Кіріспе

Америкалық фотограф Пол Капонигро (7 желтоқсан 1932 жылы туған), Массачусетс штатының Бостон қаласында туған америкалық фотограф.

Ерте өмір

Капонигро 13 жасында фотосуретке қызығушылық таныта бастады. Бірақ, ол музыкаға да өте құштар болды және 1950 жылы Бостон университетінің Музыка колледжінде музыканы оқыды, содан кейін Калифорнияның Көркем өнер мектебінде фотосуретке толыққанды көшуге шешім қабылдады.

Фотографиялық мансап

Капонигро Майнор Уайтпен бірге оқыды және екі Гуггенхайм стипендиясы мен NEA-дан үш грант алды. Оның ең танымал фотосуреттері – «Жоғары секіріп жүретін ақ бұғы» және «Галактикалық алма». Оның туындылары ландшафт пен натюрморт жанрларын қамтиды, ол табиғи формаларға қызығушылық танытады. Капонигро пейзаждық туындыларымен және оның жұмысының мистикалық және рухани сипаттарымен танымал. Ол Американың ең көрнекті пейзаж суретшілерінің бірі саналады. Капонигроның алғашқы жеке көрмесі 1958 жылы Джордж Истман үйінде өтті. 1960 жылдары Капонигро Бостон университетінде фотосуретке жартылай уақыт оқытып, сонымен қатар Polaroid корпорациясына түрлі техникалық зерттеулер бойынша кеңес берді. Капонигро 1973 жылдан 1993 жылға дейін Нью-Мексикода болған кезінде Эль-Ранчо-де-Сан-Себастьянде тұрды. 1971 жылы оның жұмысы Франциядағы Les Rencontres d'Arles фестивалінде Жан-Клод Гаутран ұйымдастырған «Le Groupe Libre Expression: Expo 5» атты топтық көрмесінде көрсетілді. Капонигроның туындылары Гуггенхайм, Уитни, Нортон Саймон мұражайлары, Нью-Мексико өнер мұражайы және Сан-Франциско заманауи өнер мұражайының коллекцияларына енген. 2001 жылы ол фотосурет өнеріне жасаған үлкен үлесі үшін Корольдік фотосурет қоғамының жүз жылдық медалін және Құрмет стипендиясын (HonFRPS) алды. Капонигро – жақын піанист және музыкадағы тәжірибесін өзінің фотосуреттері үшін маңызды деп санайды. Оның ұлы Джон Пол Капонигро – цифрлық фотосуретші.

Дәйексөздер

Мен фотосурет материалдарын көбінесе жер бедері ретінде қарастырамын. Эмульсиялар, дамыту сұйықтықтары, күміс тұздары және бекіткіштер өзара әрекеттеседі, мен алдымен оны күміспен көркем сурет ретінде көрсету үшін санама қарай зерттеуім керек пейзажды құрастырамын. "Фотография – бұл орта, тіл, ол арқылы мен өзім мен табиғат арасындағы өзара әрекеттестікті тікелей сезіне аламын, онымен жақын қарым-қатынаста бола аламын". "Шығармашылықтың түбінде – түсінуге, ретсіз және көбінесе байланыссыз емес екенін анықтауға ұмтылыс жатыр. Мен үшін фотосурет – уақыт, кеңістік, жарық және эмоционалдық көзқарас қиылысы. Материалдардың өмірін тану үшін, 'көзбен естуге' жете алу үшін адам тыныш, байқағыш және сезімтал болуы керек". "Бір адам қалай көрінетінін бейнелеу – бір нәрсе, ал оның кім екенін бейнелеу – басқа нәрсе". "Фотографиямен айналысқан жылдарымда мен көптеген нәрселерді тыныштықта сезінуге, көруге, пішіндеуге немесе шешуге болатынын білдім, тіпті кадр түсіру алдында немесе түсіргеннен кейін, химиялық ерітінділерде пленка мен қағазты шаю кезінде де. Мен "жүрек күйіне" жету үшін жұмыс істеймін, ол – көзқарасты тазартуға, шабыттандыруға және рухани күш беруге қабілетті, тыныш кеңістік. Фотография, музыка сияқты, көзге көрінбейтін рух әлемінде тууы керек".