Кіріспе

Химияда динамикалық Монте-Карло (ДМК) – молекулалардың динамикалық мінез-құлқын модельдеуге арналған Монте-Карло әдісі, ол жеке қадамдардың жылдамдықтарын кездейсоқ сандармен салыстыру арқылы жүзеге асырылады. Бұл, негізінен, кинетикалық Монте-Карломен бірдей. Тепе-теңдіктегі жүйелерді зерттеу үшін қолданылған Метрополис Монте-Карло әдісінен өзгеше, ДМК әдісі реакция, диффузия және т.б. сияқты тепе-теңдіктен тыс жүйелерді зерттеу үшін пайдаланылады (Meng and Weinberg 1994). Бұл әдіс негізінен адсорбаттардың беттердегі мінез-құлқын талдауға қолданылады. ДМК симуляциясын жүргізу үшін бірнеше белгілі әдістер бар, оның ішінде Бірінші Реакция Әдісі (БРА) және Кездейсоқ Таңдау Әдісі (КТА). БРА және КТА берілген модель бойынша бірдей нәтижелер берсе де, қолданылатын жүйеге байланысты компьютерлік ресурстар әртүрлі болады. БРА-да оқиғалар тізімінде ең аз уақытты қабылдайтын реакция алға жылжытылады. Оқиғалар тізімінде барлық мүмкін реакциялардың шамамен уақыты сақталады. Бір оқиға таңдалғаннан кейін жүйе уақыты реакция уақытына дейін алға жылжытылады және оқиғалар тізімі қайта есептеледі. Бұл әдіс есептеу уақыты бойынша тиімді, себебі реакция әрқашан бір оқиғада жүзеге асады. Дегенмен, ол оқиғалар тізіміне байланысты көп компьютер жадын қажет етеді. Сондықтан, оны үлкен жүйелерге қолдану қиын. КТА таңдалған молекуланың реакциясы жүзеге аса ма, әлде жоқ па, дегенді өтпелі ықтималдықты кездейсоқ санмен салыстыру арқылы шешеді. Бұл әдісте реакция міндетті түрде бір оқиғада жүрмейді, сондықтан БРА-ға қарағанда есептеу уақыты айтарлықтай көп. Алайда, бұл әдіс оқиғалар тізімін қолданбайтындықтан компьютер жадын үнемдейді. Осы әдіспен үлкен жүйелерді есептеуге болады.