Хитоси Имамура: Соғыс қылмыскері және жапон генералы
Hitoshi Imamura
Хитоси Имамура – Япон императорлық армиясының 2-ші дүйнөлүк соғыстағы генерал-қылмыскері. Өмірі, әскери мансабы, соғыс қылдырғандықтан сотталғаны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон офицері, соғыс қылмыскері (1886–1968)
Japanese officer, war criminal (1886–1968)
Хитоси Имамура (今村 均) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон императорлық армиясында қызмет еткен және соғыс қылмыстары үшін сотталған жапон генералы.
Hitoshi Imamura (今村 均) was a Japanese general who served in the Imperial Japanese Army during World War II, and was subsequently convicted of war crimes.
Ерте мансап
Имамура Мияги префектурасының Сендай қаласында туған. Оның әкесі судья болған. Имамура 1907 жылы Жапон императорлық армия академиясын бітіріп, 1907 жылғы 26 желтоқсанда жаяу әскердің екінші лейтенанты болып тағайындалды. 1910 жылғы қарашада лейтенант болып тағайындалып, 1915 жылы Армия соғыс колледжіне оқуға түсті. 1917 жылы капитандыққа көтеріліп, келесі жылы Англияға әскери атташе ретінде жіберілді. 1922 жылғы тамыз айында майор, ал 1926 жылғы тамыз айында подполковник болды. 1927 жылғы сәуірде ол Британдық Үндістанға әскери атташе болып тағайындалды. 1930 жылғы 1 тамызда полковник болып тағайындалған ол 1931 жылдан 1932 жылға дейін Жапон императорлық армиясының Бас штабының операциялар бөлімінде штабтық лауазымдарды атқарды. Оның кіші інісі Имамура Хосаку, Квантун армиясының офицері, Қытай азамат соғысында ұлтшылдар үшін жалдамалы сарбаз ретінде шайқасқан.
A native of Sendai city, Miyagi Prefecture, Imamura's father was a judge. Imamura graduated from the Imperial Japanese Army Academy in 1907 and was commissioned a second lieutenant in the infantry on 26 December 1907. He was promoted to lieutenant in November 1910 and attended the Army War College in 1915. He was promoted to captain in 1917 and was sent to England as a military attaché the following year. He was promoted to major in August 1922 and to lieutenant colonel in August 1926. In April 1927, he was appointed as a military attaché to British India. Promoted to colonel on 1 August 1930, he held staff positions in the operations section of the Imperial Japanese Army General Staff from 1931 to 1932. His younger brother was Imamura Hosaku, an officer in the Kwantung Army who fought in the Chinese Civil War as a mercenary for the Nationalists.
Қытайдағы соғыс
1932 жылы 28 қаңтардағы оқиғадан кейін ол Жапон императорлық армиясының (IJA) 57-ші жаяу әскер полкіне қолбасшылық етуге жіберілді. Жапонияға оралғаннан кейін 1932-1935 жылдары Нарашино әскери мектебінің коменданты болды. 1935 жылы наурыз айында Имамура полк командирінен генерал-майор шенімен IJA 40-шы жаяу әскер бригадасының бригадиріне көтерілді. 1936 жылы наурыз айында Маньчжуриядағы Квантун армиясы штабының бастығының орынбасары болып тағайындалды. 1937-1938 жылдары Тояма армиясының жаяу әскер мектебінің коменданты лауазымына қайта шақырылды. 1938 жылы наурыз айында генерал-лейтенант шеніне көтерілген Имамура Қытайда орналасқан IJA 5-ші дивизиясына қолбасшылық етті және Екінші Қытай-Жапон соғысының бастапқы кезеңдерінде 1940 жылға дейін осы қызметін жалғастырды. 1940-1941 жылдары ол Жапон армиясының ең ықпалды шенеуніктерінің біріне әскери оқу-жаттығу жөніндегі бас инспектордың орынбасары болды. Содан кейін ол жиырма үшінші армияның бас қолбасшысы болып тағайындалды.
With the January 28 incident of 1932, he was sent to take command of the Imperial Japanese Army (IJA) 57th Infantry Regiment. On his return to Japan, he became commandant of the Narashino Army School from 1932 to 1935. In March 1935, Imamura was promoted from regimental commander to brigade commander of the IJA 40th Infantry Brigade with the rank of major general. He was assigned as deputy chief of staff of the Kwantung Army in Manchukuo in March 1936. He was recalled to Japan to assume the post of commandant of the Toyama Army Infantry School from 1937 to 1938. Promoted to the rank of lieutenant general in March 1938, Imamura was given command of the IJA 5th Division based in China, which he continued to command in the early stages of the Second Sino Japanese War to 1940. From 1940 to 1941, he was Deputy Inspector General of Military Training, deputy to one of the most powerful officials in the Japanese Army. He was subsequently appointed commander in chief of the Twenty Third Army.
Тынық мұхит соғысы
Имамура 1941 жылдың қараша айында XVI армияның қолбасшысы болып тағайындалды және сол армияны Голландиялық Шығыс Үндістанға басып кіруге жетекшілік етуге бағытталды. Оның флоты Яваға жақындағанда, оның "Шиншу (Рюджо) Мару" көлігі Сунда бұғазы шайқасында, ықтимал түкше жолдастардың атынан келген торпедалармен батып, ол жағалауға жүзуге мәжбүр болды. Имамура бұрынғы Голландиялық Шығыс Үндістанның (қазіргі Индонезия) жергілікті халқына қатысты ерекше кешірімді саясат ұстанды, бұл көбінесе Оңтүстік армиясының және Императорлық Бас штабтың жоғары лауазымды шенеуніктерінің пікірлерімен және жоспарларымен қақтығысты. Дегенмен, оның саясаты халықтан (әсіресе ол тұрған Явада) көп қолдау тапты және жапондық әскери оккупацияның қиындықтарын аздап жеңілдетуге көмектесті. 1942 жылдың соңында ол жаңа VIII аймақтық армияның басшылығын қабылдады, ол Соломон аралдары шайқасындағы XVII армияға және Жаңа Гвинея шайқасындағы XVIII армияға жауапты болды. Имамура сол кезде Жаңа Британиядағы Рабаул қаласында орналасқан еді. Имамура 1943 жылы генерал шеніне көтерілді.
Imamura became the commander of the Sixteenth Army in November 1941 and was directed to lead that army in the invasion of the Dutch East Indies. As his fleet approached Java, his transport, the Shinshu (Ryujo) Maru, was sunk by torpedoes, probably by friendly fire, in the Battle of Sunda Strait and he was forced to swim to shore. Imamura adopted an unusually lenient policy towards the local population of the former Dutch East Indies (present day Indonesia), which was often in conflict with general opinions and plans of the senior staff of the Southern Army and Imperial General Headquarters. However, his policies won much support from the population (particularly in Java, where he was based) and helped to mildly reduce the difficulties of the Japanese military occupation. In late 1942, he assumed command of the new Eighth Area Army, responsible for the Seventeenth Army in the Solomon Islands campaign and the Eighteenth Army in the New Guinea campaign. Imamura was then based at Rabaul in New Britain. Imamura was promoted to general in 1943.
Соғыс қылмыстары үшін сот және жазалау
Рабаулдағы әскери-теңіз командирі вице-адмирал Джинчи Кусакамен бірге Имамура 1945 жылдың қыркүйегінде Жаңа Гвинеядағы және Оңтүстік Тынық мұхиты аралдарындағы жапондық күштерді одақтастар атынан Австралия күштеріне тапсырды. Имамура Австралия армиясы тарапынан Рабаулда ұсталды, себебі ол және оның қол астындағы әскерлер соғыс қылмыстары жасады деген айып тағылды, оның ішінде одақтас әскери тұтқындарды өлімге жіберу де бар. Бір жағымсыз мысал – шығыс Явада тұтқынға алынған тұтқындарды шошқа тасымалдауға арналған бамбук себеттерге құлыптап, акулаларға толы суға тастап жіберу оқиғасы. 1946 жылдың сәуір айында Имамура Рабаулдағы австралиялық командирге хат жолдап, өзінің соғыс қылмыстары бойынша сот процесін жеделдетуді сұрады, осылайша оның қол астындағы соғыс қылмыскерлерін тезірек соттауға мүмкіндік беру үшін. Имамура "өкіметтік өкілдігіндегі адамдарды бақылау және міндеттерін орындау бойынша немқұрайлылық танытқандығы және осының салдарынан олар қатыгездік пен өзге де ауыр қылмыстар жасады" деген айып тағылды. Ол 1-16 мамыр 1947 жылы Австралияның Рабаулдегі әскери сотында сотталды; ол кінәлі деп танылып, он жылға бас бостандығынан айырылды. Имамура 1954 жылы босатылғанға дейін Токиодағы Сугамо түрмесінде жазасын өтеді. Өзінің жазасы қол астындағыларының жасаған қылмыстары үшін өзінің жауапкершілігіне қатысты тым жеңіл болды деп есептеді, сондықтан ол өзінің бағында түрменің дәл көшірмесін салдырып, 1968 жылы қайтыс болғанға дейін сол жерде тұрды.
Along with the naval commander at Rabaul, Vice Admiral Jinichi Kusaka, Imamura surrendered the Japanese forces in New Guinea and the southern Pacific Islands to Australian forces, representing the Allies, in September 1945. Imamura was detained at Rabaul by the Australian Army, as he and troops under his command were accused of war crimes, including the execution of Allied prisoners of war. One infamous example, called the "pig basket atrocity", occurred when prisoners captured in eastern Java were locked up in bamboo baskets used for transporting pigs and thrown overboard into shark infested waters. In April 1946, Imamura wrote to the Australian commander at Rabaul, requesting that his own trial for war crimes be expedited in order to speed the prosecution of war criminals under his command. Imamura was charged with "unlawfully [disregarding and failing] to discharge his duty to control the members of his command, whereby they committed brutal atrocities and other high crimes". He was tried by an Australian military court at Rabaul on 1–16 May 1947; he was convicted and sentenced to imprisonment for ten years. Imamura served his imprisonment at Sugamo Prison in Tokyo until he was released in 1954. He considered that his imprisonment was too light with respect to his responsibility for the crimes of his subordinates, so he had a replica of the prison built in his garden, and he stayed there until his death in 1968.