Кіріспе
Көше баспасөзі – таралымы, мазмұны және аудиториясы тұрғысынан журналдар мен газеттердің арасындағы баспа түрі. Олар әсіресе Австралияда, соның ішінде музыкалық көше баспасөзінде кең таралған, бірақ Еуропа мен Солтүстік Америкадан да мысалдар кездеседі. Көше баспасөзінің басылымдары әдетте оқырманға тегін қолжетімді болады. Олар мейрамханалар, кафелер, барлар, клубтар, тікелей музыка орындары, қоғамдық орталықтар мен музыкалық дүкендер сияқты орындарда, жолдан өтетін адамдарға таратылады. Өздерін қаржылық тұрғыдан қамтамасыз ету үшін, көше баспасөзінің басылымдары әдетте басқа БАҚ-қа қарағанда көбірек жарнама мен демеушілік алады. Көше басылымдарының көпшілігі шығындарды азайту мақсатында төмен сапалы газет қағазында басылады. Кейбір ірі басылымдар мұқабаларын және алғашқы бірнеше бетін түсті басады, ал өте сирек кездесетіндері мұқабалары үшін жылтыр қағаз қолданады. Түсті қағазда басылған беттердің саны көбінесе екіден аспайды. Форматы әртүрлі – кең форматты, таблоидты немесе журналдық форматта басылуы мүмкін. Стандартты емес қағаз өлшемдері де жиі кездеседі, әсіресе, сирек кездесетін басылымдарда. Көше баспасөзінің басылымдары, әдетте, қалыптасқан бизнес құрылымдарымен және негізгі мазмұнымен журналдарға қарағанда сыртқы түрі мен құрамы жағынан кәсіби болып келеді. Көше баспасөзінің басылымдары журналдарға қарағанда кең ауқымды тақырыптарды қамтиды, бұл оларға демеушілерді тартуға және оқырмандар санын арттыруға мүмкіндік береді. Көше баспасөзінің басылымдары түрлі тақырыптарды қамтуы мүмкін, олардың көпшілігі белгілі бір аудиторияға арналған нақты тақырыптарға бағытталған. Көбінесе мәдениет және ойын-сауық, сондай-ақ тәуелсіз немесе баламалы музыка сияқты тақырыптар қамтылады. Басқа да басылымдар саяси сатира, гомосексуалдық және/немесе лесбияндық мәселелер, кино туралы болуы мүмкін. Үй шаруашылықтарына апта сайын таратылатын, негізінен жергілікті жаңалықтардан тұратын қоғамдық газеттер бұл санатқа жатпайды. Мұндай газеттер көбінесе жергілікті мазмұнға бағытталған дәстүрлі газеттерге ұқсайды. Сонымен қатар, көше баспасөзі әдетте тек белгілі бір қызығушылық саласын қамтиды, ал қоғамдық газеттер түрлі тақырыптарды қамтуы мүмкін.
Street press publications are usually available free to the reader. They are distributed by being made available to passers by at locations such as restaurants, cafes, bars, clubs, live music venues, community centres and record stores. To financially support themselves, street press publications usually take on more advertisements and sponsorship than other forms of media. Most street press publications are printed on low quality newspaper stock to reduce costs. Some of the bigger publications print their covers and first few pages in colour, a rarer few use glossy paper for their cover. Virtually none of them print more than a couple of pages in colour. The size varies widely, some are printed in broadsheet format, some in tabloid format, and some in magazine sized format. Non standard paper sizes are also common, especially in the more obscure publications. Street press publications are usually also more professional in appearance and composition than zines, with established business structures and relatively mainstream content. Street press publications tend to have more mainstream, broad appeal subject matter than zines so they can attract sponsors, and increase readership. Street press publications can cover a wide variety of topics, many are focused upon specific subject matter of a target audience. Common topics include culture or entertainment topics, such independent or alternative music. Other niche publications might involve political satire, gay and/or lesbian issues, and film. Community newspapers, delivered to households, usually weekly, which consist primarily of localised news, do not fall into this category. Such newspapers often resemble conventional newspapers focused on local content. In addition, street press usually covers only a specific area of interest, whereas community newspapers might cover a wide variety of topics.