, өлі де деп қарастыруға болады, ол жабық қорапта байқалмайынша, оның тағдыры кездейсоқ субатомдық құбылысқа байланысты болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін. Бұл ой экспериментін физик Эрвин Шредингер 1935 жылы Альберт Эйнштейнмен болған әңгімесінде кванттық механиканың Копенгагендік интерпретациясының мәселелерін көрсету үшін ұсынды. Шредингердің бастапқы нұсқасында, мысық, удың құйылған ыдысы және радиоактивті көздері герметикалық жабық қорапқа салынады. Егер ішкі радиацияны бақылайтын құрал (мысалы, Гейгер санауышы) радиоактивтілікті (мысалы, бір атомның ыдырауын) анықтаса, ыдыс сындырылып, у босатылып, мысықты өлтіреді. Копенгагендік интерпретацияға сәйкес, біраз уақыттан кейін мысық бір уақытта тірі де, өлі де болады. Алайда, қорапқа қарағанда, мысықтың тірі немесе өлі екенін көресіз, екеуі де емес. Бұл кванттық суперпозицияның қашан аяқталып, шындық бір немесе басқа мүмкіндікке қалай келетіні туралы сұрақ тудырады. Бастапқыда Копенгагендік интерпретациясына сын ретінде ұсынылған Шредингердің көріне парадоксалды ой эксперименті кванттық механиканың негізгі бөлігіне айналды. Бұл сценарий кванттық механиканың интерпретацияларын, әсіресе өлшеу мәселесін талқылауда жиі кездеседі. Осының нәтижесінде Шредингердің мысығы халық мәдениетінде кең танылды. Эксперименттің мақсаты – мысыққа нақты қолдану емес, атомдардың мінез-құлқының түсінікті мысалы болу. Атомдық деңгейдегі эксперименттер жүргізілді, олардың нәтижесінде өте кішкентай объектілердің суперпозицияда болуы мүмкін екені көрсетілді; бірақ мысық сияқты үлкен объектіні суперпозициялауға елеулі техникалық қиындықтар туындайды. Негізінен, Шредингердің мысық эксперименті кванттық суперпозициялардың қанша уақытқа созылатынын және олар қашан (немесе құлайды ма) деген сұрақтарды қозғайды. Кванттық механиканың математикалық теңдеулеріне қатысты әртүрлі интерпретациялар осы процеске әртүрлі түсіндірмелер береді, бірақ Шредингердің мысығы физикадағы әлі шешілмеген мәселе болып қала береді.

Шығуы және мотивациясы

Шредингер 1935 жылы Эйнштейн, Подольский және Розен авторларының есімдерімен аталған EPR мақаласын талқылау мақсатымен ой экспериментін жасады. EPR мақаласы кванттық суперпозициялардың күтпеген сипатын көрсетті, онда екі бөлшектің кванттық жүйесі ажыраспайды. Копенгагендік интерпретацияны (1935 жылғы басым доктрина) сынға алу ниетімен жасалған Шредингердің мысық ой эксперименті, кванттық механиканың қазіргі интерпретациялары үшін маңызды өлшемшара болып табылады және олардың артықшылықтары мен кемшіліктерін түсіндіруге және салыстыруға қолданылуы мүмкін.

Түсіндірме

Шредингердің өмірінен бері кванттық механиканың басқа да түсіндірмелері ұсынылды, олар Шредингердің мысығының суперпозициялары қанша уақытқа созылады және олар қашан (немесе бола ма) күйрейді деген сұрақтарға басқаша жауап береді.

Копенгаген аудармасы

Кванттық механиканың кең таралған түсінігі – Копенгаген түсіндірмесі. Копенгагендік түсіндірмеде жүйе күйлердің суперпозициясы болуын тоқтатып, байқау жасалғанда бір немесе екінші күйге енеді. Бұл ой эксперименті өлшеудің немесе байқаудың мәні осы түсіндірмеде нақты анықталмағанын көрсетеді. Копенгагендік түсіндірмеде қорап жабық болғанда мысықтың күйі туралы ешқандай түсінік берілмейді. Жүйенің толқындық функциясының сипаттамасы "бұзылған ядро/өлген мысық" және "бұзылмаған ядро/тірі мысық" күйлерінің суперпозициясынан тұрады. Тек қорап ашылып, байқалғанда ғана мысық туралы мәлімдеме жасауға болады. Бұл потенциалды шексіз тізбек соңғы құрылғыны саналы бақылаушымен алмастырылса тоқтатылуы мүмкін. Бұл мәселені шешті, себебі жеке сананың көбеймейтіні айтылды. Нейман толқындық функциясының оң жағындағы мүшелердің біріне (мысалы, тірі мысық немесе өлген мысық) құлау үшін саналы бақылаушының қажеттігін көрсетті. Бұл түсіндіруді кейіннен Юджин Вигнер қабылдады, бірақ одан кейін "Вигнердің досы" деп аталатын ой эксперименті арқылы одан бас тартты. Вигнер досының қорапты ашып, мысықты ешкімге хабарламай байқағанын болжады. Вигнердің саналы перспективасы бойынша, досы енді толқындық функцияның бөлігі болып табылады және тірі мысықты да, өлген мысықты да көрген. Үшінші тұлғаның саналы перспективасы бойынша, Вигнер досынан нәтижені білгеннен кейін өзі толқындық функцияның бөлігіне айналады. Бұл процесті шексіз жалғастыруға болады. Роджер Карпентер мен А. Дж. Андерсонның нақты экспериментін талдауы, өлшеудің өзі (мысалы, Гейгер санағышы арқылы) кез келген адам нәтиже туралы білгенге дейін кванттық толқындық функцияның құлауына жеткілікті екенін көрсетті. Аппарат нәтижеге байланысты екі түстің біреуін көрсетеді. Адам бақылаушы көрсетілген түсті көреді, бірақ бұл түс қандай нәтижені білдіретінін саналы түрде білмейді. Аппаратты орнатқан екінші адам түс туралы хабардар болады және нәтиже туралы саналы түрде біледі, содан кейін қорап ашылып, нәтиже сәйкес келеді ме екені тексеріледі.

Бордың түсіндірмесі

Копенгагендік интерпретациямен байланысты басты ғалымдардың бірі Нильс Бор, толқын функциясының субъективті бақылаушының әсерінен күйреуіне немесе өлшеуге тәуелсіз интерпретация ұсынды; керісінше, "қайта бармайтын" немесе іс жүзінде қайта бармайтын процесс кванттық когеренттіліктің жойылуына себеп болады, осы арқылы "байқау" немесе "өлшеу" классикалық сипатқа ие болады. Осылайша, Шредингердің мысығы қорап ашылғанға дейін көп бұрын өлі немесе тірі күйде болуы мүмкін.

Көп әлемдер түсіндірмесі

1957 жылы Хью Эверетт кванттық механиканың көп әлемдер түсіндірмесін жасады, ол байқауды ерекше процесс ретінде бөліп көрсетпейді. Көп әлемдер түсіндірмесінде, мысықтың тірі және өлі күйлері қорап ашылғаннан кейін де сақталады, бірақ бір-бірінен ықшамдалады. Яғни, қорап ашылғанда, бақылаушы және мүмкін өлі мысық, өлі мысықты көретін бақылаушы және тірі мысықты көретін бақылаушы болып екіге бөлінеді. Бірақ өлі және тірі күйлер ықшамдалғандықтан, олардың арасында ешқандай байланыс немесе өзара әрекеттесу болмайды. Қорапты ашқанда бақылаушы мысықпен байланысады, сондықтан мысықтың тірі немесе өлі болуына сәйкес "бақылаушы күйлері" пайда болады; әрбір бақылаушы күйі мысықпен байланысқандықтан, мысықтың күйін байқау және мысықтың күйі бір-бірімен сәйкес келеді. Кванттық ықшамдану әртүрлі нәтижелердің бір-бірімен өзара әрекеттеспеуін қамтамасыз етеді. Декогеренттілік, әдетте, бірнеше күйді бір уақытта байқауға мүмкіндік бермейді деп есептеледі. Космолог Макс Тегмарк Шредингердің мысық экспериментінің кванттық өзін-өзі өлтіру машинасы деп аталатын түрін ұсынды. Ол Шредингердің мысық экспериментін мысықтың көзқарасынан қарастырады және осы тәсілді қолдану арқылы Копенгагендік түсіндірме мен көп әлемдерді ажыратуға болатынын айтады.

Топтық аударма

Ансамбльдік интерпретация суперпозициялардың үлкен статистикалық ансамбльдің ішкі жиынтықтары ғана екенін көрсетеді. Кванттық күй векторы жеке мысық эксперименттеріне емес, тек көптеген бірдей дайындалған мысық эксперименттерінің статистикасына ғана қатысты. Осы интерпретацияны қолдайтындар бұл Шредингердің мысық парадоксын тривиальды мәселе немесе мәселе емес деп есептейді. Бұл түсінік кванттық механикадағы жеке физикалық жүйенің оған қандай да бір деңгейде сәйкес келетін математикалық сипаттамасы бар деген ойды жоққа шығаруға бағытталған.

Қарым-қатынастық түсіндіру

Реляциялық түсіндіру адам-экспериментатор, мысық және аппарат, сондай-ақ тірі және тірі емес жүйелер арасында ешқандай негізгі айырмашылық жасамайды; барлығы бірдей толқындық функцияның эволюция ережелерімен басқарылатын кванттық жүйелер болып табылады және барлығын "байқаушылар" деп қарастыруға болады. Бірақ реляциялық түсіндіру әртүрлі байқаушылардың жүйе туралы қолда бар ақпаратқа байланысты оқиғалардың бір сериясы туралы әртүрлі есеп беруіне мүмкіндік береді. Мысықты аппаратты байқаушы деп қарастыруға болады; ал эксперимент жүргізуші қораптағы жүйенің (мысық пен аппарат) тағы бір байқаушысы болып саналады. Қорап ашылғанға дейін мысық тірі немесе өлі болғандықтан, аппараттың күйі туралы ақпаратқа ие (атом ыдырады немесе ыдырамайды); бірақ эксперимент жүргізуші қораптың ішіндегілердің күйі туралы ақпаратқа ие емес. Осылайша, екі байқаушы бір уақытта жағдайды әртүрлі түсіндіреді: мысық үшін аппараттың толқындық функциясы "құлаған" сияқты көрінеді; ал эксперимент жүргізуші үшін қораптың ішіндегілер суперпозицияда болып көрінеді. Қорап ашылғанша және екі байқаушының да не болғаны туралы бірдей ақпарат алғанша, екі жүйе күйі бірдей нақты нәтижеге "құлайды", яғни тірі немесе өлі мысыққа.

Транзакциялық аударма

Транзакциялық интерпретация бойынша, аппарат уақыт бойынша артқа қарай озық толқын шығарады, ол уақыт бойынша алға қарай шығарылған толқынмен бірігіп, тұрған толқынды құрайды. Толқындар физикалық жағынан нақты деп есептеледі, ал аппарат "байқаушы" ретінде қарастырылады. Транзакциялық интерпретацияда толқындық функцияның күйреуі "уақыттан тыс" болып келеді және көз және аппарат арасындағы толық транзакция бойымен жүзеге асады. Мысық ешқашан суперпозицияда болмайды. Керісінше, мысық кез келген уақытта тек бір күйде болады, тәжірибеші қорапқа қашан қараса да. Транзакциялық интерпретация осы кванттық парадоксқа шешім табады.

Объективті құлдырау теориясы

Объективті құлдырау теорияларына сәйкес, суперпозициялар белгілі бір объективті физикалық шекте (уақыт, масса, температура, қайтымсыздық және т.б.) жеткен кезде өздігінен жойылады (сыртқы байқауға қарамастан). Сондықтан, мысық қорап ашылмас бұрын нақты бір күйге түсуі керек. Бұл шамамен "мысық өзін-өзі бақылайды" немесе "орта мысықты бақылайды" деп түсіндірілуі мүмкін. Объективті құлдырау теориялары стандартты кванттық механиканы өзгертуді қажет етеді, бұл уақыт өтуі процесінде суперпозициялардың жойылуына мүмкіндік береді. Бұл теорияларды тәжірибеде мезоскопиялық суперпозициялық күйлер жасау арқылы тексеруге болады. Мысалы, энергиялық мысық күйлері кванттық гравитациямен байланысты энергиялық декогеренция модельдерін анықтау үшін дәл құрал ретінде ұсынылған.

Қолданбалар мен сынақтар

Сипатталған эксперимент – таза теориялық тәжірибе, ал ұсынылған машинаның құрылғаны белгісіз. Дегенмен, ұқсас принциптерді қолданатын сәтті эксперименттер жүргізілді, мысалы, салыстырмалы түрде үлкен (кванттық физика стандарттары бойынша) объектілердің суперпозициялары. Бұл эксперименттер мысық өлшемдегі объектіні суперпозицияға қоюға болатынын көрсетпейді, бірақ "мысық күйлерінің" белгілі жоғарғы шегі олармен жоғарылатылды. Көп жағдайда, бұл күй тіпті абсолютті нөлге дейін салқындатылғанда да қысқа өмір сүреді. Фотондармен "мысық күйіне" қол жеткізілді. Бериллий ионы суперпозицияланған күйде тұрақталды. Кванттық интерференциялық құрылғы ("SQUID") қатыстырылған эксперимент ой-эксперимент тақырыбымен байланысты: "Суперпозиция күйі бір бағытта ағып жатқан миллиард электронға және екінші бағытта ағып жатқан миллиард электронға сәйкес келмейді. Суперөткізгіш электрондар бірдей қозғалады. SQUID-тегі барлық суперөткізгіш электрондар Шредингердің мысық күйінде болғанда, бір мезгілде контурдың екі бағытында да ағып өтеді". Пьезоэлектрлік "тюнинг-форк" құрастырылды, оны дірілдегі және дірілдемеген күйлердің суперпозициясына орналастыруға болады. Резонатор шамамен 10 триллион атомнан тұрады. Грипп вирусына қатысты эксперимент ұсынылды. Бактерия мен электромеханикалық осцилляторға қатысты эксперимент ұсынылды. Кванттық есептеуде "мысық күйі" термині кейде GHZ күйін білдіреді, онда бірнеше кубит барлығы 0 және барлығы 1 болатын тең суперпозицияда болады; мысалы, кем дегенде бір ұсыныс бойынша, мысықтың күйін оны байқамас бұрын анықтау мүмкін.

Ұзартулар

2020 жылдың тамызында физиктер Шредингердің мысығы және Вигнердің досы парадокстарымен байланысты кванттық механиканың интерпретацияларын зерттеген еңбектерді ұсынды, олар шындық туралы бұрыннан қалыптасқан түсініктерге күдік тудыратын қорытындыларға әкелді.