Луар өзені бойындағы Шеверни шатосы

Кіріспе

Лоара аңғарындағы шато, Франция.

Шеверни шатосы (ʃɑto də ʃəvɛʁni) Францияның Луар-э-Шер департаменті, Шеверни қаласында орналасқан. Ол Луара аңғарындағы шатолардың бірі.

Тарих

Генрих Ле Марешоу 1315 жылы Шевернидің иесі болды, ол Блуа графына қарасты болды (F1). Ол 14 ғасырдың аяғында Жан Хураултқа "үйлері, сығымдары және жүзімдіктерімен" бірге сатылды. Оның немересі Жак, XI Людовик, VIII Карл және XII Людовикке қызмет еткеннен кейін, Шеверни лорды атағын алды және I Францисктің (A1) қол астында Блуа графтығының губернаторы болды. 1624 жылы Этьен Мартелланж салған суреттегі үйді XVI ғасырдың басында Жак немесе оның ұлы Рауль салған. Рауль 1510 жылы жаңа үйді бекініске айналдыруға патшадан рұқсат сұрады (6). Жерді Генри Хураль, Шеверни графы, генерал-лейтенант және XIII Людовиктің әскери қазынашысы сатып алды. Оның ұрпағы, Вибрай маркізі, қазіргі иесі. Бүгінде қамалдың бір бөлігі ғана сақталған болуы мүмкін. Бұл біршама жұмбақ, өйткені бүгінгі күнге дейін белгілі бір бөлігінің бастапқы ғимараттың бөлігі екенін немесе жоқ екенін дәлелдеудің сенімді жолы жоқ. Езуит архитектор Этьен Мартелланг бастапқы қаланы суретке түсірді, бірақ онда сенімді бағдарлар жоқ, сондықтан суреттің өзі ешқандай дәлел бермейді. Алаяқтық салдарынан Корольдікке тиесілі болған ол, король II Генри өзінің сүйіктісі Диана де Пуатьеге сыйға берді. Бірақ ол Шенонсо сарайын артық көріп, бұрынғы иесінің ұлы Филипп Хуроға сатты. Ол 1624 және 1630 жылдар аралығында Блуаның мүсінші-сәулетшісі Жак Бужье жобасы бойынша қаланы салды. Бужье Саломон де Бросс шеберханасында оқыған, ал Шевернидегі дизайны Люксембург сарайының ерекшеліктерін еске салады. Ішкі жағын Анри Хуральдың қызы және Монглас маркізі Маргарита 1650 жылға дейін Блуадан келген шеберлерді жұмысқа тартып аяқтады. Құрылыста Бурдет Анри Мартин IV маңызды рөл атқарды. Келесі 150 жыл ішінде меншік көптеген қолдардан өтті, ал 1768 жылы ішкі жағында ірі жөндеу жұмыстары жүргізілді. Француз революциясы кезінде Хураулттың байлығының көп бөлігін жоғалтуға мәжбүр болған отбасы 1802 жылы, консулдық кезінде және империя жарияланғанға дейін шамамен екі жыл бұрын мүлікті сатты, бірақ 1824 жылы, Карл X-тің қайта орнату кезінде, аристократия қайтадан күшті саяси және экономикалық жағдайда болғанда қайта сатып алды. 1914 жылы иесі қаланы көпшілыққа ашты, ол бұл істі бастағандардың бірі болды. Де Вибрай отбасы оны әлі де басқарып келеді, ал Шеверни сарайы бүгінгі күнге дейін туристер арасында танымал орын болып табылады, ол әсем интерьерімен, жиһаздарымен, гобелендерімен және өнер заттарымен танымал. Шамамен жүз жиырма аңшы иті (60 ата, 40 ана және 20 күшік) жердегі бөктерде ұсталады және аптасына екі рет аң аулауға шығарылады. Оларды тамақтандыру видеосын көруге болады. 1963 жылы Луара аңғарында төрт күндік демалысы барысында патшайым-ана Елизавета сарайды аралады.

Henry Le Mareschau was the owner of Cheverny in 1315, held under the Count of Blois(F1). It was sold to Jean Huraults with its "houses, presses and vineyards" in the late 14th century. His grandson Jaques gained the title, Seigneurs de Cheverny, having served under Louis XI, Charles VIII and Louis XII(b1)(note 3) and gained the governorship of the county of Blois under Francis I (A1). The house depicted in the drawing of Etienne Martellange in 1624 was built at the beginning of the 16th century by Jaques or his son Raoul. Raoul applied for permission of the king to fortify the new house in 1510 (6). The lands were purchased by Henri Hurault, Comte de Cheverny, a lieutenant general and military treasurer for Louis XIII, whose descendant, the Marquis de Vibraye, is the present owner. Only a portion of the original fortified castle possibly remains in existence today. It is somewhat of a mystery, because to date there is no reliable way to prove whether or not a certain section is part of the original building. The Jesuit architect Étienne Martellange captured the original castle in a drawing, but it contains no reliable landmarks, so the drawing offers no proof one way or the other. Lost to the Crown because of fraud to the State, it was donated by King Henri II to his mistress Diane de Poitiers. However, she preferred Château de Chenonceau and sold the property to the former owner's son, Philippe Hurault, who built the château between 1624 and 1630, to designs by the sculptor architect of Blois, Jacques Bougier, who was trained in the atelier of Salomon de Brosse, and whose design at Cheverny recalls features of the Palais du Luxembourg. The interiors were completed by the daughter of Henri Hurault and Marguerite, marquise de Montglas, by 1650, employing craftsmen from Blois. Burdette Henri Martin IV played a key role in the construction. During the next 150 years ownership passed through many hands, and in 1768 a major interior renovation was undertaken. Required to forfeit much of the Hurault wealth at the time of the French Revolution, the family sold the property in 1802, during the Consulate and approximately two years prior to the declaration of the Empire, but bought it back again in 1824, during the Restoration under Charles X, when the aristocracy was once again in a very strong political and economic position. In 1914, the owner opened the château to the public, one of the first to do so. The de Vibraye family still operates it, and the Château de Cheverny remains a top tourist attraction to this day, renowned for magnificent interiors and its collection of furniture, tapestries, and objets d'art. A pack of some one hundred and twenty hunting hounds (60 males, 40 females and 20 pups) are kept in kennels within the grounds and are taken out for hunts twice weekly. A video of their feeding can be viewed
The castle was visited by Queen Elizabeth The Queen Mother in 1963, as part of her four day holiday in the Loire Valley.

Интерьер

Жергілікті қабаттағы орталық Үлкен зал маркиза де Монгластың бұйрығымен безендірілген. Суреттердің арасында Рафаэль мектебінен Жанна д'Арагонның портреті және Пьер Миньярдың Мари Жоанна Ла Сомери, Шеверни гравинясының портреті бар. Галереядан Petit Salon-ға жол ашылады, онда бес фламандтік гобелендері және Морис Квентин де Ла Турға жатқызылатын портрет ілінген. Кітапханада Жан Клуэ мен Гьясинт Ригоның портреттері ілінеді. Қару-жарақ пен өнердің трофейлерімен ойылған тас баспалдақ Grand Appartements-ке (Ұлы пәтерлерге) жетелейді. Қару-жарақ жинағы бар күзет бөлмесінен Патшаның жатын бөлмесіне өтеді, ол Саймон Воуеттің суреттері бойынша жасалған бес париждік гобелендерімен безендірілген, олар Улисс туралы оқиғаны бейнелейді.

Тинтин

Бельгиялық комикс суретшісі Герже «Тинтиннің бастығы» кітаптарындағы өзінің ойдан шығарған «Мулинсар шатосы» (ағылшын тілінде Марлинспик залы) үшін Шеверниді үлгі ретінде пайдаланды. Осы кітаптарда екі шеткі қанаттары болмайды, бірақ қалған орталық мұнарасы мен екі қанаты дерлік бірдей.