Камера-обскура: қарапайым линзасыз камера, қысқа тесіктен жарық түсіріп, суретті кері көрсетеді. Әр сәуірдің соңғы жексенбісі – Бүкіләлемдік қысқа тесік фотосуреті күні.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Камера түрі
Type of camera
Түйір камера – линзасыз, бірақ өте кішкентай тесігі (түйір тесігі деп аталады) бар қарапайым камера. Бұл жарық өтпейтін, бір жағында кішкентай тесігі бар қорап. Сыртқы ортадан келетін жарық сол тесіктен өтіп, қораптың қарама-қарсы жағында төңкерілген бейне проекциялайды – бұл құбылыс камера обскура деп аталады. Бейнелердің мөлшері нысан мен тесіктің арақашықтығына байланысты. Әр жылғы сәуір айының соңғы жексенбісінде Бүкіләлемдік түйір камера фотосуреті күні тойланады.
A pinhole camera is a simple camera without a lens but with a tiny aperture (the so called pinhole)—effectively a light proof box with a small hole in one side. Light from a scene passes through the aperture and projects an inverted image on the opposite side of the box, which is known as the camera obscura effect. The size of the images depends on the distance between the object and the pinhole. A Worldwide Pinhole Photography Day is observed on the last Sunday of April, every year.
Қара камера
Камера обскура немесе кішкентай тесік арқылы түсетін кескін – табиғи оптикалық құбылыс. Оның алғашқы сипаттамалары Қытайдың Мози еңбектерінде (б.з.д. 500 жыл шамасында) және Аристотельдің «Проблемаларында» (б.з.д. 300 – 600 жылдар) кездеседі. Араб физигі, Альхазен деп те белгілі Ибн әл-Хайтам (965–1039) камера обскура әсерін сипаттаған. Ғасырлар бойы басқалар да онымен тәжірибе жасап, көбінесе жарықтың табиғатын зерттеу және күн тұтылуын қауіпсіз бақылау үшін, қараңғы бөлмелерде, жалюзилердегі кішкентай тесіктер арқылы зерттеген. Джанбатиста Делла Порта 1558 жылы «Табиғи сиқыр» атты еңбегінде суретті қағазға проекциялау үшін ойыс айна қолдану және оны сурет салуға көмекші құрал ретінде пайдалану туралы жазды. Бірақ, сол кезде тесік орнына линза қолданыла бастады. 17 ғасырда линзасы бар камера обскура сурет салуға кең таралған құралға айналды, ол кейіннен жылжымалы құрылғыға, алдымен шатырға, содан кейін қорапқа айналды. 19 ғасырдың басында жасалған фотокамера, негізінен линзасы бар камера обскура қорабының өңделген түрі болды. «Пин-хоул» термині оптика саласында Джеймс Фергюсонның 1764 жылғы «Механика, гидростатика, пневматика және оптика бойынша таңдамал лекциялар» кітабында кездеседі.
The camera obscura or pinhole image is a natural optical phenomenon. Early known descriptions are found in the Chinese Mozi writings (circa 500 BCE) and the Aristotelian Problems (circa 300 BCE – 600 CE). Ibn al Haytham (965–1039), an Arab physicist also known as Alhazen, described the camera obscura effect. Over the centuries others started to experiment with it, mainly in dark rooms with a small opening in shutters, mostly to study the nature of light and to safely watch solar eclipses. Giambattista Della Porta wrote in 1558 in his Magia Naturalis about using a concave mirror to project the image onto paper and to use this as a drawing aid. However, at about the same time, the use of a lens instead of a pinhole was introduced. In the 17th century, the camera obscura with a lens became a popular drawing aid that was further developed into a mobile device, first in a little tent and later in a box. The photographic camera, as developed early in the 19th century, was basically an adaptation of the box type camera obscura with a lens. The term "pin hole" in the context of optics was found in James Ferguson's 1764 book Lectures on select subjects in mechanics, hydrostatics, pneumatics, and optics.
Ертедегі шұңқыр фотосуреттері
Пернелі тесік арқылы фотосуретке түсірудің алғашқы белгілі сипаттамасы 1856 жылы шотландтық өнертапқыш Дэвид Брюстердің "Стереоскоп" кітабында кездеседі, онда бұл идея "объективсіз, тек бір пернелі тесігі бар камера" деп сипатталған. Сэр Уильям Крукс және Уильям де Вивельсли Абни – пернелі тесік әдісін қолданған басқа да ерте фотографтар.
The first known description of pinhole photography is found in the 1856 book The Stereoscope by Scottish inventor David Brewster, including the description of the idea as "a camera without lenses, and with only a pin hole". Sir William Crookes and William de Wiveleslie Abney were other early photographers to try the pinhole technique.
Фильмдер мен интегралды фотосуретпен тәжірибелер
Өнертапқыш Уильям Кеннеди Диксонның айтуынша, Томас Эдисон және оның зерттеушілері 1887 жыл шамасында қозғалыс суреттерімен алғашқы тәжірибелер жасады, ол "цилиндрлік қабықшаға орналасқан микроскоптық нүктелік фотосуреттерден" тұрды. Цилиндрдің мөлшері олардың фонограф цилиндрінің мөлшерімен сәйкес келді, себебі олар қозғалыс суреттерін дыбыс жазбаларымен біріктіруді жоспарлаған. Суреттерді "феноменалды жылдамдықпен" жазу және суреттерді үлкейту кезінде фотоэмульсияның "дөңгелектігі" проблемаларын тудырды. Микроскоптық нүктелік фотосуреттерге көп ұзамай бас тартылды. 1893 жылы қозғалыс суреттері целлюлоидті таспаларға жазылатын Кинетоскоп таныстырылды. Суретті жазатын камера, Кинетограф деп аталды, линзамен жабдықталған. Эжен Эстанаве интегралды фотографиямен тәжірибе жасады, 1925 жылы нәтижелерін көрсетті және өз зерттеулерін La Nature журналында жариялады. 1930 жылдан кейін ол линзалық экранның орнына кішкентай тесіктерді пайдаланып тәжірибелерін жалғастыруды жөн көрді.
According to inventor William Kennedy Dickson, the first experiments directed at moving pictures by Thomas Edison and his researchers took place around 1887 and involved "microscopic pin point photographs, placed on a cylindrical shell". The size of the cylinder corresponded with their phonograph cylinder as they wanted to combine the moving images with sound recordings. Problems arose in recording clear pictures "with phenomenal speed" and the "coarseness" of the photographic emulsion when the pictures were enlarged. The microscopic pin point photographs were soon abandoned. In 1893 the Kinetoscope was finally introduced with moving pictures on celluloid film strips. The camera that recorded the images, dubbed Kinetograph, was fitted with a lens. Eugène Estanave experimented with integral photography, exhibiting a result in 1925 and publishing his findings in La Nature. After 1930 he chose to continue his experiments with pinholes replacing the lenticular screen.
Қолданылуы
Тітік камерасының бейнесі жартылай мөлдір экранға нақты уақыт режимінде (күн тұтылуын қауіпсіз бақылау үшін қолданылады) немесе қағазға сурет салу үшін проекциялануы мүмкін. Бірақ көбінесе тітік камерасы жартылай мөлдір экрансыз қолданылады, фотопленка немесе фотоқағаз тітік тесігіне қарама-қарсы бетке орналастырылады. Тітік фотосуретін қолданудың кең таралған түрі – күннің ұзақ мерзім ішіндегі қозғалысын түсіру. Мұндай фотосурет салу солариография деп аталады. Тітік фотосуреті көркемдік мақсаттар үшін, сондай-ақ оқушыларға фотосуреттің негіздерін үйренуге және тәжірибе жасауға мүмкіндік беру үшін білім беру мақсатында қолданылады. CCD (зарядты байланыстырылған құрылғылар) сенсорлары бар тітік камералары кейде бақылау үшін қолданылады, себебі оларды анықтау қиын. Бұл камералармен байланысты бейне құрастыру құрылғылары немесе одан жасалған жаңалықтарға Франкның кең көрісті тітік камерасы, пинспек камерасы және тітік айнасы жатады. Қазіргі заманғы өндіріс сапалы тітік линзаларын жасауға мүмкіндік берді, оларды цифрлық камераларға орнатуға болады.
The image of a pinhole camera may be projected onto a translucent screen for a real time viewing (used for safe observation of solar eclipses) or to trace the image on paper. But it is more often used without a translucent screen for pinhole photography with photographic film or photographic paper placed on the surface opposite to the pinhole aperture. A common use of pinhole photography is to capture the movement of the sun over a long period of time. This type of photography is called solarigraphy. Pinhole photography is used for artistic reasons, but also for educational purposes to let pupils learn about, and experiment with, the basics of photography. Pinhole cameras with CCDs (charge coupled devices) are sometimes used for surveillance because they are difficult to detect. Related cameras, image forming devices, or developments from it include Franke's widefield pinhole camera, the pinspeck camera, and the pinhead mirror. Modern manufacturing has enabled the production of high quality pinhole lenses that can be applied to digital cameras.
Құрылыс
Фотографтар нақты мақсаттар үшін ойын-сауық ретінде камераны өз қолдарымен жасауға болады. Ең қарапайым түрінде, фотосуреттік камера жарық өткізбейтін қораптан, бір жағында кішкентай тесігі бар, ал екінші жағында пленка немесе фотоқағаз бекітілген күйде болуы мүмкін. Картон қақпақ, таспамен бекітілген, жапқыш ретінде қолданылуы мүмкін. Кішкентай тесік тігін инесімен немесе кішкентай диаметрлі дрельмен қалайы фольгасының, алюминийдің немесе мыс жапырағының үстінен жасалуы мүмкін. Бұл бөлік жарық өткізбейтін қораптың ішіне, қорапта жасалған тесіктің артына жабыстырылады. Сүт немесе зығыр үшін қолданылатын цилиндрлі ыдыс камера ретінде пайдаланылуы мүмкін. Тиімді камераның ішкі жағы қара болуы керек, бұл кіретін жарықтың фотоматериалға немесе қарау экранына шағылысуын болдырмау үшін. Камералар жылғалатын пленка ұстағышымен немесе артқы қақпағымен жасалуы мүмкін, сонда пленка мен тесік арасындағы қашықтықты реттеуге болады. Бұл камераның көру бұрышын және тиімді диафрагма коэффициентін өзгертуге мүмкіндік береді. Пленканы тесікке жақындату кең бұрышты көрініс пен қысқа экспозиция уақытын қамтамасыз етеді. Пленканы тесіктен алшақтату телефото немесе тар бұрышты көрініс пен ұзақ экспозиция уақытын қамтамасыз етеді. Камераны жасау үшін дәстүрлі камерадағы линза жиынтығын тесікпен алмастыруға болады. Атап айтқанда, линзасы мен фокустау жиынтығы зақымдалған ықшам 35 мм камераларды тесік камерасы ретінде қайта пайдалануға болады, бұл ретте жапқыш және пленка орау механизмдерін сақтап қалуға болады. Диафрагма санының үлкен артуының нәтижесінде, экспозиция уақытын бірдей ұстап тұрып, тікелей күн сәулесінде жылдам пленканы қолдану қажет. Тесіктер (тұрмыстық немесе фабрикалық) SLR камерасында линзаның орнына қолданылуы мүмкін. Цифрлық SLR камерасымен қолдану өлшеуге және тәжірибе мен қате арқылы композиция жасауға мүмкіндік береді, бұл тиімді түрде тегін, сондықтан тесік фотосуретін жасаудың танымал тәсілі болып табылады.
Pinhole cameras can be handmade by the photographer for a particular purpose. In its simplest form, the photographic pinhole camera can consist of a light tight box with a pinhole in one end, and a piece of film or photographic paper wedged or taped into the other end. A flap of cardboard with a tape hinge can be used as a shutter. The pinhole may be punched or drilled using a sewing needle or small diameter bit through a piece of tinfoil or thin aluminum or brass sheet. This piece is then taped to the inside of the light tight box behind a hole cut through the box. A cylindrical oatmeal container may be made into a pinhole camera. The interior of an effective pinhole camera is black to avoid any reflection of the entering light onto the photographic material or viewing screen. Pinhole cameras can be constructed with a sliding film holder or back so the distance between the film and the pinhole can be adjusted. This allows the angle of view of the camera to be changed and also the effective f stop ratio of the camera. Moving the film closer to the pinhole will result in a wide angle field of view and shorter exposure time. Moving the film farther away from the pinhole will result in a telephoto or narrow angle view and longer exposure time. Pinhole cameras can also be constructed by replacing the lens assembly in a conventional camera with a pinhole. In particular, compact 35 mm cameras whose lens and focusing assembly have been damaged can be reused as pinhole cameras—maintaining the use of the shutter and film winding mechanisms. As a result of the enormous increase in f number, while maintaining the same exposure time, one must use a fast film in direct sunshine. Pinholes (homemade or commercial) can be used in place of the lens on an SLR. Use with a digital SLR allows metering and composition by trial and error, and is effectively free, so is a popular way to try pinhole photography.
f-саны мен қажетті әсерді есептеу
Камераның f саны шынайы тесіктен бейнелеу жазықтығына (фокус арақашықтығына) дейінгі қашықтықты шынайы тесіктің диаметріне бөлу арқылы есептеледі. Мысалы, диаметрі 0,5 мм тесігі бар камера, 50 мм фокус арақашықтығымен, 50/0,5, яғни 100 (конвенция бойынша f/100) f санына ие болады. Кескіш камераның f санының жоғары болуына байланысты, әдетте экспозициялар өзара байланыс бұзылуына ұшырайды. Экспозиция уақыты пленка үшін 1 секундтан, ал қағаз үшін 30 секундтан асса, пленканың/қағаздың жарық интенсивтілігіне сызықты жауабының төмендеуін ұзақ экспозициялар арқылы толықтыру қажет. Қазіргі заманғы жарыққа сезімтал фотопленкаға түсірілетін экспозициялар әдетте бес секундтан бірнеше сағатқа дейін созылуы мүмкін, ал кіші тесіктер бірдей өлшемдегі бейне алу үшін ұзақ экспозиция талап етеді. Түтікше камера ұзақ экспозиция қажет ететіндіктен, оның жапқышы қолмен басқарылуы мүмкін, мысалы, тесікті жабу және ашу үшін жарық өткізбейтін материалдан жасалған қақпақпен.
The f number of the camera may be calculated by dividing the distance from the pinhole to the imaging plane (the focal length) by the diameter of the pinhole. For example, a camera with a 0.5 mm diameter pinhole, and a 50 mm focal length would have an f number of 50/0.5, or 100 (f/100 in conventional notation). Due to the large f number of a pinhole camera, exposures will often encounter reciprocity failure. Once exposure time has exceeded about 1 second for film or 30 seconds for paper, one must compensate for the breakdown in linear response of the film/paper to intensity of illumination by using longer exposures. Exposures projected on to modern light sensitive photographic film can typically range from five seconds up to as much as several hours, with smaller pinholes requiring longer exposures to produce the same size image. Because a pinhole camera requires a lengthy exposure, its shutter may be manually operated, as with a flap made of opaque material to cover and uncover the pinhole.
Табиғи шұңқыр құбылысы
Кейде шұңқыр камера эффектісі табиғи түрде пайда болуы мүмкін. Ағаш жапырақтарының арасындағы тігіздерден пайда болатын кішкентай "тесіктер" тегіс беттерде күннің көшірмелерін жасайды. Күн тұтылу кезінде, бұл жартылай тұтылуда кішкентай ай тәрізді жарықтарды, ал сақина тәрізді тұтылуда қуыс сақиналарды тудырады. Диско шарлары да табиғи шағылыстыратын шұңқыр камералар ретінде жұмыс істей алады (бұлар "қақпақ айна" деп те аталады).
A pinhole camera effect can sometimes occur naturally. Small "pinholes" formed by the gaps between overlapping tree leaves will create replica images of the sun on flat surfaces. During an eclipse, this produces small crescents in the case of a partial eclipse, or hollow rings in the case of an annular eclipse. Disco balls can also function as natural reflective pinhole cameras (also known as a pinhead mirror).