Кіріспе
Британдық өмірді сақтандыру компаниясы, АҚШ-та орналасқан, 1859 жылы құрылған.
the company based in the United States, founded 1859
1762 жылы құрылған Equitable Life Assurance Society (Equitable Life) – Ұлыбританиядағы өмірді сақтандыру компаниясы. Әлемдегі ең көне өзара сақтандыру компаниясы болып табылатын ол, өлім-жітім көрсеткіштеріне негізделген жасқа қарай сыйақы төлеу жүйесін енгізді, соның арқасында "ғылыми сақтандыру практикасы мен дамуының негізін" қалады, және "кейіннен барлық өмірді сақтандыру схемалары негізделген заманауи өмірді сақтандырудың бастауы" болды. 2000 жылы жаңа клиенттерді қабылдау тоқтатылғаннан кейін, бизнестің бір бөлігі сатылып, компанияның қалған бөлігі 2020 жылдың қаңтар айында Utmost Life and Pensions компаниясының еншілес кәсіпорнына айналды. 1990 жылдардағы өркендеу кезеңінде Equitable-тың 1,5 миллион сақтанушысы болды, олардың басқаруындағы активтердің құны 26 миллиард фунт стерлингті құрады. Алайда, компания инвесторларға кепілдік берілген тұрақты кірістерге байланысты үлкен, сақтандырылмаған міндеттемелерді жинақтауға рұқсат берді, сондай-ақ, нарықтағы қолайсыз өзгерістерге дайындық жасалмады. Көптеген сақтанушылар өмір бойы жинаған ақшаларының жартысынан айырылып, компания банкротқа жақын қалды. 2000 жылдың шілдесінде Лордтар палатасының шешімі және бизнеске сатып алушы табуға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталғаннан кейін, компания 2000 жылдың желтоқсанында жаңа клиенттерді қабылдауды тоқтатты және қолданыстағы мүшелерге төленетін төлемдерді қысқартты. Лорд Пенроуздың 2004 жылғы Equitable Life бойынша жүргізген тергеуінде компанияның тым жомарт төлемдер жасағаны және осының салдарынан қаржылық қиындыққа тап болғаны анықталды. 2007 жылғы еуропалық есепте реттеушілердің төлем қабілеттілігінің шегіне тым көп көңіл бөлгені, ал жинақталған соңғы бонус мөлшерінің артуымен байланысты тәуекелді ескермегені туралы қорытынды жасалды. 2010 жылы үкімет сақтану полисінің иелеріне 1,5 миллиард фунт стерлинг көлемінде өтемақы төлейтінін мәлімдеді. 2018 жылдың маусым айында Equitable Life, Life Company Consolidation Group (қазір Utmost Life and Pensions) компаниясымен 1,8 миллиард фунтқа компанияны сатып алу туралы келісімге келгенін хабарлады, соның салдарынан көптеген полистер Utmost компаниясының Reliance Life еншілес кәсіпорнына беріліп, инвестициялық полистерге айналдырылады. Сатудан түскен қаражаттың бір бөлігі қалған 400 000 сақтанушыға олардың полистері бойынша қосымша бонус түрінде қайтарылады. Сату 2019 жылдың соңында аяқталды.
Тарих
1762 жылдың қыркүйегінде "Өмір мен аман қалғандарға әділ кепілдік беру қоғамы" деген атпен сенімхат арқылы құрылған қоғам, өмір бойына және белгілі мерзімге сақтандыру полистерін ұсынды. Полистің барлық мерзіміне сомасы өзгермейтін сыйлықақылар төленді. Бірінші заманауи актуарий Уильям Морган 1775 жылы тағайындалып, 1830 жылға дейін қызмет етті. 1776 жылы Қоғам міндеттемелерді актуариялық бағалауды алғаш рет жүргізіп, кейіннен мүшелеріне алғашқы реверсиялық бонус (1781) және аралық бонус (1809) төледі. Оның әдістері жеткілікті нәтижелі болғандықтан, 1777 жылы сыйлықақыларын 10%-ға төмендетті, ал 1781 жылы одан да төмендетті. 20-шы ғасырда Генри Мэнли қызметкерлер зейнетақысының тұжырымдамасын және теориясын жасады, оны Қоғам 1913 жылдан бастап талқылай бастады. 1893 жылы қоғамды "The Equitable Life Assurance Society" деп тіркеу үшін меморандум мен уставы қабылданды, билік директорларға берілді; 1816 жылғы мүшелік және бонус шектеулері алынып тасталды. Қоғамның 1762 жылдан 1975 жылға дейінгі мұрағаты Актуарийлер институтында сақталады. Қоғам 1919 жылы "University Life Assurance Society" және "Reversionary Interest Society" қоғамдарын, ал 1920 жылы "Equitable Reversionary Interest Society" қоғамын сатып алды. Аннуитет алуға қол жетімді біржолғы сома, сақтандырылған сомаға, реверсиялық бонусқа және ірі терминалды бонусқа байланысты болды. Бонустың екі түрі де директорлардың қалауынша, Уставының 65-бабына сәйкес, полистің өмірлік мерзімінде алынған инвестициялық табысты ескере отырып, бөлінді, тегістеу шаралары қолданылды. 1993 жылы кепілдік берілген аннуитет мөлшерлемесі төмендегендіктен, GAR полисінің иелері өз құқықтарын пайдалануға мәжбүр болды. Актуарий Кристофер Хеддонның сөзіне сүйенсек, 1975-1988 жылдар аралығында шығарылған полистердің құны CAR-ға қарағанда шамамен 25%-ға жоғары болды; жалпы айырмашылық шамамен 1 миллиардтан 1,5 миллиард фунт стерлингке дейін жетеді. Олар келісімшарттық аннуитетті есептеу үшін кепілдік берілген мөлшерлемені қолдануды талап ететін GAR саясатын жасады, ал терминалды бонус мөлшерлемелерінің айырмашылығы аннуитеттің кепілдік берілген мөлшерлеме емес, ағымдағы аннуитет мөлшерлемелері бойынша есептелетінін, және бұл заңсыз екенін анықтады. "Полиске кепілдік берілген мөлшерлемені енгізудің нақты коммерциялық мақсаты – полис иесін нарықтық аннуитет мөлшерлемесінің төмендеуінен қорғау. Тараптардың болжамы директорлар өздерінің [65-баптағы] дискрециялық құқықтарын келісімшарттық құқықтарға қайшы келмейтінше пайдаланады деген болжамға негізделуі керек". Осыған дейін де, өзінің бәсекелестерінен гөрі ашық екенін жиі айтатын "Equitable" компаниясының активтері полис иелерімен байланыста көрсетілгеннен 3 миллиард фунт стерлингке аз болды.
The first modern actuary, William Morgan, was appointed in 1775 and served until 1830. In 1776 the Society carried out the first actuarial valuation of liabilities and subsequently distributed the first reversionary bonus (1781) and interim bonus (1809) among its members. Its methods were successful enough for it to be able to reduce its premiums by 10% in 1777, and there was a further reduction in 1781. In the 20th century, Henry Manly devised the concept and theory of staff pensions, which the Society marketed from 1913. In 1893 the memorandum and articles of association were adopted, incorporating the society as "The Equitable Life Assurance Society" and transferring power to the directors; the 1816 membership and bonus restrictions were removed. The archives of the society from 1762 to 1975 are held by the Institute of Actuaries. The society acquired the University Life Assurance Society and the Reversionary Interest Society in 1919 and the Equitable Reversionary Interest Society in 1920. and the lump sum available to buy an annuity depended on the sum assured, the reversionary bonuses and the larger terminal bonus. Both types of bonus were allocated at the discretion of the directors in accordance with Article 65 of the Articles of Association, the total being intended to reflect the investment return earned over the lifetime of the policy, subject to smoothing. In 1993 the CAR fell below the guaranteed annuity rate, thus prompting GAR policyholders to exercise their rights. According to actuary Christopher Headdon, policies issued from 1975 to 1988 were worth approximately 25% more than CARs; the total difference amounted to some £1 billion to £1.5 billion. They concluded that GAR policies required that the guaranteed rate was applied to calculate the contractual annuity; and that the effect of the differential terminal bonus rates was that the annuity was calculated at current annuity rates, not at the guaranteed rate, and was not lawful. "The self evident commercial object of the inclusion of guaranteed rates in the policy is to protect the policyholder against a fall in market annuity rates The supposition of the parties must be presumed to have been that the directors would not exercise their discretion [in Article 65] in conflict with contractual rights." Even before that stage, Equitable, which had long claimed to be more transparent than its rivals, had assets worth £3 billion less than communications with policyholders had indicated.
Hyman ісі мен ішінара сатудың салдары, 20019
Істі жоғалтудан сақтандырылмағандықтан және ұзақ мерзімді міндеттемелердің 1,5 миллиард фунт стерлингке дейін өсуіне дайындалудың басқа жолы болмағандықтан, Equitable өзін сатуға шығарды. Шілде айының соңына қарай, Prudential компаниясының ішінде онға жуық компания ұсынысты қарастырды, бірақ қабылдамады. Equitable сатудан түскен қаражатты 2000 жылдың алғашқы жеті айына бонустар төлеу үшін пайдалануды жоспарлаған еді, бірақ енді ол мүмкін емес болды. 19 желтоқсанда HM Treasury Қаржылық қызметтерді реттеу органының (FSA) Equitable-ті реттеуін қарау туралы хабарлады. Келесі күні Equitable президенті мен жеті директордың қызметтен кетуі туралы мәлімдеді. Ванни Тревес 2001 жылдың наурыз айында төраға, ал Чарльз Томсон бас атқарушы директор болып тағайындалды. 2001 жылдың 4 ақпанында Halifax Equitable-тің операциялық активтерін, сату желісін және коммерциялық емес бизнесін полис иелерінің келісімімен пайда табу қорларына 1 миллиард фунт стерлингке дейін төлеуге келісті. 2001 жылдың 20 қыркүйегінде кепілдікке өтеу ретінде GAR иелеріне 17,5%, ал GAR емес иелеріне кез келген заңдық талаптан бас тарту үшін 2,5% ұсынылатын келісімшарттар жарияланды. Келісім 98% GAR полис иелерімен мақұлданды және 2002 жылдың ақпанында Жоғарғы сот санкциялады. Пенсиялары толыққандар мен толыққанбағандардың екеуі де қосымша жаман жаңалық алды. 2001 жылдың шілдесінде кейінге шегерілген зейнеткерлер (екінші топ) олардың жинақтарының 16%-ға төмендегенін білгеннен кейін ашуланды, 50 000 ануитанттың табысы 20%-ға азайды. Тревес 2009 жылдың қыркүйегінде төрағалықтан кетіп, оның орнына Ян Бримеком тағайындалды.
2001 жылғы актуариаттық мамандық пен FSA есептері
2001 жылдың мамыр айында Иан Глик QC және Ричард Сноуден Актуарийлер институты атынан бірлескен пікірін жариялады, онда басқалармен қатар, тағайындалған актуарийдің полис иелеріне жіберілетін хабарламаларды қарау процесін міндетті етуі, бас директор қызметін қосарланған түрде атқарудан бас тартуы және оның жұмысы әріптестердің сараптамасынан өтуі ұсынылды. Қазан айында Бэйрдтің баяндамасы жарияланды. Бұл баяндама 1999 жылғы 1 қаңтардан 2000 жылғы 8 желтоқсанға дейінгі кезеңде, яғни қоғам жаңа клиенттерді қабылдауды тоқтатқанға дейін, Қаржылық қызметтер жөніндегі Агенттік тарапынан Equitable компаниясын реттеуді қамтыды. Баяндама Агенттіктің ішкі аудит директоры тәуелсіз есепшілер мен заңгерлердің көмегімен дайындалды. Тексеру нәтижесінде, кейіннен қарағанда, Агенттік реттеушілік міндеттерін орындау кезінде кейбір "кемшіліктер" жібергені анықталды, бірақ сонымен қатар Агенттік қоғамды реттеуге жауапкершілікті қабылдаған кезде, Equitable-қа бұрын инвестиция салғандар үшін "барлық шешім қабылданған" еді деп белгіленді.
Пенроуздың 2004 жылғы есебі
2001 жылдың тамызында Қаржы министрлігі тапсырыс берген және 2002 жылы жариялануы күтілген Пенроуз есебі, Қаржы министрлігінің заңгерлерімен келісу кешіккеннен кейін 2004 жылдың наурызында жарияланды. 818 беттен тұратын есеп.
Еуропалық парламент тергеуі, 2007 жыл
2007 жылдың маусым айында Еуропалық парламент Equitable Life туралы 385 беттік баяндама жариялады.
Equitable Life компаниясының сот іс-әрекеттері, 2005
2005 жылдың сәуірінде Penrose-тің қорытындыларына байланысты Equitable компаниясы Ernst & Young аудиторларына қарсы 2 миллиард фунт стерлингтік сот ісін бастады, ол 3 айдан кейін 0,7 миллиард фунтқа дейін төмендетілді, олар директорларды олардың жағдайының қиындығы туралы хабардар етпегенін мәлімдеді. Бірақ заңгерлер дұрыс кеңес нәтижеге өзгеріс енгізер еді дегенді дәлелдей алмады, сондықтан қыркүйекте іс тоқтатылды. Ernst & Young бұл істі "дұрыс емес жоспарланған" деп сипаттады. Сонымен қатар, Equitable бұрынғы директорларға қарсы 3,3 миллиард фунт стерлингтік талап қойды, олар полис иелері алдындағы міндеттерін орындамағандықтарын айтты. Бұл талап 2005 жылдың желтоқсанында тоқтатылды; екі іске кеткен шығындар шамамен 40 миллион фунт стерлингті құрады. 2009 жылдың қаңтар айында Үкімет жауабын жариялады және зейнеткер судья сэр Джон Чадвикті "тиісті басқару қателіктерінен зардап шеккен" сақтанушылар үшін "компенсациялық" схеманы жобалауға тәуелсіз кеңесші ретінде тағайындады. Омбудсмен Үкіметті өзінің есебінің қорытындыларын бұрмалап, реттеушілер не істегеніне қарамастан, одан кейін болған оқиғаларға ешқандай әсер етпейтінін айту арқылы айыптады. Ол сондай-ақ, Зейнетақылық әрекеттер тобының сот сараптамасынан бері оның кейбір қорытындыларын қабылдамау үшін "нақты себептер" келтірілмегенін мәлімдеді. Наурыз айында Мемлекеттік басқару жөніндегі таңдау комитеті екінші есеп жариялады, онда Үкіметтің жауабы "адамгершілік тұрғысынан қабылдауға келмейтін" деп сипатталды және Омбудсменнің өз атынан судья рөлінде әрекет еткеніне сын танысты. Мамыр айында Омбудсмен Үкіметтің жауабына қосымша есеп ұсынды. 2009 жылдың тамызында Чадвик алдын ала есеп жариялады.
Үкіметтің жауабы, 2010 жыл
2010 жылы консерваторлар мен либдемократтардан құралған коалициялық үкімет құрылғаннан кейін Королеваның сөйлеген сөзінде «Тең өмір» (төлемдер) заң жобасы жарияланды. Заң жобасы сақтандырушының жақында құлдырауынан зардап шеккен (Ұлыбритания бойынша) шамамен бір миллион сақтанушыға өтемақы төлеуді көздеді. Үкімет сондай-ақ сэр Джон Чадвиктің «Тең өмір» мәселесі бойынша соңғы есебі шілде айының ортасына дейін қабылданатынын мәлімдеді. Ұлыбритания Қаржы министрлігінің веб-сайтында жарияланған мәлімдемеде схеманың екі маңызды тұсы расталды: схемада мүліктік жағдай тексерілмеуі керек, және қайтыс болған сақтанушылардың күтушілері схемаға қосылуы тиіс. 2010 жылдың шілдесінде Қаржы министрінің орынбасары Марк Хобан 1,5 миллион жинақшыға 2011 жылдың ортасынан бастап өтемақы төленеді деп мәлімдеді. Алайда, сақтанушыларға төленетін өтемақы Чадвиктің бағалауынша, жалпы сомасы 2,3-3 миллиард фунт стерлинг болатын «тікелей зиянға» шектеледі, ал Towers Watson консультанттарының есептеуі бойынша, ұқсас компаниялар 4-4,8 миллиард фунт стерлинг табыс тапқан. Сэр Джон, оның есебі «артық зардап шеккендерге» өтемақы төлеуге бағытталған, әр сақтанушы үшін төлем лимитін ұсынды, бұл жалпы өтемақы сомасын 400-500 миллион фунт стерлингке дейін төмендетті. Хобан оппозицияда болғанда, барлық мәселенің қарастырылатынына уәде берген еді. Алайда, 2013 жылы Парламенттің Есептер комитеті 2014 жылғы соңғы мерзімге дейін жеткіліксіз жариялау салдарынан 200 000 адам өтемақы алу мүмкіндігінен қалуы мүмкін екенін мәлімдеді. Есепте Қаржы министрлігі мен оның басқарушы мекемесі Ұлттық жинақтар мен инвестициялар «бірлесіп жұмыс істеуге» және 2013 жылдың қыркүйегінен емес, шілде айынан бастап жариялауды жүргізуге шақырылды.