Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыка жанры
Music genre
Афрокубалық джаз – Латын джазының ең алғашқы түрі. Ол афрокубалық клаве негізіндегі ырғақтарды джаз гармониясымен және импровизация техникасымен үйлестіреді. Афрокубалық музыканың африкалық ритуалдар мен ырғақтарда терең тамырлары бар. Бұл жанр 1940 жылдардың басында кубалық музыканттар Марио Бауза және Франк Грилло "Мачито" тобында, Нью-Йорк қаласында пайда болды. 1947 жылы бибоп трубашысы Дизи Гиллеспи мен перкуссияшы Чано Позоның бірлескен жұмысы афрокубалық ырғақтар мен тумадора және бонго сияқты аспаптарды Шығыс жағалауының джаз өнеріне енгізді. Джаз бен кубалық музыканың алғашқы үйлесімдері, мысалы, "Мантека" және "Манго Мангуэ" жиі "Кубоп" деп аталатын, кубалық бибоптың бір түрі болды. Өзінің алғашқы онжылдықтарында афрокубалық джаз қозғалысы Кубаға қарағанда АҚШ-та күштірек болды. 1970 жылдардың басында Кенни Дорхам және оның Orquesta Cubana de Música Moderna, содан кейін Irakere тобы афрокубалық джазды кубалық музыка өнеріне әкеліп, сонг сияқты стильдерге ықпал етті.
Afro Cuban jazz is the earliest form of Latin jazz. It mixes Afro Cuban clave based rhythms with jazz harmonies and techniques of improvisation. Afro Cuban music has deep roots in African ritual and rhythm. The genre emerged in the early 1940s with the Cuban musicians Mario Bauzá and Frank Grillo "Machito" in the band Machito and his Afro Cubans in New York City. In 1947, the collaborations of bebop trumpeter Dizzy Gillespie and percussionist Chano Pozo brought Afro Cuban rhythms and instruments, such as the tumbadora and the bongo, into the East Coast jazz scene. Early combinations of jazz with Cuban music, such as "Manteca" and "Mangó Mangüé", were commonly referred to as "Cubop" for Cuban bebop. During its first decades, the Afro Cuban jazz movement was stronger in the United States than in Cuba. In the early 1970s, Kenny Dorham and his Orquesta Cubana de Música Moderna, and later Irakere, brought Afro Cuban jazz into the Cuban music scene, influencing styles such as songo.
Марио Бауза мен Мачито
Музыканттар мен музыка зерттеушілерінің пікірінше, клаве негізінде жазылған алғашқы джаз туындысы кубалық Марио Баузаның 1943 жылы жазған "Танга" шығармасы болды, оны Machito және оның Afro Cubans тобы орындаған. "Танга" бастапқыда қарапайым импровизациялық дескарга (кубалық джем-сессиясы) ретінде дүниеге келді, үстіне джаз сололары қосылды. Әлемді қызықтырған алғашқы дескарга 1943 жылдың 29 мамырында 110-шы көше мен 5-ші авенюдегі Park Palace Ballroom-да өткен Machito репетициясына байланысты. Ол кезде Machito Форт-Диксте (Нью-Джерси) базалық дайындықтан өтіп, төртінші аптасын аяқтаған еді. Алдыңғы күні La Conga Club-та Machito-ның трубашысы және музыкалық жетекшісі Марио Бауза пианист Луис Варона мен бассист Хулио Андиноның кубалық Гилберто Вальдестің "El Botellero" композициясын және аранжировкасын естіді, ол биді аяқтауға арналған тұрақты сигнал ретінде пайдаланылды. Дүйсенбі кешкісінде доктор Бауза фортепианоға иіліп, Варонаға түнгі солода орындаған фортепианолық сайқыманы қайталауды бұйырды. Варонаның сол қолы Гилберто Вальдестің "El Botellero" туындысының кіріспе бөлігін орындады. Бауза Хулио Андиноға не ойнау керектігін, содан кейін саксофонға, одан кейін трубаға нұсқау берді. Үзілген аккордтар афрокубалық джазды мелодияға айнала бастады. Джин Джонсонның альт-саксофоны шығысқа ұқсас джаз фразаларын шығарды. Афрокубалық джаз сол кешкі "Танга" (марихуана сөзінің африкалық түрі) туындысын Бауза жазғанда туды. Содан кейін "Танга" әрқашан әртүрлі орындалды, бұл орындаушының жеке ерекшеліктеріне байланысты болды. 1948 жылдың тамызында трубашы Говард МакГи Machito оркестрімен Apollo Theatre-де орындалғанда, оның "Танга" әніне қосымша импровизациясы "Cu Bop City" әнінің тууына себеп болды, ол бірнеше айдан кейін Roost Records компаниясымен жазылды. 1948 және 1949 жылдар аралығында Royal Roots, Bop City және Birdland клубтарында өткен джем-сессияларында Говард МакГи, тенор-саксофонист Брю Мур, Чарли Паркер және Диззи Гиллеспи Machito оркестрімен бірге орындады. Бұл репетицияланбаған, шектеусіз, бұрын естілмеген джем-сессиялары болды, сол кезде салтанатты шаралардың шебері Симфония Сид оларды афрокубалық джаз деп атады. Machito оркестрінің он немесе он бес минуттық джем-сессиялары латын музыкасындағы дәстүрлі төрт минуттан кем жазбалардан алғашқы болып бөлініп шықты. 1949 жылдың ақпан айында Machito оркестрі латын музыкасындағы жаңа үрдісті бастады, тенор-саксофонист Флип Филипспен бес минуттық "Танга" жазбасын жасады. The Jazz Scene альбомының бөлігі болған он екі дюймдік 78 RPM пластинкасы 25 долларға сатылды. Автор: Макс Салазар (1997). "Танга" фортепианолық сайқымасының оң қолы панчадо деп аталатын стильде орындалды, ол блок-аккордтарды қолданатын, арпеджиосыз гуахео түрі. Пичтердің реттілігі емес, шабуыл нүктелерінің реттілігіне баса назар аударылады. Бұл қосымша ретінде қатаң түрде қайталанатын немесе джаздық қосымшаға ұқсас әртүрлі мотив ретінде орындалуы мүмкін. Келесі мысал 1949 жылы Machito-ның Рене Эрнандес пианинода орындаған жазбасының стиліне сәйкес келеді.
The consensus among musicians and musicologists is that the first jazz piece to be based in clave was "Tanga" (1943) composed by Cuban born Mario Bauza and recorded by Machito and his Afro Cubans. "Tanga" began humbly as a spontaneous descarga (Cuban jam session) with jazz solos superimposed on top. The first descarga that made the world take notice is traced to a Machito rehearsal on May 29, 1943, at the Park Palace Ballroom, at 110th Street and 5th Avenue. At this time, Machito was at Fort Dix (New Jersey) in his fourth week of basic training. The day before at La Conga Club, Mario Bauzá, Machito's trumpeter and music director, heard pianist Luis Varona and bassist Julio Andino play El Botellero composition and arrangements of the Cuban born Gilberto Valdez which would serve as a permanent sign off (end the dance) tune. On this Monday evening, Dr. Bauzá leaned over the piano and instructed Varona to play the same piano vamp he did the night before. Varona's left hand began the introduction of Gilberto Valdés' El Botellero. Bauzá then instructed Julio Andino what to play; then the saxes; then the trumpets. The broken chord sounds soon began to take shape into an Afro Cuban jazzed up melody. Gene Johnson's alto sax then emitted oriental like jazz phrases. Afro Cuban jazz was invented when Bauzá composed "Tanga" (African word for marijuana) that evening. Thereafter, whenever "Tanga" was played, it sounded different, depending on a soloist's individuality. In August, 1948, when trumpeter Howard McGhee soloed with Machito's orchestra at the Apollo Theatre, his ad libs to "Tanga" resulted in "Cu Bop City," a tune which was recorded by Roost Records months later. The jams which took place at the Royal Roots, Bop City, and Birdland between 1948 and 1949, when Howard McGhee, tenor saxophonist Brew Moore, Charlie Parker and Dizzy Gillespie sat in with the Machito orchestra, were unrehearsed, uninhibited, unheard of before jam sessions which at the time, master of ceremonies Symphony Sid called Afro Cuban jazz. The Machito orchestra's ten or fifteen minute jams were the first in Latin music to break away from the traditional under four minute recordings. In February, 1949, the Machito orchestra became the first to set a precedent in Latin music when it featured tenor saxophonist Flip Phillips in a five minute recording of "Tanga." The twelve inch 78 RPM, part of The Jazz Scene album, sold for $25. |author=Max Salazar (1997). The right hand of the "Tanga" piano guajeo is in the style known as ponchando, a type of non arpeggiated guajeo using block chords. The sequence of attack points is emphasized, rather than a sequence of different pitches. As a form of accompaniment it can be played in a strictly repetitive fashion or as a varied motif akin to jazz comping. The following example is in the style of a 1949 recording by Machito, with René Hernández on piano.
1940-шы жылдар 1970-ші жылдар
1947 жылдың басында Стэн Кенттон өзінің әріптесі және аранжировщик Пит Руголо жазған "Мачито" әнін жазды. Кейбіреулер бұл туындыны американдық джаз музыканттарының алғашқы афро-куба джаз жазбасы деп санайды. Джон Сторм Робертс бұл шығармада "латино аспапшыларының болмауын байқады, бұл анық көрінеді; шығарманың бастапқы бөлігіндегі шапшаң, қарқынды монтуно Шелли Манннің жетілмеген барабан соғуымен салмақтанады". "Афро-блю" – бұл әдеттегі африкалық үшке қарсы екі (3:2) қиылысқан ритм немесе гемиола негізінде құрылған алғашқы джаз стандарты. Джерри конга, ал Энди бас-гитарада орындайды. 1974–1976 жылдары олар Эдди Палмиеридің эксперименталды сальса тобының құрамында болды. Энди Гонсалес еске алады: "Біз Майлс Дэвистің істегенін қайталауға тырыстық – әндердің тақырыптарын ойнап, солардың үстінде импровизация жасадық, және біз концерт барысында тоқтаған емеспіз".
In early 1947 Stan Kenton recorded "Machito," written by his collaborator / arranger Pete Rugolo. Some consider the piece to be the first Afro Cuban jazz recording by American jazz musicians. John Storm Roberts observes that the piece "has no Latino instrumentalists on it, a lack of that is obvious; the crisp, fast montuno with which the piece opens is weighed down by not so adept drumming from Shelly Mann." "Afro Blue" was the first jazz standard built upon a typical African three against two (3:2) cross rhythm, or hemiola. with Jerry on congas and Andy on bass. During 1974–1976 they were members of one of Eddie Palmieri's experimental salsa groups. Andy González recounts, "We were into improvising doing that thing Miles Davis was doing—playing themes and just improvising on the themes of songs, and we never stopped playing through the whole set."
Кубадағы филиал
"Джаз топтары" Кубада 1920 жылдары қалыптаса бастады. Бұл топтардың репертуарында кубалық халық музыкасымен қатар, Солтүстік Американың танымал джазы және эстрадалық әндер жиі кездесетін. Музыкалық мүмкіндіктерге қарамастан, афро-кубалық ырғақтарды джазбен үйлестіру қозғалысы Кубада ондаған жылдар бойы күшті болған жоқ. Леонардо Акоста атап көрсеткендей: "Афро-кубалық джаз Нью-Йорк пен Гаванада бірдей дамыды, бірақ Кубада бұл үнсіз және дерлік табиғи процесс болды, көзге көрінбейтін". "Chékere son" әнінде пайда болған духовой аспаптар стилі бүгінде афро-кубалық джазда және тимба деп аталатын заманауи танымал би жанрында естіледі. Irakere-дің маңызды үлесі – бата және басқа да афро-кубалық фольклорлық барабандарды пайдалану. "Bacalao con pan" – Irakere тобының бата қолданған алғашқы әні. Бұл композиция фольклорлық барабандарды, джаздық би музыкасын және вах-вах педалімен бұрмаланған электр гитарасын үйлестіреді. Рауль А. Фернандестің сөзіне сәйкес, Orquesta Cubana de Música Moderna мүшелеріне оркестрдің рұқсатынсыз осындай ерекше әнді жазуға мүмкіндік берілмес еді. Музыканттар оны жазу үшін Сантьягоға сапар шекті. "Бірақ ән Сантьягодан Гавана радиостанцияларына жетіп, хитке айналды, ал Irakere кейінірек ресми түрде құрылды".
"Jazz bands" began forming in Cuba as early as the 1920s. These bands often included both Cuban popular music and popular North American jazz, and show tunes in their repertoires. Despite this musical versatility, the movement of blending Afro Cuban rhythms with jazz was not strong in Cuba itself for decades. As Leonardo Acosta observes: "Afro Cuban jazz developed simultaneously in New York and Havana, with the difference that in Cuba it was a silent and almost natural process, practically imperceptible". The horn line style introduced in "Chékere son" is heard today in Afro Cuban jazz, and the contemporary popular dance genre known as timba. Another important Irakere contribution is their use of batá and other Afro Cuban folkloric drums. "Bacalao con pan" is the first song recorded by Irakere to use batá. The tune combines the folkloric drums, jazzy dance music, and distorted electric guitar with wah wah pedal. According to Raúl A. Fernández, the Orquesta Cubana de Música Moderna members would not have been allowed by the orquesta to record the unconventional song. The musicians travelled to Santiago to record it. "Somehow the tune made it from Santiago to radio stations in Havana where it became a hit; Irakere was formally organized a little bit later".
Клав лицензиясы
Жарты ғасырдан астам уақыт бұрын Марио Бауза клавені аранжировкалауды өнер деңгейіне көтерді. Клаве – бұл басшы үлгі деп те аталады, және Бауза оны осылай түсінді. Ол Тито Пуэнтеге үйретті, ал Пуэнтенің аранжировщиктері одан тәлім алды. Бобби Санабрия Кубада осындай көзқарас кең таралғанына өкінеді. "Кубада клаве туралы түсініксіздік артты, әсіресе тимба қозғалысындағы жас аранжировщиктердің онымен жұмыс істеудің қырларын білмеуі салдарынан клаве бағытымен орнатылған ырғақтық тепе-теңдік құрбандыққа шалынуда"
More than a half century ago, Mario Bauzá developed arranging in clave to an art. Another name for clave is guide pattern, and that is how Bauzá related to it. He taught Tito Puente, and Puente's arrangers learned from him. Bobby Sanabria laments the pervasiveness of this attitude in Cuba. "The lack of clave consciousness in Cuba is starting to be felt more and more where the rhythmic equilibrium established by the clave direction is being sacrificed due to lack of knowledge in how to work with it from an arranging standpoint by young arrangers especially in the timba movement"