Кіріспе
Hovercraft Name=PACVBuilders=British Hovercraft Corporation, Bell AerosystemsOperators=*US Navy US Army US Coast GuardClass before=Class after=Subclasses=Cost=$1 millionBuilt range=1965In service range=In commission range=1966–1970Total ships building=Total ships planned=Total ships completed=6Total ships cancelled=Total ships active=Total ships laid up=Total ships lost=3 Патрульдік әуе жастығы көлігі (PACV), Армия мен Жағалау күзеті қызметінде Ауа жастығы көлігі (ACV) деп те аталады, 1966-1970 жылдар аралығында Вьетнам соғысы кезінде батпақты және өзенді аймақтарда теңіз күзетіне пайдаланылған АҚШ Әскери-теңіз күштері мен Армиясының әуе жастығы көлігі болды. Алты көлік салынды, үшi Армияға, үшi Әскери-теңіз күштеріне арналды. Әскерилер PACV-ді жасады, себебі оның суға батпайтын қасиеті, Оңтүстік Вьетнамның, әсіресе Меконг дельтасы мен Қамысты жазықтың тереңдігі аз және қамысқа толы суларында кедергісіз жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Вьетнамдағы қызметтен кейін Әскери-теңіз күштерінің PACV-лері АҚШ-қа қайтарылды, онда оларды Жағалау күзеті пайдаланды. Армия ACV-лерінің жобалануы 1966 жылы басталды және аяқталды.
Name=PACVBuilders=British Hovercraft Corporation, Bell AerosystemsOperators=*US Navy
US Army
US Coast GuardClass before=Class after=Subclasses=Cost=$1 millionBuilt range=1965In service range=In commission range=1966–1970Total ships building=Total ships planned=Total ships completed=6Total ships cancelled=Total ships active=Total ships laid up=Total ships lost=3
The Patrol Air Cushion Vehicle (PACV), also known as the Air Cushion Vehicle (ACV) in Army and Coast Guard service, was a United States Navy and Army hovercraft used as a patrol boat in marshy and riverine areas during the Vietnam War between 1966 and 1970. Six hovercraft were built, three for the Army and three for the Navy. The military developed the PACV because its lack of draft meant that it could operate unimpeded in the shallow and reed choked waters widespread in South Vietnam, most notably in the Mekong Delta and Plain of Reeds. Following their service in Vietnam, the Navy PACVs returned to the United States where they were used by the Coast Guard, Design of the Army ACVs began in 1966 and was completed
Дизайн
Екі түрлі үлгі жасалды: бірі – Әскери-теңіз күштері үшін, екіншісі – Армия үшін. Әскери-теңіз күштерінің патрульдік әуе жастығындағы көліктері, «Patrol Air Cushion Vehicles» деп аталатын, негізінен оларға негіз болған азаматтық SK 5 үлгілеріне ұқсас болды, ал Армияның көліктері көбірек өзгерістерге ұшырады. Әрбір әуе жастығы 38 фут (12 м) ұзын болды, Армия мен Әскери-теңіз күштерінің PACV-ларында 4 адамнан – жүргізуші, радар операторы және пулеметшілерден – тұратын экипаж болды және 12 сарбазға дейін тасымалдауға болатын, олардың көпшілігі көліктің сыртында отыратын. Екі үлгі де General Electric 7LM100 PJ102 газ турбиналық қозғалтқышымен жабдықталған. Трансмиссия қозғалтқыш пен желдеткішті байланыстырып, желдеткіштің көтерілу және итеру күшін қамтамасыз етті. Желдеткіштердің артында екі руль және лифт орналасқан. PACV судың үстімен, оның ішінде жағалау суларымен, жазық жермен және мұзбен жүзе алатын. Салмақты азайту үшін көптеген экипаждар экипаж бөлімінің төңірегіндегі броняны алып тастады, әсіресе кері ұрылыссыз мылтықтар, артиллерия және РПГ сияқты ауыр қаруларға қарсы. Байланыс құралына алты станциялық интерком жүйесі, UHF радио және радио қауіпсіздігі жиынтығы кірді. Кемелер AN/ARC 54 FM радиоларымен жабдықталды. Дегенмен, олардың сенімділігі төмен болды, жұмысқа дайындық деңгейі тек 35 пайызды құрады. Армия бөлімдері оларды VRC 125 үлгілерімен алмастыруға тырысты. Бұл алмастыру орын алған-алмағаны белгісіз, бірақ бір ACV VRC 46 радиосын алды, өйткені ол тек өртке тоқтату үшін тиімді екені анықталды. Бұл Меконг дельтасындағы батпақты жерлерде, басқа патрульдік қайықтар, мысалы, Өзендегі патрульдік қайық немесе «Swift boat» бара алмайтын жерлерде ерекше пайдалы болды. PACV-тің салыстырмалы түрде жеңіл салмағы – бар болғаны жеті тонна – оны CH 54 тікұшағымен оңай тасымалдауға мүмкіндік берді. Бұл оны алдыңғы операциялық базалар арасында әуе көлігімен тасымалдауға немесе зақымданған жағдайда базаға қайтаруға мүмкіндік берді. PACV-ті бөліктерге бөлуге және оларды Әуе күштерінің көлік ұшақтарында тасымалдауға болады, осылайша олар Вьетнамға жеткізілді. PACV-лер «механикалық сенімсіздігі» және жер бедерімен байланысты шектеулерге байланысты Game Warden операциясы үшін жарамсыз деп танылды. 1966 жылдың қараша айында Әскери-теңіз күштерінің PACV-лері Quai Vat операциясында (Вьетнамдықтардың «Жаратылыс» деп атаған, Вьетконг PACV-лерді осылай атаған) үлкен нәтижелерге қол жеткізді. Вьетнамдық азаматтық тұрақты емес қорғаныс тобының (CIDG) әскерлерімен, Армияның тікұшақтарымен және арнайы күштерімен бірлесіп жүргізілген Қамыс жазығындағы операцияда PACV күштері жылдамдығы мен атыс күшін Вьетконгқа қарсы қолданды, кем дегенде 23 оларды өлтірді, 70 қайықтарын және олардың құрылыстарының тең санын жойды және олардың жабдықтарын тартып алды. 1968 жылы Армия PACV-тің өзінің нұсқасын, ACV-ні қолдана бастады. Армия көліктерді сатып алып, қаңтар айында 39-шы атқыштар взводының құрамын іске қосты, ал сәуір айында оларды Вьетнамға жіберді. Вьетнам соғысы кезінде барлығы үш Әскери-теңіз PACV және үш Армия ACV болды. Үш ACV-нің екеуі (No. 901 және 902) – шабуылға арналған әуе жастығындағы көліктер (AACV), шабуылдық миссиялар үшін жабдықталған, қару-жарағы көп кемелер, ал үшіншісі (No. 903) – логистикалық миссиялар үшін жабдықталған әуеде жүретін көлік (TACV) болды. TACV тек екі M60 пулеметін алып жүрді, кабинада сарбаздарды тасымалдау үшін орынды арттыру үшін .50 калибрлі және басқа қару-жарақтардан бас тартты. Екі AACV-нің де Вьетконг шабуылдарынан зардап шекті. Үш Армия ACV-сі 9-шы дивизияның 39-шы атқыштар взводымен басқарылды және Бен-Люк пен Донг-Там базалық лагерінде орналасқан. Мок-Хоада орналасқан «Жасыл береттер» PACV-лерді жақтады және оларды көптеген алғашқы операцияларында қолданды. 1966 жылдың қараша айында Мок-Хоадан жүргізілген іздестіру және жою рейдтері Вьетконгты тосыннан шалып, көптеген Вьетконгтың қаза болуына әкелді. Ол тым шулы болғандықтан, тосыннан шабуыл жасау үшін тиімді болмаса да, жылдамдығын пайдаланып Вьетконг базаларына шабуыл жасап, олар әрекет етуге үлкермес бұрын қашып кетуге мүмкіндік берді. PACV тікұшақтармен, артиллериямен және басқа да су кемелерімен бірлесіп жүргізілген операцияларда тиімді екені анықталды; әуе кавалериясымен немесе Hurricane Aircat әуе қайықтарымен бірлесіп жүргізілген патрульдік миссиялар ерекше тиімді болды. PACV-тің төменгі профилі және радары оны қозғалтқыштары өшірілген кезде жасырын стационарлық радар станциясы ретінде пайдалануға мүмкіндік берді. Дегенмен, Армияның бағалауы бойынша, ACV-нің атыс күші жеткіліксіз, броньды немесе бекіністі нысаналарға зақым келтіре алмайды және оны TOW зымырандарымен, 20 мм автопушкалармен (мысалы, M139 немесе M61 Vulcan) немесе 106 мм M40 керілмейтін мылтықпен жабдықтауға кеңес берді. Сондай-ақ, оны патрульдеу және тоқтату миссиялары үшін тиімді пайдалану үшін тым шулы екені анықталды. PACV-тің тағы бір кемшілігі – оған қажетті күтім деңгейі: әрбір жұмыс сағаты үшін 20 сағат күтім қажет, refn|group=lower alpha|1968 жылғы Армия бағалауы жұмыс сағатына 2,1 сағат күтім қажет екенін көрсетеді, бірақ PACV-тің күтім талаптарын да маңызды кемшілік ретінде көрсетеді. жеткіліксіз атыс күшімен бірге Армия бағалауы «[PACV/ACV] бөлімі кез келген ірі қақтығыста қанағаттанарлық нәтижеге жете алмайды» деген қорытындыға келді. 13 Өзендегі патрульдік қайыққа дейін. refn|group=lower alpha|Өзендегі патрульдік қайықтың құны 75 000 доллар (2018 жылғы доллармен 593 000 доллар).
The Green Berets stationed in Moc Hoa became proponents of the PACVs, using them in many of their early operations. Search and destroy raids conducted out of Moc Hoa in November 1966 caught the Viet Cong by surprise and resulted in many Viet Cong deaths. Although it was too loud to be very effective at surprise attacks, it could use its speed to raid Viet Cong bases and escape before they could react. The PACV was found to be most effective when employed in combined arms operations alongside helicopters, artillery, and other watercraft; patrol missions conducted in concert with air cavalry or Hurricane Aircat airboats were found to be especially effective. The PACV's low profile and radar also meant that it was used as a stealthy stationary radar station when its engines were off. However, Army evaluations found that the ACV had insufficient firepower, being unable to damage armored or fortified targets, and recommended that it be outfitted with heavier weapons such as TOW missiles, 20mm autocannons (such as the M139 or M61 Vulcan), or 106mm M40 recoilless rifle. They also found that it could be too loud to be used effectively for patrol and interdiction missions. Another downside of the PACV was the degree of maintenance it required: each hour of operation required 20 hours of maintenance,refn|group=lower alpha|A 1968 Army evaluation gives a lower figure of 2.1 hours of maintenance per hour of operation, although it also cites the PACV's maintenance requirements as a major downside. combined with the insufficient firepower to lead an Army evaluation to conclude that "there is no hope of the [PACV/ACV] unit fighting to a satisfactory conclusion in any large engagement." as much as 13 Patrol Boat, Rivers. refn|group=lower alpha|The Patrol Boat, River cost $75,000 ($593,000 in 2018 dollars).
АҚШ-тың Жағалау күзет қызметі
1970 жылы әскери-теңіз күштерінен алынып тасталғаннан кейін PACV-тер бағалау үшін АҚШ жағалау күзет қызметіне берілді. Үшіншісі Аляска штатындағы Пойнт-Барроуде Арктикалық сынақтарда пайдаланылды. Жағалау күзет қызметінің PACV-лері олардың қажеттіліктеріне сәйкес келу үшін .50 калибрлі қару ұстағышын бақылау куполымен алмастырды және KAAR LN66 радары мен іздеу-құтқару жабдықтарын қосты. 1972 жылы Сан-Францискодағы ACV-лер Окленд халықаралық әуежайында апаттық-өрт сөндіру көлігі ретінде бағаланды және олардың тиімді екені анықталды. Сан-Францискодағы ACV-лердің бірі 1972 жылы Дуллес халықаралық әуежайында өткен АҚШ халықаралық көлік көрмесінде жағалау күзет қызметімен көрсетілді, оны ондаған мың халықаралық қонақтар қарап шықты. Бағалаудың алғашқы екі жылында жағалау күзет қызметінің ACV-лері 1500 сағаттан астам жұмыс істеді. Осы оқиғадан кейін Сан-Францискодағы екі ACV-дің бірі Ұлы көлдерге жіберілді. Осылайша, қалған екі ACV 1975 жылдың 25 сәуірінде Вирджиния штатындағы Белвоар фортындағы АҚШ армиясының жылдамдықты жабдықтарды зерттеу және дамыту орталығына тапсырылды.
Тірі қалғандар
Жалғыз аман қалған Армия ACV (No. 903) Вирджиния штатының Форт-Эустис қаласындағы АҚШ армиясының көлік мұражайына берілді, онда ол әлі де көрсетіліп тұр. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жалғыз аман қалған PACV (No. 004) Калифорния штатының Чино қаласындағы Yanks әуе мұражайында сақтаулы.
The only surviving US Navy PACV (No. 004) is preserved at the Yanks Air Museum in Chino, California.