Жапон бейсболы: Хоккайдо Ниппон Хам Файтерс командасы

Кіріспе

Тынық мұхит лигасындағы Ниппон кәсіби бейсбол командасы

Хоккайдо Ниппон Хам Файтерс (北海道日本ハムファイターズ) – Саппоро қалалық аймағындағы Хоккайдоның Хитохиросима қаласында орналасқан жапондық кәсіби бейсбол командасы. Олар Ниппон кәсіби бейсболдың Тынық мұхит лигасында өнер көрсетеді және үй ойындарының көп бөлігін ES CON Field Hokkaido стадионында өткізеді. Файтерс Хоккайдоның Хакодате, Асахикава, Куширо және Обихиро қалаларында да бірқатар аймақтық үй ойындарын ұйымдастырады. Команданың аты оның бас ұйымы – Nippon Ham, ірі жапондық азық-түлік өңдеу компаниясынан алынған. 1946 жылы құрылған Файтерс 58 жыл бойы Токиода Токио Куполы мен Коракуен стадионында Орталық лиганың «Йомиури Гиантс» командасымен бірге орналасқан. Франшиза Жапония сериясында 1962, 2006 және соңғы рет 2016 жылдары жеңіске жеткен.

Сенаторлар мен Токио дәуірі

1946 жылы Токио Сенаторларының менеджері Сабуро Йокозава 1936–1937 жылдары (кейін көрнекті төреші болған) франшизаны жаңғыртуды көздеді және жаңа Сенаторларды құрды. Ол Хироси Ошита, Шигея Идзима және Гиичиро Шираки сияқты дайын және қабілетті ойыншыларды жинады, бірақ жаңадан құрылған команда болғандықтан Сенаторлар қатаң қаржылық басқаруға тап болды және Ханкю темір жолының соғысқа дейінгі командасының (кейін қазіргі заманғы Оrix Buffaloes) киімдерін пайдаланды. Бұрынғы жапон мемлекет қайраткері Кинкадзу Сайонжи, ықпалды Кинмочи Сайонжидің немересі, команданың иесі болды, ал Нобору Ориде, Гинза кабаресінің иесінен көп қарыз алып, команданың демеушісі атанды. Соңында, қаржы тапшылығына байланысты Йокозава команданың менеджері лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Бір кезде команданы жапондық феминисттік журналдың атымен – «Сейто» (көк түлік) деп мазақтап атады. «Йомиури Гигантс» клубының лақап аты «Кёдзин» болғандықтан, бейсбол қайраткері Сотаро Судзуки басқа командалардың да Гиганттар сияқты лақап аты болуы керек деп ойлады. Осака Тайгерлерінің «Моуко» (асау жолбарыс), Сенаторлардың «Сейто» және Тынық мұхитының «Тайхэй» (тыныштық) сияқты есімдер баспасөзde қолданыла бастады. Алайда, басқа командалар осы лақап аттарды пайдаланудан бас тартты, сондықтан олар толық қабылданбады. 1947 жылдың 7 қаңтарында команда Токю корпорациясына сатылды. Токю бейсбол клубы лигаға қосылды және команданың аты Токю Флайерс болып өзгерді. Сол кезде Токю жапондық көлік секторында үстемдік құрып, бірнеше басқа теміржол компанияларына иелік етті, бірақ қиындықтар мен бөліну қаупіне тап болды. Токю команданы компанияның бірлігін нығайту үшін сатып алды, ал басқарушы директор Хироси Окава клубтың иесі болды. Жаңадан құрылған Флайерс, Хироси Ошита лиганың ең танымал ойыншыларының біріне айналып, көптеген жанкүйерлерді тартты, бірақ команданың басқаруы әлі де тапшылыққа ұшырады. Ұлттық бейсбол лигасының құрылысы жақындағанда, 1948 жылы әлі лигаға қосылмаған Дайэй клубы, Оцука Атлетикасына қарсы бірнеше көрсету ойындарын өткізген, Токюмен бірігіп, Кюэй Флайерс («Кюэй» екі компанияның аттарының қосындысы) құрды. Алайда, Дайэй Кинсей Старс деп аталатын жеке команданы сатып алуға шешім қабылдады және бір жылдан кейін Флайерс бұрынғы атына оралды. 1949 жылғы маусымнан кейін Флайерс бұрынғы лига бөлінгеннен кейін Тынық мұхит лигасына қосылды. 1953 жылдың қыркүйегінде команда Токионың Сетагая ауданындағы Токю теміржолының бір тармағының бойында Комазава стадионында жаңа стадионды аяқтады, бұрынғы Корaкуэн стадионынан (Бункё ауданы) көшті. Флайерстің алаңдағы шайқасқан ойыны оларға «Комазаваның хулигандары» деген лақап атты әкелді.

In 1946, Saburo Yokozawa, manager of the Tokyo Senators in 1936–1937 (and later a prominent umpire), looked to revive the franchise and soon founded the new Senators. He assembled a team of ready and able players like Hiroshi Oshita, Shigeya Iijima and Giichiro Shiraki, but as a newly formed team the Senators faced strict fiscal management and resorted to using hand me down uniforms from the Hankyu Railway's pre war team (who would eventually become the modern day Orix Buffaloes). Former Japanese statesman Kinkazu Saionji, grandson of the influential Kinmochi Saionji, became the team's owner, and Noboru Oride, borrowing heavily from a Ginza cabaret proprietor, became the team's sponsor. Eventually, trapped by a lack of funds, Yokozawa was forced to resign as the team's manager. For a time, the team was even mockingly nicknamed "Seito" (Bluestockings) after a Japanese feminist magazine of the same name. As the Yomiuri Giants' pet name was "Kyojin", baseball personality Soutaro Suzuki thought that other teams should also have pet names like the Giants, and names such as the Osaka Tigers' alias "Mouko" (fierce tiger), the Senators' "Seito" and the Pacific's "Taihei" (tranquility) began to be used by the press. However, the other teams rejected the use of these pet names, so they were not fully adopted. On January 7, 1947, the team was sold to the Tokyu Corporation. The Tokyu baseball club was inaugurated into the league, and the team's name became the Tokyu Flyers. At that time Tokyu dominated the Japanese transportation sector, owning several other railway companies, although it was faced with troubles and the possibility of a breakup. Tokyu purchased the team to act as a banner of solidarity for the swelling company, and managing director Hiroshi Okawa assumed ownership of the club. The newly born Flyers, with Hiroshi Oshita becoming one of the most popular players in the league, began to attract many fans, but the team's administration still went into a deficit. With the formation of the National Baseball League drawing nearer, in 1948 the not yet affiliated Daiei club, which had played a few exhibition games against the Otsuka Athletics, joined with Tokyu to create the Kyuei Flyers ("Kyuei" being a portmanteau of the two companies' names). However, Daiei decided to purchase a separate team, the Kinsei Stars, and after only one year the Flyers reverted to their former name. During the off season of 1949, the Flyers joined the Pacific League after the former league split. In September 1953, the team completed a new ballpark—Komazawa Stadium—along one of Tokyu's train lines in Setagaya, Tokyo, moving from Bunkyo ward's Korakuen Stadium. The Flyers' wild play on the field eventually earned them the nickname, "Komazawa's hooligans."

Тоэй және Ниттаку дәуірі

1954 жылдың 1 ақпанында Токю компаниясы «Флайерлерді» басқаруды Тоэй компаниясына тапсырды, оның президенті Окава жаңадан тағайындалған еді. Тоэй клубты бақылауды еншілес компанияға, Тоэй Когёға (кәсіпорын) жүктеді. Команданың атауы «Тоэй Флайерс» деп өзгертілді, ал оның ресми атауы «Тоэй Флайерс» бейсбол клубы болды. Бұл ат он тоғыз жыл бойы сақталды. 1961 жылы «Йомиури Джаентс» командасының бас жаттықтырушысы Сигеру Мизухара қызметтен кеткен кезде, Окава оны өз командасына шақырып, Киотодағы бір барға алып келді және танымал киноөндіруші Кодзи Сюндомен кездесуге ұсынды. Мизухараның ескі досы Сюндо төрт мәрте Жапония сериясының чемпионы болған жаттықтырушыны «Флайерс» командасына қосылуға көндірді, соның арқасында Окава мен Тоэй студиясымен берік қарым-қатынас орнатылды. 1964 жылғы Токио жазғы Олимпиадасына орын босату үшін Комазава стадионы бұзылатын болғандықтан, 1962 жылы «Флайерс» командасы өздерінің базасын Шинжукудегі Мейджи Дзингу стадионына көшірді. (Ол кезде Мейджи Дзингу стадионында студенттердің бейсбол командаларына басымдық берілетін, сондықтан демалыс күндері немесе оқу ойындары өтетін кезде «Флайерс» командасы ойындар үшін Коракуэн немесе басқа алаңды пайдалануға мәжбүр болды.) Сол жылы екі жас дарын – Масаюки Добаси мен Юкио Озаки Мизухараның жетекшілігімен өркендеп, «Флайерс» командасы алғашқы лига чемпионатын жеңіп алды. Олар Жапония сериясында күтпеген нәтижелерге қол жеткізіп, «Хансин Тайгерс» командасын жеңіп, алғашқы Жапония сериясының кубогын иеленді. Бұл Тоэй дәуіріндегі олардың жалғыз жеңісі болды. Келесі маусымда «Кокутецу Суолоус» командасы Мейджи Дзингу стадионын «Флайерс» командасымен бірге пайдаланды, ал 1964 жылы «Флайерс» командасы бұрынғы үйіне, Коракуэнге қайтып келді, ол «Йомиури Джаентс» командасының да үйі болды; екі команда келесі 39 жыл бойы стадионды бөлісіп пайдаланды. «Флайерс» командасы келесі бірнеше жылда Исао Харимото, Кацуо Осуги, Инчон Бек және Сёити Бусудзима сияқты шебер ойыншылардан тұратын құрамды жинады. Алайда, киноиндустрияның құлдырауы және 1970 жылы кәсіби бейсбол әлемін дүр сілкіндірген «Қара тұман» матчтарын реттеуге қатысты жанжал (соның салдарынан «Флайерс» командасының асасы Тошиаки Мориясу өмір бойына ойынға қатысудан шеттетілді) кезінде 1971 жылы «Флайерс» командасының иесі Окава кенеттен қайтыс болды. Окаваға жағымсыз көзқарас білдірген Сигеру Окада оның өлімінен кейін Тоэй компаниясын басқарды. Токиу компаниясының президенті, Окаданың адал досы (сондай-ақ Окаваны жақтырмаған) Нобору Готомен бірге Окада тиімсіз команданы сатуға шешім қабылдады. Команда 1973 жылдың 7 ақпанында Окада мен Готоның ортақ танысы Акитака Нисимураға, «Ниттаку Хоум» жылжымайтын мүлік компаниясының өкіліне сатылды. Команданың аты «Ниттаку Хоум Флайерс» деп өзгертілді. Нисимура, танымал емес Тынық мұхиты лигасына жаңа өмір сыйлау мақсатында, өз командасы үшін жеті түрлі форма жасады және команданың барлық аспектілерін тәжірибеден өткізді, бірақ бұл күш-жігер нәтиже бермеді. Тынық мұхиты лигасының аман қалу мүмкіндігі жоқ деп сенген Нисимура лиганы қайта біріктіруді көздеген «Лотте Орайонс» командасымен серіктестік құруға дайын болды. Келісімге қол қойылмағаннан кейін, бейсболдан көңілі қалған Нисимура басшылық қызметінен кетіп, «Флайерс» командасын тастап кетті.

On February 1, 1954, Tokyu entrusted the management of the Flyers to the Toei Company, of which Okawa had newly become president. Toei transferred control of the club to a subsidiary company, Toei Kogyo (industrial enterprise). The team's name was changed to the Toei Flyers, and its legal name consequently became the Toei Flyers Baseball Club. This name stuck for nineteen years. In 1961, when Yomiuri Giants manager Shigeru Mizuhara resigned from his position, Okawa attempted to woo him to join his team, bringing him to a bar in Kyoto and calling famous movie producer Koji Shundo to meet with them. Shundo, an old drinking buddy of Mizuhara's, convinced the four time Japan Series champion manager to join the Flyers, and he solidified a strong relationship with Okawa and Toei Studios. Komazawa Stadium was to be torn down to make way for the 1964 Tokyo Summer Olympics, so in 1962 the Flyers moved their base of operations to Meiji Jingu Stadium in Shinjuku. (At that time, college baseball teams had priority at Meiji Jingu, so during weekends or other times when school games were being played the Flyers had to use Korakuen or another field for their games.) In the same year, two star aces, Masayuki Dobashi and Yukio Ozaki, blossomed under Mizuhara's coaching and the Flyers captured their first league championship. They would go on to defy odds in the Japan Series and defeat the Hanshin Tigers for their first Japan Series title. This championship would be their only one in the Toei era. The Kokutetsu Swallows jointly occupied Meiji Jingu with the Flyers the following season, and in 1964 the Flyers went back to their old home, Korakuen, also home of the Yomiuri Giants; both the Fighters and Giants would share a home for the next 39 years. The Flyers assembled a group of powerful sluggers over the next few years—among them: Isao Harimoto, Katsuo Osugi, Inchon Bek, and Shoichi Busujima—but on top of a declining movie industry and the "Black Mist" match fixing scandal that rocked the professional baseball world in 1970 (after which Flyers ace Toshiaki Moriyasu was banned from the game for life), in 1971 Flyers owner Okawa died suddenly. Shigeru Okada, who did not view Okawa favorably, took over Toei after his death. Together with Noboru Goto, company president of Tokyu and loyal friend of Okada (and one who also thought unfavorably of Okawa), Okada let go of the unprofitable team. The team was sold to Akitaka Nishimura of the Nittaku Home real estate enterprise, a common acquaintance of Okada and Goto, on February 7, 1973. The team's name became the Nittaku Home Flyers. Nishimura, in an attempt to inject life back into the unpopular Pacific League, developed seven different uniforms for his team and experimented in every aspect of the team's operation, but the effort failed to produce results. Believing that the Pacific League's chances of survival were grim, Nishimura was on the verge of partnering with the Lotte Orions, who were eyeing a league reunification. When the deal fell through, Nishimura, tired of the baseball establishment, resigned from his leadership position and abandoned the Flyers.

Ниппон-Хам дәуірі

1973 жылғы 19 қарашада Nippon Ham ет өңдеу компаниясы команданы, иесі Йосинори Окосо басқаруымен сатып алды. Окосо команданы сатып алды, себебі ол оларды ешкім алғысы келмейтін кезде қайтадан даңққа жеткізуге дайын еді. Ол оларды өте жақсы көретін, сондықтан команда ойнағанда компаниялық жиналыстар өткізбейтін, ал ол болған жерде олар теледидар немесе радиода естілмесе, қызметкерлерді сол ойынға жіберіп, телефон арқылы хабарластыратын. Клубтың атауы Nippon Ham Fighters деп өзгертілді, ал ресми атауы Nippon Ham Baseball Corporation болды. Осаму Михара команда президенті, ал Михараның күйеу баласы Футоси Наканиши – менеджері болды. 27 жылдан кейін "Flyers" деген лақап аты қолданыстан шығарылды. "Fighters" лақап аты команда басшылығының халыққа жасаған тілегінен туындады. Окаяма префектурасынан келген орта мектеп оқушысы «(бұрынғы Fighters ойыншысы) Катсуо Осугидің қайраты бар, сондықтан ол жауынгер» деген себеп келтіріп, жеңімпаз атын ұсынды. Айырықша жағдай, Осуги жақын арада Yakult Swallows командасына ауыстырылды. Осы тағдыр Зайничи корейі Исао Харимотоны да қоршады, себебі Наканиши Харимотоның өкілеттігіне қарсы шыққаны үшін жек көріп, оны босатуға дейін барды. Алайда, Окосо оны жібергісі келмеді, себебі Nippon Ham Оңтүстік Кореяда маңызды өкілдікке ие болды және олар үшін ең үздік корей ойыншысының ойнауы сатуға керемет әсер етті. Михара, алайда, әрі қарай табандылық танытып, оларды Hanshin Tigers командасына жіберуге жақындады, бірақ Yomiuri Giants соңғы сәтте оларды сонда жіберу туралы келісім жасады. 1974-1977 жылдар аралығындағы төрт маусымда "Fighters" Тынық мұхиты лигасының төменгі сатысында болды, бірақ 1978-1980 жылдар аралығында үш жыл қатарынан үшінші орынға көтерілгеннен кейін, менеджер Кейджи Осава "Fighters" командасын 1981 жылы екінші Тынық мұхиты лигасының жеңімпазы етіп әкелді. Сақшылардың көшбасшысы Ютака Энацу және бастауыш ойыншы Шигекуни Машиба (маусымда 15 жеңіске жеткен) шабуылдық құрамның негізгі бөлігін құрады, ал Tony Solaita, Junichi Kashiwabara және Tommy Cruz шабуылдаушылармен жарқырады. Сол жылы командада Makoto Shimada және Nobuhiro Takashiro сияқты еңбек еткен ойыншылар да болды. Олар Жапония сериясында Yomiuri Giants командасымен ойнады, бірақ алты ойыннан кейін жеңіліске ұшырады. Ол кезде франшиза Korakuen Stadium стадионын "Giants" командасымен бөлісті, сондықтан екі команда үшін де маусым бойына ойындарды жоспарлау қиындық тудырды. Лига жоспарлаушылары "Fighters" және "Giants" командаларын бір күні Korakuen стадионында өткізуден аулақ болды, бірақ екеуінің де үй ойындары жоспарланған кезде лига лауазымды тұлғалары "Giants" күндіз, ал "Fighters" түні ойнайды деген шешім қабылдады. "Fighters" командасының ерекшелігі – демалыс күндері ойын алаңында "Жас жанкүйерлер клубы" акциясы аясында бастауыш сынып оқушыларын тартуы, жапондық кәсіби бейсболындағы алғашқы ұйымдастырылған жанкүйерлер клубын құруы болды. 1980 жылдары "Fighters" Тынық мұхиты лигасының көптеген жетекші питчерлерін қабылдады, соның ішінде Isamu Kida (1980 жылы жаңашыл жылында 22 жеңіске жетті; сол жылы MVP және Жыл жаңашылы атанды), Mikio Kudō (1982 жылы 20 жеңіске жетті), Hiroshi Tsuno (сексенші жылдардың ортасында бірнеше жыл бойы екі таңбалы жеңіске жетті) және Yasumitsu Shibata (үш рет All Star атанды; 1990 жылы ешқандай соққысыз ойын өткізді). Юкихиро Нишизаки ерекше көзге түсті, алғашқы екі жылында 15 жеңіске жетіп, үштен төмен ERA көрсетті (бірақ Жыл жаңашылы атағына ие бола алмады), 11 жыл бойы "Fighters" командасында жеті екі таңбалы жеңіске жетті және оның оңай мінез-құлқына байланысты әйел жанкүйерлерден үлкен қолдауға ие болды. 1986 жылы шортстоп Юкио Танака клубқа қосылды; ол 22 маусым бойы командада ойнады, "Mr. Fighters" деп танылды. 1988 жылдан Хоккайдоға көшкенге дейін "Fighters" үй ойындарын Tokyo Dome стадионында өткізді, ол олардың ұзақ жылдар бойына болған үйі Korakuen стадионының орнын басты. Купол аяқталғаннан кейін Юкихиро Нишизаки мен Ясумицу Шибатаның питчинг шеберлігі айқын көріне бастады. Кейджи Осава 1993 жылы үшінші рет команданы басқару үшін зейнеткерліктен қайтып келді, бірақ командасының рейтингі төмендегенін көрді; ол сол маусымның соңында жанкүйерлерге тізе бүгіп, кешірім сұрап, танымал болды. 1996 жылы "Fighters" командасы менеджерлік қиындықтарға тап болған кезде, менеджер Тошихару Уэда Orix BlueWave командасымен өткізілген флагман жарысында кенеттен жеке демалысқа шықты, нәтижесінде "Fighters" маусымның соңғы айында сәлсеуіп қалды. Алайда 1998 жылы Tokyo Dome стадионында жаңа өмір пайда болды. Nigel Wilson, Jerry Brooks, Yukio Tanaka, Atsushi Kataoka, Katsuhiro Nishiura және жас Michihiro Ogasawara сияқты ойыншылар "Big Bang" құрамын құрып, түрлі рекордтарды жаңартты. Олар маусымның бірінші жартысында бірінші орынды жеңіп алды, бірақ екінші жартысында питчинг құлдырауы тарихи деңгейдегі сәлсеуіске әкелді. "Fighters" командасы ақырында Seibu Lions командасынан кейін екінші орынды иеленді.

On November 19, 1973, meatpacking company Nippon Ham purchased the team, led by owner Yoshinori Okoso. Okoso had bought the team as he was willing to bring them back to prominence when essentially no one wanted them. He loved them to death, so much so that he never held any company meetings when the team was playing, and if where he was at, they weren't on TV or radio, he would dispatch employees to go to that game and update him via payphone. The club's name was changed to the Nippon Ham Fighters, its official name became the Nippon Ham Baseball Corporation. Osamu Mihara became the team president and Futoshi Nakanishi, Mihara's son in law, as its manager. After 27 years, the "Flyers" nickname was abandoned. The "Fighters" nickname was born from a public appeal by the team's management. A female high school student from Okayama prefecture submitted the winning name, giving the reasoning that "(former Fighters player) Katsuo Osugi has guts, so he's a fighter." Ironically, Osugi would be traded to the Yakult Swallows soon after the Fighters were rechristened. The same would be for Zainichi Korean Isao Harimoto, as Nakanishi hated Harimoto for challenging his authority, going nearly as far as trying to release him. However, Okoso didn't want to let him go, as Nippon Ham had a major presence in South Korea, and it did wonderous for sales having one of the greatest Koreans play for them. Mihara, however, persisted, and they nearly sent him to the Hanshin Tigers, before the Yomiuri Giants made a convincing last minute deal to send him there instead. Over the four seasons between 1974 and 1977, the Fighters dwelled at the bottom of the Pacific League, but after improving to finishing in third place for three straight years between 1978 and 1980, manager Keiji Osawa finally led the Fighters to their second Pacific League pennant in 1981. With saves leader Yutaka Enatsu and starter Shigekuni Mashiba (who went 15–0 over the season) forming the heart of the pitching staff, the Fighters shined with offensive sluggers Tony Solaita, Junichi Kashiwabara, and Tommy Cruz. The team that year also featured various important players of smaller stature, like Makoto Shimada and Nobuhiro Takashiro. They would go on to play the Yomiuri Giants in the Japan Series, where the Fighters lost in six games. At the time, the franchise shared Korakuen Stadium with the Giants, so scheduling games throughout the season for both teams posed a problem. League schedulers tried to avoid putting the Fighters and the Giants at Korakuen on the same day, but when they both had home games scheduled, league officials made the implicit decision that the Giants would play during the day and the Fighters during the night. One novel aspect of the Fighters was that they attracted armies of grade school boys to sit in the outfield stands on weekend games under a "Young Boys’ Fan Club" promotion, starting the first organized fan club in Japanese professional baseball. During the 1980s the Fighters hosted many of the Pacific League's leading pitchers, including Isamu Kida (led the P. L. with 22 wins in his rookie year in 1980; won MVP, Rookie of the Year the same year), Mikio Kudō (20 wins in 1982), Hiroshi Tsuno (recorded double digit win totals in several years throughout the mid eighties) and Yasumitsu Shibata (three time All Star; recorded no hitter in 1990). Yukihiro Nishizaki particularly stood out, recording 15 wins and an ERA under three in each of his first two years (though the Rookie of the Year title eluded him), racking up seven double digit win seasons over the course of his eleven year stay with the Fighters and gaining a considerable following from female fans due to his easy going demeanor. In 1986 shortstop Yukio Tanaka joined the club; he remained with the team for 22 seasons, becoming known as "Mr. Fighters." From 1988 until the move to Hokkaidō, the Fighters played their home games in Tokyo Dome, the stadium that replaced their longtime home Korakuen. After the Dome was finished, the pitching dominance of Yukihiro Nishizaki and Yasumitsu Shibata began to emerge. Keiji Osawa came out of retirement to manage the team for a third time in 1993, only to see his team sink to the bottom of the standings; he gained notoriety for kneeling to the fans at the end of that season, begging for their forgiveness. With the Fighters experiencing more managerial troubles in 1996, then manager Toshiharu Ueda suddenly took a personal leave during a pennant race with the Orix BlueWave, eventually causing the Fighters to fade over the last month of the season. However, new life was born in Tokyo Dome in 1998. Hitters such as Nigel Wilson, Jerry Brooks, Yukio Tanaka, Atsushi Kataoka, Katsuhiro Nishiura and a young Michihiro Ogasawara formed what became known as the Big Bang lineup and subsequently shattered various batting records. They ran away with first place for the first half of the season, but a pitching collapse in the second half caused a fall of historical proportions. The Fighters would ultimately finish in second place to the Seibu Lions.

Хоккайдо Ниппон-Хам дәуірі

2002 жылғы маусым алдында «Жауынгерлер» командасын Хоккайдоның астанасы – Саппороға көшіру туралы идея туды. Саппоро Жапонияның бесінші ірі қаласы еді. «Сейбу Лайонс» та солтүстік мегаполиске көшуді жоспарлап отырды. Токиодағы «Жауынгерлер» командасының жанкүйерлері ұсынылған көшіруге қарсылық білдірді (команда елордада ойнағанда «Гиганттар» командасы сияқты көп жанкүйер жинамаса да), бірақ 2004 жылдан бастап команданың «Саппоро Домында» жаңа үйі болатыны жарияланды. Болашақ жанкүйерлерімен байланыс орнатуды мақсат тұтқан команда өзінің атын «Хоккайдо Ниппон Хам Файтерс» деп өзгертуге шешім қабылдады. Бастапқыда, «Сейбу Лайонс» командасының күтпеген қарсы дауыс беруіне байланысты, «Гиганттар» командасының иесі Цунео Ватанабе және «Сейбу» командасының иесі Йошиаки Цуцуми көшіру туралы алаңдаушылықтарын білдірді. Олар «Ниппон Хамның» команданы көшіруі жапондық кәсіби бейсболды орталықтандырмайды деп сенді және Канто мен Кансай аймақтарындағы командалар санының азаюы екі емес, бір лигалық жүйеге әкелуі мүмкін деп қауіптенді. Шындығында, бейсбол лигасының құрылымын қайта ұйымдастыру мәселесі «Кинтецу Буффалос» командасын сату және қайта атаудан гөрі маңыздырақ мәселеге айналды. Алайда, мәселе шешілді және лига «Жауынгерлердің» көшіруін мақұлдады. Хоккайдо халқының реакциясы әлсіз болды, бірақ NPB жанкүйерлері бұл қадамды қуана қарсы алды, өйткені «Жауынгерлер» енді «Токио Домының» жоғары жалдау ақысынан және «Гиганттарға» мәңгілік екінші орыннан босатыла алатынын атап өтті. Токиодағы «Жауынгерлер» командасының жанкүйерлеріне деген құрметтің нышаны ретінде команда Токиодағы «Дом» стадионында маусым сайын бірнеше «үй» ойындарын өткізуді шешті. 2004 жылы көшіру толыққаннан кейін «Жауынгерлер» командасы бұрынғы «Тайгерс» командасының жұлдызы Цуёши Синджомен келісімшарт жасасты. Ол «Нью-Йорк Метс» командасымен ойнап, «Сан-Франциско Гигантс» командасымен әлем чемпионатын ұтып алуға жақын болғаннан кейін MLB-ден NPB-ге оралды, сондай-ақ жаңадан жанданған Фернандо Сегюинольмен келісімшарт жасасты. Америкалық менеджер Трей Хиллман команданы екінші жылы табысқа жеткізді, ал маусым соңында «Жауынгерлер» командасы жаңа P.L. плей-офф жүйесінде соңғы орын үшін «Чиба Лотте Маринес» командасымен қызу бәсекелестікке түсті. 24 қыркүйекте «Орикс Блювейв» командасын жеңіп, жаңадан көшірілген «Жауынгерлер» командасы үш ойындық серияда «Сейбу» командасымен ойнауға жолдама алды. «Сейбу» командасының асасы Дайсуке Мацузакаға қарсы күш көрсеткенімен, серияның алғашқы ойынында 6:5 есебімен жеңілді. Олар екінші ойынды 5:4 есебімен жеңді. Шешуші үшінші ойында «Жауынгерлер» командасы тоғызыншы айналымда ойынды теңестірді, бірақ ақыр соңында Кадзухиро Ваданың соққысынан 6:5 есебімен жеңілді. «Жауынгерлерге» P.L. байрағы үшін тағы бір мүмкіндік күтуге тура келді. Фенн жарысы кезінде «Жауынгерлер» командасы жанкүйерлерді тарту үшін 1500 иен бағамен ішкі алаңға арналған билеттерді сата бастады. Кешкі сағат 7:30-да және одан кейін, әдетте бірінші ойыннан кейін, команда «730 билеттері» деп аталатын арнайы балалар билеттерін сата бастады (олар 2005 жылы Токио кубогында да осындай акция ұйымдастырды). 2005 жылы олар қосымша арзан билеттер, жеңілдікпен тұраққа қою билеттері және сыра купондарын ұсынып, жанкүйерлерді тартуға тырысты. Осы акциялардың нәтижесінде және жас питчер Ю Дарвиштің танымалдылығының артуына байланысты сол жақтағы алаңның стендтері үнемі көрменің ойындарына, тұрақты маусымның ойындарына және плей-офф ойындарына сатылып кететін болды. Тіпті әдетте қонақ команданың жанкүйерлері тұратын оң жақ стадион да «Жауынгерлер» командасының жақтастарымен толыға бастады. 2005 жылы 1993 жылдан бері бірінші рет 1,000,000-нан астам жанкүйер жиналды, Фукуока SoftBank Hawks командасынан кейін P.L. турнирінде екінші орын алды. Сондай-ақ 2005 жылы бұрын белгісіз болған менеджер Шигеру Такада клубтың алғашқы бас менеджері болды. 27 сәуірде команданың иесі Йосинори Окосо қайтыс болды. «Жауынгерлер» командасы оның құрметіне 100 нөмірін зейнеткерлікке шығарды, бұл клуб тарихындағы алғашқы оқиға болды (сондай-ақ NPB-дегі иелер үшін алғашқы зейнеткерлік нөмір; Солтүстік Америкадағы баскетбол лигасында Лос-Анджелес Ангельс (Анахайм) (Гин Автри, 26) және Сент-Луис Кардиналдар (Август А. Буш-младший, 85) зейнеткерлік нөмірлері бар, ал кіші лигада Каннаполис Канон Баллерс (Дейл Эрнхардт Сн., 3) зейнеткерлік нөмірлері бар ең танымал команда иелері). Юкио Танака 1000 RBI-ге жетті, ал Макото Канеко сол жылы 1000 соққы жасаған клубқа қосылды. 20 қыркүйекте «Арыстандар» командасы үйде «Жауынгерлерді» жеңіп, «Жауынгерлердің» екінші жыл қатарынан плей-оффқа шығу үмітін жойды. Маусымнан кейін «Жауынгерлер» командасы MLB-де тәжірибелі ойыншы Хосе Масиаспен келісімшарт жасасты, ал бұрынғы бірінші нөмірлі питчер Юсаку Ирики Америкада өзінің бағын сынап көрді, бірақ «Казухиса Ишии» командасымен келісімшарт жасауға сәтсіз аяқталды. Драфтта команда питчерлер Томоя Яги және Масару Такеданы таңдады. 2006 жылғы маусым алдында Шигэюки Фуруки және Казунари Санэмацу «Гиганттар» командасына питчер Хидэки Окадзимамен алмастырылды. 2006 жылғы маусым «Жауынгерлер» командасы үшін маңызды маусымға айналды. Токио «Якулт Сваловс» командасын жеңгеннен кейін «Жауынгерлер» командасы он бір ойын қатарынан жеңіске жетті, бұл команданың 45 жылдан астам уақыт ішіндегі ең үздік көрсеткіші және команданың рекордын теңестірді. Осы жетістікке жеткеннен кейін команда алты және жеті ойын қатарынан жеңіске жетті, бұл P.L. лигасындағы команданың қауіпті екенін көрсетті. «Жауынгерлер», «Арыстандар» және «Хокс» командалары арасында бірінші орын үшін қызу күрес болды. 27 қыркүйекте «Жауынгерлер» командасы бірінші орынға шығып, «Тұрақты маусым чемпиондары» атағын жеңіп алды. Олар NPB-дегі ең жақсы командалық ERA (3.05) және ең көп хоум-ран (135) көрсеткіштеріне де ие болды. Ю Дарвиш ерекше табысқа жетті, 12 ойын жеңіп, 2.89 ERA көрсетті, бұл оны «Жауынгерлер» командасының асасы ретінде бекітті. «Жауынгерлер» командасы P.L. плей-офф турнирінің екінші кезеңінде «Хокс» командасын жеңіп, үшінші байрағын жеңіп алды. Жапония сериясында команда 44 жылдан кейін алғашқы жапон чемпионатын жеңіп алды, «Чунчи Драгонс» командасын бес ойында жеңді. Әрине, Дарвиш серияның соңғы ойынында жеңіске жетті. Серияның MVP сыйлығы «Жауынгерлер» командасының ойыншысы Ацунори Инабаға берілді, ол серияда .357 batting average көрсетті, сондай-ақ бір хоум-ран және алты RBI соқты. Бұл чемпионатты жеңу «Жауынгерлер» командасының ойыншысы Цуюши Синджо үшін ерекше маңызды болды, өйткені ол ұзақ жылдар бойы «Хансин Тайгерс» командасының ойыншысы болған (ол әрдайым жеңіліске ұшыраған команда), сондай-ақ қысқа ғана уақытқа АҚШ-тың баскетбол лигасында ойнаған. Синджоның басты арманы чемпионатты жеңу еді, және ол оны Жапондағы мансабының соңғы жылы «Ниппон Хам» командасымен жеңді. Бұл жеңіс «Жауынгерлер» командасына төрт командадан тұратын Азия сериясына қатысуға мүмкіндік берді, онда команда турнирде жеңіліске ұшырамады және «Ла Нью Беарс» командасын 1:0 есебімен жеңіп, финалда жеңіске жетті. 2006 жылғы маусымнан кейін «Ниппон Хам» командасының екі үздік ойыншысы, екеуі де еркін агенттер ретінде кетіп қалды. Бірінші базадағы Мичихиро Огасавара «Yomiuri Giants» командасымен рекордтық келісімшартқа отырды, ал сол жақтан тастайтын Хидэки Окадзима «Бостон Ред Сокс» командасына кетіп қалды. 2007 жылдың басында «Ниппон Хам» командасы гол соғуда қиындыққа тап болды, Ю Дарвиштің дамуына қарамастан, питчингке тым көп сенеді, маусымның басында ол қатарынан екі ойынды толықтай аяқтады және 14 соққы жасады. Бір кезде «Ниппон Хам» командасы Тынық мұхиты лигасында соңғы орында болды, бірақ жақында жағдайды өзгерте алды. Лигааралық ойындардың басталуымен «Ниппон Хам» командасы 14 ойын қатарынан жеңіске жетті, бұл 6 маусымда «Якулт Сваловс» командасына қарсы өткен қосымша айналымдағы 3:2 есебімен аяқталды, Дарвиштің тамаша өнертабысын питчинг тоқтатып берді. «Жауынгерлер» командасы Тынық мұхиты лигасының чемпионатын жеңіп алды және «Чунчи Драгонс» командасымен екінші рет Жапония сериясына қатысу үшін Climax Series турнирінен өтті. Бірақ өткен жылғыдан айырмашылығы, «Жауынгерлер» командасы бірінші ойынды жеңіп алды, бірақ Д...

Prior to the 2002 season, the idea of moving the Fighters to Sapporo, the capital of Hokkaidō and Japan's fifth largest city, emerged. The Seibu Lions also had preliminary plans to move to the northern metropolis. Tokyo's Fighters fans voiced their opposition to the proposed relocation (though the franchise never drew as many fans as their co habitual counterparts, the Giants, while playing in the capital), but it was eventually announced that the team would indeed call the Sapporo Dome its new home beginning in 2004. Aiming to build a grassroots relationship with its future fans, the team decided to change its name to the Hokkaido Nippon Ham Fighters. At first, with the unhappy Seibu Lions suddenly changing their approval vote, Giants owner Tsuneo Watanabe and Seibu owner Yoshiaki Tsutsumi voiced their concerns over the move. They believed that Nippon Ham's choice to move the team would spur a decentralization in Japanese professional baseball, and they threatened that a decrease in the number of teams in the Kantō and Kansai regions should merit a one league system instead of two. As a matter of fact, the question of reorganizing baseball's league structure eventually became a bigger issue than the sale and renaming of the Kintetsu Buffaloes. The issue eventually settled down, though, and the Fighters' relocation was eventually approved by the league. The response from the people of Hokkaidō was weak, but NPB fans welcomed the move, noting that the Fighters could now be free from the Tokyo Dome's high rent and perpetual second billing to the Giants. Out of respect for the Tokyo based Fighters fans, the team decided to schedule a few "home" games per season at the Tokyo Dome. After the move finally was complete in 2004, the Fighters signed former Tigers superstar Tsuyoshi Shinjo, who came back to NPB from MLB after playing with the New York Mets and nearly winning a World Series title with the San Francisco Giants and a revitalized Fernando Seguignol. American manager Trey Hillman led the team to success in his second year on the job, and at the end of the season, the Fighters were in a fierce race with the Chiba Lotte Marines for the final spot in the new P. L. playoff system. With a vital win over the Orix BlueWave on September 24, the newly moved Fighters earned a trip to the postseason, advancing to play Seibu in a three game series. Though they put up a strong effort against Seibu ace Daisuke Matsuzaka, the Fighters lost the first game of the series 6–5. They took Game 2 by a score of 5–4. In the decisive third game, the Fighters fought back in the ninth inning after trailing for the whole game but ultimately fell to a Kazuhiro Wada walk off home run, losing 6–5. The Fighters would have to wait for another chance for the P. L. pennant. During the pennant race, the Fighters began selling tickets for infield reserved seats at a low 1,500 yen price point, in an attempt to draw fans to the park. At and after 7:30 pm, usually well after the first pitch, the team began selling special child fare tickets called "730 Tickets" (they started the same promotion at the Tokyo Dome in 2005). In addition to these, in 2005 they added extra low priced tickets, discount parking passes and beer coupons to attract more fans. As a result of these promotions, and partially due to the rising popularity of young pitcher Yu Darvish, drafted the year before, the left field stands became constantly sold out for exhibition games, regular season games and playoff games, filled with loud and raucous Ōendan. Even the right field stands, usually occupied by the visiting team's fans, began to fill with Fighters supporters. In 2005, the Fighters drew over 1,000,000 fans for the first time since 1993, ranking second in the P. L. after the Fukuoka SoftBank Hawks. Also in 2005, a previously unknown manager, Shigeru Takada, became the club's first general manager. On April 27, owner Yoshinori Ohkoso died. The Fighters retired the number 100 in his honor, a first in club history (also the first retired number for owners in NPB; in North American Major League Baseball, the Los Angeles Angels of Anaheim (Gene Autry, 26) and St. Louis Cardinals (August A. Busch Jr., 85) have retired numbers, and in Minor League Baseball, the Kannapolis Cannon Ballers (Dale Earnhardt Sr., 3) are the most notable team owners with retired numbers). Yukio Tanaka reached a career 1,000 RBI total, and Makoto Kaneko joined the 1,000 hit club in the same year. On September 20 the Lions smashed the Fighters at home, crushing the Fighters’ hopes of making the playoffs for the second year in a row. In the offseason, the Fighters acquired Major League veteran José Macías, and as former number one starter Yusaku Iriki tried his luck in America the club attempted to sign Kazuhisa Ishii, but failed. In the draft, the team selected pitchers Tomoya Yagi and Masaru Takeda. And, before the 2006 season Shigeyuki Furuki and Kazunari Sanematsu were traded to the Giants for pitcher Hideki Okajima. The 2006 season would turn out to be a monumental one for the Fighters. After defeating the Tokyo Yakult Swallows on the final day of interleague play, the Fighters went on an eleven game winning streak, the best such streak for the franchise in over 45 years and tying the team record. After achieving the feat, the team had a six and a seven game winning streak, demonstrating to the rest of the P. L. that they were a dangerous club. A fierce struggle for first place developed between the Fighters, Lions and Hawks. On September 27, the Fighters emerged in first place, earning the title "Regular Season Champions." They also boasted the best team ERA (3.05) and the best team home run total (135) in the NPB. Yu Darvish had an especially impressive year, winning 12 games and posting an ERA of 2.89, establishing himself as the ace of the Fighters’ staff. The Fighters swept the Hawks in the second stage of the P. L. playoffs to earn their third pennant. In the Japan Series, the team won their first Japanese championship in 44 years, defeating the Chunichi Dragons in five games. Fittingly, Darvish pitched for the win in the final game of the series. The series' MVP honors went to Fighters' outfielder Atsunori Inaba, who hit for a .357 batting average during the series with one home run and six RBIs. The championship win was especially fitting for OF Tsuyoshi Shinjo, who was a longtime veteran of the Hanshin Tigers (who were perennial losers), and also had played for a brief time in the United States' Major League Baseball. It was Shinjo's ultimate desire to win a championship, and he did in the final year of his illustrious career in Japan with Nippon Ham. This victory gave the Fighters a berth in the four team Asia Series, in which the team went undefeated in the round robin and won the final 1–0 over the La New Bears. The 2006 offseason saw the departure of two of Nippon Ham's best players, both via free agency. First baseman Michihiro Ogasawara was signed to a blockbuster contract with the Yomiuri Giants, and left handed reliever Hideki Okajima departed to the Boston Red Sox. At the start of the 2007 season, Nippon Ham had a lot of trouble scoring runs, relying far too much on their pitching, despite the continuing maturation of Yu Darvish, who had back to back complete game, 14 strikeout performances early in the season. At one point, Nippon Ham was second to last in the Pacific League, but recently has been able to turn it around. With the start of Interleague play, Nippon Ham began a 14 game winning streak, which ended on June 9 with a 3–2 extra inning loss to the Yakult Swallows, with the bullpen wasting another great performance by Darvish. The Fighters went on to win the Pacific League championship and went through the Climax Series to earn a second consecutive trip to the Japan Series to once again face the Chunichi Dragons. But in a reversal of roles from last year, the Fighters took Game 1, but the Dragons took the next four games to defeat the Fighters; the last of which being a combined perfect game by Dragons pitchers Daisuke Yamai and Hitoki Iwase. In 2007, Yukio Tanaka's final season, he recorded his 2000th career hit, during a May 15 game against the Tohoku Rakuten Golden Eagles. The Fighters would win the Pacific League championship again in 2009 and 2012, but they would lose both times in the Japan Series to the Yomiuri Giants. In 2012, the Fighters drafted Shohei Ohtani, who made his debut in 2013. Despite Otani wanting to play in MLB, the Fighters drafted him anyways as they would have lost him to an MLB team. Otani signed with the Fighters nonetheless. Otani, with his ability to both pitch and hit, quickly became a star for the team. He was selected as an NPB all star five times and was named Pacific League MVP in 2016. Behind Otani, the Fighters returned to the Japan Series in 2016, facing the Hiroshima Toyo Carp. After dropping the first two games on the road, the Fighters rallied to win the next four games en route to their first championship since 2006. In 2017, the Fighters drafted Kotaro Kiyomiya, a child prodigy entering the draft with high expectations and a number 1 overall pick. The Fighters got his contract negotiation rights after winning a lottery in the draft between 6 other NPB teams. As Japan would soon find out however, he became a draft bust. What made it even worse was Munetaka Murakami, also on Kiyomiya's draft class, who was drafted by the Swallows after losing out to him, was hitting more home runs than him at a rapid pace and already won a Japan Series title with the Swallows. As of 2022, Kiyomiya only had 21 home runs, while Murakami already had 104, and became the youngest NPB player to hit 100 home runs, at only 22 years old. Kiyomiya also did not play on the first squad in 2021. Kiyomiya was also being plagued by injuries, whilst Murakami managed to stay healthy and has played the full 143 game schedule with the Swallows. In 2017, Otani left the Fighters to sign with the Los Angeles Angels. On January 8, 2018, the Fighters signed a partnership agreement with the Texas Rangers to exchange scouting info with each other and the Rangers will share advice to the Fighters for their plans to build ES CON Field Hokkaido. ES CON Field plans would be similar to the then under construction Globe Life Field in Arlington. Both ballparks would have mixed use community districts, and similar structure, hence why both ballparks look very similar. Also, this was due to the stadium being designed by HKS Architects, who also designed Globe Life Field. In October 2021, the Fighters replaced longtime manager Hideki Kuriyama, who went on to become manager of Samurai Japan, with former player Tsuyoshi Shinjo. He is best known for winning his first Japan Series title in his last game before retirement. On January 21, 2022, new manager Tsuyoshi Shinjo unveiled a new logo and uniform for the Fighters. The response from fans was mixed to mostly negative. Fans often compared their jerseys to the Toronto Blue Jays due to the font they used. On March 24, 2022, Shinjo was approved by the NPB to be registered as "BIGBOSS" for the 2022 season. On September 28, 2022, the Fighters played their final game at Sapporo Dome, an 11 3 loss to the Chiba Lotte Marines and the team finished the season with the worst record in the NPB. After the game, it was announced that Tsuyoshi Shinjo would continue being manager for the 2023 season, but he will not wear "BIGBOSS" on his jersey. They would again fare poorly in the 2023 season, finishing with the 3rd worst record in the NPB, primarily thanks to the team suffering a 14 game losing streak in the middle of the year, including 7 straight games of losing by a lone run. However, one of the biggest standouts that year was from Japanese Congo player Chusei Mannami, who finished with the second most home runs in Pacific League, hitting 25, just below Gregory Polanco, Kensuke Kondoh, and Hideto Asamura, who all hit 26 each. He also became the second player in NPB history to hit a lead off and walk off home run in the same game against the Hawks in September.

Түлкі биі

Түлкі биі – бұл «Жауынгерлер» командасының ойынның ортасынан бастап орындап жүрген дәстүрі. Онда олар жанкүйерлерді, сондай-ақ тілекші қыздарды (Fighters Girl) Ylvis әні «Түлкі» (What Does the Fox Say?) әуенімен түлкінің қимылдарына ұқсас би билеуге шақырады. Бұл дәстүр 2022 жылдың мамыр айында басталды. Дәстүрдің бастамашысы – «Жауынгерлер» командасының қызметкері және бұрынғы «Fighters Girl» мүшесі Сари Огуре. Ол осы музыкалық бейнеклипті екі жыл бұрын көріпті. COVID-19 пандемиясы кезінде ойындарда жанкүйерлердің көшелегін айтуға және ән салуға тыйым салынғандықтан, ол кез келген адамның, әсіресе балалардың есте сақтауына оңай болатын хореографиялық би жасағысы келді. Ол бұл биді ұсынуды жоспарлаған, бірақ осы мүмкіндіктің пайда болуын күтті. Бұл мүмкіндік Цуёси Синдзоның менеджер болып тағайындалуымен келді, ал бұрынғы менеджер Хидеки Курияма «Самурай Жапония» командасының менеджері болу үшін команданы тастап кетті. Би алғаш рет «Saitama Seibu Lions» командасына қарсы өткен ойында көрсетілді. Бірақ бірден үлкен қызығушылық тудырмады. «Pacific League TV» (Pacific League аймақтық телеарнасы) және «Жауынгерлер» командасы осы бидің видеосын YouTube арналарына жариялағаннан кейін ғана би кеңінен танымал болды. Содан бері бұл би «Жауынгерлер» командасының ойындарында өте танымал болды. Команда 2022 жылы күрескеніне қарамастан, бұл би ойынның көңілді бөлігіне айналды. Би соншалықты танымал болды, 2022 жылдың 19 қыркүйегінде Ylvis Жапонияға келіп, «Chiba Lotte Marines» командасына қарсы ойын алдында әнді тікелей орындады. Бидің табысы нәтижесінде «түлкі биі» термині 2022 жылғы «Жаңа сөздер/тақырыптар» конкурсында 3-орынды иеленді. Бұл конкурста сол жылы Жапонияда танымал болған жаңа сөздер мен терминдер бағаланды. «Түлкі биі» Украина астанасы Киевтің (2022 жылы Ресейдің Украинаға жасаған шабуылдарының құрметіне) және Мураками-саманың (Токио «Yakult Swallows» командасының ойыншысы Мунетака Муракамидің 2022 жылғы маусымында жапон ойыншылары арасындағы Садахару Оның бір маусымдағы рекордтық көрсеткішін жаңартқандығының құрметіне) артында қалды. Салтанатқа Огуренің өзі, «Fighters Girl» мүшелері және «Жауынгерлер» командасының талпыныш белгісі – Frep the Fox маскоты қатысты. «Fighters Girl» мүшелері, сондай-ақ жапондық айдол тобы «Hinatazaka46» 2022 жылдың 31 желтоқсанында Жаңа жыл қарсаңында өткен «Kohaku Uta Gassen» жылдық концертінде осы әнді орындады. «Fighters Girl» командасымен бірге би билегендердің арасында актриса және бұрынғы «Takarazuka Revue» мүшесі Сей Матобу, жапондық айдол тобы «Nogizaka46» мүшесі Сая Канагава және «Fox Sports» сарапшысы, MLB питчері Джастин Верландердің ағасы Бен Верландер және басқа да көптеген адамдар, тіпті қарсы командалардың тілекші қыздары да болды. Бидің танымалдығы арқасында оны басқа да аймақтарда орындауға мүмкіндік туды. Мысалы, «CPBL» командасы «Rakuten Monkeys» командасының тілекші қыздары (бұл клубтың иесі «Rakuten» компаниясы болғандықтан, ал «Rakuten» компаниясы NPB лигасындағы «Tohoku Rakuten Golden Eagles» командасына да ие) және «J. League» клубы «Cerezo Osaka» (бұл клубтың бір бөлігі «Жауынгерлер» командасының иесі «Nippon Ham» компаниясына тиесілі болғандықтан) орындады. Сондай-ақ, би Жапониядағы бірнеше телешоуларда көрсетілді, оның ішінде «Nippon TV» компаниясы демеушілік еткен жылдық іс-шара кезінде «NPB» ойыншылары Наоюки Увасава және Шуго Маки орындады.

The Fox Dance is a tradition of the Fighters to do during the middle of innings, in which they encouraged fans, alongside cheerleaders, to dance similarly to the moves of a fox, set to the Ylvis song The Fox (What Does the Fox Say? ), which began in May 2022. The origins of this tradition came from Fighters staff member and former Fighters Girl member Sari Ogure, who watched the music video 2 years prior. Due to the COVID 19 pandemic disallowing any cheering or singing at games, she wanted to make a choreographed dance that would be simple for anyone to memorize, especially children. She had planned to propose this dance, but waited until it was right for her to do so, which came at the hiring of Tsuyoshi Shinjo as manager, after then manager Hideki Kuriyama left the team to become the manager of Samurai Japan. The dance was introduced in a game against the Saitama Seibu Lions, and while it was not a hit right out of the gate, the dance began to majorly gain traction after Pacific League TV (Pacific League's centralized streaming service) and the Fighters posted the dance on their YouTube channels. The dance, from then on out, became a major hit at Fighters games, and despite the team struggling in 2022, it became an entertaining part of games. It became so popular that on September 19, 2022, Ylvis went to Japan and performed the song live prior to a game against the Chiba Lotte Marines. The dance's success led to the term "fox dance" to be ranked 3rd in the New Word/Buzzword Contest in 2022, a contest about new words/terms that were popular in Japan in a particular year, behind Kyiv, the capital of Ukraine (in honor of the attacks of Russia to Ukraine in 2022) and Murakami sama (after Tokyo Yakult Swallows player Munetaka Murakami's 2022 season, where he broke Sadaharu Oh's single season home run record for Japanese born players), with the ceremony being attended by Ogure herself, Fighters Girl members, and mascot Frep the Fox, the main idea sake of the dance itself. Fighters Girl members, alongside Japanese idol group Hinatazaka46, performed the song during the Kohaku Uta Gassen annual concert on New Year's Eve on December 31, 2022.

Notable names that done the dance with Fighters Girl include actress and former Takarazuka Revue member Sei Matobu, Japanese idol group Nogizaka46 member Saya Kanagawa, and Fox Sports analyist and brother of MLB pitcher Justin Verlander, Ben Verlander, amongst other people, including opposing team's cheerleading squads. The dance has also found itself being performed in a few areas thanks to its popularity, including one by the cheerdancing squad of CPBL team Rakuten Monkeys (which is also thanks in fact that the club is owned by Rakuten, the same company who owns the Tohoku Rakuten Golden Eagles of NPB), another by J. League club Cerezo Osaka (due in part to the club being partially owned by Fighters owner Nippon Ham), and it appearing in multiple shows in Japan, including a performance during an annual event sponsored by Nippon TV, with NPB players Naoyuki Uwasawa and Shugo Maki.

Шыңғыс хан биі

Жауынгерлердің тағы бір би дәстүрі 2023 жылы, Хоккайдодағы Es Con Field-қа көшумен бірге пайда болды, бұл "Түлкі биінің" табысынан кейін болды және "Шыңғыс хан биі" деп аталды. "Түлкі биіне" ұқсас, жанкүйерлер мен жақтас топтар бірге билейді, бұл жолы Шыңғыс хан дәуіріндегі қазан пішіндес домбырамен, ол Хоккайдоның жергілікті тағамдарымен де байланысты болуы мүмкін. Биге сүйемелдеме ән – Fighters Girl тобының Германиядан шыққан сол аттас диско-тобының әнінің жапондық нұсқасы. Би 29 сәуірде Жапониядағы Алтын аптаның басталуына орай жаңартылды, жақтас топтарға қой құлақтары бар бас киімдер қосылды.

Басқарушылар

Жоқ. (Номер) Офис жылдары Жыл Менеджерлер Ойын Жеңіс Жеңіліс Тең Жеңіс% Тынық мұхиты лигасыЧемпионаттарыЖапония сериясыЧемпионаттарыПлей-оффқа қатысулар1 1946110547580.4482 1947–1948225911013514.449 3 1 (1-орын)13864731.467 4–2222891258.416 5 3 (2-орын)3681512125.416 6114351893.364 7 568329037617.435 8 798352642928.5511 (1962) 1 (1962) 9113551795.392 10113057703.449111,13054706.435 12 226010713518.442131, (1-орын)13055696.44414 226010413818.430 15 8 (1-орын)1,04049346978.5121 (1981) 2 (1981,1982)161, (2-орын)130447313.376 17 452023525530.480 18 33901732089.454 191 (2-орын)13054733.425 20 2 (3-орын)26011713112.472 21 566531733513.486 22 34151832257.449 23 568935132414.5202 (2006,2007) 1 (2006)3 рет (2004,2006,2007)24 457630126114.5361 (2009)3 рет (2008,2009,2011)25–101,26762960434.5102 (2012,2016)1 (2016)5 рет (2012,2014,2015,2016,2018)26–14359813.421 Барлығы 75 маусым 21 менеджер 9,5514,6535,016 359.4817 рет3 рет13 рет

Статистика маусым соңына дейін жаңартылды.

Маскоттар

Аю талисмандары (аты белгісіз): 1949–1950 жылдардағы форма үлгілерінде ғана пайда болды. Шапка киген ұл (аты белгісіз): 1972–1973 жылдардағы баспа материалдарында ғана пайда болды. Геркулес садақ атып тұрған (аты белгісіз): 1981 жылға дейін логотипте болды. Форма киген жігіт (аты белгісіз): 1982–1987 жылдар аралығында логотипте пайда болды. Геротан (ギョロタン) (зейнеткер): 1980 жылдан 1987 жылға дейін талисман қызметін атқарған, ұзын қауырсын шашы бар үлкен қызыл түкті жаратылыс. Ол күнге негізделген. Көбінесе велосипедпен, кейінірек скутермен жүретін. Тынық мұхиты лигасының алғашқы костюмді талисманы болды. 2014 жылы ол Fighty-мен бірге «Легендалар сериясына» оралды және содан бері барлық «Легендалар сериясында» пайда болып келеді. Fight kun (ファイトくん) (зейнеткер): 1988 жылы Геротанның орнын басатын, қанатты жауынгер, батыр және қалпақ киген. Логотип және костюм ретінде пайда болды. Зәрлі жауынгер (аты белгісіз): 1993–2003 жылдардағы логотипте пайда болды. Fighty (ファイティー) (зейнеткер): басы алып келінген бутқа ұқсайтын және кейде велосипедпен алаңды аралаған жарқыраған қызғылт птеродактиль. 1993–2005 жылдар аралығында пайда болды. 2005 жылдың 17 тамызында «Fighty» командасы Хоккайдоға көшкен кезде, сәтсіз болған «Fighty-ді сақтау» науқанына қарамастан, зейнеткерлікке шықты. 2014 жылы ол Геротанмен бірге «Легендалар сериясына» оралды және содан бері барлық «Легендалар сериясында» пайда болып келеді. B·B (Бриски аю) (ブリスキー・ザ・ベアー): басында қара мохок бар қара аю. Толық аты Бриски болғанымен, Б·Б деп аталуды жөн көреді. Жексенбі күндері мохок қызғылт сары, ал кейде ақ түсті болады. 212 оқиға орнында мохок қызғылт түсті. 2004 жылы Fighty-дің ізбасары ретінде алғаш рет пайда болды. B·B алғаш таныстырылғанда, кейбір «Жауынгерлер» жақтастары оның тым америкалық стильде болғаны үшін сынға алды. «Жауынгерлердің» ресми сайтында B·B-нің жеке фотогалереясы мен бағанасы бар. 2005 жылы костюм жаңартылды, өйткені бастапқы костюм тозып, орындау қиын болды. 2006 жылдың 5 сәуірінде B·B Токио Домындағы матч кезінде сол аяғын жарақаттап, 3 айлық ауыр жарақатқа шалдықты. Ол келесі күні таяқпен пайда болды және 2006 жылдың 4 шілдесінде қайта оралды. B·B 2004–2017 жылдар аралығында Nippon Ham талисманы болды. Оның сайтында «B·B күнделігі» деп аталатын жеке бөлімі бар. 2019 жылы ол «B·B The Home» деп аталатын блогты іске қосты. 2022 жылдан бері ол енді көп ойындарда пайда болмайды, негізінен Хоккайдоның әртүрлі қауымдастықтарында жүреді. baby・B (ベビー・ビー) (зейнеткер): Б·Б-ның кішкентай нұсқасы, бастауыш мектеп оқушысы. 2010 жылы алғаш рет пайда болды. Әкесіне ұқсайды. Алғашқы көрсетілімінде ол мониторда пайда болып, көпшілікті шлангтан суарды. Содан бері Б·Б-дан тікелей нұсқау алып, тынышталды. Талисман костюмі ретінде жоқ. 2022 жылға қарай оның шын мәнінде «Жауынгерлердің» талисманы болғанын дәлелдейтін ешқандай ақпарат пайда болған жоқ. Cubby (Cubby the Bear) (カビー・ザ・ベアー): қоңыр аю және Б·Б-ның кіші інісі. Оның формасының артқы жағында «C·B» деп жазылған болса да, оны «Sea B» емес, «Cubby» деп айту керек. Ол ерекше тағамдарды жеуді жақсы көреді, бірақ осының салдарынан асқазаны нашарлайды және осы туралы айтылғанда ұялады. 2006 жылы Камагая, Чиба қаласында орналасқан «Жауынгерлердің» екінші лига командасының талисманы ретінде пайда болды. Оның Twitter аккаунты да бар. Кубби мен Б·Б әр команда үшін өнер көрсетті, бірақ кейде «Жауынгерлердің» кәсіби командасы Токиода ойнағанда бірге өнер көрсетеді. Ол кейде балабақшалар мен мектепке барады, 2010 жылы Камагая полиция бөлімінің бір күндік бастығы болып тағайындалды және қылмыстың алдын алу науқанына қатысты. Polly Polaris (ポリーポラリス): 2012 жылдың соңында «Жауынгерлер» 10-шы маусымын жариялаған кезде пайда болған қоңыр сорғыш. Командаға енгізілген алғашқы әйел талисман. Қазіргі келбетінде түсі таныстырылған кездегіден ашық қоңыр. Оның айтуынша, ол Брискимен бала кезінен дос болған. Frep the Fox (フレップ・ザ・フォックス): 2016 жылдың наурыз айында дебют жасаған Ezo қызыл түлкісі. Оның түсі сұр, ал қызыл түсті, сондықтан оны «жасөспірім» деп атайды. 2018 жылы ол шәкірт мәртебесін аяқтады және B·B-ді негізгі талисман ретінде алмастырды, бірақ B·B әлі де барлық ойындарда өнер көрсетеді. Оның Instagram аккаунты бар, сондай-ақ B·B және Поли де сол аккаунтқа жазба жасайды. 2019 жылдың 6 мамырында Фреп Зозо теңіз стадионындағы өнер көрсету кезінде сол аяғын жарақаттады. 2019 жылдың 1 маусымында оралуға жоспарлаған. Алайда, ол 2019 жылдың 28 маусымында ғана гипстің ішінде пайда болды. 2018 жылдың 13 маусымында Hanshin Tigers командасына қарсы өткен ойында, салтанатты алғашқы тастаудан кейін Jushin Liger-мен күреске қатысып, жеңіліске ұшырады.

Bear mascot (official name unknown): Only appeared on uniforms from 1949–1950. Boy wearing a hat (official name unknown): Only appeared on printed materials from 1972–1973. Hercules shooting a bow (official name unknown): Appeared in the logo until 1981. Boy wearing a uniform (official name unknown): Appeared in the logo from 1982–1987. Görotan (ギョロタン) (retired): a large red fuzzy creature with long feathered hair that served as mascot from 1980 to 1987. He is based on the sun. He often rode on a bicycle, but in later years he rode on a scooter. He was the first costumed mascot in the Pacific League. In 2014, he returned in the Legend Series along with Fighty, and they have appeared at every Legend Series since. Fight kun (ファイトくん) (retired): a winged warrior with a bat and a helmet who first appeared in 1988 as a replacement for Görotan. Appeared as a logo and as a costume. Armored warrior (official name unknown): Appeared in the logo from 1993–2003. Fighty (ファイティー) (retired): a bright pink pterodactyl whose head resembled a giant leg of ham and who sometimes rode a bicycle around the field. He appeared from 1993–2005. On August 17, 2005, Fighty was retired, despite the (unsuccessful) "Save Fighty" campaign, when the Fighters moved to Hokkaidō. In 2014, he returned in the Legend Series along with Görotan, and they have appeared at every Legend Series since. B·B (Brisky the Bear) (ブリスキー・ザ・ベアー): a black bear with a black mohawk on his head. Although his full name is Brisky, he prefers to be called B·B. On Sundays, the mohawk is orange, and sometimes the mohawk is white. In 212 Story locations, his mohawk is pink. He first appeared in 2004, as the successor to Fighty. When B·B was first introduced, his appearance was criticized by some of the Fighters' supporters for being too Americanized. On the Fighters official website, B·B has his own photo gallery and column. The costume was updated in 2005 because the original costume was becoming damaged and it was difficult to perform in. On April 5, 2006, B·B injured his left foot during a match at the Tokyo Dome and was diagnosed with a serious injury of 3 months. He appeared with a crutch the next day, and returned on July 4, 2006. B·B was also the mascot of Nippon Ham from 2004–2017. He has his own section on the website called B·B Diary. In 2019, he launched a blog, which was called B·B The Home. As of 2022, he has barely appeared in any more games, and is primarily now going around different communities in Hokkaido. baby・B (ベビー・ビー) (retired): a young version of B·B who is an elementary school student. He first appeared in 2010. He resembles his father. In his first appearance, he appeared on the monitor and watered the crowd with a hose. Since then, he has calmed down by receiving direct guidance from B·B. He does not exist as a mascot costume. As of 2022, no media has surfaced to prove he was a real mascot of the Fighters at all. Cubby (Cubby the Bear) (カビー・ザ・ベアー): a brown bear and younger brother of B·B. Although it shows the text "C·B" on the back of his uniform, it is pronounced "Cubby" and not "Sea B". He loves to eat strange foods, but because of this he has a weak stomach and becomes embarrassed when this is brought up. He appeared in 2006 as the mascot of the Fighters' minor league team, based in Kamagaya, Chiba. He also has a Twitter account. Cubby and B·B performed for each team, but also sometimes perform together when the Fighters' professional team plays in Tokyo. He sometimes goes to kindergartens and nursery schools, and in 2010 he was appointed as a one day Chief of the Kamagaya Police Station and participated in the crime prevention campaign. Polly Polaris (ポリーポラリス): a brown squirrel who appeared late 2012, at the same time when the Fighters announced their 10th season. She's the first female mascot that was introduced to the team. Her current look now has her fur be a lighter shade of brown compared to her introduction. According to her backstory, she was childhood friends with Brisky. Frep the Fox (フレップ・ザ・フォックス): An Ezo red fox, who debuted in March 2016. He is gray with red markings, and he is considered an "apprentice." In 2018, he graduated from apprentice status and he replaced B·B as the main mascot, although B·B still performs at almost all games. He also has an Instagram account, and B·B and Polly also post on there. On May 6, 2019, Frep injured his left leg during a performance at the Zozo Marine Stadium. He planned to return on June 1, 2019. However, he did not return until June 28, 2019, when he appeared with a cast. On June 13, 2018, in a game against the Hanshin Tigers, he was involved in a wrestling match against Jushin Liger after a ceremonial first pitch and lost the match.

Кіші лига командасы

"Бойшылар" командасының фермалық құрамы Шығыс лигасынде ойнайды. Команда 1948 жылы құрылған.