Кіріспе
Songs from a Room — 1969 жылы шыққан канадалық музыкант Леонард Коэннің екінші альбомы. Ол АҚШ Billboard Top LPs тізімінде 63-орынға, ал Ұлыбритания хит-парадтарында 2-орынға жетті.
Өмірбаян
"Songs From a Room" әнін жазу сессиясы 1968 жылдың мамыр айында Голливудта Дэвид Кросби продюсер ретінде басталды. Бұл тиімсіз болды, ал альбом ақырында Нэшвиллде, Теннесси штатында продюсер Боб Джонстонмен жазылды (Кросби сессияларынан екі трек 2007 жылғы қайта жазылған нұсқада бонус тректер ретінде қосылды). Джонстон мен Коэн Коэннің алғашқы альбомында бірге жұмыс істеуді қалаған, бірақ студия Джонстонды басқа жобаға тағайындаған. Кросбимен болған тәжірибесінен кейін Коэн жобаны жалғастыруға құлшынбады, бірақ Джонстонмен сөйлескен соң, ол Джонстон Коэннің "Songs of Leonard Cohen" әндерін араластыру кезінде Джон Саймонмен болған даулардан кейін, Коэн әндеріне лайықты деп есептейтін қарапайым дыбысты жасауға дайын болғандықтан, оны жалғастыруға келісті. Сол кезде Джонстон Боб Дилан, Джонни Кэш және Саймон мен Гарфункелді продюсерлеумен танымал болды. Энтони Рейнольдс өзінің "Леонард Коэн: Таңғажайып өмір" кітабында: "Осы кезде Коэн бұл әртістердің біріндірілген нұсқасы болғандықтан, Коэн Нью-Йорктегі Челсиден Теннесси штатының Франклин қаласына көшіп, Нэшвилден 30 шақырым қашықтықтағы фермада тұрды. Коэн фермада бірнеше демо жазды және өзін ауыл өміріне толыққанды батырды" деп жазды.
Жазу
Коэннің күшейтілген дебютімен салыстырғанда, екінші альбомы айтарлықтай қарапайым, барабандары аз, музыкалық аранжировкаларға емес, сөздерге баса назар аударатын минималистік стильде жасалған. 2001 жылы Коэн Mojo журналына берген сұхбатында Сильви Симмонсқа: "Бұл өте қатаң. Менің алғашқы альбомымның әсемдігі мен артық өндірісі үшін көптеген музыкалық талғампаз достарым мені сынады, мен өте қарапайым альбом жасауға бекіндім", – деді. Нэшвиллдегі жазулар 1968 жылдың күзінде Нэшвиллдегі 16-шы авенюде орналасқан Columbia студиясының А залында басталды. Джонстон Коэннің дебюттік альбомында қолдаған музыканттардан гөрі кішкентай топты шақырды, олардың ішінде Рон Корнелиус акустикалық және электр гитарада, Чарли Дэниелс бас гитара, скрипка және акустикалық гитарада, Элкин "Бабба" Фаулер банджо, бас гитара және акустикалық гитарада орындады, ал Джонстон өзі клавишатурада ойнады. Альбомда көзге түсетін (бірақ әсемдік үшін ғана қолданылған) еврей арфасы да бар. Биограф Ира Надел 1996 жылғы Коэннің "Various Positions" биографиясында атап өткендей, Коэн жазу студиясында әлі де қысыңқылық танытса да, продюсер Джонстон ыңғайлы атмосфера жасады: "Студияда Дэниелс пен басқа музыканттарға әндерге ену үшін Коэнды тыңдау керектігі айтылды. Бұл түстерді араластыру сияқты, жұмыс істеу үшін сіз түстердің бірі болуыңыз керек. Джонстон кейіннен альбомды жазба емес, картина деп атады және өзінің рөлін "музыкалық күзетші" деп сипаттады, Коэн мен оның музыкасын жасанды бұзушылықтардан және дыбыстың бұрмалануынан қорғайды". Наделдің сөзінше, Джонстон француз дауысы "Партизан" әнін жақсартады деп ойлағандықтан, ол Коэнмен бірге Францияға ұшып, үш француз әншісінің дауысын қосты.
Құрамы
Альбомда Коэннің ең танымал әндерінің бірі – "Bird on the Wire". 1973 жылы "New Musical Express" журналының Алястер Пирриге берген сұхбатында Коэн: "Бұл ән мен үшін өте маңызды. Бұл – осы әнге ант ететінімнің және жасаған барлық қателіктеріме өкінгенімнің бір шумағы. Бұл өлеңде мен қателіктердің бәрін түзетуге тырысамын деп ант бердім. Мен оны көп рет қайталадым деп ойлаймын, бірақ оны жаңартып отыруды ұнатамын". 1975 жылы шыққан "The Best of Leonard Cohen" жинағының сырт жағында Коэн ән туралы былай деп жазды: "Мен концерттерін әрдайым осы әнмен бастаймын. Бұл мені қайтадан өз міндеттемелеріме қайтаратын сияқты. Ол Грекияда басталып, 1969 жылы Голливудтағы бір мотельде аяқталды. Кейбір жолдар Орегонда өзгертілді. Мен оны толыққанды дұрыс жасай алмаймын. Крис Кристоферсон маған әннің бір бөлігін басқа бір Нэшвилл жазушысынан көшіргенімді айтты. Ол сондай-ақ, ол өзінің қабір тасына алғашқы екі жолды жазатынын айтты, егер ол жасамаса, мен ренжіймін". 1960 жылдары Коэн Грек аралында, Гидрада, өзінің сүйіктісі Марианнамен бірге өмір сүрді. Ол Гидрада оған депрессиядан шығуға көмектескенін айтты, оған гитарасын ұстатып, содан кейін ол "Bird on the Wire" әнін жазуға кірісті. Оған шабыттанған – Гидраның жақында орнатылған телефон сымдарының бірінде отырған құс, содан кейін ылғал арал түндерінің естеліктері. Коэн "Bird on the Wire" әнін қарапайым кантри ән деп сипаттады, ал Джуди Коллинздің алғашқы жазбасы шын мәнінде кантри ортасында жасалды. "Songwriters on Songwriting" кітабында Коэн Пол Золлоға ән туралы ұзақ әңгімелейді:
Ол Грецияда басталды, өйткені мен өмір сүрген аралда белгілі бір сәттен дейін сымдар болмаған. Телефон желілері болмады. Телефон болмады. Электр жарығы болмады. Бір кезде олар телефон бағаналарын орнатты, қазір оларды байқамайсыз, бірақ олар алғаш орнатылғанда, мен терезеден телефон сымдарына қарап, өркениеттің мені қалай қуып жететінін және мен құтыла алмайтынымды ойладым. Мен өзім үшін тапқан 11 ғасырдағы өмірді өмір сүре алмаймын. Бұл бастама болды. Содан кейін мен құстардың сымдарға келіп жатқанын байқадым, солай ән басталды. "Түн ортасында хордағы мас адам секілді" де осы аралда болды. Мен де, басқалар да ішіп-жеп, баспалдақпен көтеріліп келеміз. Халық арасында бұған үлкен төзімділік болды, себебі бұл түн ортасында болуы мүмкін еді. Үш жігіт бір-бірін құшақтап, баспалдақпен жоғары қарай сүрініп, осы мінсіз үш дыбысты әндегенін көрер едіңіз. Сондықтан аралдан келген сурет: "Түн ортасында хорда мас адам секілді". 1988 жылы Коэн Ирландиядағы RTÉ-нің Джон МакКеннаға "Исаактың тарихы" соғысқа қарсы наразылық ән екенін түсіндірді, бірақ былай деп қосты: "Мен бұл әнде оны таза, қарапайым, соғысқа қарсы наразылықтан тыс етіп қоюға тырыстым. Себебі, сонда айтылғандай, соғыс адамы, бейбітшілік адамы, көктегі балапан өзінің өлімге ұшырататын желкенін жаяды. Басқаша айтқанда, біз бір-бірімізді құрбан етуге дайын емеспіз. Біз бір идеяны, бір ғажайып идеяны, бір-бірімізді құрбан етуге дайын екенімізді білеміз. Бұл міндетті түрде қарсыласқа немесе идеологияға байланысты емес, бірақ адам баласы болғандықтан біз әрқашан адамдарды маңызды деп санайтын ақымақтық жағдай үшін өлімге қиямыз". Сол сұхбатта Коэн "Осылай ұзақ уақыт бұрын, Нэнси" Монреальда бірге өскен әйелден шабыттанғанын растады:
Менің ойымша, әлем белгілі бір сандарды шығарады. Кейде мол, кейде өте сирек кездеседі, және бұл кейіпкерлердің кейбіреулері осы қасиеттерді әлдеқайда оңай, әлдеқайда көркем түрде, бірақ әлдеқайда ерлікпен танытатын басқа ұрпақтың архетипі немесе прототипі ретінде әрекет етеді. Тағы 20 жылдан кейін ол дәл сіздер сияқты болар еді, блоктағы ең сәнді қыз. Бірақ ол туылмай тұрып жиырма жыл бұрын оған қатысты ешқандай мәлімет болмаған, сондықтан белгілі бір жағынан ол құрып кетті. Альбомның ноталық музыкасына "Priests" атты ән кірді, және ол жазылған деп хабарланғанымен, ол LP-де немесе одан кейінгі Коэн жазбасында пайда болған жоқ. Әнді Джуди Коллинз өзінің 1967 жылғы "Wildflowers" альбомында, ал Ричи Хавенс өзінің 1969 жылғы "Richard P. Havens" альбомында жазды. Альбомның мұқабасы қарапайым қара-ақ фотосурет, ол Коэннің бетін жуып тастауға дейін қатты матталған. Арқа жағында оның норвегиялық сүйіктісі Марианна Ильеннің жазу машинасымен, кітаптарымен және кейбір қағаздарымен үстелдің жанында отырған қара-ақ суреті бар. Сурет Гректің Гидра аралында түсірілген. Коэн олардың жеті жылдық қарым-қатынасын өзінің алғашқы әндерінің бірнешеуінің негізі ретінде қолданды, соның ішінде "So Long, Marianne", "Hey, That's No Way To Say Goodbye", және "Bird on the Wire".
It was begun in Greece because there were no wires on the island where I was living to a certain moment. There were no telephone wires. There were no telephones. There was no electricity. So at a certain point they put in these telephone poles, and you wouldn't notice them now, but when they first went up, it was about all I did stare out the window at these telephone wires and think how civilization had caught up with me and I wasn't going to be able to escape after all. I wasn't going to be able to live this 11th century life that I thought I had found for myself. So that was the beginning. Then, of course, I noticed that birds came to the wires and that was how that song began. 'Like a drunk in a midnight choir,' that's also set on the island. Where drinkers, me included, would come up the stairs. There was great tolerance among the people for that because it could be in the middle of the night. You'd see three guys with their arms around each other, stumbling up the stairs and singing these impeccable thirds. So that image came from the island: 'Like a drunk in a midnight choir.' In 1988, Cohen explained to John McKenna of RTÉ in Ireland that "Story of Isaac" was an anti war protest song but added, "I was careful in that song to try and put it beyond the pure, beyond the simple, anti war protest, that it also is. Because it says at the end there the man of war the man of peace, the peacock spreads his deadly fan. In other words it isn't necessarily for war that we're willing to sacrifice each other. We'll get some idea – some magnificent idea – that we're willing to sacrifice each other for; it doesn't necessarily have to involve an opponent or an ideology, but human beings being what they are we're always going to set up people to die for some absurd situation that we define as important." In the same interview, Cohen confirmed that "Seems So Long Ago, Nancy" was inspired by a woman he had grown up with in Montreal:
I think that the world throws up certain kinds of figures. Sometime in abundance, sometimes very rarely, and that some of these figures act as archetypes or prototypes for another generation which will manifest these characteristics a lot more easily, maybe a lot more gracefully, but not a lot more heroically. Another twenty years later she would have been just like you know, the hippest girl on the block. But twenty years before she was there was no reference to her, so in a certain way she was doomed. In sheet music for the album, a song titled "Priests" was included, and although reportedly recorded, it didn't appear on the LP or on any subsequent Cohen record. The song was recorded by Judy Collins on her 1967 album Wildflowers, and by Richie Havens on his 1969 album Richard P. Havens, 1983. The album cover is a simple black and white photo heavily matted as to almost wash out Cohen's face. The back cover features a black and white photo of his Norwegian girlfriend Marianne Ihlen sitting at a desk with a typewriter, books and some papers. The picture was taken on the Greek island of Hydra. Cohen used their seven year relationship as the basis for several of some his earliest songs, including "So Long, Marianne", "Hey, That's No Way To Say Goodbye", and "Bird on the Wire".
Партизан
"Партизан" - Коэннің Эммануэль д’Астиер мен Анна Марлидің "La Complainte du partisan" атты француз әнінің орындалуы. Ән Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі француз қарсылық қозғалысы туралы айтады. Ағылшын тіліне аудармасын Хай Зарет жасаған. Рок журналисі Алекс Янг: "[Коэн] көбінесе әннің авторы ретінде дұрыс емес көрсетіледі, бірақ оның сақталуына үлкен үлес қосты". Янг сондай-ақ Коэн орындаған ағылшын тіліндегі аударманың француз нұсқасынан айырмашылығы – д’Астиер мен Марлидің Францияның нацистік Германия тарапынан оккупациялануына жасаған тікелей сілтемелерінің жоқ екендігін атап өтеді.