Кіріспе
Алан Джон Диксон (7 шілде 1927 – 6 шілде 2014) – Иллинойс штатынан американдық саясаткер, Демократиялық партияның мүшесі. 1951 жылдан 1971 жылға дейін Иллинойс штатының Бас Ассамблеясында, 1971 жылдан 1977 жылға дейін Иллинойс штатының қазынашысы, 1977 жылдан 1981 жылға дейін Иллинойс штатының мемлекеттік хатшысы, ал 1981 жылдан 1993 жылға дейін АҚШ сенаторы қызметін атқарды.
the English cricketer
Alan John Dixon (July 7, 1927 – July 6, 2014) was an American politician and member of the Democratic Party who served in the Illinois General Assembly from 1951 to 1971, as the Illinois treasurer from 1971 to 1977, as the Illinois secretary of state from 1977 to 1981 and as a U. S. senator from 1981 until 1993.
Ерте өмір
1927 жылдың 7 шілдесінде Иллинойс штатының Беллвилл қаласында дүниеге келген Диксон Иллинойс штатының мемлекеттік мектептерінде білім алды, содан кейін Иллинойс университетінің Урбана-Шампейн қаласындағы бөлімінен бакалавр дәрежесін және Вашингтон университетінің құқық мектебінен заңгер мамандығын алды. Иллинойс университетінде оқып жүргенде, ол Delta Upsilon студенттік ұйымына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Диксон АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті.
Бас ассамблея
Диксон 1951 жылдан 1963 жылға дейін Иллинойс штатының Өкілдер палатасының мүшесі, ал 1963 жылдан 1971 жылға дейін Иллинойс штатының Сенатының мүшесі болып қызмет етті. Осы кезеңнің бір бөлігінде ол азшылық фракциясының жетекшісі болды.
Карл Роув пен Диксонның сайлау науқаны оқиғасы
1970 жылдың күзінде Карл Роув, Джордж Буш әкімшілігінің болашақ Ақ үй штабының орынбасары, жалған есіммен Диксонның Иллинойс штаты қазынашылығына кандидаттығы бойынша кеңсесіне кіріп, 1000 дана науқандық бланктері бар қағаз ұрлады. Роув содан кейін "тегін сыра, тегін тамақ, қыздар және ешқандай төлемсіз көңілді уақыт" деп уәде беретін жалған науқан үнқағаздарын басып, оларды рок-концерттерде және баспанасыз адамдарға арналған үйлерде таратты, нәтижесінде Диксонның митингісі бұзылды. Диксон сайлауда жеңіске жетті. Роувтің рөлі 1973 жылдың тамызына дейін жұртшылыққа белгілі болған жоқ. 1999 жылы Роув "Даллас Морнинг Ньюс" газетіне берген сұхбатында: "Бұл 19 жастағы жастық ойыншылық болды және мен оған өкінемін", - деді.
1976 жылғы сайлау
1976 жылы Диксон Иллинойс штатының мемлекеттік хатшысы болып сайланды. 1976 жылғы Иллинойс штатының сайлауы Демократиялық партия үшін қиынға соқты. Қызметтен келе жатқан губернатор Дэн Уокер партияның қолдауын жойды және алғашқы сайлауда жеңіліске ұшырады. Диксонның мемлекеттік хатшы болып сайлануы оның мемлекеттік қазынашы лауазымында екі жылға тоқтады. Уокердің өзін немесе басқа біреуді осы лауазымға тағайындауына кедергі келтіру үшін Диксон, жаңадан сайланған республикалық губернатор Джеймс Р. Томпсонға, егер Томпсон Диксон ұсынған мемлекеттік қазынашы кандидатурасын мақұлдаса, Томпсонның қызметке кірісу рәсімінен кейін отставкаға кететінін ұсынды. Диксонның таңдауы – Дональд Р. Смит, республикалық, ол мемлекеттік қазынашы кеңсесіндегі мемлекеттік қызметтегі ең жоғары дәрежедегі қызметкер болды және қайта сайлануға түспеуге келісім берді. Диксон 1981 жылға дейін мемлекеттік хатшы қызметін атқарды, содан кейін Иллинойс штатынан АҚШ сенаторы болып сайланды.
АҚШ Сенаты
Диксон көбінесе орташа саясаткер саналды және оның Иллинойс штатындағы әріптестері Чарльз Перси мен Пол Саймонға қарағанда ұлттық деңгейде аз танымал болды, олардың екеуі де президенттікке үміткер болған. 1992 жылы Диксон АҚШ Сенатына демократтардың ішкі сайлауында Кэрол Мозли Браунға жеңілді. Бұл жеңіліс сарапшыларды таң қалдырды, өйткені он жылдан астам уақыттан бері ешбір сенатор ішкі сайлауда жеңіліске ұшырамаған еді және Диксонның сайлаудағы сәттіліктерінің ұзақ тарихы бар болатын. Оның Кларенс Томасты Жоғарғы Сотқа бекітуге берген дауысы жеңіліске себеп болды. Диксонды Браун сайлау кампаниясы кезінде Кларенс Томасқа Анита Хиллді сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшыратты деген айыптауларға қарамастан, оның кандидатурасын қолдағандығы үшін қатты сынады. Браун – қара нәсілді әйел болғандықтан, қара нәсілді сайлаушылардың толық қолдауын алды, сондай-ақ белгілі реформашы-либерал ретінде либералдық сайлаушылардың көп бөлігін және «Әйелдер жылы» деп аталған сайлауда көптеген әйел сайлаушыларды өз талпынысына тартты. Тағы бір фактор – жарысқа қатысқан үшінші үміткер, миллиондаған долларлық мүліктің иесі Ал Хофелд. Хофелд Диксонды әдетте қолдайтын орташа және консервативті демократтардың бір бөлігін өз жағына тартып алды. Ол сонымен қатар Диксонға қарсы жарнамаларға көп ақша жұмсап, оның қолдауын әлсіретті. «Чикаго Трибьюн» газетінде Эрик Зорн Диксонның 1991 жылы Кларенс Томасқа берген дауысы 2008 жылы Барак Обаманың президент болып сайлануына әкелген оқиғалар тізбегін бастады деп жазды.
Кейінгі өмір және өлім
Диксон 1994 және 1995 жылдары қорғаныс базаларын қайта құру және жабу жөніндегі комиссияның төрағасы болды. Сенаттағы қызметтен кейін Диксон Сент-Луис қаласындағы Брайан Кейв заң фирмасында заңгерлік тәжірибасын жалғастырды және Иллинойс штатының Фэрвью Хайтс қаласында тұрды, онда 2014 жылдың 6 шілдесінде табиғи себептерден қайтыс болды, 87 жасқа толуына бір күн қалғанда. Оның автобиографиясы, «Иллинойс штатынан келген джентльмен: Сайланбалы мемлекеттік қызметтегі қырық жылдық әңгімелер», 2013 жылы Оңтүстік Иллинойс университетінің баспасында жарық көрді.
Марапаттар
Алан Дж. Диксон 1994 жылы Иллинойс штатының губернаторымен «Үкімет» саласында Линкольн орденімен (штаттың ең жоғары наградасы) марапатталды және Иллинойс штатының Линкольн академиясының лауреаты атанды.
Сайлау тарихы
1980 жылғы жалпы сайлау – АҚШ Сенаты
Алан Дж. Диксон (D), 56.0%
Дейв О'Нил (R), 42.5%
1986 жылғы жалпы сайлау – АҚШ Сенаты
Алан Дж. Диксон (D) (қа қайта сайланатын), 65.4%
Джуди Кохлер (R), 34.1%
1992 жылғы Демократиялық іріктеу сайлауы – АҚШ Сенаты
Кэрол Мозли Браун (D), 38.30%
Алан Дж. Диксон (D) (қа қайта сайланатын), 34.61%
Альберт Хофелд (D), 27.09%
Alan J. Dixon (D), 56.0%
Dave O'Neal (R), 42.5%
1986 General Election – U. S. Senate
Alan J. Dixon (D) (inc.), 65.4%
Judy Koehler (R), 34.1%
1992 Democratic Primary – U. S. Senate
Carol Moseley Braun (D), 38.30%
Alan J. Dixon (D) (inc.), 34.61%
Albert Hofeld (D), 27.09%