Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генералы, губернатор
British Army general
the governor
Генерал-лейтенант сэр Уильям Фрэнсис Драммонд Джервоис (10 қыркүйек 1821 – 17 тамыз 1897) – британдық әскери инженер және дипломат. 1839 жылы Британ армиясына қосылғаннан кейін Оңтүстік Африкада екінші капитан болып қызмет етті. 1858 жылы майор дәрежесінде теңіз шабуылына қарсы британдық құрлықтағы бекіністердің жай-күйін және тиімділігін тексеру үшін құрылған Корольдік комиссияның хатшысы болып тағайындалды; бұл оның Канада мен Оңтүстік Австралиядағы жұмысына жол ашты. 1875 жылдан 1888 жылға дейін ол тікелей бірінен соң бірі Мысықтардың қоныстарының губернаторы, Оңтүстік Австралияның губернаторы және Жаңа Зеландияның губернаторы қызметтерін атқарды.
Lieutenant General Sir William Francis Drummond Jervois (10 September 1821 – 17 August 1897) was a British military engineer and diplomat. After joining the British Army in 1839, he saw service, as a second captain, in South Africa. In 1858, as a major, he was appointed Secretary of a Royal Commission set up to examine the state and efficiency of British land based fortifications against naval attack; and this led to further work in Canada and South Australia. From 1875 to 1888 he was, consecutively, Governor of the Straits Settlements, Governor of South Australia and Governor of New Zealand.
Ерте өмір
1821 жылдың 10 қыркүйегінде Уайт аралындағы Коусте дүниеге келген Джервоа генерал Уильям Джервоаның (Жарвис деп айтылады) және оның әйелі Элизабет Джервоаның (құрметті Мейтланд) ұлы болды. Гугеноттардан тараған әскери отбасында өскен ол Госпорттағы доктор Берни академиясында оқып, содан кейін Вулвичтегі Корольдік әскери академияға қабылданды.
Born on 10 September 1821 in Cowes in the Isle of Wight, Jervois was the son of General William Jervois (pronounced "Jarvis"), and his wife Elizabeth Jervois (née Maitland). From a military family of Huguenot descent, he was educated at Dr. Burney's Academy, Gosport, before entering the Royal Military Academy, Woolwich.
Әскери қызмет
Вулвичті бітірген соң, 1839 жылғы наурыз айында Джервоис Корольдік инженерлер құрамында екінші лейтенант болып тағайындалды. Содан бастап 1841 жылға дейін Джервоис Чатемдегі әскери инженерлік мектепте білім алды. 1842 жылы, бір жыл бұрын лейтенант шеніне көтерілген Джервоис Оңтүстік Африкаға жіберілді, онда бригада майоры болып қызмет етті. 1848 жылы Ұлыбританияға оралған ол Вулвичте саперлер мен кеншілер ротасына қолбасшылық етті, содан кейін 1849 жылғы маусымда Альдерниге маңызды бекіністерді салуды басқару тапсырмасымен жіберілді. Ол майор шеніне көтерілді. Оған Портсмут, Спитхед, Уайт аралы, Плимут, Портленд, Пемброк док, Довер, Чатем және Медуэйді қарастыру міндеті жүктелді. Бұл теңізден болатын шабуылдарға қарсы қорғану үшін жағалаудағы бекіністердің маңыздылығын көрсетті, сонымен қатар жергілікті жаяу әскер және артиллерия бөлімдерін құруға әкелді. 1880 жылдары есептердегі көптеген ұсыныстар түрлі отаршылдық үкіметтер тарапынан іске асырылды және олар Федерацияға дейін Австралия мен Жаңа Зеландияның қорғаныс жоспарының негізін құрады. 1877 жылы Джервоис генерал-майор шеніне көтерілді; 1882 жылы генерал-лейтенант шеніне дейін жоғарылатылды. Ол қызмет еткен кезеңде қабылдаған шешімдері Ұлыбританияның Малай түбегіндегі бекінісін нығайтты; ол жергілікті жасақ құруға және малайлардың көтерілісін басуға үлкен үлес қосты. Малайларға сенімсіздікпен қараса да, ол қытай халқына көңіл көрсетіп, кейіннен Оңтүстік Австралияның губернаторы болып қызмет еткен кезінде шығыстан келген иммигранттарға қоғамдық қолдау көрсетті. Бұл қызметінде Джервоис портының қорғанысы жөнінде кеңес берді, империялық мәселелерде отаршылдық үкіметке бағыт-бағдар берді, елдің қоғамдық өміріне белсенді қатысты және теңдікті насихаттауға тырысты. Ол 1883 жылы Окленд университетінің колледжін ашып, оның барлық жаңа зеландиялықтарға қолжетімді болатынын жариялады және Зулуландтағы қақтығыста медбикелердің көрсеткен қызметін мойындап, жаңа зеландиялық әйелге алғаш рет Корольдік Қызыл Крест орденін табыс етті. Ол маори көшбасшыларымен де байланыс жасады. Сонымен қатар, ол Жаңа Зеландия институтының президенті болып сайланды және Жаңа Зеландияның әуесқой ескек құрамасы сияқты көптеген спорт мекемелеріне демеушілік жасады. 1888 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Оның құрметіне бірнеше көшелер аталды, оның ішінде Веллингтондағы Джервоис-Кей.
Upon graduating from Woolwich, Jervois was commissioned as a second lieutenant in the Royal Engineers in March 1839. From then until 1841, Jervois was trained at the School of Military Engineering at Chatham. In 1842, having been promoted to lieutenant the year before, Jervois was sent to South Africa where he served as a brigade major. Returning to Britain in 1848, he commanded a company of Sappers and Miners at Woolwich and then in June 1849 was ordered to Alderney with instructions to manage the construction of substantial fortifications. he was promoted to the rank of major. It was specifically tasked to consider Portsmouth, Spithead, the Isle of Wight, Plymouth, Portland, Pembroke Dock, Dover, Chatham and the Medway. These emphasised the importance of shore based fortifications to defend against naval attack and also led to the establishment of local infantry and artillery units. In the 1880s many of the reports' recommendations were implemented by the various colonial governments and they went on to form the basis of defence planning in Australia and New Zealand until Federation. Jervois was raised to the rank of major general in 1877; he received a final promotion to lieutenant general in 1882. Decisions he made during his tenure cemented Britain's foothold on the Malay peninsula; he was instrumental in the formation of a local militia and the quelling of a Malay uprising. Although distrustful of Malays, he was sympathetic to the Chinese and would later bolster public support for oriental immigration during his time as Governor of South Australia. In this role, Jervois provided advice on harbour defence, guided the colonial government on Imperial matters, was active in the country's social life, and worked to promote equality. He officiated at the opening of Auckland University College in 1883, declaring that it would be accessible to all New Zealanders, and recognised the service of nurses in the Zululand conflict, awarding a Royal Red Cross to a New Zealand woman for the first time. He also engaged with the Maori leadership. He also served as president of the New Zealand Institute and patronised many sporting institutions, including the New Zealand Amateur Rowing Association. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1888. Several streets were also named after him, including: Jervois Quay in Wellington,